What do you think?
Rate this book
La Comtesse des digues
C’est le roman du fleuve, de l’Escaut-roi, du mariage, toujours à préserver, des eaux avec les terres qu’elles irriguent et qu’elles minent. C’est le roman d’une femme attachée au fil des saisons, à la surveillance des digues, au combat d’amour avec l’eau. Mais il arrive que les digues cèdent, que le désir soit plus fort. Alors il faudra que la Comtesse des digues choisisse et qu’elle trouve entre l’homme qu’elle va épouser et le fleuve une nouvelle harmonie.
258 pages, Pocket Book
First published January 1, 1931
3 people are currently reading
51 people want to read
About the author
Marie Gevers
21 books2 followersMarie Gevers (30 December 1883 – 9 March 1975) was a Belgian novelist.
She was born in Edegem, near Antwerp. Educated by her mother, she had a special interest in literature. Very early in life, she composed bucolic poetry, encouraged by Verhaeren. Married in 1908 to Jan Frans Willems and mother of Paul Willems, she dedicated her entire life to her family. In fact, one of the distinctive traits of her poetry was the love of her origins and familial roots.
In 1917 her first anthology, Missenbourg, was published. Later, around 1930, she began to focus on writing in prose: Madame Orpha ou la sérénade de mai (1933), Guldentop (1934) and La ligne de vie (1937) continue this constant interest in the little people and life in Antwerp. Marie Gevers was the first woman to be elected to the "Académie Royale de Langue et de Littérature Françaises de Belgique" (Royal Academy of French Language and Literature in Belgium) in 1938. In 1960, she was awarded the grand quinquennial Prize for French Literature. She died on 9 March 1975.
(from Wikipedia)
Marie Gevers était une romancière flamande qui écrivait en français.
Marie Gevers dans la Wikipédia française
Marie Gevers was een Vlaamse schrijfster die vooral in het Frans publiceerde.
Marie Gevers in de Nederlandstalige Wikipedia
Marie Gevers bij "Schrijversgewijs"
Marie Gevers was a Flemish writer who wrote in French.
Marie Gevers in the English Wikipedia
She was born in Edegem, near Antwerp. Educated by her mother, she had a special interest in literature. Very early in life, she composed bucolic poetry, encouraged by Verhaeren. Married in 1908 to Jan Frans Willems and mother of Paul Willems, she dedicated her entire life to her family. In fact, one of the distinctive traits of her poetry was the love of her origins and familial roots.
In 1917 her first anthology, Missenbourg, was published. Later, around 1930, she began to focus on writing in prose: Madame Orpha ou la sérénade de mai (1933), Guldentop (1934) and La ligne de vie (1937) continue this constant interest in the little people and life in Antwerp. Marie Gevers was the first woman to be elected to the "Académie Royale de Langue et de Littérature Françaises de Belgique" (Royal Academy of French Language and Literature in Belgium) in 1938. In 1960, she was awarded the grand quinquennial Prize for French Literature. She died on 9 March 1975.
(from Wikipedia)
Marie Gevers était une romancière flamande qui écrivait en français.
Marie Gevers dans la Wikipédia française
Marie Gevers was een Vlaamse schrijfster die vooral in het Frans publiceerde.
Marie Gevers in de Nederlandstalige Wikipedia
Marie Gevers bij "Schrijversgewijs"
Marie Gevers was a Flemish writer who wrote in French.
Marie Gevers in the English Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
February 7, 2026
(Ook na 2de lezing zijn we heel erg onder de indruk hoe fris dit nog leest, hoe schoon het geschreven is, en, ach kom, die koppen we even binnen: hoe schoon de heruitgave is ;) )
De dijkgravin van Marie Gevers blijft bijna 100 jaar na verschijnen moeiteloos overeind. De Franstalige Vlaamse auteur uit Edegem schreef een tijdloze coming of age roman waarin het landschap en de Schelde mee een hoofdrol opeisen.
Wanneer Suzanna's vader aan zijn derde beroerte overlijdt, komt het meisje alleen te staan en moet ze op jonge leeftijd keuzes maken hoe het verder moet met haar eigen leven, maar ook met de functie van Dijkgraaf (inspecteur van de dijken) die haar vader vervulde. Als geen ander kent ze de stiel, maar een Dijkgravin is ongekend in die tijd.
In helder proza en een rechttoe rechtaan stijl verhaalt Marie Gevers over de dilemma's waarmee Suzanna te kampen heeft, de al dan niet goedbedoelde bemoeienissen van haar omgeving, haar ontluikende liefdesleven en de tijdsgeest. Maar meer nog dan haar innerlijk leven, is haar band met de omgeving, de natuur en de Schelde een erg mooi uitgewerkt thema.
Door de behoorlijk moderne maar ook relatief eenvoudige emancipatiestrijd in Suzanna's beleving krijgt het boek iets universeels dat een heimatroman overstijgt, door de hoofdrol die de Schelde en het landschap spelen, krijgt hij iets tijdsloos waarnaar het romantisch verlangen is. Schoon boekske, effenaf.
De dijkgravin van Marie Gevers blijft bijna 100 jaar na verschijnen moeiteloos overeind. De Franstalige Vlaamse auteur uit Edegem schreef een tijdloze coming of age roman waarin het landschap en de Schelde mee een hoofdrol opeisen.
Wanneer Suzanna's vader aan zijn derde beroerte overlijdt, komt het meisje alleen te staan en moet ze op jonge leeftijd keuzes maken hoe het verder moet met haar eigen leven, maar ook met de functie van Dijkgraaf (inspecteur van de dijken) die haar vader vervulde. Als geen ander kent ze de stiel, maar een Dijkgravin is ongekend in die tijd.
In helder proza en een rechttoe rechtaan stijl verhaalt Marie Gevers over de dilemma's waarmee Suzanna te kampen heeft, de al dan niet goedbedoelde bemoeienissen van haar omgeving, haar ontluikende liefdesleven en de tijdsgeest. Maar meer nog dan haar innerlijk leven, is haar band met de omgeving, de natuur en de Schelde een erg mooi uitgewerkt thema.
Door de behoorlijk moderne maar ook relatief eenvoudige emancipatiestrijd in Suzanna's beleving krijgt het boek iets universeels dat een heimatroman overstijgt, door de hoofdrol die de Schelde en het landschap spelen, krijgt hij iets tijdsloos waarnaar het romantisch verlangen is. Schoon boekske, effenaf.
April 8, 2021
Pour connaître mes impressions : https://madamelit.ca/2021/04/07/madam...
Au plaisir de les partager avec vous!
Au plaisir de les partager avec vous!
February 25, 2026
Erg mooie beschrijving van een streek en de invloed van de seizoenen op natuur en bewoners. Dit beviel mij het meest aan deze roman.
Aan het verhaal van de jonge Dijkgravin viel mij het meest haar naïeve opvatting over liefde op. Ze kent maar twee jonge mannen en twijfelt er over aan wie ze haar hart zal schenken. Het uiterlijk en de afkomst zijn zeer belangrijk. En bij een klein detail aan bvb de kleding of de woordenschat van één van de twee kandidaten, is de liefde schijnbaar over.
Hieraan merkte je wel dat het boek 100 jaar geleden werd geschreven.
Aan het verhaal van de jonge Dijkgravin viel mij het meest haar naïeve opvatting over liefde op. Ze kent maar twee jonge mannen en twijfelt er over aan wie ze haar hart zal schenken. Het uiterlijk en de afkomst zijn zeer belangrijk. En bij een klein detail aan bvb de kleding of de woordenschat van één van de twee kandidaten, is de liefde schijnbaar over.
Hieraan merkte je wel dat het boek 100 jaar geleden werd geschreven.
November 10, 2018
La comtesse des digues me fait penser à un roman pastoral progressiste. Comme dans les romans pastoraux, on y vante la vie à la campagne, une vie près de la nature et traditionnelle : « Faites que je continue à aimer les choses d’ici […]. Que je continue à préférer l’Escaut au cinéma, et les promenades sur les digues à l’auto », supplie l’héroïne. Pourtant, l’œuvre est progressiste en mettant en scène une femme qui se retrouve dans une position d’autorité et qui a la possibilité de choisir son destin et qui en ébranle les coutumes… ou presque....https://lettrescetera.wordpress.com/2...
June 17, 2014
Regionalist writing at its weakest. The themes are the same as in all the other books by this author: the beauty of nature and the difficulty for women in rural Belgium of finding a husband who is both socially acceptable and attractive. With this material Marie Gevers did wonders in "Madame Orpha", but in this book the writing is much flatter and less evocative. Absent the poetry in the description of nature, the narrative moves along predictably towards its romantic conclusion. Gevers is a fine writer, but her range is very, very limited.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews