Hendrik en zijn familie, vader, moeder en zusje, geven gevolg aan de oproep van een prediker om op te trekken naar Jeruzalem om de stad te bevrijden van de ongelovigen. De tocht is lang, er vallen vele doden door ontbering en ziekte, de aanvallen zijn langdurig en ongelijk, het weer ongenadig, het doel van de edelen onduidelijk. Zullen de pelgrims Jeruzalem ooit bereiken
Vroeger was ik een grote fan van de boeken van Dirk Bracke. Dit boek vind ik minder in vergelijking met zijn andere boeken.
Niet alleen het verhaal, maar ook de schrijfwijze speelt zich af in het verleden. Soms vind ik dat wat 'lastiger' om te lezen.
Toch is het boek tijdens bepaalde stukken ook brandend actueel. Zou God die kruistochten echt gewild hebben?? Wil God al die vreselijke dingen die nu in de wereld gebeuren echt? Wil God echt dat we op pad gaan om te vechten? Of dat mensen sterven aan ziektes of van de honger en de dorst?
Er kwam ook een stukje voor waar priesters samen woonden met vrouwen. Dat kon toen niet. Dat kan vandaag ook niet, toch...?
Het einde van het boek vind ik krachtig. Het zet je als lezer aan het denken. Zou God al dat lijden en al die dodelijke slachtoffers echt gewild hebben? Of misschien kunnen we ons ook de vraag stellen of er (voor jou) überhaupt wel een God bestaat.
Hoe dan ook, het boek laat je niet alleen stil staan wie of wat God voor jou betekent, maar ook hoe het er vroeger aan toe ging. Hoe waren die tochten? Hoe overleefden ze? Hoe vochten ze? Al die zaken worden mooi beschreven in het boek. Het neemt je terug mee in de tijd van toen. Van hoe mensen (over)leefden, dachten en geloofden.
This entire review has been hidden because of spoilers.