The Absolute Authority, Vol. 2

The Authority #A2

by Mark Millar, Frank Quitely

The brilliantly original THE ABSOLUTE AUTHORITY: VOL. 2 cleverly redefines the traditional roles and methods of super-heroes. After the death of team leader Jenny Sparks, the members of the Authority decide to use their abilities to truly improve the world. Looking to affect change instead of simply protecting the status quo and fighting maniacal villains, the super-powered group intervenes in global politics as they overthrow corrupt regimes and violently force occupying countries out of foreign lands. Employing extreme measures against a variety of opponents that include a sadistic U.S. government team of super-beings, the countries of Russia and China, and the Earth itself, the Authority are successful in their new mission until a devastating defeat results in their own deaths.

Genres: Comics, Graphic Novels, Dc Comics, Superheroes, Comic Book, Fiction, Graphic Novels Comics

304 pages, Hardcover

First published October 1, 2003

About the author

Mark Millar is the New York Times best-selling writer of Wanted, the Kick-Ass series, The Secret Service, Jupiter’s Legacy, Jupiter’s Circle, Nemesis, Superior, Super Crooks, American Jesus, MPH, Starlight, and Chrononauts. Wanted, Kick-Ass, Kick-Ass 2, and The Secret Service (as Kingsman: The Secret Service) have been adapted into feature films, and Nemesis, Superior, Starlight, War Heroes, Jupiter’s Legacy and Chrononauts are in development at major studios.

His DC Comics work includes the seminal Superman: Red Son, and at Marvel Comics he created The Ultimates – selected by Time magazine as the comic book of the decade, Wolverine: Old Man Logan, and Civil War – the industry’s biggest-selling superhero series in almost two decades.

Mark has been an Executive Producer on all his movie adaptations and is currently creative consultant to Fox Studios on their Marvel slate of movies.

Reviews

[Lukas Sumper · Rating 3 out of 5]

Man this ending nearly killed my good opinion it certainly did kill my mood, but it saved itself with that twist and you could argue that it was nearly interesting... but I have to call it cheap, as there was no real build up.

I was hoping it could stand up to planetary, which had a similar vibe to it.
3.5 out of 5.0 stars

[Johan Wilbur · Rating 4 out of 5]

Mira que el primer volumen Warren Ellis se la saca, pero lo que hacer Millar en este segundo es sublime. Que barbaridad.

[Justin Blair · Rating 4 out of 5]

Still solid overall but the last bit with the New Authority dragged a bit. As fun as it was to seem them defeated in the end they were not even fun to dislike.

[Martin · Rating 5 out of 5]

This was one craaazy book. Widescreen action, bigger-than-life characters, impossible stakes, huge & gorgeous Absolute-sized art, and the writing... so wrong, and yet so great. This is one of my all-time favourites. The Nativity is a masterpiece that ranks as one of my favourite stories ever, Earth Inferno was okay - would've been better with 100% Quitely art, and Brave New world was insane - in a good way.

But years ago I made the mistake of parting with this over-sized, slip-cased edition, and once in a while I'll kick myself over it. Imagine my immense pleasure to see it re-released in December 2013 - albeit as a regular-sized hardcover, as The Authority Vol. 2.


The Nativity - 5 stars

Mark Millar and Frank Quitely begin their run on the title, and right out of the gate you notice a change in the tone & the pace from the Ellis/Hitch run (it's darker - but also funnier, and it's faster). Fortunately for us fans of The Authority there's still plenty of violence to be found. In this story the team must rescue a baby (who is the reincarnation of Jenny Sparks, their former leader) from rip-offs of Marvel's Avengers and their creator, an evil Jack Kirby, who wants control of the baby so he can shape the events of the 21st century. 5 HUGE stars for this incredible story, one of my all-time favourites.


Earth Inferno - 3 stars

Frank Quitely only drew chapters 3 & 4 (Chris Weston drew chapters 1 & 2). If Quitely had drawn all 4 parts, this story would've earned 4 stars. Weston's art isn't bad per se, it's just... sufficient (and it also has a few scale issues). Hard to believe this is the same guy who drew The Filth. This Millar tale, while still violent and "shocking" (at least that's what he's going for) is pretty tame compared to The Nativity and Brave New World, which bookend his run on The Authority .


Brave New World - 5 stars

The basic premise is that The Authority have pissed off the wrong people, comprised mainly of the G7's business interests & partners. The G7 send a cybernetically-enhanced and super-powered hillbilly after them, who seems at first to kill most of them - though later it is revealed that they've been subjected to a variety of humiliating ordeals: The Doctor gets used as a scratching stick, Apollo is used as a punching bag, Hawksmoor's been dumbed-down, etc.

Brave New World is Millar's last storyline on the title and here he pulls out all the stops and the sh*t really hits the fan: the Midnighter eventually turns the tables on the stand-ins, the original team is "resurrected" and the bad guys get what's coming to them.

This arc is also notable for being the last story of The Authority before DC/Wildstorm toned it down (in a lot of ways) and it suffered a decline in popularity & readership.

[***Dave Hill · Rating 3 out of 5]

Mark Millar's attempt to pick up the reins from Warren Ellis is an interesting exercise -- less big concept, more political, just as violent (perhaps even more so). Those who like Millar will find this some of the best of his fare, ably assisted by Frank Quitely's art, but while there's more unified story here than in the Ellis run, it feels more manipulative and less extraordinary. When people talk about how "The Authority" changed comic books (and not necessarily for the better), it's the issues collected in this volume that are the basis for that.

-----

Nov. 2020

What strikes me on this re-read is how ... fanboyish this all is. Millar takes Ellis' idea of iconoclastic heroes, and frames them into an adolescent fantasy. Endless parties! Sucky evil government stooges! More parties! Torture fantasies! More bad guy heroes burst into gory bits!

It felt fresh(ish) at the time, but going back to it years later, the idea of creating Evil Avengers Analogs or Evil(ish) LSH Analogs to simply tear apart is, despite the fine Quitely and Adams (et al.) art, simply doesn't hold up, as Millar ends up going more for shock value than meaning (not a unique Millar failing, but here it seems egregious).

It's still wittily and beautifully crafted, but I've gotta drop this from 4 to 3 stars -- (re)readable, but not extraordinary.

[Csaba Rusznyák · Rating 2 out of 5]

Oh god... You can practically feel the brain cells of the series dying en masse after Ellis' departure. Millar never was a sophisticated writer, but here he turned a truly edgy, widescreen, hardcore superhero comic with radical ideas into a wannabe "cool stuff" with dull political references, countless dick jokes and an awkwardly constrained, megalomaniac, boyish approach (to EVERYTHING) not unlike Michael Bay's. Also, Hitch's pages were much bolder, bigger and far better structured (altough Quitely is quite good too - but don't get me started on Weston).

[Krzysztof Grabowski · Rating 3 out of 5]

Z drugim tomem serii Authority miałem spory problem. Wydanie Egmontu jak zwykle jest świetne, ale wraz ze zmianą autora (tam Ellis, tu już Mark Millar) nastąpiła też zmiana jakości (a to raczej zasługa rozmycia kilkoma mniej znanymi nazwiskami). I początkowo jest równie dobrze, jak poprzednio, ale mniej więcej od połowy zbioru historia jakby zniżkuje. Cały ambaras z tym "innym zespołem" uważam za ledwo co zjadliwy i męczyłem się wtedy niepomiernie, co tylko dowodzi, że sprawdzone nazwisko nie zawsze jest gwarancją jakości.

A czegóż tu z początku nie ma? Najpierw rozpoczyna się walka o władzę, bo pewnym jednostkom nie podoba się, że tak silna grupa jak Authority pozostaje poza czyjąkolwiek jurysdykcjom. W dodatku trzeba bronić nową Jenny Quantum – ducha XXI stulecia, która na razie nie nadaje się do jakiejkolwiek walki, bo jest niemowlęciem. Początek daje nam wszystko to, co najlepsze w serii. Bezpardonową, brutalną opowieść, w której bohaterowi z wrogami się nie certolą. Bohaterowie muszę też podjąć odważne decyzje, z czego najbardziej podobało mi się przekazanie mocy "szamana" pewnemu złoczyńcy, po to tylko, aby uzyskać pewien efekt, nawet jeżeli z początku ta jednostka wydaje się wszechmocna... Perełka.

Potem mamy zjazd, jak u narkomana. Rozwijanie bohaterów i nadawanie im ludzkich cech. Dobre. Wprowadzenie nowej grupy, która jest raczej ekipą złoczyńców, niźli odpowiednikami tych dobrych było jak zderzenie z ciężarówką. Początek był obiecujący, zwłaszcza "rozwiązanie" kwestii uchodźców, ale autorom nie starczyło pary na więcej. I już do końca, nawet jak powróciła pożądana ekipa, historia nie potrafiła mi dać tego co dano mi w pierwszym tomie. Mam naprawdę żal, jak można było to tak zniweczyć.

Kreska Quitely'ego to coś co dziwacznie tutaj pasuje. Nienawidziłem jej przy okazji pewnej serii z Mutantami, gdzie wyglądało to brzydko. Tu też nie należy ona do najpiękniejszych, ale to tożsamy przypadek jak z Dillonem przy seriach z Punisherem czy Kaznodzieją. To na tyle brudne historie, że brudne kreski to coś, co tylko podbija tą pożądaną "brzydotę". Choć nadal trudno mi przywyknąć do twarzy.

Reasumując. Kapitalny początek, niezły środek i absolutnie złe zakończenie. Istna sprzeczność, ale tak też bywa. Mogę tylko dziękować bibliotece na Bemowie za użyczenie egzemplarza, bo zakupu bym już w tym przypadku żałował. Dla zatwardziałych fanów postaci i Stormwatch.

[Michael Smith · Rating 3 out of 5]

This volume of issues 13-29 of the original comic is my first exposure to the “Authority” series and I’m definitely going to have to go back and locate the first collection. (Although the backstory is nicely conveyed, too.) The superheroes who make up the Authority are “manufactured” rather than being aliens or supernatural beings, and they’re often not very nice, and the Good Guys are perfectly willing to use cattle-prods to get information from captured Bad Guys. They’ve also decided they’re allowed to make the law better than any corrupt government. Unlike the “WHAM! POW!” style of the Golden and Silver Ages, there’s a good deal more blood and forthright pain on the page. On the other hand, there’s no doubt who the *real* Bad Guys are here -- they’re the international conglomerates who control mere national governments so they can more easily strip the earth of its natural resources and enhance the bottom line. The members of the Authority aren’t patriotic, nationalist flag-wavers and take pleasure in overthrowing the dictatorships they come across. In the first of the three stories in this collection, they deal both with an Evil Genius (eventually co-opted) and with political refugees while coming to grips with the replacement of their late leader -- the “spirit of the 20th century,” a neat concept. In the second story, the earth-destroying force they have to fight turns out to be the Earth itself -- another interesting and original idea. The third story involves the replacement of the Authority by the G-8 nations by a bunch of creeps they con control. In other ways, this comic is very much a 21st century product, with an openly gay couple, domestic violence themes, and a drug-addicted “world shaman.” Physically, it’s a very nice book, too, with a slipcase and built-in-bookmark.

[Adamsloj · Rating 5 out of 5]

Szczerze obawiałem się tego. Moje dotychczasowe spotkania z Millarem były raczej chłodne i czysto intelektualne. W dodatku randomowo przeglądając wikipedie zobaczyłem, że run Authority był redagowany (cenzurowany) pod pretekstem ataku na W T C (podobno usunęli pocałunek MxA od Ellisa nawet, na w policzek albo odcenzurowane, bo taki miałem). Z jednej strony to, co było redagowane, skłania do namysłu, czy Millarowi nie odpięły się wrotki. Z drugiej strony niektóre z tych rzeczy były już w runie Ellisa i mamy ingerencję w dzieło scenarzysty i rysownika. To może skończyć się źle.

Czy tak się stało? Dobra, mamy poważne rzeczy i jak nikt nie marudzi, to można poruszać pewne rzeczy. Zaczynamy od indonezyjskiej okupacji Timoru Wschodniego. Na szczęście w naszym świecie, gdy pisano komiks, demokracja zaczęła wracać do Indonezji i zaczęto też wycofywać się z Timoru Wschodniego. Niestety, żadna z tych rzeczy nie gwarantuje nagłego zaprzestania trwającego przeszło ćwierć stulecia ludobójstwa lub po prostu masakr. Widać, jak u nas ONZ, tak w świecie naszych bohaterów to oni wzięli sprawy w swoje ręce. Choć szczerze, czy warto zabijać zwykłych żołnierzy i figurantów aparatu państwowego? To pytanie, które pozostaje z nami. Może działania ONZ były wolniejsze, ale długofalowo przez presję międzynarodową raczej mogłoby mieć lepszy efekt. Oto pierwsze pęknięcia w Authority, mimo że pewnie czytelnik podziela ich emocje i popiera działania.

Teoretycznie niedługo potem rozwiązują ten problem. Lepszy świat? Nie każdy złoczyńca tego chce. Ale jeśli tak, to czemu by go nie nawrócić? Pytanie tylko, czy właśnie takie autorytarne działanie jest tym, czego powinniśmy chcieć.

Po tej akcji i ostrzeżeniach Authority upaja się sławą, a jednocześnie kieruje swój wzrok na nową misję – odnalezienie Ducha Dwudziestego Pierwszego Wieku, następczyni Sparks. Szczerze cały run Millara można podsumować:
Niektórzy mówią, że nie można chlać, jak ma się Ziemię do ochrony, ale to nieprawda. Można, tylko trzeba wstać rano, bo na tym polega odpowiedzialność.

Nie boją się żartować z romansów Busha w białym domu i być może nadużyciach władzy w tym wymiarze, ale już jego twarz musiała zostać zastąpiona. Ba, grożą USA listami klientów Washyngtońskich prostytutek. Złoto. Choć nie są to oryginalne żarty.

Z komentarza politycznego mamy przewidzenie, że akcje w różnych krajach narażają na ataki terrorystyczne (USA), kwiecień 2000. Choć pewnie nie jest to jakoś bardzo odkrywcze.

Potem więcej parodii – Amerykańska Liga Supermend lubująca się w zielonym. Zaczynają od zabijajania dzieci na położniczym. Personifikacje najokropniejszej inkarnacji "końca historii" Fukuyamy i obrony statusu quo przez superbohaterów. No i jeszcze rasiści (well, możnaby się zastanawiać, czy rasizm wobec żółtych się skończył i skończy).

Śmiesznie, że scenarzysta już fancastuje swoje postacie XD albo ich inspiracje. Jeśli chcecie wiedzieć, co, kogo i jak to przeczytajcie!

Cytat dnia: "Zdajesz sobie sprawę, że rozmawiasz z kimś kto trzyma w ręku ludzką głowę i zamierza zatłuc nią tych gości, prawda?"

A Midnighter najlepszy. A to dlaczego?. Zniszczył Iron mana (Vel Pancerzak) jego kompleksami. Przynajmniej to humanitarne. Przytulanie się jest humanitarne, chyba że o czymś nie wiem. Dostał potem od niego list z pozdrowieniami. I tak należy traktować ludzi.

Z komentarza politycznego można to porównać do Red son. Też Millara. Tutaj też mamy wyścig zbrojeń superludzi. Tylko w tym uniwersum był dość tajny, bardziej realistyczny teoretycznie. I bardziej mądry teoretycznie. Millar potrafi wybić się na plus, gdy nie jest tak bardzo ograniczony konwencją i mitosem.

"Mamy [...] niemal nieskończony kontyngent sfrustrowanych byłych żołnierzy gotowych walczyć dla nas"
I
"Kto by pomyślał, że parę ogłoszeń w magazynach dla kulturystów i w serii komiksów dla dzieci spotka się z tak niesamowitym odzewem"
Prawdziwe i przerażająco aktualne, wciąż tylko tyle wystarczy niektórym, żeby stworzyć armię parodii bohaterów DC i Marvela. A niby to Batman 20 lat później był kontrowersyjny robiąc z takich ludzi antagonistów.

Niektóre historie są bardzo krótkie i zbyt mocno bazują na znajomości innych komiksów lub eventów, jak Najczarniejsza noc. Choć wydaje mi się, że ta historia była po prostu słaba. Pozostaje jednak jedno pytanie: Czy gnacz to normalne tłumaczenie speedstera?

Mamy też introspekcje poszczególnych bohaterów, które fajnie wybijają nas z typowej narracji. Miło poznać rozterki naszych bohaterów na innym poziomie. Jest to po prostu ciekawe.W nawiązaniu do Autority Ellisa król miasta opowiada, jak ucieka przed swoimi duchami. A Mechanik magluje o swojej alienacji w bardzo dosadny sposób Midgnightera.

Btw. Okazuje się, że Elita nie do końca była parodią Authority a podróby Authority, ale w sumie na jedno wychodzi.

Wracając do cenzury, porównałem sobie chyba większość "ocenzurowanych" kadrów i wychodzi na to, że w Polsce wydano nieocenzurowaną. Cenzura to współcześnie problem Amerykanów. Tylko Busha wywalili i zastąpili kimś innym. Nie mamy, chyba czego się bać. Poza tym te zmiany wbrew pozorom nie była takie duże. Nekrofilia, rasizm, gore i pozycje seksualne w rysunku. A inne podobne rzeczy w scenariuszu pozostały.

Ogólnie ciekawy jest ten komiksowy komentarz nt. sprawczości. Od Authority (Najwyższa władza/instancja XD) przed Elitę, Kingdom Come po burmistrza Fiska w Daredevilu. W ich ramach eksplorujemy różne oblicza sprawczości i tego, co się nie odda lub dla niej nie zrobi. Czasem po sprawczość sięgają dobrzy, czasem zwykli ludzie, a czasami zwykli złole. Człowiek kocha kiedy jest zrobione, ale co dziwne najbardziej skuteczne jest to, czego nie dostrzegamy. Systemy w których żyjemy. Otaczająca nas kultura pracy. To ona kształtuje rzeczywistość. I jeśli coś naprawdę przez nią przejdzie, to jest trwalsze. Szybka, kusząca sprawczość prowadzi do chaosu i cierpienia. Gdy ma upaść ZSRR, boi się USA, bo wtedy chaos może dotknąć ich. Jednak, gdy wielcy mają być sprawczy, wywołać mniejszy chaos, który dotknie głównie zwykłych ludzi, to zrobią to z ochotą.

Alt: https://nakanapie.pl/recenzje/cenzura...

[Hugh Pfabe · Rating 3 out of 5]

As much as I loved vol. 1, vol. 2 is really disappointing.
Millar writes most of it, and he tries to be Ellis, but he just doesn't have it in him. Still better than what he did over with the Ultimates, it isn't quite edgy just for edginess sake, but still... he is missing some of what made Ellis so good.
We have a few other writers step in for short bits, but none of it really works for me. It goes from being something really different and unique, to sliding towards more generic super team stuff, with doppelgangers, and feeling more like what DC would do with Wildstorm much later, except more violent.
Just disappointing. I won't say that it's so bad that one should just stop reading after vol. 1, but I don't think anything in this book deserves purchasing at anywhere even close to full price.

[James DeSantis · Rating 3 out of 5]

While the first Absolute was a knockout, this one was just good.

Millar brings his over the top, dumb as fuck, edgy comedy but it also did have legit great moments of characters winning when everything was stacked against them. The art is a bit more unbalanced here. A few different artist make the flow of the storytelling bounce around but overall nothing bad of course. It's a nice version of the book being so huge but overall it was a bit of a letdown. Especially the later half. A 2.5 out of 5, I'll bump it to a 3.

[B · Rating 3 out of 5]

Weird. It reads like an unironic celeberation of the Iraq War. An unlikely choice.

But it has the same problem as the previous book. These heroes have unlimited power whenever it's necessary.

Also, the "surprise" victory did not make any sense. The previous doctor already was the previosu doctor. So the empathy would have already happened, no?

[Cyril · Rating 4 out of 5]

Overall 3.9 stars
The violence, the art and the pacing made it a bit better than part 1.
The 3 Mark Millar arcs were awesome (the final one was 4.5 stars), the Transfer of Power was good and the one shots were meh.

[Aidan]

Millar is the king of taking really interesting ideas and executing them with all the toxic traits of a seventh grade boy. His version of characterization is people sneering and saying ableist slurs. The garbage I read for good Frank Quitely art.

Skipped all the non Quitely issues.

[SgtCantamal · Rating 4 out of 5]

Son copias/homenajes de personajes muy conocidos, pero llevados al límite y en situaciones límite. Cada nuevo arco va a más, ni baja el listón. Puro espectáculo visual, aunque en este segundo tomo hay más baile de dibujantes. Gran serie!

[Aildiin · Rating 4 out of 5]

Great book.
3 great stories and a few average fillers.

[Brian · Rating 5 out of 5]

read date is a guess

[Eric · Rating 5 out of 5]

One of the best I’ve read in a long time

[Allan · Rating 3 out of 5]

3.5

[Gavin · Rating 2 out of 5]

the second star is for frank quitely's art

[Andrew Svec · Rating 2 out of 5]

Starts well enough by halfway through Millar’s run he just destroys all the epic world building Ellis had accomplished.

[Mateusz · Rating 5 out of 5]

DC vs Marvel outcome, Midnighter what a GOAT with this comeback at the end

[Justin · Rating 5 out of 5]

It's funny now, when Mark Millar's run on the Authority is considered all but legendary, but I was very worried when series creator Warren Ellis left the title after an unforgettable year-long run. He and artist Bryan Hitch went on to bigger and better things and Mark Millar (plus a handful of artists) stepped in to further challenge the status quo.

Ellis established the Authority as a team of superheroes who didn't just power up and fight the latest gang of super villains for the sake of defending...whatever. The Authority answered to no one but their own consciences and took on the very real evil they encountered, namely genocidal dictators and governments behaving badly. It was pretty close to what you'd have if ordinary people were given the power and freedom to really make a difference. Of course, the world's powers couldn't tolerate this, so Millar's run was all about their attempts to bring the Authority to heel.

Millar's run on the Authority was even more subversive than Ellis's, and it played a huge role in how I would come to view superhero comics. It's hard to settle for the X-Men beating up on Mr. Sinister for the umpteenth time after reading something like this. Millar pushed the envelope conceptually, and his dialogue was just as edgy (though all of the characters developed a decidedly British way of speaking). Some of the one-liners Hawksmoor or the Midnighter would toss off are just priceless.

Millar wasn't alone in this endeavor. Frank Quitely (better known for his collaborations with Grant Morrison) provided most of the artwork in this collection. Quitely has a quirky, very unique style that's often hard to accept in a superhero comic, but he has since become one of my favorites. The great Arthur Adams handles a couple of fill-in issues, and of course his work is high quality. The other fill-in issue artists were sub-par however.

It should be obvious by now that I absolutely love this book. I think it's one of the high water marks in the comics industry, and one every serious reader of superhero comics (yes, I know how that sounds) should own.

If you can manage to track down a copy, the Absolute Authority volume 2 hardcover, which collects the Authority #13-29, is the very best way to experience this groundbreaking series. The sturdier hardcover format better for preserving the book for the inevitable repeat readings and the larger page size (roughly 33% larger than the standard comic page) is the perfect format for appreciating the (mostly) impressive artwork.

[Bill Sleeman · Rating 2 out of 5]

A sadly typical graphic novel narrative. Okay art but not really more than the usual DC fare. I did like the idea of Jack Hawksmoor as a super powered being able to connect with and interact with urban environments and to use the inanimate objects (sidewalks, iron fences, buildings and infrastructure) as he needs. It is unusual to see a truly original hero character – almost all are derivatives in some way of the familiar (and perhaps there is an earlier version of this character out there that I have missed). Hawksmoor’s uniqueness and potential though only served to highlight the hum-drum nature of the other characters in the two volumes of The Authority that I looked at. The books are just okay not really worth seeking out but if you see them on the display panel at your local public library – and have time to kill – the books would be a passable choice.

[Fugo Feedback · Rating 4 out of 5]

El #1 me pareció un excelente comic de superhéroes-SfiFi. Este tiene menos de superhéroico y algo de Sci-Fi, pero brilla como cómic político. La idea de qué haría un grupo como The Authority para mejorar el mundo, al menos en su manera de verlo, a esta altura no es tan original, justamente porque Millar y Quitely marcaron tendencia al llevar todo a un extremo tan radical. Los números no dibujados por Quitely se desinflan un poco, algunos más que otros, pero el promedio sigue siendo más que digno, lo mismo con los capítulos que no escribe Millar. Ahora veré cuándo me puedo largar a por el #3. Y cuando relea algo seguro amplie algo esta pobretona reseña.

[Ma'Belle · Rating 5 out of 5]

I never expected this to be so good! I had already read the first three story arcs contained in this Absolute volume, and wish I had waited, for the huge, "wide-screen" pages are easy to get lost in, in a good way. "Brave New World," the story arc in which Millar kills off The Authority because of their threat to the seven wealthiest nations' way of doing business, ended up being filled with thoughtful dialogue and plenty of laugh-out-loud moments.

Now I'm just confused about whether or not I like Mark Millar.

[arjuna · Rating 3 out of 5]

Enjoyable, disgraceful, great fun, and I prefer Weston's art over Quitely's - sorry guys, but I do. Probably safest description is "not where I was expecting it to go" and "wtf" but "loved it nonetheless to the point of wanting to reread the entire thing from scratch". Not keen on the series' abrupt demise at all, but the rationale and brutality in the manner of its ending were, for want of a better word, awesome. Hate it and love it all at the same time.

[Curtis Schofield · Rating 5 out of 5]

So massive - can't express - brain ..