Marique Maas is een pseudoniem van bestsellerauteur Esther Verhoef. Waar Verhoef psychologische diepgang en een ijzersterk plot vooropstelt, draait het in de boeken van Marique Maas om puur leesplezier en zinderende erotiek. Het pseudoniem geeft haar de vrijheid om het genre dat met Vijftig tinten groot is geworden, te verkennen en een passend antwoord te geven.
Wat een geweldig boek.. ik ben helemaal blij dat het zo geëindigd is. Ik hoop echt op een deel 3. Ik vond dit boek leuker dan het eerste deel. Er komt meer romantiek in voor en we krijgen ook meer te weten over Daniël.
Weer een heerlijk boek. De spanning die tussen Nadine en Daniel voelbaar was in het eerste boek, werd doorgezet naar dit boek. Deel 2 is ook goed los te lezen van deel 1 omdat er vaak wordt terug verwezen naar dingen uit boek 1.
Nadine is niet zo plooibaar als Daniel denkt. Maar is dat juist de uitdaging die Daniel stimuleert en verder wil gaan met haar. Want toch krijgt hij bijna altijd zijn zin, ook al ziet ze dat zelf niet altijd zo. Verledens en toekomst ze zijn de triggers, uitdagingen en obstakels in hun relatie. Ik kreeg in dit 2de deel regelmatig de kriebels van Daniel. Niet de positieve, maar voor een man die manipuleert en dat met voorbedachte raden. Deze gevoelens is wel de verdienste van de auteur, om dat zo juist en met die leesbeleving bij de lezer achter te laten. Er gebeurt veel, maar bleef net iets te veel met vragen en onverzadigdheid achter. Het laat dan weer wel erg uitkijken naar het laatste deel, de vraag van wat Nadine zal beslissen op alle fronten en is Daniel die blijver of een passant? Vele steamy fragmenten en dominante handelingen zijn weer te lezen in “Harde grenzen”
Voor zijn genre, erotische roman, vond ik het beter geschreven dan wat ik eerder al in dat genre gelezen heb. Het verhaal is absoluut niet origineel zit vol voorspelbare cliché's, maar ik vond Nadine als hoofdpersonage redelijk geloofwaardig overkomen, uitgewerkter en minder flauw als in andere gelijkaardige boeken. Er was wel wat herhaling, maar meestal konden de beschreven erotische scènes me wel bekoren.
Ben fan van Esther Verhoef maar in dit boek mis ik een echt verhaal. Personages zijn niet echt diepgaand, alleen van mannelijk hoofdpersoon een beetje. Verhaal werkt niet naar eindpunt toeven is ook geen einde.
Waar deel 1 nog tussen de 2 en 3 ★ in zat, krijgt dit deel er maar net aan 2. De seksscenes zijn repetitief en ik krijg echt de ick van de steeds terugkomende woorden ‘plooien’ en ‘sterretje’. YUCK 🤢..
Dit is een erotische roman goed geschreven zeker niet vulgair of plat vloers maar ook niet van het niveau van 50 Tinten. Leuk en goed om te lezen maar het sleept je zeker niet mee.
In het tweede deel twijfelt Nadine heel erg aan haar relatie met Daniel. Tijdens een skivakantie komt ze meer te weten over de privé bezig- /omstandig-heden van Daniel. Hierdoor twijfelt ze aan hun relatie of ze het leven met hem aankan en besluit ze een timeout van een maand te nemen. Haar gedachten zijn echter 24 uur per dag bij Daniel. Door een onverwacht gebeuren zien ze elkaar na drie weken weer. Hij neemt haar mee naar Spanje en probeert haar te overtuigen. Door de idyllische omgeving beleven ze verhitte avonturen.
Hopelijk blijft het niet bij deze twee delen. Het leest makkelijk weg en je krijgt een kijkje in de wereld van glitter en glamour. Hoe je met geld alles kunt krijgen behalve ware liefde. De achtbaan aan emotie van Nadine word goed beschreven, je voelt als lezer haar twijfel, ongeloof, geluk en opwinding.
Ik vind 'muren van glas' mooier dan '50 tinten grijs' dit omdat ik de sm-scene's (uit 50 tinten) TE vond.
Harde grenzen doet dankzij de titel vermoeden dat er overgegaan wordt tot een dom/sub-relatie, wat niet het geval is. De relatie tussen Nadine en Daniel blijft vrij platonisch, hoewel Daniel absoluut geen genoegen neemt met “neen” en een kinky kantje heeft (wat te verwachten was). De verwijzingen naar de 50 Shades-trilogie zijn in dit boek ook weer vrij duidelijk. Bijvoorbeeld wanneer Daniel tegen Nadine zegt dat ze dringend aan de pil moet omdat hij de condooms beu is. Egoïstisch, much? Veel spannends gebeurt er ook niet in het boek en als er al iets staat te gebeuren, kan een doorwinterd lezer quasi onmiddellijk voorspellen wat dat zal zijn.
Net zoals het eerste boek, leest Harde grenzen als een sneltrein, dankzij de vlotte pen van Marique (ps. Esther Verhoef) en het feit dat dit een echte no-brainer is; je hoeft er niet bij na te denken.
De verhaallijn van dit boek sprak me op zich wel aan, behalve dat er veel over eten gesproken wordt. Niet alleen met betrekking tot het werk van Nadine, maar ook eten dat gegeten wordt in restaurants. Verder wordt de kleding die Nadine, Daniel en enkele andere personages dragen uitgebreid besproken. Dat zijn dingen die mijn persoonlijk niet erg veel interesseren.
Deel 1 vond ik zelf beter dan dit deel, maar toch wel de moeite van het lezen waard. En zoals ik al zei, op zijn tijd zal ik ook deel 3, De bestemming, wel gaan lezen.
Ben Daniel gaan waarderen, laat ik daar maar mee beginnen. Nadine heeft ook aardig wat veranderingen ondergaan. Ben ergens wel trots. Als beelddenker was dit boek wel een fines voor mijn bovenkamer. Maar niet zo zeer op een negatieve manier. Ben heel benieuwd naar boek 3. Maar die heb ik helaas nog niet.
Het tweede deel is fijner om te lezen dan deel 1. Het wordt allemaal wel wat repetitief: de schrijfster gebruikt vooral bij de erotische scenes zeer vaak dezelfde woorden. Ook de onzekerheid van Nadine wordt ietwat vervelend. Hopelijk komt ze in het laatste deel los.
Leuk boek...tweede deel las prettig weg en had wat meer diepgang in het verhaal. Van mij mag er een derde deel komen want vond deze serie beter dan de vijftig tinten serie.