Victoria is een 27-jarige femme fatale met een uniek beroep. Ze is mannentester. Ze laat zich inhuren door vrouwen om hun geliefde op de proef te stellen. De ongenaakbare Victoria kent geen scrupules, werkt professioneel en doelgericht. Ze reist van Sevilla naar Londen, van Milaan naar New York, waar ze even gemakkelijk van naam als van uiterlijk wisselt. Geen man is veilig voor haar. In haar gedrevenheid om ontrouw aan de kaak te stellen past ze duistere methodes toe...
Heleen van Royen, geboren in 1965, schreef de bestsellers De gelukkige huisvrouw, Godin van de jacht, De ontsnapping, De mannentester en Sexdagboek, die bijna allemaal succesvol werden verfimd en bewerkt voor theater. In totaal verkocht ze tot nu toe ruim 1.7 miljoen boeken en in 2017 maakte ze de ontroerende documentaire 'Het doet zo zeer' over de dementie van haar moeder. Ze woont samen met Bart Meeldijk.
Echt zo'n raar wereldbeeld heeft de hoofdpersoon, echt genieten. De hele storylijn over de robot was echt minder dan 1 ster waard. Verder las t lekker weg
Ik hoopte op een soort Temptation Island in (luister)boekvorm, maar ik kreeg slechts een vervelend stuk proza. Enkel afgeluisterd omdat Isa Hoes zo leuk voorleest.
Van Royen doet er goed aan eens een goede redacteur - of andere uitgever - te zoeken, want dat niemand bij dit boek aan de bel heeft getrokken is opmerkelijk. Natuurlijk, de verkoopcijfers zullen wel weer geweldig zijn geweest. Maar het is de vraag of veel mensen zich nog aan een volgend boek van haar zullen wagen. De Mannentester heeft een niet onaardige premisse, maar ook die wordt niet helemaal waargemaakt. Uiteindelijk wordt er maar één man getest en verder nog een lesbienne en daar blijft het bij. Hiervoor in de plaats krijgen we zijwegen naar een criminele vader, een geschifte moeder en de onbeantwoorde liefde voor een robot. Met name dit laatste zijpad leidt heel erg af van het hoofdthema. Allemaal erg jammer, want Van Royen schrijft makkelijk en bij vlagen met humor. Ze kan beter.
Een verhaal wat je niet te serieus moet nemen, maar dat, met vlagen, wel ontzettend grappig is. De seksscène met Barbara en stiefzoon vond ik echt hilarisch. Met sommige stukjes gaat Heleen echt te ver, zoals met de de robot. Het slaat nergens op en voegt niks toe aan het verhaal. Het hele idee van een mannentester is wel leuk gevonden. Van dit boek moet je gewoon niet teveel verwachten, aardig voor tussendoor, niet diepgravend en af en toe, zeker op het eind, ongeloofwaardig.
Een leuk boek, interessant verhaal. Het had van mij wel wat langer mogen duren, het thema 'mannentester' is daar spannend genoeg voor! Het leest gemakkelijk, heerlijk in het zonnetje helemaal.
Dit is het eerste boek dat ik heb gelezen dat is geschreven door Heleen van Royen. Ze heeft een prettig schrijfstijl, dus misschien dat ik wel meer van haar ga lezen.
Ik vind Heleen van Rooijen een. Geweldige vrouw Maar wat een onrealistisch boek Er zit geen verhaal in en boeit niet Zonde van de letters en mijn tijd Jammer Heleen ✌️
Inhalt: Victoria ist 14 Jahre jung als ihr Vater stirbt. Ihre Mutter versucht sich nach einiger Zeit mit einem neuen Mann zu trösten. Leider hat sie kein gutes Händchen dafür und erwischt immer nur die falschen. Victoria beschließt darauf Männertesterin zu werden. Sie setzt ihren Körper gekonnt ein und verdient damit ihr Geld …
Schreibstil: Ironisch, spritzig, vulgär ist der eine Teil dieser Geschichte, der andere ist langweilig, langatmig, männerhassend. Ich weiß nicht, wie ich es anders beschreiben soll. Für mich wirkte dieses Buch irgendwie zweigeteilt. Die Szenen, in denen Viktoria ihren Körper einsetzt, sind interessant, die anderen, also ihre persönliche Geschichte, ist so lieblos und unpassend, dass ich das Buch immer wieder weggelegt habe.
Charaktere: Viktoria gefiel mir gut. Ihre Art mit ihrem Körper umzugehen und diesen bei der Arbeit einzusetzen ist klasse. Wie sie ihre Arbeit verbringt hat etwas spezielles. Ihr Privatleben und ihre Psychose – ich nenne das jetzt einfach mal so – haben mich genervt. Ich kann nicht verstehen, wie man so gegen etwas sein kann. Sie war mir zu schwarz-weiß in einigen Dingen.
Sophia, Victorias Mutter, benötigt dringend eine Therapie. Diese Frau hätte ich am liebsten nur geschüttelt und eingewiesen. So verbohrt, teilweise egoistisch und lieblos, das brauche ich nicht.
Oma Donna war super süß, so sollte eine Oma sein: schrullig und irgendwie immer für einen da.
Cover: Das Cover ist genial! Es ist erst auf den zweiten Blick zu erkennen, dass es sich hierbei um einen Apfel handelt
Fazit: Testkörper ist ein Buch, welches zum Nachdenken anregt. Wollen wir wirklich immer alles wissen? Müssen wir alles wissen? Sind alle Männer untreu und Frauen hinterhältig? Ironisch geschrieben mit viel biss – so sollte das Buch sein – dies konnte ich so nicht immer herauslesen und war teilweise schockiert über das kaputte Leben der Protagonistin. Eine Leseempfehlung gebe ich bei diesem Buch nicht, aber 2 Sterne: eines fürs Cover und der zweite für die Testkörper-Idee.
Ik vond het boek verrassend goed. Het was totaal niet voorspelbaar. Bepaalde aspecten van het boek, zoals de romance met de robot Jules vond ik echter wel minder aangenaam. Daarentegen was het wel leuk om op het einde te lezen dat Fintan na alles wat er was gebeurd Victoria nog steeds wou zien. Ik vond het verfrissend om een echt meisjesboek te lezen en zoals ik al zei beviel her me zeer goed. Het feit dat ze verliefd werd op Fintan en hierdoor liefde leerde kennen ondanks dat ze hier niet in geloofde maakte mij zeer enthousiast. Ik had het ook niet zien aankomen dat Sophia zou liegen over haar relatie met Fintan. Ik vond het dan wel een beetje raar toen ik op het einde las dat Sophia, Victoria haar moeder, niets meer te maken wou hebben met Victoria. De verhaallijn was over heel het boek zeer duidelijk. De zeer gedetailleerde seksuele scènes in het boek had ik niet verwacht, maar waren op een leuke manier beschreven. Haar wraakacties die ze ondernam, waren mijn favoriete deel om te lezen. Deze waren altijd zeer origineel, heftig en grappig. Dus ondanks de romance met de robot en het ongekende motief voor Sophia haar handelingen, vond ik het boek ontspannend om te lezen.
Victoria heeft een verstoord beeld van mannen, wellicht mede dankzij haar beroep, of juist vanwege dit beeld is ze mannentester geworden. Ze test mannen (of vrouwen) als hun partner twijfelt en gaat in haar manieren soms wellicht wat ver. Victoria zelf ziet niks in de andere sekse en gelooft in het bestaan van robots als geliefde. Gecombineerd met het onderzoeken van de nieuwe liefde van haar moeder komt Victoria op het verkeerde pad terecht.
Van Royen schrijft gemakkelijk en het verhaal leest snel weg. Soms blijft het wellicht wat oppervlakkig, personages slaan in een keer om met hun gevoelens. En de verhaallijn omtrent robots voegt naar mijn inzicht niet veel toe. Het mannentesten is een interessante insteek, maar soms wil Victoria het wel wat ver uitvoeren, jammer dat daar niet meer op ingegaan wordt. Een vermakelijk boek, waar misschien meer in had gezeten.
Dit is echt mijn miskoop 2009! :-( Heleen's vlotte schrijfstijl maakt nog wel wat goed, maar eigenlijk vind ik het een flutverhaal. Op veel punten is het niet goed uitgewerkt.
Ik had er echt veel meer van verwacht en vind zelfs dat ik misleid ben door de flaptekst :-( Ik had een soort van Weddingplanner verhaal verwacht, maar dan dus als Mannentester. Uiteindelijk gaat het over een robot waar ze de ware in ziet :-( Wat een afknapper!
Ik twijfelde om dit boek te kopen, maar door alle commotie toch overstag gegaan. Bij een volgend boek van Heleen van Royen wacht ik eerst de reakties van anderen af alvorens ik op koop overga.
oke ik heb het boek uitgelezen en ben er nog steeds niet uit wat ik nu eigenlijk vind van dit boek. er zitten 3 grote verhaallijnen in dit boek, het mannentesten, de liefde voor een robotmens en de gevoelend voor een 'echte' man. Dat is dan allemaal nog wat verweven met een moeizame relatie met de mama. Klinkt ingewikkeld, wen er maar aan, want dat is heel het boek. Het hangt soms met haken en ogen aan elkaar, maar op het einde klopt het wel. Er blijven natuurlijk veel dingen ongekend en ongeweten en dat is wat jammer. zo zou ik best eens willen weten hoe het afgelopen is met die mannen (en vrouwen) die getest zijn, hoe het in godsnaam kan dat iedereen zwijgt en niets doet. raar
Ik had verscheidene mensen gehoord over Heleen van Rooijen en over hoe ranzig en oversekst zij zou zijn, maar dit kon ik niet echt in dit boek vinden. Je de seks is redelijk abstract en recht voor zijn raap beschreven, maar dat past bij het personage. En bij ranzig denk ik toch echt aan Jan Wolkers en andere 'literaire' grootheden. Ik vond de karakterbeschrijving erg passend en goed uitgewerkt, tot aan het redelijk zielige hoogtepunt (niet-seksueel, wel zielig voor dierenliefhebbers)
Op zich een leuk verhaal, maar van mij had het hele gedeelte over de robots weggelaten mogen worden. Ik snap denk ik wel waarom de schrijfster dit heeft toegevoegd, namelijk om de hoofdpersoons moeilijke omgang met mannen/mensen te benadrukken, niks mis ook met een secundaire verhaallijn, maar voor mijn gevoel is het een eigen leven gaan leiden. Het hoofdverhaal vind ik overigens wel goed neergezet en zelfs verrassend en heerlijk shocking op verschillende momenten.
Pffff... Ik werk in een boekhandel en daar ging dit boek als zoete broodjes over de toonbank. Doordat het zo goed verkocht wilde ik het ook wel lezen. Wat een verschrikkelijk verhaal. Zeer ongeloofwaardig en bovendien niet heel boeiend. Was blij dat ik het boek van iemand had geleend en er geen geld aan had uitgegeven.
Dit boek heb ik gekocht op het vliegveld voor ik naar Spanje vertrok, om maar iets te kunnen lezen. Het was wel een interessant boek, maar toch niet helemaal wat ik er van verwachtte. Gelukkig wel wat drama, dus dat maakte het wat spannender.
Vlot verhaal dat geen noemenswaardige inspanning van de lezer vraagt. Niet hoogstaand, wel erg leesbaar en onderhoudend. Het robot-subplotje had er wel uit gemogen, dat was ronduit saai en zwak. Geen aanrader, maar ook niet bar-slecht.
Ach, prima tussendoortje. Al stoorde ik me wat aan de passages over robotica; erg gezocht en erg naïef voor een verder berekenend en intelligent overkomend karakter. Maar verder vermakelijk en prettig opgeschreven.
Het idee van een mannentester sprak me wel aan, alleen de uitvoering van het verhaal was minder. Het trok me gewoon niet zo, geen idee waarom. Het einde van het verhaal is heel verrassend, ook een beetje raar eigenlijk. Het komt echt vanuit het niets.
Slecht plot. Heleen wilde eigenlijk twee boeken schrijven volgens mij. Onsamenhangend geheel. Verhaallijntje over het verliefd worden op een robot sloeg nergens op.