in8. Relié jaquette. 168 pages. Chaque maison cache un secret les murs ont des oreilles mais la bouche cousue. Il faut poser longtemps la joue contre leur sein comme un docteur fiévreux pour les entendre respirer. A Dun-le-Palestel dans la Creuse la maison de famille du narrateur en a si gros sur le c?ur et tant à dire qu'on va la confesser pièce après pièce l'écouter se raconter souvenirs dérangés vérités arrangées les choses et les gens tels qu'ils furent les échos et les ombres qu'il en reste. Elle finira bien par lâcher cequ'elle sait. Elle sait l'histoire d'un père qui lui avait choisi de se taire
Z początku książka wydawała mi się chaotyczna. Miałem takie: "Co tu się dzieje" i po prostu czułem, że ostateczna ocena skończy się na 3 gwiazdkach, jednakże z każdą kolejną stroną pojmowałem, jak chaos, który zbudował Banier miał (w pewnym stopniu) na celu wprowadzić czytelnika do chaosu głównej bohaterki. Bardzo ciekawa i wciągająca historia!
,,Gdy tu są, dom przestaje być sobą, jak gdyby był niezamieszkały. Wystarczy, że wyjdą, a już dom odzyskuje swój smak.”
Państwo Lasserre spotykają się na wspólnym posiłku z Państwem Blanche. Cecylia, córka Lesserrów czeka jedynie na to, aż wszyscy oni wyjdą i zostawią ją samą – tak jak zostawili ją z bratem w tamte wakacje.
Cecylia kochała swojego brata. Ona była rozumem, a on sercem; witalnymi organami istoty, którą wspólnie stanowili. Zamknęli się w wyjazdowej rezydencji, aby zostać samemu i zakochali się w sobie nawzajem – nie jedynie jako rodzeństwo, które rozumiało się bez słów, ale również jako kochankowe.
Ich namiętna miłość jednak została przetrawiona przez każde z nich inaczej. Cecylia wiedziała, że gdy wrócą do domu, ona będzie musiała znaleźć kogoś innego. Nie zdecydowała czy tego chciała czy nie. Oliwer, jej brat, zapewnił siebie i ją, że nie da razy bez niej żyć, więc żyć przestał.
Po roku Cecylia poznaje Franciszek – swojego przyszłego męża, który razem z nią gra w teatrze udawania, że Oliwer żyje, że Oliwer jest nim. Do pewnego momentu. Cecylia czuła, że musiała Francisa zdobywać każdego dnia, chcąc przywrócić sobie Oliwera, a on przypominał sobie nieprzerwanie, że w końcu ją pokocha, bo tak sobie wykalkulował. Jednak Franciszek zbyt kochał samego siebie. __________ CZAS PRZESZŁY to kontrowersyjna historia o zakazanej miłości, która doprowadza do szaleństwa już od samego jej początku. Wyzbyta wszelkich konwenansów ukazuje, że niemożliwość całkowitego poznania człowieka, co wiąże się z brakiem prób bycia dla niego najlepszą wersją siebie.
Jest w tej niedługiej historii parę ładnych myśli i analiz tej przedziwnej relacji rodzeństwa, jak np. ponad narracyjne przebłyski świadomości głównej bohaterki, która powoli zatraca się we własnym żalu. Mimo wszystko, lektura ta na pewno nie jest dla każdego, a do czytania jej najlepiej przygotować otwartą głowę.
Miejmy tylko nadzieję, że autor nie stworzył wśród bohaterów swojego imiennika, bo musiał przeprowadzić pewien rodzaj autoterapii.
I didn't expect such a book. I reached for it with an open mind and for the first pages I was in big shock. I thought this book would be really bad because of the incest plot (from what I understood), but that doesn't take away from the whole story. We witness how the main character changes every day and goes more and more crazy, attacking not only herself, but also other people around her. We see how obsession and psychosis destroy her, as well as indifference to her loved ones. I feel a lot of sympathy for her. Even though she caused some things herself, her parents and her husband still didn't give her enough support to come to terms with the grief. Her husband fed her lies, and then, when he had achieved everything, he treated her like air and a madwoman. Even if she was, he himself partially caused it. A tragic story, I feel a lot of authenticity and realism in it. We can look deep into the psyche of the main character and experience the world that she creates in her own head. A very interesting book, although it has no punch line. The story ends as if something else were to happen. It leaves us in suspense and uncertainty.
książka-zaskoczenie - 'Czas przeszły' to historia przenikliwa, zaskakująca i duszna od nieczystych emocji i tematów tabu. Cecylia jest bohaterką, której egocentryzm, niedojrzałość, potrzeba modelowania innych pod siebie i brak odwagi do zmiany odrzuca. od pierwszej strony nie ma się wątpliwości, że ta historia nie skończy się dobrze i być może kara, która ją spotka, będzie brutalniejsza niż na to zasługuje. Banier świetnie wchodzi w psychikę młodych osób, opisując ją w oszczędny, ale dosadny sposób. czytanie tej krótkiej noweli zajmuje chwilę i tym bardziej nie rozumiem, czemu gdzieś przepadła i nie zyskała nowego życia wraz z erą powrotu do przeklętych, skomplikowanych bohaterek i dyskusji o opresji wobec kobiet, które wymykają się ze schematu pokornych, milczących żon.
4 ꙳ przez cały proces czytania czułam taką niezbitą pewność, że sama napisałabym w 24 godziny coś lepszego. podobało mi się pokazanie dynamiki relacji między postaciami przez fotografowanie, ale okropne było formułowanie zdań, nie jestem fanką pisania po dwóch słów i nazywania tego zdaniem. przykład fragmentu, który pozostawił mnie w niesmaku: „cecylia obserwowała brata. z radością wracał do willi. był głodny.” rip cecylia you would have loved challengers…
to byla jedna z bardziej crazy książek jeżeli chodzi o historię, jakie czytałam PONIEWAŻ rzeczy, o których jest mowa - te bardziej kontrowersyjne - nie są nigdzie wcześniej wspomniane. ani w opisie, ani w żadnej notce od autora, nie ma trigger warningów do treści. wiem, że trigger warnings to raczej wymysły XXI w., ale fajnie by było wiedzieć na co się piszemy xd ogólnie polecam ale chyba trudno dostępna
Dostałem tę książkę za darmo w antykwariacie, więc w zasadzie nasze drogi się przecięły czysto przez przypadek. Bardzo dobrze, że tak się stało, gdyż jest to jedna z lepszych książek, jakie przeczytałem w tym roku.