Great book reviewing some of the intriguing aspects of soft-matter physics and the concerns of a modern physicist in general, written by one of the most thoughtful and well-recognized names in the field. de Gennes has a fresh and optimistic outlook on our pursuit of knowledge and a better world through science.
A fantastic view on science in general, soft matter i particular, scientific education and discovery form the mind of Nobel prize winner de Gennes! Read this!
کتاب برای کسانی که به مسائل آموزش و پژوهش در دبیرستان ها و دانشگاه ها علاقه مند هستند حرف های زیادی برای گفتن دارد. همچنین حرف های نویسنده برای محققین فعلی و آینده می تواند مفید باشد. نویسنده اصول محققین را در این کتاب ترغیب می کند که همواره فکر و ذکرشان استفاده از آخرین تکنولوژی ها نباشد، چرا که گاهی وقت ها بعضی آزمایش ها را می توان به صورت هوشمندانه با هزینه ی بسیار کمتر و به صورت بسیار ساده تر ولی دقیق انجام داد. او برای این طرز تفکر نامی انتخاب می کند: تفکر بنجامین فرانکلینی؛ تفکر کسی به نام فرانکلین که سفیر آمریکا در فرانسه بوده و برای فهم اصول فیزیکی که بدان علاقه داشته آزمایش های ساده ولی هوشمندانه ای طراحی می کرده است.
در حدود یک چهارم دوم کتاب نویسنده به طرح چند نمونه مسائل فیزیکی و شیمیایی می پردازد که یکی از آنها آزمایش بنجامین فرانکلین است. برای من همه آن بخش از کتاب به راحتی قابل فهم نبود. یا ترجمه ایراد داشت یا اطلاعاتی که خود نویسنده داده بود کافی نبود، اما بقیه کتاب قابل فهم بود.
در بخشی از کتاب که نویسنده به تحصیلات دبیرستان و به خصوص کنکور فرانسه می پردازد به این فکر کردم که چقدر از مشکلات آموزشی ما ریشه در الگوبرداری ما از نظام آموزشی فرانسه دارد. به غیر از چند گزاره که منحصراً مربوط به خود فرانسه است، انگار مشکلات آموزش ما در دوره دبیرستان رونوشتی از مشکلات آموزشی فرانسه است. مثلاً این ایراد که از کنکور غول بزرگی می سازیم و وقتی کسی آن غول را رد کرد شل و ول می شود و احساس می کند دیگر شاخ غول را شکسته و مستحق بهترین جایگاه هاست در نظام آموزشی فرانسه هم وجود داشته و نویسنده به این قضیه معترض است. نویسنده آموزش فرانسه را در مقابل آموزش کشورهای انگلوساکسون و کشورهایی نظیر ژاپن و آلمان قرار می دهد و ادعا می کند کشورهای دیگر با اینکه نظریه های کمتری می خوانند و می دانند و مثل فرانسوی ها آنقدر درگیر ریاضیات نمی شوند، از نظر تحقیقات نسبت به فرانسه چیزی کم ندارند. او هم چنین سیستمی که در آن معلم هایش وظیفه دارند دانش آموز را برای امتحان ورود به دانشگاه، کنکور، آماده کنند و همه ی هم و غم آنها کنکور است مورد انتقاد قرار می دهد. در مقابل، او تاکید می کند که چیزی که در آموزش مهم است یادگیری زمینه هایی نظیر مشاهده، مهارت های دستی، عقل سلیم و خوش مشربی (یا همان ارتباط موثر اجتماعی) است.
در پایان کتاب نویسنده نکاتی در مورد آموزش عالی در فرانسه هم می گوید و نظرات خود را پیرامون ارزیابی دانشجویان با ما به اشتراک می گذارد که خواندنی است.
پ.ن. توجهی که دوستان من نسبت به ریویوهای بنده داشته باشند این است که بعضی از کتاب ها که می خوانم، نظیر همین کتاب، به دلیل علاقه های خاصی است که به بعضی زمینه ها دارم. اینکه به یک کتاب نمره بالایی می دهم بدین معنی نیست که خواندنش را حتی به نزدیک ترین دوستانم توصیه کنم. اینکه کتاب هایی که کمتر کسی سراغشان می رود را می خوانم لزوماً به دلیل برتری کتاب در ذهن من نسبت به سایر کتب معروف تر نیست، بلکه ناشی از دغدغه من در آن موضوع خاص است.
Pierre-Gilles de Gennes fut l'un des plus grands physiciens français et un pionnier en matière de popularisation (je n'aime pas le mot "vulgarisation") de la science auprès du grand public et en particulier des collégiens. Ce livre est un témoignage de cette symbiose entre érudition et pédagogie.
On y trouve une critique juste, presque prophétique à certains endroits, de la dérive de l'enseignement des sciences en France. Devenues trop théoriques et pas assez arrimées à des problèmes empiriques, P.-G. de Gennes prédisait déjà dès 1994 le risque de voir émerger une génération d'ingénieurs très forts pour rédiger des rapports, mais perdus face à des situations concrètes nécessitant de "sentir" les phénomènes en jeu avant de les mettre en équation. Le danger : se retrouver avec des pratiquants de la science paradoxalement déconnectés du réel. Une déconnexion du réel telle que le grand public ne pouvait que suivre.
En cette fin de premier quart de 21e siècle, force est de constater que P.-G. de Gennes avait compris ce qui allait arriver, avant tout le monde.
کتاب جالب و مفیدی است. به علاقمندان به علم و آموزش توصیه می شود. بخشی از کتاب درباره مباحث علمی، بیشتر ماده چگال نرم و فیزیک پلیمرها و بخش دیگر درباره آموزش است البته با تأکید بر دانشگاه.
با نخوندنش هیچی از دست نمیدید، بخش اولش زیادی وارد جزییات فیزیکی میشه، بخض دومش هم زیادی واسه فرانسه و جهان اول صادقه :) اما در مجموع نویسنده اش آدم جالب تریه تا کتابه