(Shams Langeroody) محمد شمس لنگرودی (زاده ۲۶ آبان ۱۳۲۹) شاعر معاصر ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران است. او فرزند آیت الله جعفر شمس لنگرودی است که مدت ۲۵ سال امامت جمعه لنگرود را بر عهده داشت. وی استاد دانشگاه بوده و تاریخ هنر درس میدهد.
واقعا این کتاب، اثر درجه یکی برای تحقیق و مطالعهی شعر معاصر فارسیست. تقسیمبندی کتاب براساس سال است و در هر سال، هم نشریات ادبی را بررسی کرده و هم مجموعه اشعار نویی که منتشر شده است را به صورت فهرستوار ذکر کرده است. در ادامه هم مجموعههای مهمتر را به طور کامل معرفی کرده، نمونهای از اشعار آن آورده و بعد هم با نقد و نظراتی که در همان سال دربارهی اثر مذکور نوشته شده است، به سراغ مجموعهی بعدی رفته است. از خواندنش واقعا لذت بردم؛ چون جهتگیری خاصی در آن به چشم نمیخورد ولی در عین حال، هر اثر و شاعری را براساس مهارت و قدرت شاعری تبیین میکرد که خودِ این کار، واقعا مفید و نادر است. اگر کمبود وقتِ ناشی از کلاسهای دانشگاه و زندگی خوابگاهی وجود نداشت، حتما جلدهای بعدی را هم میخواندم ولی... انشاءالله زمانی دیگر.
This book is a report on contemporary new Persian poems with the critiques at the time of poems published. Hence, the language of critiques were so passionate and old. I'd rather to read an analytical from today's perspective after 60 years to poems of that time
این مجموعه چهار جلدی هر چه هست تاریخ تحلیلی شعر نیست . شاید بشود تاریخچه شعر در جراید یا چنین چیزی خواندش . بیشتر نقل قول و روایت و اینهاست و نگاه نقادانه و فنی و تحلیلی اصلن ندارد
برای نمونه بخش بیژن جلالی را دقیق خواندم که اصلن راهی به دنیای شعر جلالی باز نمی کرد. بعد از نیما و شاملو و بیژن الهی و سایرین جویا شدم که جای بررسی و بحث عمیق خالی بود
شمس لنگرودی در قصیده لبخند چاک چاک و چند جای دیگر تک شعرهای خوبی دارد و حیف که این روزها اشعار و نوشته هایش خیلی سطحی و حاضری است