Theunis Uilke de Vries was een Nederlands (Fries) schrijver van vooral historische en sociale romans. Hij was ook actief als dichter, als toneel- en hoorspelschrijver, en hij schreef tevens biografieën en essays.
Hij heeft diverse prijzen gewonnen voor zijn werk. Zo ontving hij in 1962 de P.C. Hooftprijs voor zijn gehele oeuvre.
Ik kende Theun de Vries eigenlijk alleen uit die brief waarin Gerard Reve aan het leger vraagt of het alsjeblieft een precisiebombardement op zijn huis wil uitvoeren. Deze redelijk wegleesbare maar verder weinig bijblijvende historische novelle geeft me in ieder geval niet de neiging om veel meer over de schrijver of zijn oeuvre te weten te komen – in de eerste plaats door het complete gebrek aan psychologische diepgang van de Haarlemmers en in het bijzonder die van Kenau Simonsdochter en de “grilligheid van haar vrouwelijke natuur”.
Eigenlijk alleen de moeite waard als je ooit van plan bent om een artikel te schrijven over het verschil in Kenau-representatie tussen deze novelle van vlak na de Bevrijding (verwacht in het laatste hoofdstuk ongeveer 500 keer het woord “vrijheid”), de jeugdroman van Lydia Rood, en de speelfilm met Monic Hendrickx en Barry Atsma
(de moeite waard voor iedereen dus, want wie wil er nou geen vergelijkende artikelen over Barry Atsma schrijven?).