What do you think?
Rate this book
جزیره ای در ماه
An Island In The Moon Selected Lyrics, William Blake
عنوان: جزیره ای در ماه - گزیدهٔ اشعار عاشقانه از سری کتابهای دو زبانه؛ سراینده: ویلیام بلیک؛ مترجم: هوشنگ رهنما؛ تهران، شهر کتاب، هرمس، 1380؛ در هیجده و 110 ص؛ شابک: ایکس - 964363051؛ چاپ دوم 1384؛ موضوع: شعر شاعران انگلیسی - قرن 19 م
عنوان: جزیره ای در ماه - گزیدهٔ اشعار عاشقانه از سری کتابهای دو زبانه؛ سراینده: ویلیام بلیک؛ مترجم: هوشنگ رهنما؛ تهران، شهر کتاب، هرمس، 1380؛ در هیجده و 110 ص؛ شابک: ایکس - 964363051؛ چاپ دوم 1384؛ موضوع: شعر شاعران انگلیسی - قرن 19 م
128 pages, Hardcover
First published January 1, 1784
5 people are currently reading
138 people want to read
About the author
William Blake
1,238 books3,216 followersWilliam Blake was an English poet, painter, and printmaker. Largely unrecognised during his lifetime, Blake's work is today considered seminal and significant in the history of both poetry and the visual arts.
Blake's prophetic poetry has been said to form "what is in proportion to its merits the least read body of poetry in the language". His visual artistry has led one modern critic to proclaim him "far and away the greatest artist Britain has ever produced." Although he only once travelled any further than a day's walk outside London over the course of his life, his creative vision engendered a diverse and symbolically rich corpus, which embraced 'imagination' as "the body of God", or "Human existence itself".
Once considered mad for his idiosyncratic views, Blake is highly regarded today for his expressiveness and creativity, and the philosophical and mystical currents that underlie his work. His work has been characterized as part of the Romantic movement, or even "Pre-Romantic", for its largely having appeared in the 18th century. Reverent of the Bible but hostile to the established Church, Blake was influenced by the ideals and ambitions of the French and American revolutions, as well as by such thinkers as Emanuel Swedenborg.
Despite these known influences, the originality and singularity of Blake's work make it difficult to classify. One 19th century scholar characterised Blake as a "glorious luminary", "a man not forestalled by predecessors, nor to be classed with contemporaries, nor to be replaced by known or readily surmisable successors."
Blake's prophetic poetry has been said to form "what is in proportion to its merits the least read body of poetry in the language". His visual artistry has led one modern critic to proclaim him "far and away the greatest artist Britain has ever produced." Although he only once travelled any further than a day's walk outside London over the course of his life, his creative vision engendered a diverse and symbolically rich corpus, which embraced 'imagination' as "the body of God", or "Human existence itself".
Once considered mad for his idiosyncratic views, Blake is highly regarded today for his expressiveness and creativity, and the philosophical and mystical currents that underlie his work. His work has been characterized as part of the Romantic movement, or even "Pre-Romantic", for its largely having appeared in the 18th century. Reverent of the Bible but hostile to the established Church, Blake was influenced by the ideals and ambitions of the French and American revolutions, as well as by such thinkers as Emanuel Swedenborg.
Despite these known influences, the originality and singularity of Blake's work make it difficult to classify. One 19th century scholar characterised Blake as a "glorious luminary", "a man not forestalled by predecessors, nor to be classed with contemporaries, nor to be replaced by known or readily surmisable successors."
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
May 27, 2021
«ترانه»
چه شادمانه، گردش کنان
از مرغزاری به مرغزاری میرفتم؛
و سرفرازی تابستان را به تمامی میچشیدم؛
تا شاهزادهی عشق را دیدم.
که بر پرتو آفتاب سبک میپرید.
زنبقها را از برای گیسوانم نشان داد
و گلهای سرخ آزرمگین را از برای پیشانیام.
در باغهای دلگشای خود راهم داد
آنجا که سرمستیهای زرینش میرویند
بالهای من از شبنمهای شیرین بهاریتر بود
و آفتاب خروش مرا شعلهور ساخت.
او مرا در تور پرندینش بگرفت
و در قفس زرینش زندانیام کرد.
او دوست میدارد که بنشیند
و به ترانهی من گوش فرا دهد؛
آنگاه، خنده زنان، سراندازی میکند و با من به بازی میپردازد
و زان پس بالهای زرین مرا فراخ میگسترد
و آزادی از کف رفتهام را به سخره میگیرد. صفحات 19-20 کتاب
"Song"
How sweet I roamed from field to field,
And tasted all the summer's pride,
Till I the prince of Love beheld,
Who in the sunny beams did glide!
He shewed me lilies for my hair,
And blushing roses for my brow;
He led me through his gardens fair,
Where all his golden pleasures grow.
With sweet May-dews my wings were wet,
And Phoebus fired my vocal rage;
He caught me in his silken net,
And shut me in his golden cage.
He loves to sit and hear me sing,
Then, laughing, sports and plays with me;
Then stretches out my golden wing,
And mocks my loss of liberty.
*****************
«ترانه»
ابریشمها و آرایههای نازک من،
لبخندها و هوای رخوت زدهی من،
به دست عشق همه بر باد رفتهاند؛
و ناامیدی تنک سوگوار
بوتهای همیشه بهار
از برای من میآورد تا گور مرا بیاراید.
این پایان دلدگان راستین است.
رخسار او چون بهشت زیباست،
آنگاه که جوانههای رویان شکوفه میکنند.
آه از چه رو او این همه را داراست؟
او که دلش سرمای زمستانی ست
و سینهاش، مزار عشق، پرستشگاه جهانیان،
آنجا که زائران عشق میآیند.
تیشهای و بیلی برای من بیاورید
وکفنی.
زمانی که من گور خود را ساختم
بگذار بادها و طوفانها بکوبند
آنگاه خواهم آرمید، سرد چونان خشت.
عشق راستین گذراست! صفحات 21-22 کتاب
.
"Song"
My silks and fine array,
My smiles and languished air
By love are driven away;
And mournful lean Despair
Brings me yew to deck my grave:
Such end true lovers have.
His face is fair as heaven
When springing buds unfold;
O why to him was't given,
Whose heart is wintry cold?
His breast is love's all-worshipped tomb,
Where all love's pilgrims come.
Bring me an axe and spade,
Bring me a winding sheet;
When I my grave have made
Let winds and tempests beat:
Then down I'll lie, as cold as clay.
True love doth pass away!
*****************
«ترانه»
ای خاطره! پیش آی،
و نتهایت را همساز کن؛
و آنگاه که بر فراز باد
موسیقی تو شناور است،
من در جویباران خیره خواهم شد،
آنجا که دلدادگان آه میکشند و در رویا فرو میروند.
و به شکار اوهام، که در گذرند، خواهم نشست،
در آبگینهی آبی.
از جویبار زلال خواهم نوشید،
و آواز سهره را خواهم شنید،
و سرتاسر روز آنجا خواهم غنود،
و در رویا فرو خواهم رفت.
و چون شب فرا رسد،
خواهم رفت
به هر آنجا که در خور اندوه است،
گام زنان بر کنار درهی تاریک
با سودای خاموش. صفحات 30-31 کتاب
"Song"
Memory, hither come,
And tune your merry notes;
And, while upon the wind,
Your music floats,
I'll pore upon the stream,
Where sighing lovers dream,
And fish for fancies as they pass
Within the watery glass.
I'll drink of the clear stream,
And hear the linnet's song;
And there I'll lie and dream
The day along:
And, when night comes, I'll go
To places fit for woe,
Walking along the darkened valley,
With silent Melancholy.
*****************
«مگس»
ای مگس کوچک،
بازی تابستانی تو را
دست بیپروای من
از میان بردهست.
نیستم مگر من
مگسی چون تو؟
یا نیستی مگر تو
آدمیای چون من؟
چرا که من میرقصم
و باده مینوشم و آواز میخوانم
تا دستی کور
بال مرا بسترد.
اگر اندیشه زندگیست
و نیرو و نفس،
و نبود اندیشه مرگ است،
پس من
مگسی هستم شاد،
زنده یا مرده. صفحات 71-72 کتاب
"The fly"
Little fly,
Thy summer’s play
My thoughtless hand
Has brushed away.
Am not I
A fly like thee?
Or art not thou
A man like me?
For I dance
And drink and sing,
Till some blind hand
Shall brush my wing.
If thought is life
And strength and breath,
And the want
Of thought is death,
Then am I
A happy fly,
If I live,
Or if I die.
چه شادمانه، گردش کنان
از مرغزاری به مرغزاری میرفتم؛
و سرفرازی تابستان را به تمامی میچشیدم؛
تا شاهزادهی عشق را دیدم.
که بر پرتو آفتاب سبک میپرید.
زنبقها را از برای گیسوانم نشان داد
و گلهای سرخ آزرمگین را از برای پیشانیام.
در باغهای دلگشای خود راهم داد
آنجا که سرمستیهای زرینش میرویند
بالهای من از شبنمهای شیرین بهاریتر بود
و آفتاب خروش مرا شعلهور ساخت.
او مرا در تور پرندینش بگرفت
و در قفس زرینش زندانیام کرد.
او دوست میدارد که بنشیند
و به ترانهی من گوش فرا دهد؛
آنگاه، خنده زنان، سراندازی میکند و با من به بازی میپردازد
و زان پس بالهای زرین مرا فراخ میگسترد
و آزادی از کف رفتهام را به سخره میگیرد. صفحات 19-20 کتاب
"Song"
How sweet I roamed from field to field,
And tasted all the summer's pride,
Till I the prince of Love beheld,
Who in the sunny beams did glide!
He shewed me lilies for my hair,
And blushing roses for my brow;
He led me through his gardens fair,
Where all his golden pleasures grow.
With sweet May-dews my wings were wet,
And Phoebus fired my vocal rage;
He caught me in his silken net,
And shut me in his golden cage.
He loves to sit and hear me sing,
Then, laughing, sports and plays with me;
Then stretches out my golden wing,
And mocks my loss of liberty.
*****************
«ترانه»
ابریشمها و آرایههای نازک من،
لبخندها و هوای رخوت زدهی من،
به دست عشق همه بر باد رفتهاند؛
و ناامیدی تنک سوگوار
بوتهای همیشه بهار
از برای من میآورد تا گور مرا بیاراید.
این پایان دلدگان راستین است.
رخسار او چون بهشت زیباست،
آنگاه که جوانههای رویان شکوفه میکنند.
آه از چه رو او این همه را داراست؟
او که دلش سرمای زمستانی ست
و سینهاش، مزار عشق، پرستشگاه جهانیان،
آنجا که زائران عشق میآیند.
تیشهای و بیلی برای من بیاورید
وکفنی.
زمانی که من گور خود را ساختم
بگذار بادها و طوفانها بکوبند
آنگاه خواهم آرمید، سرد چونان خشت.
عشق راستین گذراست! صفحات 21-22 کتاب
.
"Song"
My silks and fine array,
My smiles and languished air
By love are driven away;
And mournful lean Despair
Brings me yew to deck my grave:
Such end true lovers have.
His face is fair as heaven
When springing buds unfold;
O why to him was't given,
Whose heart is wintry cold?
His breast is love's all-worshipped tomb,
Where all love's pilgrims come.
Bring me an axe and spade,
Bring me a winding sheet;
When I my grave have made
Let winds and tempests beat:
Then down I'll lie, as cold as clay.
True love doth pass away!
*****************
«ترانه»
ای خاطره! پیش آی،
و نتهایت را همساز کن؛
و آنگاه که بر فراز باد
موسیقی تو شناور است،
من در جویباران خیره خواهم شد،
آنجا که دلدادگان آه میکشند و در رویا فرو میروند.
و به شکار اوهام، که در گذرند، خواهم نشست،
در آبگینهی آبی.
از جویبار زلال خواهم نوشید،
و آواز سهره را خواهم شنید،
و سرتاسر روز آنجا خواهم غنود،
و در رویا فرو خواهم رفت.
و چون شب فرا رسد،
خواهم رفت
به هر آنجا که در خور اندوه است،
گام زنان بر کنار درهی تاریک
با سودای خاموش. صفحات 30-31 کتاب
"Song"
Memory, hither come,
And tune your merry notes;
And, while upon the wind,
Your music floats,
I'll pore upon the stream,
Where sighing lovers dream,
And fish for fancies as they pass
Within the watery glass.
I'll drink of the clear stream,
And hear the linnet's song;
And there I'll lie and dream
The day along:
And, when night comes, I'll go
To places fit for woe,
Walking along the darkened valley,
With silent Melancholy.
*****************
«مگس»
ای مگس کوچک،
بازی تابستانی تو را
دست بیپروای من
از میان بردهست.
نیستم مگر من
مگسی چون تو؟
یا نیستی مگر تو
آدمیای چون من؟
چرا که من میرقصم
و باده مینوشم و آواز میخوانم
تا دستی کور
بال مرا بسترد.
اگر اندیشه زندگیست
و نیرو و نفس،
و نبود اندیشه مرگ است،
پس من
مگسی هستم شاد،
زنده یا مرده. صفحات 71-72 کتاب
"The fly"
Little fly,
Thy summer’s play
My thoughtless hand
Has brushed away.
Am not I
A fly like thee?
Or art not thou
A man like me?
For I dance
And drink and sing,
Till some blind hand
Shall brush my wing.
If thought is life
And strength and breath,
And the want
Of thought is death,
Then am I
A happy fly,
If I live,
Or if I die.
October 23, 2015
ترجمه ترجمه ی معقول و مقبولیه به نظرم. خیلی خوبه چاپ این گونه مجموعه های دو زبانه با ترجمه های مقبول
از نظر مضمون ستیزی که با شب و روسپیان داره برای من برجسته شد - البته دومی اصلا پررنگ نیست. اولی برایم در مقابل اثر نوالیس، شاعر آلمانی رومانتیک، در ستایش شب قرار می گیره. من کمتر می تونم لذت ببرم از اشعار مربوط به طبیعت، بیشتر با اشعار انسانی رومانتیک همدلی دارم
کمتر از انگشتان یک دست به مواردی بر خوردم که حس کردم ترجمه باید چیز دیگه ای باشه مثلا در ص 25 آمده "شاخساران نازنین تو بوی خوش در هوا می پراکنند، / و لاک پشت در آن خانه می کند". موقع خوندن من خیلی حس تعجب می کردم که لاک پشت توی شاخساران چیکار می کنه؟ اصل واژه "ترتل"ه. درسته که ترتل به معنای لاکپشته اما گاهی به جای ترتلدو استفاده می شه - یا در واقع می شده در گذشته ها. پس در واقع باید گفت "کبوتر" نه لاک پشت
اشعاری که من دوست داشتم، "ترانه" ( ص 25 )، "چمنزار پر طنین"، "ترانه" ( ص 30 )، "ترانه ی دیوانه"، "ترانه" ( ص 35، اصل انگلیسیش رو دوست داشتم )، "سومین ترانه ی چوپانی سالخورده"، "رؤیا"، "دخترک بازیافته"، "درخت شرنگ"، "باغ عشق"، "مگس" ( تا وسطش فقط )، "عشق خود را باز گفتم" ( انگلیسیش )، "همچنان که می گشتم" (انگلیسیش )، "شب خاموش، خاموش"، "چگونه عشق از فریب باز شناختنی است" - رومانتیسیسم آشکارا حضور داره - ، "برف نرم" - اینجا هم رومانتیسیسمش پررنگه -، "گل سرخ بیمار"، "بوته ی گل سرخ زیبای من" هستند
February 4, 2017
بر گنـاهـان من
بر گنـاهـان مـن
می نشـینی به سـوگـواری
مگـر خود گنـاهـی نداری ؟
بر گنـاهـان من
می نشـینی به زاری
و گنـاهـان خویش را به شـتاب
می کنی در خواب
لغـزش هایی که از من سـر زده اند
هـمپـای لغـزش هـای تواَند؛
آنها روسپیان تو، تو برده ی آنها
و بسـتر من
. گورشـان خواهد بود
پیـکره ای بیـنوا، خسـته، مایه ی دلسـوزی
، که در میـان طوفـان او را دنبال می کنـم
اشـک های آهنیـن و شـکوه های رویین
. بر گرد سـر دردمنـدم می پیـچد
و بگــذار به فــرازترین فــرودها برویم »
. با بسـی نیرنـگ های شـادی بخـش
زنی که اخــم تو را دوسـت نمی دارد
لبـخــند تو را هــرگــز
« . پـذیره نخـواهد بود
بر گنـاهـان مـن
می نشـینی به سـوگـواری
مگـر خود گنـاهـی نداری ؟
بر گنـاهـان من
می نشـینی به زاری
و گنـاهـان خویش را به شـتاب
می کنی در خواب
لغـزش هایی که از من سـر زده اند
هـمپـای لغـزش هـای تواَند؛
آنها روسپیان تو، تو برده ی آنها
و بسـتر من
. گورشـان خواهد بود
پیـکره ای بیـنوا، خسـته، مایه ی دلسـوزی
، که در میـان طوفـان او را دنبال می کنـم
اشـک های آهنیـن و شـکوه های رویین
. بر گرد سـر دردمنـدم می پیـچد
و بگــذار به فــرازترین فــرودها برویم »
. با بسـی نیرنـگ های شـادی بخـش
زنی که اخــم تو را دوسـت نمی دارد
لبـخــند تو را هــرگــز
« . پـذیره نخـواهد بود
February 9, 2018
ویلیام بلیک رو در حد ببر میشناختم و نه بیشتر. من هنوز هم از رومانتیکها لذت میبرم و کشف تاثیرات فرهنگی و اساطیری روی شاعر از سرگرمیهام موقع خوندن این اشعاره.
درباره این مجموعه بگم که اول باید از نشر هرمس بابت چاپ دوزبانهها تشکر کنم، سالی که اکثر دوزبانههاشون رو خریدم یکی از خوشترین خریدهای تمام ادوار نمایشگاه کتابم بود. به شخصه کلی از این ترجمه چیز یاد گرفتم و یه کارگاه ترجمه عالی بود برام. هر بار سعی کردم برای خودم تغییری به ترجمه بدم و بهترش کنم و خلاصه که خیلی تجربه خوبی بود و ترجمه هوشنگ رهنما رو روون و خواندنی دیدم. گرچه بعضی اشعار جز به زبان اصلیشون جذاب نبودن و ترجمه فقط به گمراه نشدن تو فهم معنی میتونست کمک کنه.
اشعار فولکلوریک و محلی بلیک رو جذبشون شدم و بعضی از اشعارش رو قبلا خونده بودم که نمیدونستم مال بلیکه. مثل "عشق خود را باز گفتم"، بوته گل سرخ زیبای من"، "چگونه عشق از فریب بازشناختنی است"، "تو دامنی پر از دانه داری" که از بهترین اشعار این مجموعه هم بودن. ولی عاشق "گل سرخ بیمار" شدم و خیلی خیلی خیلی از دخترک گمشده و دخترک بازیافته لذت بردم.
درباره این مجموعه بگم که اول باید از نشر هرمس بابت چاپ دوزبانهها تشکر کنم، سالی که اکثر دوزبانههاشون رو خریدم یکی از خوشترین خریدهای تمام ادوار نمایشگاه کتابم بود. به شخصه کلی از این ترجمه چیز یاد گرفتم و یه کارگاه ترجمه عالی بود برام. هر بار سعی کردم برای خودم تغییری به ترجمه بدم و بهترش کنم و خلاصه که خیلی تجربه خوبی بود و ترجمه هوشنگ رهنما رو روون و خواندنی دیدم. گرچه بعضی اشعار جز به زبان اصلیشون جذاب نبودن و ترجمه فقط به گمراه نشدن تو فهم معنی میتونست کمک کنه.
اشعار فولکلوریک و محلی بلیک رو جذبشون شدم و بعضی از اشعارش رو قبلا خونده بودم که نمیدونستم مال بلیکه. مثل "عشق خود را باز گفتم"، بوته گل سرخ زیبای من"، "چگونه عشق از فریب بازشناختنی است"، "تو دامنی پر از دانه داری" که از بهترین اشعار این مجموعه هم بودن. ولی عاشق "گل سرخ بیمار" شدم و خیلی خیلی خیلی از دخترک گمشده و دخترک بازیافته لذت بردم.
May 9, 2022
Nobody knows what Blake is doing in this manuscript fragment except likely satirising his circle of friends and family. I think it fundamentally also responds to the balloon mania of 1783-6--the celebrity craze generated by this phenomena as well as the very idea that rising to the skies will bring humankind to a utopian lunar sphere. I like Sara Makdisi's characterisation of Blake, and think it applies really well here: ‘Blake’s work […] were in his time understood—and indeed they usually still are—as both improbable and impossible’ because his work ‘invokes a world of spirits and of imaginative power, a sense of time as fractured and unevenly heterogeneous’
September 15, 2015
Uma obra inacabada do grande visionário William Blake, pelo que se constitui apenas como um retalho de um livro. Lembrando uma peça de teatro, Uma Ilha na Lua tem um carácter cómico e sarcástico sobre a educação e os saberes (ou "dessaberes") do homem do século XVIII.
June 1, 2022
I’ll have one of whatever Mr. Blake was having when he wrote this. Farcical and nonsensical throughout, yet with brief splashes of thought provoking discourse, Blake was definitely on a different plane of thought while writing this one. A short and oft-humorous piece; it’s a damn shame the entire work wasn’t preserved.
I’ll leave you with my favorite lines, spoken by two of the philosopher characters:
“The trumpeter shit in his hat,” said the Epicurean.
“––& clapt it on his head,” said the Pythagorean.
I’ll leave you with my favorite lines, spoken by two of the philosopher characters:
“The trumpeter shit in his hat,” said the Epicurean.
“––& clapt it on his head,” said the Pythagorean.
May 21, 2020
As notas de Manuel Portela são uma preciosa adição para compreender o contexto da obra, as personagens mencionadas e os intervenientes. É uma pena não ter sido publicado em edição bilingue. Satírico, provocador e divertido, mesmo quando não se compreende por inteiro as intenções originais do autor.
December 31, 2019
Like most of Blakes writing, and I have read most of it, its a waste of time.
March 29, 2020
Absurd with no point except for maybe being very progressive for its time in regards to gender roles
November 15, 2022
درست در زمانی که حس میکنی که بلیک قرار است ادامه شعر را با همان داستان عاشقانه ادامه بدهد، یکباره می بینی که همهی بر باد رفته اند. غیر قابل پیش بینی و مثل نسیم آرام و مانند یک جلاد بیرحم است.
June 16, 2023
Czułam się jakbym czytała podręcznik od religi albo słuchała kazania ksiedza w bardziej poetyckiej wersji. Aleeee pomijając te wiersze typu "Jezus cię zbawi" to strasznie mi się to podobało
August 22, 2011
Funny, completely bewildering.
May 16, 2021
Satire, macht sich über eine Zeit und Zeitgenossen lustig, die ich nicht kenne.
January 19, 2018
Se eu entendi tudo o que li? Não.
Mas uma coisa tenho a certeza - sentir-me-ia muito mais perdida nesta leitura sem a FABULOSA introdução de Manuel Portela, que é também o tradutor.
Numa edição lindíssima da Antígona, eis que sou apresentada pela primeira vez às palavras desse ser humano interessante chamado William Blake.
Não vou mentir. A primeira vez que ouvi este nome foi durante o filme "O Dragão Vermelho", baseado na obra de Robert Harris e fiquei impressionada com a pintura de Blake aqui retratada. Mas saber que o senhor também era escritor... isso não sabia.
Numa daquelas feiritas que quase ninguém pára para olhar como deve ser, eu (como viciada de livros que sou) reconheci na lombada deste livro o símbolo da Antígona. Uma editora da qual não tinha nenhum livro, mas que lhe reconheço a qualidade. Peguei neste livro. O preço era irrisório. E foi quando olhei para o nome do autor e fiquei um pouco na dúvida - "Será que o William Blake que eu estava a pensar, era o William Blake autor deste livro?" Pelos vistos sim.
Gostei do livro.
Não entendi tudo.
Não me vou desfazer dele, pois penso que mais tarde, com mais algum conhecimento na bagagem, sou capaz de apreciar melhor este livro.
Uma obra curiosa.
Mas uma coisa tenho a certeza - sentir-me-ia muito mais perdida nesta leitura sem a FABULOSA introdução de Manuel Portela, que é também o tradutor.
Numa edição lindíssima da Antígona, eis que sou apresentada pela primeira vez às palavras desse ser humano interessante chamado William Blake.
Não vou mentir. A primeira vez que ouvi este nome foi durante o filme "O Dragão Vermelho", baseado na obra de Robert Harris e fiquei impressionada com a pintura de Blake aqui retratada. Mas saber que o senhor também era escritor... isso não sabia.
Numa daquelas feiritas que quase ninguém pára para olhar como deve ser, eu (como viciada de livros que sou) reconheci na lombada deste livro o símbolo da Antígona. Uma editora da qual não tinha nenhum livro, mas que lhe reconheço a qualidade. Peguei neste livro. O preço era irrisório. E foi quando olhei para o nome do autor e fiquei um pouco na dúvida - "Será que o William Blake que eu estava a pensar, era o William Blake autor deste livro?" Pelos vistos sim.
Gostei do livro.
Não entendi tudo.
Não me vou desfazer dele, pois penso que mais tarde, com mais algum conhecimento na bagagem, sou capaz de apreciar melhor este livro.
Uma obra curiosa.
Read
June 4, 2018COMPRAR
Displaying 1 - 16 of 16 reviews