Grand Manila

by Kjartan Fløgstad

Ein roman om fem familiar, fem tiår, om verda og Sauda. Grand Manila er ein stor roman. Stor i anslag, stor i omfang, stor i innsikt. Ein roman om fem familiar i Sauda på 50-talet, og herifrå skriv den seg ut, ut i verda, gjennom tida og slektsledda: attende til den finske innbyrdeskrigen, gjennom Kanawha-dalen i West Virginia til Bhopal i den indiske delstaten Madhya Pradesh, gjennom heile den norske etterkrigstida, over Ekeberg i Oslo og inn igjen på kafeen Grand Manila i Sauda. Eg må nok bli her natta lang Men eg har vore her for lenge til å skilla Mellom dei som bur ei natt på gjestehuset Grand Og dei som løper lina ut på Grand Manila Før det heile skal ende, slik alle ting synest å ende, i eit rekkehus i utkanten av ein by.

Grand Manila vart tildelt Kritikerprisen 2006 for beste skjønlitterære bok (delt med Trude Marstein: Gjøre godt). Romanen vart òg stemt fram til P2-lyttaranes romanpris same år.

Genres: Fiction

410 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

Kjartan Fløgstad debuterte med diktsamlinga Valfart i 1968. Han studerte opprinneleg arkitektur ved Noregs Tekniske Høgskule i Trondheim, men skifta snart til litteratur- og språkvitskap ved Universitetet i Bergen. Fløgstad var ei tid industriarbeidar i heimbyen, og blei så «greaser» på eit norsk lasteskip i internasjonal fraktfart. I si tid som sjømann reiste han i ulike delar av verda, spesielt i Latin-Amerika, og erfaringane frå dette enorme kontinentet skulle få ein vesentleg innverknad på forfattarskapen. Kjartan Fløgstad har skrive seksten romanar og ei lang rekke essaysamlingar, dikt, skodespel og biografiar. Han har mellom anna fått Aschehougprisen, Nordisk Råds litteraturpris, Kritikerprisen, Noregs Mållags pris, Brageprisen og Gyldendalprisen. I 2008 fekk han Brages hederspris.

Reviews

[Guille · Rating 3 out of 5]

No ha terminado de gustarme (con esfuerzo y por solidaridad con la causa podría haber llegado a las cuatro estrellas; no era el día), a pesar de que los temas que vertebran el libro no podían ser más de mi interés: el capitalismo desbocado (encarnado en una empresa real, Unión Carbide), la complicidad necesaria de muchos, trabajadores incluidos, la pérdida de poder reivindicativo de esa clase obrera resignada a perder derechos a base de golpes. Todo puede resumirse en esos versos que se recogen en uno de los capítulos sobresalientes del libro.

"De solidaridad o lucha de clases ya no hay nada,
esa pizarra fue borrada con esponja mojada.
Todo tan fácil con las chicas y en el colegio salió,
y aún más fácil con el alcohol me resultó.

Aquí me emborracho cuando quiero estar borracho
y la chica buena conmigo es esa que tanto se estila.
Y yo soy yo, pero no tengo la culpa, macho,
si me emborracho aquí en el Gran Manila."

Y no es el único capítulo sobresaliente, pero el resultado final es deslabazado, grandes piezas que no terminan de encajar. Una pena.

[Nuria Pascual · Rating 4 out of 5]

Nos encontramos ante una novela coral en donde aparecen personajes reales y ficticios, un ensayo económico, una recopilación de música y poesía popular, un análisis sociológico, gentes que se comunican en diferentes lenguas y dialectos, cuyas vidas y las de sus hijos giran en torno a la empresa: Unión Carbide Corporation, una gran empresa que participó en la fabricación de la primera bomba atómica, suministradora de gases industriales de todo tipo, productora de aleaciones metalúrgicas, "suministraba los ocultos aglutinantes e invisibles carburantes que mantenían en marcha la sociedad moderna".
En un mundo capitalista globalizado, donde la clase obrera industrial ha perdido su identidad, esto tiene un precio: las instalaciones de esta multinacional se asientan en las zonas pobres del mundo, dejando su huella a través de enfermedades, contaminación y ruina.
La parte que más me ha tocado es el planteamiento de cuánto vale una vida humana. Lawrence Summers, que fue economista jefe del Banco Mundial, en un informe interno escribió: "los costes de la contaminación patógena se miden por el rasero de los ingresos obtenidos por el aumento de enfermedades y fallecimientos. Teniendo en cuenta está circunstancia, se debe crear una determinada cantidad de contaminación patógena en el país donde los gastos sean más reducidos, y ese país será el de los sueldos más bajos"."Encuentro intachable la lógica económica de verter residuos tóxicos en el país de los salarios más bajos, y opino que debemos apoyarla"

Que cada uno saque sus conclusiones.

[Jon Salte · Rating 4 out of 5]

Stort sett ein fest å lesa Fløgstad. Du må bare henga deg på kabelbanen, ikkje heng deg opp i detaljane, men la dei gli fint forbi. Totalromanen, kallar dei han visst, og det er passande. Høgt og lågt med hundre års spenn. Rom for djupe spørsmål og jordnære, daglegdagse undringar

[Trine Hegre · Rating 4 out of 5]

Forvirret, overrasket, ja nesten uten munn og mæle er det intet annet å gjøre enn å applaudere Fløgstad. Den skiller seg fra romaner jeg tidligere har lest både i struktur og innhold og man lurer nesten på hva boken egentlig vil formidle. Tematikken spriker samtidig som man nøysomt får innblikk i enkeltpersoners liv og virke gjennom flere tiår. Boken inneholder noen svært interessante drøftelser om verdien på et menneskeliv. Uattalige fakta om verden, kriger og lokale industriforhold i Sauda, blir også skildret med stor entusiasme og historisk presisjon. Med jevnlig dikt underveis i boken skriver denne seg inn på listen som en litterær utfordring med høy underholdningsverdi!

[Thomas · Rating 3 out of 5]

Tidvis veldig morsom, men for ambisiøs. Fløgstad innkapsler humoren til vestlendinger, men trekker i for mange retninger, biter over mer enn han evner. Det bakenforliggende narrativet gis ikke tilstrekkelig plass til å utvikle seg, det blir ingen gestaltning, bare en rekke løst sammenhengende deler. Jeg har en del kjennskap til oljeindustrien og Vestlandet, likevel gikk ting litt for fort til at jeg hang riktig med. Bruken av karakterer som eget munnrør oppleves rotete. Mulig det forventes mer av leser enn jeg var villig til å yte.

[Anders Jaarvik · Rating 5 out of 5]

På tide å lese denne. Eller ‘høyre’ rettare sagt, på lydbok. Lenge siden sist eg las Fløgstad, og eg hadde nesten gløymt kor strålande forfattar han er. Veldig god opplesning av Anderz Eide.