By exploring central issues in the philosophy of literature, illustrated by a wide range of novels, poems, and plays, Philosophy of Literature gets to the heart of why literature matters to us and sheds new light on the nature and interpretation of literary works.
Peter Lamarque is Professor of Philosophy at the University of York. He joined the Department of Philosophy in 2000. Prior to that, he was Ferens Professor of Philosophy at the University of Hull and Head of the Philosophy Department between 1995 and 2000. He was a lecturer and then senior lecturer at the University of Stirling between 1972 and 1995. From 1995 to 2008 he was Editor of the British Journal of Aesthetics.
چیزی که در درجهی اول خواندن این کتاب را کمی دشوار میکند این است که نویسنده بعضی مطالب را پیشفرض میگیرد و حرفهایش را بر پایهی آنها بیان میکند. برای همین میتوان گفت که «فلسفه ادبیات» کتابی مقدماتی نیست. این میان چیزی که میتواند خواندن این کتاب را آسانتر کند، آشناییِ پیشینی با نظریههای فلسفه هنر است، چه کلاسیکها و چه نظریات متاخر. از طرفی موضوع مورد بحث واژگانِ خاصِ خودش را دارد که بعد از کمی پیشروی در کتاب از غرابت آنها کم میشود و راحتتر میتوان مطالب را درک کرد.
از هر جهت که فکر کنی افتضاح! در سریال مرد هزار چهره ابله بیسوادی در نقش استاد طوفان فرو رفته بود و کمی که کارش گرفت تحلیل شعر از منظر پست استراکچرهای! ادبی و آمیتیلیپتیلیس فرهنگی هم ارائه میکرد. این کتاب دقیقا همان است
Found this really interesting, and thought it really helped get a person up to speed on many of thoughts and arguments within the Philosophy of Literature, and explained them really well, offering a solid set of arguments against and in support of them, affording the reader a clear (and fairly persuasive) understanding of how Lamarque has arrived at his opinion, without feeling too forceful. I think there are a few ideas that have not been explored as much as I would like, but then that's in the nature of philosophy: there's always one more question to be answered.
این کتاب همانطور که در نوشته ی پشت جلد امده است در مورد اثار ادبی سخن گفته است که رمان چیست ؟ ادبیات چیست ؟ یک اثر ادبی چطور ارزش گزاری می شود و .... که بیشتر برای کسانی که می خواهند در مورد ادبیات بیشتر تحقیق کنند و از درون مایه های یک اثر
برای من بخش داستان بهترین و آموزنده ترین بخش کتاب بود. اما فارغ مبحث مورد علاقه ام کتاب بسیار مفیدی است درباره ماهیت و چیستی ادبیات و پاسخ به سوال اثر ادبی به مثابه اثر هنری چیست و چه معنایی دارد.
در این کتاب لامارک صرفاً به خودآیینی ادبیات تأکید میکند، ادبیات را برای آنچه که هست بررسی میکند، نه زمینهی تاریخی و اجتماعی، نه صرف لذت، نه وابسته به نویسنده و… و تمام نظریات فروکاستگرایانه را رد میکند. انگار آدم در مواجهه با خودآیینی ادبیات همیشه معذب میشوند، دستپاچه میشوند و سریع تلاش میکند تا توجیهی اخلاقی و اجتماعی برایش پیدا کنند. پیتر لامارک جسورانه برخلاف این جریان قدمتدار میایستد.
Lamarque provides an excellent introduction to the philosophy of literature from an analytic perspective. Thus, one shouldn't expect too much discussion of continental views. Nevertheless, there is some engagement with the continental tradition, but the approach is significantly analytic.
He surveys throughout the book many of the major positions and arguments. I used this book to introduce the philosophy of literature to my students, and I felt like it did its job well. Still, my students complained that the book wasn't as accessible--but I think this is simply because it does require some familiarity with philosophy of language, metaphysics, and epistemology (which all of my students weren't as familiar with).
Overall, I highly recommend the book as an introduction to the field. I enjoyed it thoroughly. It was provocative and compelling.
A very good introduction in the main debates in the philosophy of literature. Unfortunately, to a large extent references to continental thinkers and views are missing.
وقتی این کتاب رو شروع کردم یکم ترسیدم از اینکه ممکنه نفهمش. چون با خوندن مقدمهش فهمیدم خیلی کتاب تخصصیای هستش و واقعا هم لازمهش دقت و توجه زیادیه. خوشحالم که با همراهی یکی از دوستام نهایتا خوندمش چون با خوندن مقدمه و پیشگفتار به سرم زد که تو یه فرصت بهتر برم سراغش. این کتاب به ذهن من خیلی نظم داد. حاوی کلی نظریه و بحثهای فلسفی. به خاطر همین میشه گفت مناسب همه نیست و بیشتر مناسب مخاطبهای جدیتری هست. برخورد با این کتاب باید مثل یک کتاب درسی باشه. مستلزم اینکه همونقدر دقت و صبر و حوصله صرف کردن. هرچقدر که کتاب جلوتر رفت برای من جذابتر شد. فصل اول دربارهی این بحث میکنه که فلسفهی ادبیات اصولا در چه باره صحبت میکنه. اینجا همون فصلی بود که من شک کردم ایدهم درباری کتاب همون چیزی که فکر میکردم هست یا نه. چون نویسنده خیلی شفاف میگه که این کتاب فلسفی است و نه نظریه و نقد ادبی. جذابیت این کتاب اینه که هرچند نظریات و جدالهای فلسفی و ادبی زیادی رو مطرح میکنه که هرکسی میتونه موضعگیری ذهنی خودش رو داشته باشه اما جهتگیری منصفانهای هم داره. یعنی علاوه بر اینکه دیدگاههای متضاد و پاسخ بهش رو میخونی میتونی ایدهی خود لامارک هم دنبال کنی. نهایتا بعد اتمام کتاب به این فکر افتادم که دوباره از اول نگاه احتمالی بهش بندازم تا ذهنم منظمتر شه. و کتابیه که فکر کنم بارها در آینده بهش رجوع کنم. چه به خاطر دغدغههای ذهنیای مثل این سوال ساده که چرا ادبیات میخوانیم و چه به خاطر مطالعات بیشتر در حوزهی نقد و نظریهی ادبی که این کتاب اون رو به چالش میاندازه.
A long dense exploration into contemporary and analytic understandings of literary theory argument. This argument of Lamarque himself is to be missing though, and in place of a positive program we have a semi-textbook
باورم نمیشه سه سال داشتم فقط بهش نوک میزدم :)) الانم قفط میتونم بگم که بخش داستان عالی بود و آموزنده. باقیش بسیار پراکنده بود و ذهنم رو آشفته میکرد.