سرلوحه‌ها

by Reza Amirkhani

سرلوحه‌ها در واقع یادداشت‌هایی است که امیرخانی در سال‌های ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۳ برای مجلۀ الکترونیک «لوح» نوشته بوده و به پیشنهاد انتشارات سپیده‌باوران به کتاب تبدیل شده است. نویسنده ۴۵ یادداشت را برای انتشار در این کتاب برگزیده و در چهار فصل با عنوان‌های «الواح»، «امکنه»، «اجتماعیات» و «فرهنگ» تنظیم کرده است.

Genres: Nonfiction

320 pages, Paperback

First published February 1, 2009

About the author

رضا امیرخانی (زاده ۱۳۵۲، تهران) نویسنده و منتقد ادبی ایرانی است که مدتی نیز رئیس هیئت مدیره انجمن قلم ایران بود. وی به غیر از نگارش رمان و داستان بلند و یک مجموعه داستان کوتاه، به تألیف سفرنامه و مقالات بلند تحلیلی اجتماعی نیز پرداخته است

Reviews

[Zari.Books]

خوندن این کتاب به سه دلیل طول کشید😕
۱.این یادداشت‌ها در بحبوحه ای از زمان نوشته شده که من هنوز وجود خارجی نداشتم😔😂 و بالتبع از مسائل روز و اتفاقات خیلی خبردار نیستم و درک خاصی ازشون نداشتم
۲.در حالت کلی قلم جناب امیرخانی یکم سنگینه
۳.کتاب از سه بخشِ امکنه،اجتماعیات و فرهنگ تشکیل شده که من خب چیز خاصی از بخش اجتماعیات نفهمیدم🙂😂 چون خیلی از جامعه شناسی و فلسفه سرم نمیشه و با هر کلمه تو ذهنم میگفتم هااااا؟(اون گربه میمه یادتون بیاد😔)

[حامد]

یادداشت های جالبی بود و حال و هوای آن روزها یعنی اوایل دهه ۸۰ را نشان می‌داد...

اگر اهل اینترنت گردی و خواندن وبلاگ‌ها و مقالات باشید، احتمال زیاد این کتاب برای‌تان جذاب خواهد بود

[Y_falahati]

فوق العاده کتاب قشنگ وشیرینی بود، نگاه نویسنده به مسائل روز(اویل دهه ۸۰) نگاه نویی بود که با دنبال کردن این نگاه فهم خیلی از مسائل در دوره حاضر راحت میشه. بهترین کتاب غیر داستانی اقای امیرخانی که حقیقتا منو به وجد آورد 🤩

[Seyyed Mohammad Hossein Hosseini]

بسم‌الله

قبل از خواندن کتاب میخواستم دوستاره بدهم و ادای اینها را دربیاورم که نخوانده، کتاب نقد میکنند و ستاره میدهند.
به برادرم گفتم؛ خندید. گفت به امیرخانی زیر سه نمیدهی!
چهار دادم! :|

[Taha Rabbani]

کامل نخواندمش. ولی موقعی که تر و تازه توی سایت لوح منتشر می‌شدند اکثرشون را خوانده بودم. کاملا مناسب همان فضای سایت و زمان نوشته شدنشان هستند و به صورت یک کتاب جذابیتی نداشتند.

[جواد انبارداران]

توی این کتاب تازه فهمیدم رضا امیرخانی کی هست
یه مقداری روشنفکر میزنه و قلمش سنگنیه در حدی که نصفِ کتاب رو به زور فهمیدم
ولی در کل دوستش دارم

[Sedmorteza]

بسم الله

بخش فرهنگ‌ش بیشتر به دلم نشست تا دو بخش دیگر.

اگر نشت نشا و نفحات نفت را خوانده‌اید، احتمالا دیدگاه‌ها و دغدغه‌های نویسنده برایتان تکراری باشد و اگر نشت نشا و نفحات را نخوانده‌اید، پیشنهاد میکنم اول آن‌ها را بخوانید. در این صورت، اصلا می‌توانید سرلوحه‌ها را نخوانید!⁦¯\_(ツ)_/¯⁩

[Mohammad Efazati]

بعضی مقاله هاش بی نظیر بود مثل داستان نویسی ولی بعضی بی شالود و بد بودند ( یا شاید برای من اینطوری بوده)
در کل کتاب لذت بخشی بود

[حمید شاهکلائی]

یادداشتهای اینترنتی امیرخانی
یادداشتهای اینترنتی و وبلاگی بسیاری در این دوره زمونه کتاب شده اند و مخاطب یافته اند
بهترین آنها بی شک نه ده است که حسین قدیانی به همراه اشکهای هزاران بسیجی آن را نوشته
---
یادداشت‌های امیرخانی در سایت لوح، دوام و ماندگاری بیشتری نسبت به یادداشت‌های روزانه سیاسی آقای قدیانی دارند

[Majid golestaneh]

پراکنده هایی از نویسنده هم قلب من اقا رضا امیر خانی

[Seyyed Mohammad Mousavi]

پراکنده... خیلی پراکنده...

[Reza-K-Joi]

اولین نکته‌ای که توجه من را به خودش جلب کرد نوع نوشتار بعضی از واژگان بود که به نظرم گاهی باعث میشد بعضی از واژگان عجیب به نظر برسند، مثلاً یادم هست واژه "رهبر" به صورت "ره‌بر" نوشته میشد.
پاورقی در کتاب به شدت نیاز میشد چون گاهی بعضی از واژه‌هایی در کتاب بود که بعضی هایشان را من به شخصه اولین بار می‌خواندم و جنبه تخصصی داشت.
البته بعضی از مطالب هم تخصصی نبودند اما خیلی پیچیده بودند انگار بخواهی جوری چیزی را توضیح دهی تا کسی نفهمد.
بعضی از سرلوحه‌ها هم خیلی به دل نشست و هم خیلی ضروری بود، با اینکه اصل نوشته برای سالیان پیش بود اما تغییرات جامعه و مقایسه این دو زمان خیلی شیرین بود.

[ehsan karimkhani]

یادش بخیر
سایت بسیار خوبی بود و حیف که رضا جان امیرخانی رفت و سایت منجمد شد
کتاب هر چند خوب بود اما لطف سایت چیز دیگری بود.

[Muhammad]

با هزار دردسر این کتاب رو پیدا کردم

[Hosein Imani]

کتابی است تاریخ مصرف دار ، که تاریخ مصرفش گذشته

[Mohamadreza imani]

امیرخانی از یه سطحی‌نگری خیلی ظریفی رنج میبره، به همه چیز از دریچه ذهنی خودش نگاه می‌کنه و با اطلاعات خودش تحلیل میکنه ولی آخرش نتیجه میگیره که تحلیل درست همینه ولاغیر و کسایی که حرف دیگه‌ای زدن اصلا بالکل مسئله رو نفهمیدن.
به رائفی‌پوریسم هم مبتلاست، از فلسفه و عرفان گرفته تا سیاست خارجه و کشورهای همسایه درباره همه چی نظر میده، هرچند که اطلاعاتش درباره اون موضوع منحصر بشه به چهار جلسه کلاس یا یه سفر چند روزه به فلان کشور.
.
یکی از عواملی که باعث دوتا ایراد بالا شده اینه که امیرخانی درباره همه چیز اطلاعات داره ولی خیلی کم، به اصطلاح اقیانوسیه به عمق یک متر. مثلا با اعتماد به نفس به هایدگری‌ها و پوپریا میتازه در صورتی که بعید می‌دونم حتی یه صفحه از هستی و زمان یا مثلا جامعه باز و دشمنانش رو خونده باشه. تو موارد دیگه هم قس علی هذا.
.
البته به خاطر اعتماد به سقف کاذبش، شیرینی گفتارش و قلم مختص به خودش دوستش دارم.
.
تو این کتاب ایراداتی که به خودش وارد کردم بیشتر از داستاناش نمایانه. اگه خود شخصیت امیرخانی براتون جذابه بخونیدش وگرنه بدونید که چیز خاصی دستتون رو نمیگیره.

[Saeed007]

این کتاب رضا امیرخانی رو من از یک دوست هدیه گرفتم.زمانی که اون رو خوندم برای بار اول از شیوه نثر رضا خوشم اومد.
توی این کتاب قشنگ نحوه تحول فکری یک آدم مشخصه.
ابتدای کتاب رضا عقاید اصلاح طلبانه داره در ادامه یک رادیکال اصولگرای دلوپس میشه (خیلی قبلتر از دلواپسان کنونی) و در انتها به نحله فکری اصلاح طلبی روی میاره.
از کل مقالاتی که توی این کتاب گلچین کرده چندتاش خیلی خوبه
یکی اون مقاله راجع به عاشورا، مقاله±ای که به مقایسه نظام جمهوری دموکراتیک با ایران می پردازه و مقاله ای که توی اون راجع به نویسندگی توضیح میده.
لطفا اگر میخواهید با نظر من راجع به سایر کتابها آشنا بشید به برنامه مطالعه با سعید در شبکه یوتیوب و یا آپارات مراجعه کنید.

[Maysam Amiri]

یکی از به‌ترین کارهای رضا امیرخانی که کم‌تر شناخته شده است.

[Qaysar Mehrabi]

فوق العاده بود

[Fatemesadat shahravesh]

به جز دو سه تا مقاله كه خسته كننده و از قدرت فهم مخاطب خارج بود بقيه مقاله ها عالي بودن

[Mohammad]

a good writer what things about events of society...

[Asghar]

سرمقاله های رضا در سایت لوح در دهه هشتاد. از هشتاد سرمقاله جذاب و راه گشا فقط چهل تایش را منتشر کرده اندمن هنوز طعم یکی از آن منتشر نشده هایش زیر زبانم است. کسی دست رسی دارد؟ نوشته ای به نام "ذبح عظیم"