Claus' roman Schaamte gaat over een groep radio- en televisiemensen die op een eiland in de Middellandse Zee bezig zijn met de voorbereidingen van een passiespel. Met bloed en tranen... Claus' nieuwe roman is angstaanjagend, laat de volwassenheid van de menselijke mogelijkheden zien, is eigenlijk adembenemend... In de sfeer van passie en lijden wordt er gemoord, verkracht en vernietigd tot in de meest gruwelijke details. Zodanig echter dat de lezer zich niet alleen voelt aangesproken maar meegetrokken door de merkwaardige gang van zaken. - Het Vrije Volk
Met Schaamte kan Claus zich weer schaamteloos uitschrijven, om barok, nukkig en wispelturig, gedreven op impulsen van de taal, op woord- en gedachtenassociaties, de regionen te gaan verkennen waar de mens overvloeit in de natuur. - De Nieuwe
Hugo Maurice Julien Claus was een Vlaams schrijver. Hij was een veelzijdig kunstenaar: romancier, dichter, toneelschrijver, schilder en filmregisseur. Toen hij opteerde voor euthanasie (legaal in België) veroorzaakte dit veel deining.
Hugo Maurice Julien Claus was a leading Belgian author, writing primarily in Dutch. He was prominent as a novelist, poet, playwright, painter and film director. His death by euthanasia, which is legal in Belgium, led to considerable controversy.
English: This book was almost unreadable. The writing style is very confusing and I found it almost impossible to follow the story or figure out what events were happening in the present, what was flashbacks or perhaps even imagined events, or to keep track of the characters.
Swedish: Den här boken var nästan oläsbar. Extremt konstigt skriven. Det är omöjligt att hänga med i vad som händer, vad som är nutid och tillbakablickar eller möjligen fantasi och vem som är vem.
Ik heb het gevoel dat het bij Claus een kwestie is van jezelf door een modder van quasi onleesbare bladzijden te sleuren om uiteindelijk beloond te worden met een ontknoping waar ik nog een paar weken over ga dromen.
This was so full of metaphors, constant flashbacks and other imagery that it was almost unreadable. Sure, it’s well written and intellectual but not enjoyable at all.
Inspirerend vanuit taalgebruik. Zeer rijk, gevarieerd en bloemrijk verteld. Als vertelling trok het me minder. Het is de versnippering (die ik ook bij De Matsiers aantrof) die ik in eigen werk ook als probleem ervaar. Waarom versnipperd verteld (hier spreek ik voor mezelf), omdat het niet lukt het als een geheel te vertellen. Wat voegt het toe om de narratieve lijn zo te verstrooien? Ik weet het niet.
Echt een vreemd boek. Alles liep zo snel en er leek geen samenhang te zitten. Er was wel een verhaal maar er kwam nog zoveel bij dat het niet meer te volgen is. Het is slim geschreven maar totaal niet mijn stijl. Jammer...