Korel Erezli’nin ortadan kayboluşu bir yandan Minel Karaer’in kafasında onlarca soru işareti bırakırken öte yandan bunalıma girmesine neden olur. Minel’in aile kavramını yeniden hayatına sokmaya çalışması ise kalbinde büyüttüğü özlemin aslında aileye olmadığını ortaya çıkarır.
Geçmiş, şimdi ve gelecek iç içe geçmeye başladığında Korel Erezli’nin dönüşü büyük kıyametleri de yanında getirir. Prometheus cinayetlerine yeniden başlamıştır. Sırlar yavaş yavaş açığa çıkarken Minel Karaer de geçmişindeki asıl kendisiyle yüzleşmeye başlar; cehennem azabına dönüşen yüzleşmeler, aklının sınırlarını zorlayan olaylar ve gerçekler kaldırabileceğinden daha ağırdır.
Çünkü hesaplaşma sırası artık Prometheus’tadır ve maskeler düşmeye başlar.
Eli elimin üzerine dokunmuştu, teni sıcaktı. “Bana dokunduğunda yaşadığımı hissediyorsun çünkü sıcağım, Çilli. Eğer insanlar öldüğünde soğumasıydı geride kalanlar onların yaşadığına inanırdı.”
Uzun süre düşünüp, “Haklısın,” demiştim. “Ama bir konuda da haksızsın.”
“Hangi konuda?”
“Eğer sıcak yaşatsaydı, yananların öldüğünü de hissetmezdik.”
“Her şeyi yine unut ve yine iste, uslanmam, yine söz veririm. Neden mi? Çünkü gündüz geceye sadece güneş batana kadar karşı çıkabiliyor.”
“Benim kalbim pusulam. Ben pusulamı küçük bir kız için kaybettim ama yok etmedim. Fakat o boşluğu iyilik ya da kötülük için yine küçük bir kız uğruna hep var edeceğim, söz veriyorum.”
Hayatimda okudugum en dramatik kitaplardan birisiydi. Öldüm,bittim,geberdim… Çok agladim bu kitabi okurken. Mineli hiç sevmedim ama Korel benim hayatimin aski oldu.
Öncelikle çok yaralayıcı bir kitap ve kesinlikle ağır kitapları kaldıramayacak kişilerin okumaması gerekiyor. Uyuyamadığım, okuduklarımı kafamda döndürdüğüm gecelerim oldu. Onlarla tanıştığım için, Korel Erezli'yi tanıdığım için mutluyum ama bu kadar ağır şeyleri okuduktan sonra okumamış olmayı dilediğim kısa anlarım da oldu. Ama hayır, Korel Erezli, pişman değilim ve seni hiç unutmayacağım.
Son kitap; geçmişin geçmediği, anıların kalp kırıklığını, yaşanmışlıkların ağırlığı ve özel anların kalpten hissedildiği psikolojik bir kitaptı. Vurucuydu. Yakıcıydı. Ve muazzamdı. Korel Erezli ise bir başyapıttı.
İkinci kitabın sonunda olan şey Minel'in kafasında soru işaretlerine sebep olsa da, cevaplarını almaya yakın sayılmazdı ve aslında bunu kaldıramazdı da. Korel ile geçmişlerine dair daha fazla şey hatırlasa da, bunu günümüze taşımak da, inanmakta da zorluk yaşıyor. Korel'in ağzından okuduğumuz sahnelerde ise geçmişe daha vâkıf olurken onunla birlikte içimiz acıyor. Prometheus ise cinayetlerine tekrar başlamışken sınırlar daha da zorlanıyor. Korel, Minel için tekrar tekrar yanıyor ve Minel, bir kez daha kendi içinde yaşadıklarınla kayboluyor. Minel, benim için kalp kırıklığıydı.
Zekice bir kurgusu vardı ve bunu, bu kitapla daha bi' anlıyoruz. Ve ben, tahmin ettim. Ama bu bana zevk vermedi. Bir ailenin, bir çocuğun yetiştirilişinin önemini bir kez daha vurgulamış, yazar. Hele ki sarılmanın... vakit kaybetme, sadece yap. Çok ağladım. Çok zorlandım, hele ki son sayfalar resmen kalbime ağrı girdi; boğazım düğümlendi. Bu kitabı okuduğum zaman ise o kadar yanlış bir zamandı ki, daha fazla etkilendim. Ama her şeye rağmen çok güzeldi de. Ne desem az kalacak. Benim için kesinlikle özel bir seriydi. Açıp açıp son sayfalarını tekrar okuyorum. Galiba ben, Minel'leşiyorum.
"Vefalar EMARE bırakır, bu kitabı hiç unutma" Bu kitabı ve Korel Erezli'yı asla unutmayacağım.
oldum bittim geberdim aldi beni duvardan duvara vurdu ben boyle birsey ne okudum ne izledim arkadaslar Son kitapti ve benim beklentilerim ne kadar yuksek olsa da cok da beni vurma diye dusunuyordum acikcasi,yanilmisim.Korele o kadar kahroldum ki bir kitap bu kadar agir olamaz yani bir kitap bir insani bu kadar mahvedemez ben mahvoldum arkadaslar.Kitabin konusu zaten basli basina agirdi sonu da boyle olunca.. Resmen birkac gun kendime gelemedim korel hayatimda en etkilendigim kisi yani kitaba yorum yapamiyorum duygularimi anlatmaktan.Son kitap acayip sardi elimden birakamadim hem gerceklerin artik yuzlerine vurulmasi maskelerin dusmesi hem de korel korel korel korel yani ya Son benim icin acayip ters koseydi acayip zekice yazilmis bir kurgu korelin coklu kisilik bozuklugu vb gercekten cok yaraladi beni minelin ona inanmamasi TRAVMAM YA UNUTAMİYORUM KORHANİNDA AQ TAMAM Mİ YA korhan tam bir orusbu cocugudur arkadaslar Minele asla sinirli degilim en gercekci karakterdi bence ve empati kurabiliyorum ama insan bazen de ‘yapsaydin be minel inansaydin be’ diyor.Korel benim en buyuk yaramdir olum sekli olsun umutlari olsun baba olmak istemesi hersey icimde bir yumru olusturdu.Beyaz lekeden falan cok agirdi.Korel Edgardo Erezli sen benim en cok agladigim kitap karakterisin,annemin ve babamin yaninda bile hungurhungur agladim ben ya tutamadim kendimi nasil yaraladiysa beni. buge ile gurkan zaten benim icin cok cok aci. Belkide hikaye de en cok onlar mutlu olmayi hak ediyorlardi.Gurkan bugenin katilinin korel oldugunu sanarak yasiyor,buge ise hamileyken ikiside aile kurmaya karar verdiklerinde oldu bundan daha agir ne olabilir ? Korelin mektuplarindan bahsetmek bile istemiyorum daha ne kadar agir olsun.Minelin son zamanlari yasayan olulerden daha yasayan olu olmasi.Dogusun intihar etmesi hersey beni mahvetti arkadaslar hepsine agladim hala atlatamadim icimde bir yerlerde yasiyorsunuz hala aciniz gecmedi.Seni bugunde unutmadik Korel,kul adam.. Agir kitaplari kaldiramayan zaten asla okuyamaz ben kaldirabilrken okuyamadim. Asla pisman degilim ama bazen de keske okumasaydim diyorum bu kadar agir seyler bana cok geldi. Korel unutulacagini sanarak oldu Korel asla sevilmedigini bilerek oldu Minel Korele yine inanmadi Umut ediyoruz ki Minelin Koreline Vedalar emare birakir,bu kitabi hic unutma.
Kitabı bitireli kaç gün geçti bilmiyorum zaman algım yok oldu, mahvetti beni sonu, korel daima içimde yaşayacak onu ben sonsuza dek çok seveceğim, o bunları hiç hak etmedi ama tahmin etmiştim çoklu kişilik bozukluğunu ah ah , minel biraz fazla bencillik etti. Gürkan ve Büge için de ayrı üzüldüm. Bu kitap hayat gibi her şey çok gerçekçiydi. Üçüncü kitap tam bi karadelik misali. Yazarın kalemine sağlık. Sokak Nöbetçilerini ve Beyaz Leke kitabını da okumuş biri olarak söylüyorum ki bu en acısıydı. Korhan ile Minel'in kardeş olduğunu cidden hiç düşünmedim baya iyi şaşırttı raife bizi. Kitabın bazı yerlerinde hıçkıra hıçkıra kendimi tutamadan nefessiz bir şekilde ağladığımı biliyorum. Mahvoldum.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Minel seni affettim mi bilmiyorum, ama Korel bile affettiyse, affetmemek bana düşmez sanırım. Hayatımda bu kadar etkilendiğim bir kitap olmadı. Sanırım artık Koreli düşünmeden geçireceğim bir günüm olmayacak. Her sayfasında gözyaşı döktüm. İçim rahat okuyun diyemiyorum çünkü çok ağır, ama okumazsanız çok şey kaçırırsınız. Bi de Kitabı okurken sakın arka fonda Toygar Işıklı çalmayın, kendi ölüm fermanınızı kendiniz yazıyor olursunuz.
Vedalar emare bırakır. Özellikle Korel Erezli…Seni asla unutmayacağım…
Minel’den gerçekten hiç bi karakterden nefret etmediğim kadar nefret ettim. Yaşadığı onca şeyi göze alarak söylüyorum çok bencildi ve hep kendini düşündü. Bi kez olsun Koreli anlamaya çalışmadı, dinlemedi, görmedi. Hep başkalarını ona savundu hep diğerlerine inandı. Çocuk son anında bile Minel anlatırsam beni anlayacak mısın diye umutla sormuştu. Halbuki Korel resmen tüm hayatını Minele adamıştı. HER ŞEYİ GEÇTİM Bİ KEZ OLSUN SARILMADI YA
This entire review has been hidden because of spoilers.
Böyle bir kitap yok! O kadar güzel ki! Hem birazcık eski watpadd hem de travmalar, olaylar, sırların ortaya çıkışı ve sonu. O son neydi öyle? Ben artık Korel'i ölsem bile unutmam. Minel de unutmasaydı keşke. Bazı yerlerde haklı olsa bile haksızsın be Minel. Adam seni sevmiş o kadar, üç kez kendini hatırlatmaya çalışmış. Sen ne yapmışsın peki? Adamı üç kez unutmuşsun üç! Adam öldü yani. Unutma artık bir zahmet. Ve Minel, lütfen bu kadar bencil olma.
This entire review has been hidden because of spoilers.
YOĞUN SPOİLER İÇERİR KİTAPI BİTİRMİYENLER OKUMASIN!! Bu kitap psikolojimi öldürdü diyeceğim. Allahım Korhan’ın katil olduğu yanında şüphelerim vardı o yüzden şaşırmadım. Ama Minel ile kardeş olmaları beni şok etti açıkcası.Korelin mektupunu okuken 40 yerimden bıçaklandım. Ve şuan sinir Kirizi geçiriyorum çünkü Korhan tutuklanmadı,Ağlıyorum. Ama kitap mükemmeldi
This entire review has been hidden because of spoilers.
ah ah yani bu kitabın sadece adı geçse bile ağlayabilirim sanırım. paramparça oldum. daha önce hiçbir kitaba ağlamayan ben göz yaşlarımı durduramadım. hala göğsümde bir ağırlık var sanki. Spotifyda bir playlist yaptım açıp açıp koreli dinliyorum sanki. dinlerken nasıl hissettiğimi okuyanlar bilir zaten. çok kötüyüm çok
Söyleyecek sözüm yok.Her şeyiyle bir şaheser gibiydi.Kurgusu,karakterleri,işlenişi ve yazım dili...Bayıldım.Daha güzeli var mıdır?Daha iyisi gelir mi bilmem ama gelene kadar en güzeli bu.
*Vedalar EMARE bırakır, bu kitapı hiç unutma. (unutmayacağım)
Akıl sağlığınızı biraz olsun düşünüyorsanız kitabı okumayın. Seri bitince ilk başlarda üzülüyorsunuz sadece, basit bir hüzün değil içinizin burukluğu geçmiyor uzun bir süre, ama sonrasında sinirleriniz de bozulmaya başlıyor yaşananlardan dolayı. Son sayfaları okumamalısınız, atlatamıyorum…
Öncelikle, ilk iki kitabı çok sevmiştim tekrar tekrar okumuştum. Uzun zamandır son kitabı bekliyordum, final kitabı için çok heyecanlıydım, fakat 700 küsür sayfa okumama değdi mi, ondan emin değilim… ilk 350 sayfaya geldiğimde hâla katili bulmak için doğru düzgün bir çalışma yoktu. Duygusal bazı diyaloglar dışında kayda değer bir şey de olmadı. ilk iki kitaptaki mekan değişikliği final kitabında neredeyse hiç yoktu, 2 kere teoman konserinde gidildi, merkez zaten yakıldı. akıl hastanesi açıldı ama zihnimde hayal edebileceğim kadar tasvir yoktu, genel olarak değişik mekan yoktu. karakterlerin geçmişleri üzerinde ve diyaloglar üzerinde gidip geldik, ama hâla katile yaklaşamadık bile… bu yaklaşık 500 sayfa sürdü sanırım. En büyük hayal kırıklığım buydu, çünkü ciddi manada bir soruşturma, araştırma vs bekledim ama yoktu. korel ve minelin yakınlığı ve konuşmaları güzel olsa da yetmedi… Kitap çok daha kısa sürüp tadında olabilirdi ama yine de yazım dili olarak akıcıydı.
Ben Prometheus’un korhan olduğunu zaten tahmin ediyordum ama Korel’le olan bağlantısı cidden ters köşeydi, kitabın son 100 sayfası çok daha iyiydi, Korelin zehir içip intihar etmesinden bile etkilenemedim o ara bayağı sinirlenmiştim böyle mi gidecek diye… Aklım hâla asıl katilimizdeydi, çünkü Korhandan iyice emin olmuştum. Bana kalırsa ters köşe yapılmak için yapılmış gibi oldu Korelin de işin içinde olması, pek beğenmedim. Çoklu kişilik bozukluğu olması ve bunun işlenmesi güzeldi, Büge’nin bir anda gözden çıkarılması en üzücüsüydü… Doğuş’a da üzüldüm ve Minele çok kızdım genel olarak kitapta. Ama yine anladım onu, özellikle final kısmında…
Kitabın gerçekçi gelmediği bazı noktalar olsa da asıl katilin yakalanmayıp cinayetlere devam etmesi oldukça gerçekçiydi, biraz açık uçlu bitmesini de beğendim. Korhan’ın çocukluğunda yaşadıkları ve idil erezli yüzünden Prometheus olması iyiydi ama tüm bunları yapacak kadar güçlü bir sebep mi, emin değilim. Minel’in Korel’e inanmadığı için Korel’in denek olması ve en sonunda Minel yüzünden işkenceler görmesi ve günümüzde tekrar Minel’in doğru anda Korel’e inanmaması yüzünden Korelin ölmesi… Fazlasıyla yaralayıcı ve tekrarlayan bir olay olduğundan zaman zaman bunaldım, kitapta en çok üzüldüğüm karakter Korel oldu.
Bana kalırsa Emare serisi çok potansiyeli olan ama bu potansiyele tam anlamıyla ulaşamamış bir seri oldu, daha fazla karakterin olmasını ve katili bulmak için ciddi manada bir uğraş görmek isterdim, zaten yazar diyalogları gayet iyi yazıyor, mekan ve karakter sayısı bu seriyi sınırlandırıyor diye düşünüyorum…
Yinede böyle bir evrenle bizi tanıştırdığı için yazara teşekkür ediyorum…
puanım 3/5 💔
This entire review has been hidden because of spoilers.
Seriyi okuyalı baya oldu aslında ama hesabim olmadigi icin yorum yapmamıştım. Ağustostayız... yani ben bu yorumu yazarken öyleydik. ne diyecegimi bilmiyorum seri hakkında. beni çok etkisinde bıraktı, Korel'i çok seviyorum, bu yaşadıklarınin hiçbirini hak etmedi. ona tüm yüreğimle sarılmak isterdim. minel'in sarilmadigi kadar :) minel'in yonunden bakarsak belki hakli bulabiliriz ama ben minel'in yonunden bakamiyorum. yapamıyorum... minel'e cok sinir oluyorum, asla dindiremiyorum maalesef ve bir gun minel'e hak verecegimi de dusunmuyorum... Korel'e olan sevgim minel'i görmüyor... ben Korel kadiniyim, sen seversin sevmezsin... of nasil bir yorum oldu bu?? cok karmasik😔 ama sadece cok cok cok uzuldugumu soylesem de olur gibi... kalbim aciyor kalbim anlatabilyor muyum😔😔
❝Ve umarım bana sarılmadığın için hiç pişman olmazsın.❞
❝Büyüdü, yaşadı, anmadı adını hatta sildi. Ama bir kez daha Korel'i unutamadı.❞
❝Fakat zaman o kadar acımasızdır ki hiç olmadık yerlerde o acıları bize hatırlatır. En kötüsü de ne , biliyor musun? Bir acıyı unutmak değil, unuttuktan sonra defalarca aynı şekilde tatmak.❞
❝"Ben senin her şeyindim, Minel." "Geçmiş zaman eki kullandın." "Çünkü biz Korel ve Minel'iz , biz sadece geçmişten ibaretiz."❞