What do you think?
Rate this book
La importancia de las cosas
La pacífica existencia de Mario Menkell –un tímido profesor universitario autor de una única y exitosa novela– cambia de golpe cuando tiene que hacerse cargo de los efectos personales de su inquilino, Fernando Montalvo, que acaba de suicidarse. El atribulado Menkell descubrirá que el piso del que es propietario está abarrotado de los objetos más variopintos: una colección de vitolas de puros, un lote de gramolas antiguas, porcelanas, miniaturas, huchas de cerámica, soldados de plomo... Tras el desconcierto inicial, Menkell entenderá que las cosas de Montalvo pueden ser un generoso guiño del destino, que por una vez parece haberse puesto de su parte. Ayudado por Beatriz, la mujer a la que ama en secreto desde hace años, Mario Menkell será capaz de reconstruir la misteriosa existencia de Fernando Montalvo y encontrará así una historia excepcional que puede brindarle la gran oportunidad de su vida.
300 pages
First published January 1, 2009
14 people are currently reading
150 people want to read
About the author
Marta Rivera de la Cruz
29 books54 followersMarta María Rivera de la Cruz (Lugo, 4 de junio de 1970) es una escritora, política y periodista española en lengua castellana.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 26 of 26 reviews
September 6, 2020
2,5*
Ενδιαφέρουσα η πλοκή του βιβλίου, ωστόσο με κούρασε αρκετά η γραφή της de la Cruz με τις παράλληλες (και λεπτομερέστατες) ιστορίες. Μου φάνηκε πυκνογραμμένο και μάλλον θα το απολάμβανα περισσότερο αν ήταν λιγότερες οι σελίδες του.
ΥΓ: γλυκούληδες οι δύο πρωταγωνιστές αλλά και η γιαγιά Στσέρνι
Ενδιαφέρουσα η πλοκή του βιβλίου, ωστόσο με κούρασε αρκετά η γραφή της de la Cruz με τις παράλληλες (και λεπτομερέστατες) ιστορίες. Μου φάνηκε πυκνογραμμένο και μάλλον θα το απολάμβανα περισσότερο αν ήταν λιγότερες οι σελίδες του.
ΥΓ: γλυκούληδες οι δύο πρωταγωνιστές αλλά και η γιαγιά Στσέρνι
December 24, 2015
Αυτό το βιβλίο, σου αφήνει μια πολύ γλυκιά γεύση.
January 23, 2016
Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους τους δειλούς και αθόρυβους ανθρώπους που αν και εθισμένοι στην απομόνωση τους, επιθυμούν διακαώς να σπάσουν το κουκούλι τους και να μεταμορφωθούν σε χρυσαλλίδες πετώντας προς το φως. Επιθυμούν διακαώς ένα χέρι που θα τους ξεριζώσει από τη ρουτίνα τους και θα τους κρατήσει σφιχτά, στην πορεία τους προς ένα μέλλον διαφορετικό.
Ο άτολμος μεσήλικας ήρωας επαναπαύεται στις δάφνες που έδρεψε εκδίδοντας σε νεαρή ηλικία ένα βιβλίο που έμελλε να γίνει κλασσικό. Περιχαρακωμένος σε μια ρουτινιάρικη καθημερινότητα, πηγαινοέρχεται από τη δουλειά του στο σπίτι, παρεμβάλλοντας ένα σωρό, καλά κρατούσες, συνήθειες. Καμία παρέκκλιση, λιγοστά όνειρα. Εμμένει στην επιλογή της ησυχίας του, της καμίας αλλαγής στη ζωή του και θεωρεί ενόχληση ό,τι ξεφεύγει από το πλαίσιο των συνηθειών ετών. Κρυφοκοιτάζει σαν κλέφτης τη ζωή της συναδέλφου του και οικτίρει τον εαυτό του που δεν είναι Άλλος, εκείνος που θα μπορούσε να την αρπάξει και να την κάνει δική του, δικαιωματικά λόγω εμφάνισης και χαρακτήρα!
Η μετρημένη ζωή του ήρωα έρχεται τα πάνω κάτω όταν, από ένα καπρίτσιο της μοίρας, ο νοικάρης που ποτέ δεν θέλησε να γνωρίσει, αποδημεί αιφνιδίως εις Κύριον. Βυθισμένος στην απελπισία όλων αυτών των ενοχλητικών που πρέπει να κάνει για να αδειάσει το διαμέρισμα, στέκεται τυχερός γιατί η κρυφή αγαπημένη τού προσφέρεται σαν λουκούμι στο πιάτο. Γίνεται συνοδοιπόρος του στην αναζήτηση της μοιραίας ιστορίας του νοικάρη, μέσα από το ξεδιάλεγμα του σωρού των μικροπραγμάτων που άφησε στο διαμέρισμα. Παράλληλα ξετυλίγεται και μια δεύτερη ιστορία, αυτή του νοικάρη, γοητευτική και πονεμένη όπως είθισται να είναι όλοι οι μονόπλευροι και ανεκπλήρωτοι έρωτες.
Το βιβλίο κυλάει τόσο όμορφα που δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου. Δεν το διαβάζεις πεινασμένα, όπως ένα βιβλίο που αγωνιάς για την πλοκή του, την τύχη των ηρώων ή το ποιος είναι τελικά ο δολοφόνος. Το διαβάζεις με απόλαυση, περπατώντας πλάι πλάι με τους ήρωες σε κάθε τόπο που βρίσκονται και ό,τι και να κάνουν. Σαν να περιέλαβε και σένα μέσα η συγγραφέας. Ένα βιβλίο τρυφερό και αισιόδοξο. Που δίνει αξία σε μικροπράγματα αποκαλύπτοντας την ιστορία τους και αναδεικνύει συναισθήματα που έρχονται αβίαστα στην επιφάνεια χωρίς να υπολογίζουν κοινωνικά στερεότυπα.
Άψογη η επιμέλεια και η μετάφραση. Πολύ όμορφο το εξώφυλλο.
Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε νεόκοπες wannabe λογοτέχνες εγχώριας εκκόλαψης και εκδοτικούς οίκους που ειδικεύονται σε πανομοιότυπα βλακώδη εξώφυλλα.
Ο άτολμος μεσήλικας ήρωας επαναπαύεται στις δάφνες που έδρεψε εκδίδοντας σε νεαρή ηλικία ένα βιβλίο που έμελλε να γίνει κλασσικό. Περιχαρακωμένος σε μια ρουτινιάρικη καθημερινότητα, πηγαινοέρχεται από τη δουλειά του στο σπίτι, παρεμβάλλοντας ένα σωρό, καλά κρατούσες, συνήθειες. Καμία παρέκκλιση, λιγοστά όνειρα. Εμμένει στην επιλογή της ησυχίας του, της καμίας αλλαγής στη ζωή του και θεωρεί ενόχληση ό,τι ξεφεύγει από το πλαίσιο των συνηθειών ετών. Κρυφοκοιτάζει σαν κλέφτης τη ζωή της συναδέλφου του και οικτίρει τον εαυτό του που δεν είναι Άλλος, εκείνος που θα μπορούσε να την αρπάξει και να την κάνει δική του, δικαιωματικά λόγω εμφάνισης και χαρακτήρα!
Η μετρημένη ζωή του ήρωα έρχεται τα πάνω κάτω όταν, από ένα καπρίτσιο της μοίρας, ο νοικάρης που ποτέ δεν θέλησε να γνωρίσει, αποδημεί αιφνιδίως εις Κύριον. Βυθισμένος στην απελπισία όλων αυτών των ενοχλητικών που πρέπει να κάνει για να αδειάσει το διαμέρισμα, στέκεται τυχερός γιατί η κρυφή αγαπημένη τού προσφέρεται σαν λουκούμι στο πιάτο. Γίνεται συνοδοιπόρος του στην αναζήτηση της μοιραίας ιστορίας του νοικάρη, μέσα από το ξεδιάλεγμα του σωρού των μικροπραγμάτων που άφησε στο διαμέρισμα. Παράλληλα ξετυλίγεται και μια δεύτερη ιστορία, αυτή του νοικάρη, γοητευτική και πονεμένη όπως είθισται να είναι όλοι οι μονόπλευροι και ανεκπλήρωτοι έρωτες.
Το βιβλίο κυλάει τόσο όμορφα που δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου. Δεν το διαβάζεις πεινασμένα, όπως ένα βιβλίο που αγωνιάς για την πλοκή του, την τύχη των ηρώων ή το ποιος είναι τελικά ο δολοφόνος. Το διαβάζεις με απόλαυση, περπατώντας πλάι πλάι με τους ήρωες σε κάθε τόπο που βρίσκονται και ό,τι και να κάνουν. Σαν να περιέλαβε και σένα μέσα η συγγραφέας. Ένα βιβλίο τρυφερό και αισιόδοξο. Που δίνει αξία σε μικροπράγματα αποκαλύπτοντας την ιστορία τους και αναδεικνύει συναισθήματα που έρχονται αβίαστα στην επιφάνεια χωρίς να υπολογίζουν κοινωνικά στερεότυπα.
Άψογη η επιμέλεια και η μετάφραση. Πολύ όμορφο το εξώφυλλο.
Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε νεόκοπες wannabe λογοτέχνες εγχώριας εκκόλαψης και εκδοτικούς οίκους που ειδικεύονται σε πανομοιότυπα βλακώδη εξώφυλλα.
September 21, 2020
Escuché una entrevista a la escritora en la radio, y hablaba de que había escrito una novela optimista, así que la compré para regalar. Luego pasado el tiempo he tenido la oportunidad de leerla y me ha gustado, es entretenida e interesante, y me gustan mucho los personajes secundarios como el rector de la universidad privada o los alumnos del protagonista. No es la novela del siglo pero si me alegró la vida mientras la leía.
Después de leer esta me he propuesto leer algo más de esta escritora pero aún no he tenido ocasión de hacerlo, se admiten sugerencias.
Después de leer esta me he propuesto leer algo más de esta escritora pero aún no he tenido ocasión de hacerlo, se admiten sugerencias.
August 21, 2017
A veces no hace falta que un libro sea trágico y dramático y serio y complejo para disfrutarlo al máximo.
La importancia de las cosas es el claro ejemplo: una historia bonita y optimista, con personajes adorables y una prosa sencilla pero correcta, todo esto hizo que me enganchase desde el primer capítulo a la historia, sobre todo para saber si al desdichado protagonista por fin la vida le sonreiría y le haría justicia.
La importancia de las cosas es el claro ejemplo: una historia bonita y optimista, con personajes adorables y una prosa sencilla pero correcta, todo esto hizo que me enganchase desde el primer capítulo a la historia, sobre todo para saber si al desdichado protagonista por fin la vida le sonreiría y le haría justicia.
January 20, 2015
Estupenda lectura! me atrajo la sinopsis y la verdad, no defrauda. Los personajes me han gustado mucho, tanto los protagonistas como los secundarios. La trama engancha y la autora escribe fluido, nada pedante o enrevesado. Leeré alguna otra novela suya seguro!
July 20, 2015
Ένα εξαιρετικά δυνατό ψυχογράφημα που παίζει ανάμεσα στο κοινωνικό και στο ρομαντικό μυθιστόρημα χωρίς να αφοσιώνεται σε καμία από τις δύο περιπτώσεις. Μια υπέροχη ιστορία με πολλές επιμέρους αφηγήσεις, ένα στιβαρό καλειδοσκόπιο χαρακτήρων και μια ανατρεπτική εξέλιξη που δεν την περίμενα. Άλλη μια εξαιρετική επιλογή των εκδόσεων Ωκεανίδα.
Αγάπησα τον Μάριο Μένκελ, τον πιο ήσυχο και διακριτικό καθηγητή πανεπιστημίου, που έχει φτάσει σε προχωρημένη ηλικία χωρίς να ταράξει την ομαλή, θα έλεγα ακόμη και βαρετή ζωή του, με μια ερωτική ιστορία, ή έστω με μια κραυγή! Έχοντας γράψει το μυθιστόρημα του αιώνα εδώ και αρκετά καιρό, χωρίς όμως άλλες βλέψεις, εργάζεται ως καθηγητής δημιουργικής γραφής σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Μαδρίτης. Ρουτινιάρικη ζωή, στη θέση του θ’ αυτοκτονούσα ευχαρίστως. Έλα όμως που προλαβαίνει να αυτοκτονήσει ο μυστηριώδης νοικάρης του! Ο Μένκελ έχει κληρονομήσει ένα διαμέρισμα, στο οποίο μένει ένας υποδειγματικός ενοικιαστής, που καταθέτει τακτικά το ενοίκιο, δεν ενοχλεί, δεν απαιτεί. Καθ’ υπόδειξιν του Μένκελ, δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή κι επικοινωνούν μέσω μεσιτικού γραφείου. Όταν αυτοκτονεί ο Μοντάλβο, λοιπόν, ο Μένκελ αναγκάζεται να πάει στο διαμέρισμα ώστε να αποφασίσει τι θα κάνει με τις χιλιάδες συλλογές που μάζευε οργανωμένα και τακτοποιημένα ο Μοντάλβο: βεντάλιες, νομίσματα, στρατιωτάκια, κονκάρδες, καπάκια, θεατρικά προγράμματα, γραμμόφωνα είναι λίγα από τα αντικείμενα που συγκέντρωνε με πάθος ο αυτόχειρ.
Αγάπησα την Μπεατρίθ Μιγιάρες, μια γυναίκα που βρήκε τη δύναμη να εγκαταλείψει τον άντρα της μόλις της έριξε το πρώτο χαστούκι αντί να περιμένει το χαστούκι να γίνει ξυλοδαρμός. Συνάδελφος του Μένκελ στο πανεπιστήμιο, δέχτηκε την πρότασή του να μείνει στο διαμέρισμα του Μοντάλβα. Έτσι ξεκινάει μια από τις πιο αργές στην ανάπτυξή της, τρυφερές και συναρπαστικές ερωτικές ιστορίες, γιατί μαζί θα φροντίσουν τα πράγματα του νεκρού, μαζί θα ψάξουν για το παρελθόν του, μαζί θα ταξιδέψουν ως το Μιλάνο (ο Μένκελ που δεν είχε αλλάξει ποτέ πόλη, τώρα θα αλλάξει και χώρα!) για να βρουν την άκρη του νήματος, μαζί θα αγαπήσουν ο ένας τον άλλον σε μια υπέροχη κλιμάκωση που με συγκίνησε.
Αγάπησα την Άννα Λίβια Στσέρνι, μια υπερήλικη γυναίκα που αντί να το βάλει κάτω και να κλειστεί μες στο σπίτι αναπολώντας τη ζωή της, νουθετώντας τους νέους με ατέλειωτους μονολόγους, πλέκοντας κάλτσες και χαϊδεύοντας γάτες, καλεί συνέχεια φίλες και φίλους, κάνει τη ζωή της χωρίς να προκαλεί, φέρνοντας σε δύσκολη θέση την ηλικία της και στο τέλος υποκύπτει στο φλερτ ενός γλυκού συνομηλίκου της που πραγματοποιεί το όνειρό της: τα παρατά όλα κι επιστρέφει στην Ινδία από όπου είχε φύγει παιδούλα ακόμη λόγω μετάθεσης του διπλωμάτη πατέρα της! Από τις πιο γλυκές, ουσιαστικές και τρυφερές ιστορίες του μυθιστορήματος για μια γυναίκα που επέχει θέση-κλειδί στην εξέλιξη της κεντρικής ιστορίας!
Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν βάλτε κι έναν πρύτανη που έχει όνειρο ζωής το ιδιωτικό πανεπιστήμιο που ο ίδιος δημιούργησε να ανέβει ακόμη πιο ψηλά σε κύρος, έναν εκδοτικό οίκο που αναζητά τον Μένκελ για να του δώσει όσα χρήματα θέλει, αρκεί να γράψει ένα δεύτερο μυθιστόρημα, την ερωτική ιστορία του αυτόχειρα Μοντάλβο με τη μυστηριώδη Κλάρα και το πώς δένει η ιστορία του με το παρελθόν του ίδιου του Μένκελ και θα έχετε ένα πρωτότυπο, ανθρώπινο, συγκινητικό, γεμάτο, πολυεπίπεδο μυθιστόρημα για απαιτητικούς αναγνώστες! Ξεχωριστή αναφορά θα κάνω στη μετάφραση, η οποία έδωσε ρέστα, χρησιμοποιώντας ιδιολέκτους όπου έπρεπε (μα «τσαμπασίρια»; ακόμη γελάω) και σωστό λεξιλόγιο καθ’ ολη την έκταση του κειμένου, οπότε με τις εύστοχες επιλογές της μεταφράστριας ο αναγνώστης πότε γελάει και πότε σοβαρεύει, αφήνεται όμως χωρίς διακοπή να ταξιδέψει στον κόσμο της Ντε Λα Κρουθ και να συστηθεί στους πιο πρ��τότυπους και διαφορετικούς χαρακτήρες μυθιστορήματος που έχω ανακαλύψει! Και έμεινα άφωνος για τον λόγο που τελικά ο Μοντάλβο μάζευε ό,τι μάζευε! Ακόμη δακρύζω!
Χαρακτηριστικό απόσπασμα:
«... εκείνη η γόησσα που τώρα γλιστρούσε στην άβυσσο της ηλικίας, κάποτε υπήρξε σίγουρα μια πραγματική καλλονή που είχε το δικαίωμα να κάνει νυχτερινό μπάνιο σε οποιοδήποτε σιντριβάνι της Ρώμης» (σελ. 333).
Αγάπησα τον Μάριο Μένκελ, τον πιο ήσυχο και διακριτικό καθηγητή πανεπιστημίου, που έχει φτάσει σε προχωρημένη ηλικία χωρίς να ταράξει την ομαλή, θα έλεγα ακόμη και βαρετή ζωή του, με μια ερωτική ιστορία, ή έστω με μια κραυγή! Έχοντας γράψει το μυθιστόρημα του αιώνα εδώ και αρκετά καιρό, χωρίς όμως άλλες βλέψεις, εργάζεται ως καθηγητής δημιουργικής γραφής σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο της Μαδρίτης. Ρουτινιάρικη ζωή, στη θέση του θ’ αυτοκτονούσα ευχαρίστως. Έλα όμως που προλαβαίνει να αυτοκτονήσει ο μυστηριώδης νοικάρης του! Ο Μένκελ έχει κληρονομήσει ένα διαμέρισμα, στο οποίο μένει ένας υποδειγματικός ενοικιαστής, που καταθέτει τακτικά το ενοίκιο, δεν ενοχλεί, δεν απαιτεί. Καθ’ υπόδειξιν του Μένκελ, δεν έχουν έρθει ποτέ σε επαφή κι επικοινωνούν μέσω μεσιτικού γραφείου. Όταν αυτοκτονεί ο Μοντάλβο, λοιπόν, ο Μένκελ αναγκάζεται να πάει στο διαμέρισμα ώστε να αποφασίσει τι θα κάνει με τις χιλιάδες συλλογές που μάζευε οργανωμένα και τακτοποιημένα ο Μοντάλβο: βεντάλιες, νομίσματα, στρατιωτάκια, κονκάρδες, καπάκια, θεατρικά προγράμματα, γραμμόφωνα είναι λίγα από τα αντικείμενα που συγκέντρωνε με πάθος ο αυτόχειρ.
Αγάπησα την Μπεατρίθ Μιγιάρες, μια γυναίκα που βρήκε τη δύναμη να εγκαταλείψει τον άντρα της μόλις της έριξε το πρώτο χαστούκι αντί να περιμένει το χαστούκι να γίνει ξυλοδαρμός. Συνάδελφος του Μένκελ στο πανεπιστήμιο, δέχτηκε την πρότασή του να μείνει στο διαμέρισμα του Μοντάλβα. Έτσι ξεκινάει μια από τις πιο αργές στην ανάπτυξή της, τρυφερές και συναρπαστικές ερωτικές ιστορίες, γιατί μαζί θα φροντίσουν τα πράγματα του νεκρού, μαζί θα ψάξουν για το παρελθόν του, μαζί θα ταξιδέψουν ως το Μιλάνο (ο Μένκελ που δεν είχε αλλάξει ποτέ πόλη, τώρα θα αλλάξει και χώρα!) για να βρουν την άκρη του νήματος, μαζί θα αγαπήσουν ο ένας τον άλλον σε μια υπέροχη κλιμάκωση που με συγκίνησε.
Αγάπησα την Άννα Λίβια Στσέρνι, μια υπερήλικη γυναίκα που αντί να το βάλει κάτω και να κλειστεί μες στο σπίτι αναπολώντας τη ζωή της, νουθετώντας τους νέους με ατέλειωτους μονολόγους, πλέκοντας κάλτσες και χαϊδεύοντας γάτες, καλεί συνέχεια φίλες και φίλους, κάνει τη ζωή της χωρίς να προκαλεί, φέρνοντας σε δύσκολη θέση την ηλικία της και στο τέλος υποκύπτει στο φλερτ ενός γλυκού συνομηλίκου της που πραγματοποιεί το όνειρό της: τα παρατά όλα κι επιστρέφει στην Ινδία από όπου είχε φύγει παιδούλα ακόμη λόγω μετάθεσης του διπλωμάτη πατέρα της! Από τις πιο γλυκές, ουσιαστικές και τρυφερές ιστορίες του μυθιστορήματος για μια γυναίκα που επέχει θέση-κλειδί στην εξέλιξη της κεντρικής ιστορίας!
Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν βάλτε κι έναν πρύτανη που έχει όνειρο ζωής το ιδιωτικό πανεπιστήμιο που ο ίδιος δημιούργησε να ανέβει ακόμη πιο ψηλά σε κύρος, έναν εκδοτικό οίκο που αναζητά τον Μένκελ για να του δώσει όσα χρήματα θέλει, αρκεί να γράψει ένα δεύτερο μυθιστόρημα, την ερωτική ιστορία του αυτόχειρα Μοντάλβο με τη μυστηριώδη Κλάρα και το πώς δένει η ιστορία του με το παρελθόν του ίδιου του Μένκελ και θα έχετε ένα πρωτότυπο, ανθρώπινο, συγκινητικό, γεμάτο, πολυεπίπεδο μυθιστόρημα για απαιτητικούς αναγνώστες! Ξεχωριστή αναφορά θα κάνω στη μετάφραση, η οποία έδωσε ρέστα, χρησιμοποιώντας ιδιολέκτους όπου έπρεπε (μα «τσαμπασίρια»; ακόμη γελάω) και σωστό λεξιλόγιο καθ’ ολη την έκταση του κειμένου, οπότε με τις εύστοχες επιλογές της μεταφράστριας ο αναγνώστης πότε γελάει και πότε σοβαρεύει, αφήνεται όμως χωρίς διακοπή να ταξιδέψει στον κόσμο της Ντε Λα Κρουθ και να συστηθεί στους πιο πρ��τότυπους και διαφορετικούς χαρακτήρες μυθιστορήματος που έχω ανακαλύψει! Και έμεινα άφωνος για τον λόγο που τελικά ο Μοντάλβο μάζευε ό,τι μάζευε! Ακόμη δακρύζω!
Χαρακτηριστικό απόσπασμα:
«... εκείνη η γόησσα που τώρα γλιστρούσε στην άβυσσο της ηλικίας, κάποτε υπήρξε σίγουρα μια πραγματική καλλονή που είχε το δικαίωμα να κάνει νυχτερινό μπάνιο σε οποιοδήποτε σιντριβάνι της Ρώμης» (σελ. 333).
August 27, 2017
Η σημασία των πραγμάτων – Μάρτα Ριβέρα ντε λα Κρουζ
Η Ισπανική λογοτεχνία με εκπλήσσει ευχάριστα όλο και περισσότερο κι έτσι, μετά την Άνχελες Ντονιάτε, έχουμε την ασυνήθιστη ιστορία του διακριτικού Μάριο Μένκελ και της περιπλοκής του στα πράγματα του αυτόχειρα νοικάρη του που τον οδηγεί σε ένα κυνήγι θησαυρού, μια ιστορία αγάπης και μια ανατροπή ενός οικογενειακού μυστήριου. Το ξεκίνημα μου θύμισε το Νυχτερινό Τρένο για Λισαβόνα του Πασκάλ Μερσιέ, όπου υπάρχει ένας αντίστοιχος άοσμος, άχρωμος καθηγητής πανεπιστημίου, ενώ η εξέλιξη των χαρακτήρων είχε την στόφα της Κομψότητας του Σκαντζόχοιρου της Μιριέλ Μπαρμπερί. Όμως μετά οδηγείται σε μια εντελώς άκρως ενδιαφέρουσα πορεία (που δεν συναντιέται στο έργο του Μερσιέ, αφού ήδη με την άφιξη στη Λισαβόνα η ιστορία εκτροχιάζεται σε φιλοσοφίες) και αποκτά ανατροπή που οδηγεί φυσιολογικά σε ένα ενδιαφέρον τέλος (ενώ στην Μπαρμπερί οι τόσες προσδοκίες μένουν κυριολεκτικά μπουκάλα με το τέλος-γκιλοτίνα…).
Όλοι οι χαρακτήρες έχουν την ιδιαιτερότητά τους και φαίνεται η φροντίδα της συγγραφέα για τη επιμελημένη ψυχογράφησή τους, χωρίς ωστόσο να χάνεται η όμορφη ατμόσφαιρα ακόμα και όταν περιγράφονται δραματικά και θλιβερά γεγονότα. Εξαιρετική η απόδοση του χαώδους στην ψυχαναγκαστική ταξινόμησή του, διαμερίσματος του αυτόχειρα Μοντάλβο με τα άπειρα, φαινομενικά άσχετα αντικείμενα συλλογών του και η απόδοση με λεπτούς, ισορροπημένους χειρισμούς της πιο εύθραυστης ιστορίας αγάπης που έχει ειπωθεί ποτέ, όπου η ντροπαλοσύνη και η άγνοια του κόσμου αποκτά νέο νόημα.
Δεν ξέρω εάν τα άλλα βιβλία της συγγραφέα είναι παρόμοιας γοητείας, αλλά θα ήθελα πολύ να το μάθω!
Η Ισπανική λογοτεχνία με εκπλήσσει ευχάριστα όλο και περισσότερο κι έτσι, μετά την Άνχελες Ντονιάτε, έχουμε την ασυνήθιστη ιστορία του διακριτικού Μάριο Μένκελ και της περιπλοκής του στα πράγματα του αυτόχειρα νοικάρη του που τον οδηγεί σε ένα κυνήγι θησαυρού, μια ιστορία αγάπης και μια ανατροπή ενός οικογενειακού μυστήριου. Το ξεκίνημα μου θύμισε το Νυχτερινό Τρένο για Λισαβόνα του Πασκάλ Μερσιέ, όπου υπάρχει ένας αντίστοιχος άοσμος, άχρωμος καθηγητής πανεπιστημίου, ενώ η εξέλιξη των χαρακτήρων είχε την στόφα της Κομψότητας του Σκαντζόχοιρου της Μιριέλ Μπαρμπερί. Όμως μετά οδηγείται σε μια εντελώς άκρως ενδιαφέρουσα πορεία (που δεν συναντιέται στο έργο του Μερσιέ, αφού ήδη με την άφιξη στη Λισαβόνα η ιστορία εκτροχιάζεται σε φιλοσοφίες) και αποκτά ανατροπή που οδηγεί φυσιολογικά σε ένα ενδιαφέρον τέλος (ενώ στην Μπαρμπερί οι τόσες προσδοκίες μένουν κυριολεκτικά μπουκάλα με το τέλος-γκιλοτίνα…).
Όλοι οι χαρακτήρες έχουν την ιδιαιτερότητά τους και φαίνεται η φροντίδα της συγγραφέα για τη επιμελημένη ψυχογράφησή τους, χωρίς ωστόσο να χάνεται η όμορφη ατμόσφαιρα ακόμα και όταν περιγράφονται δραματικά και θλιβερά γεγονότα. Εξαιρετική η απόδοση του χαώδους στην ψυχαναγκαστική ταξινόμησή του, διαμερίσματος του αυτόχειρα Μοντάλβο με τα άπειρα, φαινομενικά άσχετα αντικείμενα συλλογών του και η απόδοση με λεπτούς, ισορροπημένους χειρισμούς της πιο εύθραυστης ιστορίας αγάπης που έχει ειπωθεί ποτέ, όπου η ντροπαλοσύνη και η άγνοια του κόσμου αποκτά νέο νόημα.
Δεν ξέρω εάν τα άλλα βιβλία της συγγραφέα είναι παρόμοιας γοητείας, αλλά θα ήθελα πολύ να το μάθω!
April 9, 2016
A decir dos cosas sobre la autora. La primera que como política y persona racional es deplorable. La segunda: que como escritora no es nada mala.
El libro empieza introduciendo la trama muy bien: interesante, fresca, personas normales en entornos normales con historias peculiares... Luego el problema es que, con una presentación tan buena, el nudo se hace anodino, quizá algo largo, redundante, con miles de historias secundarias, algún elemento se repite... Pero todo, misteriosamente, que parecía hojarasca, cobra importancia al final del libro cuando se une de tal forma que resuelve entre sí todos los interrogantes que empezaba a generar la trama.
Lo bueno: lo comentado arriba.
Lo malo: a ratos te hace perder el enganche y, si eres mínimamente inteligente, sabrás cómo acabará la historia.
El libro empieza introduciendo la trama muy bien: interesante, fresca, personas normales en entornos normales con historias peculiares... Luego el problema es que, con una presentación tan buena, el nudo se hace anodino, quizá algo largo, redundante, con miles de historias secundarias, algún elemento se repite... Pero todo, misteriosamente, que parecía hojarasca, cobra importancia al final del libro cuando se une de tal forma que resuelve entre sí todos los interrogantes que empezaba a generar la trama.
Lo bueno: lo comentado arriba.
Lo malo: a ratos te hace perder el enganche y, si eres mínimamente inteligente, sabrás cómo acabará la historia.
February 11, 2016
Lectura sencilla, aunque a veces el estilo me ha producido un poco de rechazo, ni siquiera sé cómo describirlo porque no es afectado y tampoco antiguo. Algunas partes se me hicieron muy pesadas (la del principio en la universidad, la de la historia de Montalvo al final, la comida entre Pablo y Laura y esa manía por meterlo absolutamente todo en las novelas...), aunque tienen su lugar en la historia. Pero me encantó la capacidad de ir hilando los detalles, cada cosa tiene su motivo en la anterior, como en las películas, y lo que parecía que no tenía motivo para estar, lo tiene. Y el final feliz no es para nada empalagoso.
August 13, 2014
Tras escuchar una entrevista en la radio a la autora, me picó la curiosidad y lo encargué para comprarlo. Habla de la solitaria vida de un profesor, que como todo ser humano profesa su amor hacia otra persona. Y es aquí donde las cosas cobran su importancia.
Me gustó su lectura, aunque no devoré el libro.
Me gustó su lectura, aunque no devoré el libro.
January 3, 2016
Una novela preciosa y optimista con unos personajes a los que te gustaría llegar a conocer y una trama muy bien resuelta. Me ha gustado mucho y a buen seguro seguiré leyendo historias de esta autora.
June 30, 2015
Η σημασια των πραγματων...Στις πρωτες 10σελιδες ισος μου φανηκε λιγο βαρετο , αλλα αποκει και μετα αλλαξαν ολα.Ευκολοδιαβαστο με τις απαραιτητες ανατροπες και αγωνια!
November 13, 2020
Ω τι όμορφο, δεν ήθελα να τελειώσει! Αναγνωρίζω ότι έχει ελαττώματα και δε θα αρέσει σε όλους, αλλά τα συγκεκριμένα ελαττώματα θα τα έβρισκε κανείς και σε δικά μου κείμενα, οπότε εμένα προσωπικά μου άρεσε πολύ. Μια ιστορία ήρεμη αλλά όχι βαρετή (παρόλο που σε μερικά σημεία πλησιάζει ανατριχιαστικά κοντά), γραμμένη όμορφα, κομψά, όχι χωρίς κάποιο χιούμορ στο ύφος, ρομαντική χωρίς να γίνεται σαχλαμαρομελό, με εικόνες και χρώματα και ζεστασιά, χωρίς να γίνεται γλυκερή. Ένας πολύ μαζεμένος και ντροπαλός καθηγητής δημιουργικής γραφής χρειάζεται να αδειάσει το σπίτι του ενοικιαστή του που αυτοκτόνησε και ψαχουλεύοντας ανακαλύπτει μια πολύ ενδιαφέρουσα και συγκινητική ιστορία που έχει σχέση και με τον ίδιο. Τα ελαττώματα είναι μια κάποια φλυαρία, αυτά που έχει να πει τα λέει με πολλά λόγια, πολλές παρεκβάσεις μεγάλες και εν μέρει άσχετες με το κυρίως θέμα (αλλά όμορφες και ενδιαφέρουσες και ζωντανές) και κάμποσες συμπτώσεις πολύ βολικές για να οδηγούν σε εκπλήξεις και συγκίνηση, αλλά κάπως αδικαιολόγητες. Τα οποία ισχύουν και για αυτό: https://www.goodreads.com/book/show/3...
October 2, 2018
Vaya, vaya, vaya. Vaya ritmo de lectura que llevo. La bajada de las temperaturas ayuda a que apetezca (aún más) leer, con la mantita, la infusión y la gata en el regazo. Segundo libro terminado #LeoAutorasOct En este caso, se me ha hecho un poco pesado. Leía, leía y no pasaba nada, ni siquiera las páginas. Es lo que en cultura otaku se llama "slice of life", un transcurrir tranquilo. La historia estaba muy bien tejida, aunque el final se me ha antojado decepcionante, pero ni tan mal. Mucha crítica al mundo universitario, sin quererlo ha resultado muy actual, guiño, guiño.
"Cuántas veces había deseado decir lo mismo que Losada: <>. Eso era lomalo. Que, a pesar de haber aprendido a resignarse, él nunca había tenido bastante con la suya".
"Las cosas son piezas que completan la historia personal de cada uno".
"Cuántas veces había deseado decir lo mismo que Losada: <>. Eso era lomalo. Que, a pesar de haber aprendido a resignarse, él nunca había tenido bastante con la suya".
"Las cosas son piezas que completan la historia personal de cada uno".
February 4, 2021
Entretenida pero poquita cosa
La novela es entretenida y se lee muy bien. Hay muchas referencias a la actualidad y la trama tiene un poquito de misterio, los personajes son un poco estereotipados pero te los puedes creer, pero la verdad es que al final la historia se queda en poquita cosa.
Lo mejor: está bien escrita
Lo peor: el desenlace parece sacado de una chistera: casualidad por aquí, casualidad pos allá y... ¡hop!
La novela es entretenida y se lee muy bien. Hay muchas referencias a la actualidad y la trama tiene un poquito de misterio, los personajes son un poco estereotipados pero te los puedes creer, pero la verdad es que al final la historia se queda en poquita cosa.
Lo mejor: está bien escrita
Lo peor: el desenlace parece sacado de una chistera: casualidad por aquí, casualidad pos allá y... ¡hop!
March 15, 2019
Le pongo 5 estrellas a pesar de que no es una novela redonda del todo porque Mario Menkell y Beatriz Millares me han conquistado. Son tan reales que cuesta cerrar el libro y volver a la realidad porque te parece que ya estás en ella. La historia me ha atrapado desde el principio y estaba deseando leer el final a la vez que moría de pena porque se terminara. Me ha encantado.
January 24, 2024
La historia de Menkell y sus acompañantes me ha sorprendido para bien. Un libro de más de 400 páginas que se ha hecho corto. Muy bien hilada y mezclada, la historia se desenvuelve con mucha fluidez. Al mismo tiempo, he encontrado esa belleza en la forma de narrar, que es el motivo último por el que leo.
November 7, 2020
Es una historia muy original y entretenida que se lee fácil. Me ha tenido en vilo hasta el final. Muy recomendable.
April 4, 2025
Super recomendable
Un libro sensible y tierno, inteligentemente escrito, un final inesperado y una sonrisa en los labios mientras lo leía… acabé enamorándome del protagonista.
Un libro sensible y tierno, inteligentemente escrito, un final inesperado y una sonrisa en los labios mientras lo leía… acabé enamorándome del protagonista.
July 15, 2025
agradable y simpático, tierno
January 8, 2026
Historia simple y entretenida, con un buen desarrollo de los personajes. Me gusta que se ponga en valor a las buenas personas de verdad
December 13, 2015
Ο Μάριο Μένκελ έχει γράψει ένα από τα σημαντικότερα και πιο συναρπαστικά βιβλία της Πορτογαλικής λογοτεχνίας της πρόσφατης εικοσαετίας. Οι χιλιάδες αναγνώστες του τον φαντάζονται σαν έναν φοβερό τύπου που έχει ρουφήξει τη ζωή από το μεδούλι. Όμως, αυτός είναι ένας ήσυχος άνθρωπος που ζει από το μέτριο μισθό τους ως καθηγητή λογοτεχνίας στο Λουις Ντε Καμόενς, το καλύτερο κολλέγιο της Πορτογαλίας και ένα μικρό ενοίκιο από ένα σπίτι που του κληρονόμησε η θεία του. Η μόνη χαρά του στη μονότονη, μοναχική ζωή του είναι οι ελάχιστες κουβέντες που αλλάζει με την – δυστυχώς παντρεμένη – συνάδελφό του, Μπεατρίθ, με την οποία είναι κρυφά ερωτευμένος.
Όλα αυτά αλλάζουν όταν αυτοκτονεί ο επί χρόνια ένοικος αυτού του σπιτιού, αφήνοντας στον Μάριο τον απίθανο όγκο αντικειμένων που έχει συλλέξει μέσα στο σπίτι. Το αναπάντεχο αυτό πρόβλημα θα προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για τον Μάριο, καθώς η Μπεατρίθ χωρίζει και εκείνος της προσφέρει το σπίτι άνευ ενοικίου. Οι δυό τους θα αρχίσουν να εξερευνούν την συλλογή των αντικειμένων, με σκοπό να ανακαλύψουν περισσότερα για την προσωπικότητα του εκλιπόντα. Η διαδικασία αυτή θα τους φέρει κοντά, καθώς περνούν τις ώρες τους σαν ντέντεκτιβ. Η αναζήτηση θα τους οδηγήσει σε μακρυνά ταξίδια, τόσο γεωγραφικά (θα βρεθούν στην Ιταλία), όσο και πίσω στον χρόνο, αλλά και τον Μάριο σε μια απροσδήκητη ανακάλυψη για το παρελθόν του, καθώς η ζωή του μπλέκεται με εκείνη του ενοίκου του. Τελικά, τα αντικείμενα που δεν είχαν καμία σημασία για τον Μάριο και τη Μπεατρίθ, αλλά ήταν κυριολεκτικά όλη η ζωή του άγνωστου ενοίκου, θα γεμίσουν νόημα τις πορείες του ζευγαρίου.
Η Μάρτα Ριβέρα Ντε Λα Κρουθ μας προσφέρει ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που είναι ταυτόχρονα ιστορία μυστηρίου, αφήγηση του νέου έρωτα των δύο σαραντάρηδων που επιτέλους η Τύχη τους χτυπάει την πόρτα αλλά και του ανεκπλήρωτου έρωτα του εκλιπόντα. Το κείμενο ρέει γοργά και ευχάριστα, καθώς δεν λείπουν το χιούμορ και η τσαχπινιά (ειδικά στην περιγραφή της ζωής του πανεπιστημίου) και ο αναγνώστης δεν μπορεί παρά να χαμογελάσει με την ευτυχή στροφή της ζωής των ηρώων.
Όλα αυτά αλλάζουν όταν αυτοκτονεί ο επί χρόνια ένοικος αυτού του σπιτιού, αφήνοντας στον Μάριο τον απίθανο όγκο αντικειμένων που έχει συλλέξει μέσα στο σπίτι. Το αναπάντεχο αυτό πρόβλημα θα προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία για τον Μάριο, καθώς η Μπεατρίθ χωρίζει και εκείνος της προσφέρει το σπίτι άνευ ενοικίου. Οι δυό τους θα αρχίσουν να εξερευνούν την συλλογή των αντικειμένων, με σκοπό να ανακαλύψουν περισσότερα για την προσωπικότητα του εκλιπόντα. Η διαδικασία αυτή θα τους φέρει κοντά, καθώς περνούν τις ώρες τους σαν ντέντεκτιβ. Η αναζήτηση θα τους οδηγήσει σε μακρυνά ταξίδια, τόσο γεωγραφικά (θα βρεθούν στην Ιταλία), όσο και πίσω στον χρόνο, αλλά και τον Μάριο σε μια απροσδήκητη ανακάλυψη για το παρελθόν του, καθώς η ζωή του μπλέκεται με εκείνη του ενοίκου του. Τελικά, τα αντικείμενα που δεν είχαν καμία σημασία για τον Μάριο και τη Μπεατρίθ, αλλά ήταν κυριολεκτικά όλη η ζωή του άγνωστου ενοίκου, θα γεμίσουν νόημα τις πορείες του ζευγαρίου.
Η Μάρτα Ριβέρα Ντε Λα Κρουθ μας προσφέρει ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που είναι ταυτόχρονα ιστορία μυστηρίου, αφήγηση του νέου έρωτα των δύο σαραντάρηδων που επιτέλους η Τύχη τους χτυπάει την πόρτα αλλά και του ανεκπλήρωτου έρωτα του εκλιπόντα. Το κείμενο ρέει γοργά και ευχάριστα, καθώς δεν λείπουν το χιούμορ και η τσαχπινιά (ειδικά στην περιγραφή της ζωής του πανεπιστημίου) και ο αναγνώστης δεν μπορεί παρά να χαμογελάσει με την ευτυχή στροφή της ζωής των ηρώων.
September 16, 2016
Puede que sea la novela más notable de Rivera de la Cruz, pero el no haberla leído primera hace que la ponga al nivel del resto de las que he leído, quizás un poco por debajo de "La Boda de Kate". Al final, las novelas de la lucense están todas cortadas por el mismo patrón, historias fáciles de leer que tiene como base un original concepto pero que acaban siendo demasiado amables, con finales facilones y felices y con algunos puntos de melodrama "culebrónico". Además, sobre todo en esta novela, es muy evidente la tendencia ideológica neoliberal de la autora.
Read
December 20, 2016"Este libro es fresco y ágil, nada sesudo pero no frívolo. La historia se lee con facilidad, y entretiene y divierte con golpes de humor que aportan lozanía a una narración que fluye sola. Dan ganas de volverlo a coger cada vez que se deja, apetece retomarlo, y eso a veces no pasa con otros buenos libros". Más en https://capitulocuarto.wordpress.com/...
January 4, 2010
The book began very slowly and with a lot of backstory, but in the end the author ties everything together!
Displaying 1 - 26 of 26 reviews