What do you think?
Rate this book
O Mar em Casablanca
O novo romance de Francisco José Viegas, vencedor do Grande Prémio de Romance e Novela da APE, 2005, com a obra Longe de Manaus.
O que une um cadáver encontrado nos bosques que rodeiam o belo Palace do Vidago e um homicídio no cenário deslumbrante do Douro? O que une ambos os crimes às recordações tumultuosas dos acontecimentos de Maio de 1977 em Angola? Jaime Ramos, o detective dos anteriores romances de Francisco José Viegas, regressa para uma nova investigação onde reencontra a sua própria biografia, as recordações do seu passado na guerra colonial - e uma personagem que o persegue como uma sombra, um português repartido por todos os continentes e cuja identidade se mistura com o da memória portuguesa do último século.
História de uma melancolia e de uma perdição, O Mar em Casablanca retoma o modelo das histórias policiais para nos inquietar com uma das personagens mais emblemáticas do romance português de hoje.
O que une um cadáver encontrado nos bosques que rodeiam o belo Palace do Vidago e um homicídio no cenário deslumbrante do Douro? O que une ambos os crimes às recordações tumultuosas dos acontecimentos de Maio de 1977 em Angola? Jaime Ramos, o detective dos anteriores romances de Francisco José Viegas, regressa para uma nova investigação onde reencontra a sua própria biografia, as recordações do seu passado na guerra colonial - e uma personagem que o persegue como uma sombra, um português repartido por todos os continentes e cuja identidade se mistura com o da memória portuguesa do último século.
História de uma melancolia e de uma perdição, O Mar em Casablanca retoma o modelo das histórias policiais para nos inquietar com uma das personagens mais emblemáticas do romance português de hoje.
234 pages, Hardcover
First published January 1, 2009
5 people are currently reading
63 people want to read
About the author
Francisco José Viegas
57 books55 followersFRANCISCO JOSÉ VIEGAS nasceu a 14 de Março de 1962 na aldeia do Pocinho, em Vila Nova de Foz Côa. Licenciado em Estudos Portugueses, pela Faculdade de Ciências Sociais e Humanas da Universidade Nova de Lisboa.
Foi professor universitário, jornalista, director da Casa Fernando Pessoa, editor na Quetzal Editores e director da revista LER e Secretário de Estado da Cultura no XIX Governo Constitucional (2011-12).
Autor de diversos livros de poesia, de livros de viagem e de romances, entre os quais As Duas Águas do Mar, Um Céu Demasiado Azul, Morte no Estádio, Um Crime na Exposição, Um Crime Capital,Lourenço Marques e, o mais recente, O Mar em Casablanca, publicado pela Porto Editora em 2009. Em 2005 foi distinguido com o Grande Prémio APE de Romance com o livro Longe de Manaus. Tem livros traduzidos na Alemanha, em Itália, no Brasil e em França.
Foi professor universitário, jornalista, director da Casa Fernando Pessoa, editor na Quetzal Editores e director da revista LER e Secretário de Estado da Cultura no XIX Governo Constitucional (2011-12).
Autor de diversos livros de poesia, de livros de viagem e de romances, entre os quais As Duas Águas do Mar, Um Céu Demasiado Azul, Morte no Estádio, Um Crime na Exposição, Um Crime Capital,Lourenço Marques e, o mais recente, O Mar em Casablanca, publicado pela Porto Editora em 2009. Em 2005 foi distinguido com o Grande Prémio APE de Romance com o livro Longe de Manaus. Tem livros traduzidos na Alemanha, em Itália, no Brasil e em França.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
May 25, 2025
“O Mar em Casablanca” is not “just” a novel about characters, it is also, and in what way, a story about places, starting with Passeio Alegre, in Porto, followed by Vidago, the Douro, Argentina and, of course, Casablanca, the one in the film and the real one.
January 28, 2022
Случай за детектив Жайме
(Цялото ревю е тук: https://knijenpetar.wordpress.com/202...)
Наистина няма много криминални романи у нас извън най-изявените нации в това отношение, затова ми стана страшно любопитно какво може да излезе от този португалски писател. Анотацията звучеше доста съблазнително, предвид жанра, и реших да му гласувам доверие. При всички положения „Морето в Казабланка“ („Гея Либрис“, 2020, с превод на Здравка Найденова) има основания да буди респект с пълнокръвната картина и многото проблеми, които си поставя, но разказът е друго нещо. Може би съм свикнал с постройката на по-известните аналози и всичко друго би ми изглеждало екзотично. Но, все пак, това е криминално разследване и нещата си имат причина и следствие. С удоволствие констатирах, че тук липсват трилърови елементи. Най-добре е да следваш нишката, да мислиш и да си правиш изводи, докато виновникът падне в капана и жертвите бъдат отмъстени. Е, Виегаш е решил да следва друга линия. Разследването си го има, но в центъра е поставен образът на детектива, с всичките му ценни идеали, дълга служба и претенциозност. Не вярвах, че ще ми се случи, но всъщност не прочетох криминален роман.
(Продължава в блога: https://knijenpetar.wordpress.com/202...)
(Цялото ревю е тук: https://knijenpetar.wordpress.com/202...)
Наистина няма много криминални романи у нас извън най-изявените нации в това отношение, затова ми стана страшно любопитно какво може да излезе от този португалски писател. Анотацията звучеше доста съблазнително, предвид жанра, и реших да му гласувам доверие. При всички положения „Морето в Казабланка“ („Гея Либрис“, 2020, с превод на Здравка Найденова) има основания да буди респект с пълнокръвната картина и многото проблеми, които си поставя, но разказът е друго нещо. Може би съм свикнал с постройката на по-известните аналози и всичко друго би ми изглеждало екзотично. Но, все пак, това е криминално разследване и нещата си имат причина и следствие. С удоволствие констатирах, че тук липсват трилърови елементи. Най-добре е да следваш нишката, да мислиш и да си правиш изводи, докато виновникът падне в капана и жертвите бъдат отмъстени. Е, Виегаш е решил да следва друга линия. Разследването си го има, но в центъра е поставен образът на детектива, с всичките му ценни идеали, дълга служба и претенциозност. Не вярвах, че ще ми се случи, но всъщност не прочетох криминален роман.
(Продължава в блога: https://knijenpetar.wordpress.com/202...)
August 16, 2025
um policial, com um toque do ultramar e um sotaque portuense.
todo o conceito da neblina que ondula sobre o mar faz com que não seja possível perceber o que vai acontecer a seguir.
um intenso cheiro a morte, a mistério, a passado e a incerto. um retrato a cor duma vida a preto e branco. um inspetor da judiciária, uma morte no vidago. um jornalista morto. um angolano associado ao jornalista morto. um fio condutor.
simplesmente incrível.
todo o conceito da neblina que ondula sobre o mar faz com que não seja possível perceber o que vai acontecer a seguir.
um intenso cheiro a morte, a mistério, a passado e a incerto. um retrato a cor duma vida a preto e branco. um inspetor da judiciária, uma morte no vidago. um jornalista morto. um angolano associado ao jornalista morto. um fio condutor.
simplesmente incrível.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 16, 2018
Tinha grande curiosidade em ler um livro de Francisco José Viegas. Para isso, muito contribuiu o facto de ele me parecer uma figura culta. Esta foi a primeira oportunidade que tive de ler um dos seus livros - que eu já sabia que andavam à volta de um inspector da polícia portuguesa. Infelizmente, não sei se por as minhas expectativas serem elevadas, este livro acabou por me desiludir bastante. Terei sido eu que não lhe dediquei a atenção que merecia? A verdade é que tive uma grande dificuldade em acompanhar a história que, não sendo muito clara logo desde o início, mais confusa foi ficando à medida que nela avançava. Acho que foi isto mesmo que me desiludiu no livro (a intriga parece um novelo desnecessariamente enrodilhado, que em nada abona a favor da compreensão do leitor).
Aquilo de que gostei foi da verosimilhança da persongem principal, o inspector Ramos. É-nos aqui apresentado um homem de meia idade, já muito longe dos tempos do vigor da juventude. Os crimes que lhe cabem investigar não são os crimes que estamos habituados a ver retratados na literatura policial mais corrente. Mas, acima de tudo, o que considero mais interessante neste livro, é uma visão actualizadíssima da sociedade portuguesa, nomeadamente no que se refere à relação sociológica, política, cultural, etc., com as ex-colónias em África.
Em conclusão, e para ser sincero, não fiquei com vontade de ler os seus restantes livros, mas isso também não significa que, caso surja a oportunidade, não o faça no futuro...
Aquilo de que gostei foi da verosimilhança da persongem principal, o inspector Ramos. É-nos aqui apresentado um homem de meia idade, já muito longe dos tempos do vigor da juventude. Os crimes que lhe cabem investigar não são os crimes que estamos habituados a ver retratados na literatura policial mais corrente. Mas, acima de tudo, o que considero mais interessante neste livro, é uma visão actualizadíssima da sociedade portuguesa, nomeadamente no que se refere à relação sociológica, política, cultural, etc., com as ex-colónias em África.
Em conclusão, e para ser sincero, não fiquei com vontade de ler os seus restantes livros, mas isso também não significa que, caso surja a oportunidade, não o faça no futuro...
June 20, 2010
Há muito que queria ler uma obra deste autor, e a escolhida foi esta. Confesso que foi a primeira desilusão literária deste ano. A história não me conseguiu cativar, a escrita, demasiado dispersa, fez-me perder. À medida que a leitura avançava nunca me consegui esquecer que estava a ler um livro, não consegui estabelecer qualquer relação / empatia com as personagens. A história é interessante, mas não consegui senti-la da forma que gosto de sentir uma história. As personagens foram apenas isso - personagens fictícias de uma história inventada. O livro pareceu-me mais um diário em que alguém escreveu as suas memórias e pensamentos à medida que estas afloravam a sua mente, dispersas, sem ordem, porque quando escrevemos um diário escrevemos para nós próprios e não para os outros, e por isso, a ordem, o encadeamento não são importantes. É a aleatoriedade do pensamento.
Foi difícil acabar de ler este livro, mas como não gosto de deixar leituras a meio, terminei-o. Apesar da sensação de vazio que me deixou. Provavelmente não foi o tempo certo para esta leitura.
Foi difícil acabar de ler este livro, mas como não gosto de deixar leituras a meio, terminei-o. Apesar da sensação de vazio que me deixou. Provavelmente não foi o tempo certo para esta leitura.
February 24, 2024
"Морето в Казабланка" Франсишку Жузе Виегаш е изключително далеч от разбирането за криминален роман. Сюжетът се движи бавно и обстоятелствено, с много отклонения, като създава плътна историческа картина.
Историята се развива в настоящето, полицията разследва убийството на загадъчен мъж, открит до езерото в гората край Видагу, край отдалечен хотел, в който е организиран прощален прием преди да бъде реновиран, но мъжът не е сред официалните поканени. Както хотелът е символ на няколко отминали епохи, но ще бъде съвременно преустроен, така и в основата на романа и разследването се преплитат исторически и лични моменти от далечното минало, които търсят своята развръзка в настоящето, защото размирните събития оставят дълбоки следи.
През 70те години Португалия все още има колонии, режимът на Салазар е към края си. Но дори и след революцията и независимостта на колониите, остават здрави връзки между тях - свързани с хората, икономиката и мръсните сделки. Ангола е една от тези държави, тя е връзката между миналото на разследващия инспектор Жайме Рамуш и разплитането на убийството, към което скоро е прибавено второ - този път на анголски дипломат. Докато изясняват връзките между първия убит, журналист свързан с Ангола и втория, от миналото изплуват спомени и сенки. В центъра е образът на инспектора, доста необичаен и някак меланхоличен.
Авторът изгражда интересна картина на комунистическата идеологическа динамика по света, след независимостта на Ангола, тя е управлявана от комунистическата партия Народно движение за освобождение на Ангола и Агостиньо Нето. Това е началото и на кървава гражданска война. И всички тези отделни линии имат връзка с разследването.
"В революциите, сеньор Рамуш, винаги има хора, които загиват в името на една кауза, винаги има жертви, които падат в щурма на барикадите..... Революцията се бърка с много неща."
"само той би разбрал, както беше научил през дългите години на чисти и мръсни дела, че има цена за отмъщението, цена за справедливостта и цена за преустановяване на преследването."
Между Латинска Америка, Португалия и Ангола, тънката обединяваща нишка са революциите и възмездието.
Историята се развива в настоящето, полицията разследва убийството на загадъчен мъж, открит до езерото в гората край Видагу, край отдалечен хотел, в който е организиран прощален прием преди да бъде реновиран, но мъжът не е сред официалните поканени. Както хотелът е символ на няколко отминали епохи, но ще бъде съвременно преустроен, така и в основата на романа и разследването се преплитат исторически и лични моменти от далечното минало, които търсят своята развръзка в настоящето, защото размирните събития оставят дълбоки следи.
През 70те години Португалия все още има колонии, режимът на Салазар е към края си. Но дори и след революцията и независимостта на колониите, остават здрави връзки между тях - свързани с хората, икономиката и мръсните сделки. Ангола е една от тези държави, тя е връзката между миналото на разследващия инспектор Жайме Рамуш и разплитането на убийството, към което скоро е прибавено второ - този път на анголски дипломат. Докато изясняват връзките между първия убит, журналист свързан с Ангола и втория, от миналото изплуват спомени и сенки. В центъра е образът на инспектора, доста необичаен и някак меланхоличен.
Авторът изгражда интересна картина на комунистическата идеологическа динамика по света, след независимостта на Ангола, тя е управлявана от комунистическата партия Народно движение за освобождение на Ангола и Агостиньо Нето. Това е началото и на кървава гражданска война. И всички тези отделни линии имат връзка с разследването.
"В революциите, сеньор Рамуш, винаги има хора, които загиват в името на една кауза, винаги има жертви, които падат в щурма на барикадите..... Революцията се бърка с много неща."
"само той би разбрал, както беше научил през дългите години на чисти и мръсни дела, че има цена за отмъщението, цена за справедливостта и цена за преустановяване на преследването."
Между Латинска Америка, Португалия и Ангола, тънката обединяваща нишка са революциите и възмездието.
August 24, 2017
Francisco José Viegas es profesor, periodista y editor portugués. Su vida siempre ha estado estrechamente relacionada con los libros y, hoy día, es el director de una reconocida editorial en Lisboa.
Dicen quienes conocen bien la novela policiaca que esta sigue una fórmula en el desarrollo de la trama; reglas que deben conservarse para no traicionar el espíritu del género. Sin embargo, Francisco José Viegas presenta en su personaje, Jaime Ramos, a un inspector de homicidios de la Policía Judicial en la ciudad de Oporto que se aleja del típico investigador. Cerca de la edad de retiro, ha acumulado a lo largo de su vida experiencias que lo hacen más humano, busca principalmente, al resolver un crimen, reconstruir la biografía de un cadáver que casi siempre es un ser desconocido de quien nada se sabe. Esta búsqueda de la identidad del otro lo lleva irremediablemente a su propia identidad, a sus recuerdos y sus carencias.
Mientras se desarrolla la trama central, con los ingredientes típicos: varios muertos, pistas falsas, etc., el lector es conducido a otros escenarios en otras épocas y lugares, que finalmente inciden en la resolución de los casos.
En El mar en Casablanca, Jaime Ramos intenta descubrir qué relación existe entre un cuerpo encontrado en los bosques que rodean el lujoso Hotel Vidago Palace, y un asesinato a orillas del río Duero. Los recuerdos de tumultuosos acontecimientos ocurridos en mayo de 1977, en Angola, parecen ser la clave, y Ramos se reencuentra con su pasado, con la guerra colonial y con un personaje que lo ha perseguido como una sombra desde hace treinta años.
A lo largo de la lectura es fácil olvidar que se trata de una novela policiaca porque el autor profundiza en las vidas de los personajes y en historias paralelas a los crímenes. Francisco José Viegas tiene la habilidad de mantener el suspenso de un caso policiaco a través de una narración que nos enfrenta con nosotros mismos.
El mar en Casablanca es una lectura completa porque no decepciona al amante de los casos policiacos, pero también atrae a quienes preferimos otras temáticas en las novelas.
Dicen quienes conocen bien la novela policiaca que esta sigue una fórmula en el desarrollo de la trama; reglas que deben conservarse para no traicionar el espíritu del género. Sin embargo, Francisco José Viegas presenta en su personaje, Jaime Ramos, a un inspector de homicidios de la Policía Judicial en la ciudad de Oporto que se aleja del típico investigador. Cerca de la edad de retiro, ha acumulado a lo largo de su vida experiencias que lo hacen más humano, busca principalmente, al resolver un crimen, reconstruir la biografía de un cadáver que casi siempre es un ser desconocido de quien nada se sabe. Esta búsqueda de la identidad del otro lo lleva irremediablemente a su propia identidad, a sus recuerdos y sus carencias.
Mientras se desarrolla la trama central, con los ingredientes típicos: varios muertos, pistas falsas, etc., el lector es conducido a otros escenarios en otras épocas y lugares, que finalmente inciden en la resolución de los casos.
En El mar en Casablanca, Jaime Ramos intenta descubrir qué relación existe entre un cuerpo encontrado en los bosques que rodean el lujoso Hotel Vidago Palace, y un asesinato a orillas del río Duero. Los recuerdos de tumultuosos acontecimientos ocurridos en mayo de 1977, en Angola, parecen ser la clave, y Ramos se reencuentra con su pasado, con la guerra colonial y con un personaje que lo ha perseguido como una sombra desde hace treinta años.
A lo largo de la lectura es fácil olvidar que se trata de una novela policiaca porque el autor profundiza en las vidas de los personajes y en historias paralelas a los crímenes. Francisco José Viegas tiene la habilidad de mantener el suspenso de un caso policiaco a través de una narración que nos enfrenta con nosotros mismos.
El mar en Casablanca es una lectura completa porque no decepciona al amante de los casos policiacos, pero también atrae a quienes preferimos otras temáticas en las novelas.
January 30, 2020
J’avais beaucoup aimé la précédente et première enquête de Jaime Ramos, enquêteur en chef de la brigade criminelle de la PJ de Porto.
J’avais envie de retrouver le Douro, ses vignobles en terrasse, l’océan pas loin.
L’enquête précédente était déjà compliquée, mais celle-ci l’est plus encore qui nous emmène dans le passé coloniale du Portugal, à Luanda plus précisément.
Le récit fait donc des aller-retours entre l’enquête en cour et l’Angola au moment de son indépendance, dans les années 1970.
Le jeune Jaime Ramos est alors un militant communiste amoureux, prêt à tout pour les beaux yeux d’une fille.
J’ai retrouvé avec plaisir les berges du Douro, même en cet automne pluvieux.
J’ai appris des choses sur l’histoire de l’Angola, son accession à l’indépendance, le difficile retour des colons, les barbouzes supposés décédés que l’on retrouve 40 ans plus tard.
Et Casablanca, me direz-vous ? Jaime Ramos se demande pourquoi dans le film du même nom, on ne voit jamais la mer.
Une enquête qui prend son temps.
L’image que je retiendrai :
Celle du premier meurtre : un cadavre nu avec une chaussure taille 45 et l’autre taille 46.
Une citation qui revient en leitmotiv :
L’automne, la saison de l’obéissance.
https://alexmotamots.fr/la-mer-a-casa...
J’avais envie de retrouver le Douro, ses vignobles en terrasse, l’océan pas loin.
L’enquête précédente était déjà compliquée, mais celle-ci l’est plus encore qui nous emmène dans le passé coloniale du Portugal, à Luanda plus précisément.
Le récit fait donc des aller-retours entre l’enquête en cour et l’Angola au moment de son indépendance, dans les années 1970.
Le jeune Jaime Ramos est alors un militant communiste amoureux, prêt à tout pour les beaux yeux d’une fille.
J’ai retrouvé avec plaisir les berges du Douro, même en cet automne pluvieux.
J’ai appris des choses sur l’histoire de l’Angola, son accession à l’indépendance, le difficile retour des colons, les barbouzes supposés décédés que l’on retrouve 40 ans plus tard.
Et Casablanca, me direz-vous ? Jaime Ramos se demande pourquoi dans le film du même nom, on ne voit jamais la mer.
Une enquête qui prend son temps.
L’image que je retiendrai :
Celle du premier meurtre : un cadavre nu avec une chaussure taille 45 et l’autre taille 46.
Une citation qui revient en leitmotiv :
L’automne, la saison de l’obéissance.
https://alexmotamots.fr/la-mer-a-casa...
March 20, 2013
Nunca tinha lido nada escrito pelo Francisco José Viegas e o policial nunca foi o meu estilo mas este livro é soberbo. A escrita é magnífica e o livro está, todo ele, carregado de imagens textuais tão bem descritas que se tornam quase reais. Todo o plot do homicídio acaba por ser apenas uma desculpa para uma viagem ao Portugal do século XX e, porque não dize-lo, a uma reflexão sobre a natureza do ser Português. Uma história de uma melancolia e uma perdição, como se refere, apropriadamente, na contracapa.
January 10, 2021
Tengo sentimientos encontrados con este libro porque me esperaba encontrar una trama policíaca al uso, encontrándome realmente con una novela histórica. En el fondo, los asesinatos con los que empieza el libro sirven para contextualizar unos hechos de la reciente historia de Portugal: las Guerras Coloniales, la Revolución de Abril y la actual relación de la metrópolis con sus antiguas colonias. Como también me gusta mucho la novela histórica y en especial si es Historia Contemporánea, la desilusión inicial por no estar leyendo un thriller como esperaba, ha quedado superada.
October 11, 2014
Read for school.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews