白川郷 濡髪家の殺人

มรดกโลกของญี่ปุ่น #1

by Tatsuya Yoshimura

『週刊真実』編集長の桜木大吾は、世界遺産の白川郷合掌造り集落をモデルにした推理小説『濡髪家の殺人』の著者・夏川洋介から、連載を中止したいと唐突に切り出される。その申し出はすぐ撤回されたが、担当編集者の生首が東京の多摩川で、胴体が500キロ以上も離れた白川郷で発見された！　犯人はなぜ首を切断したのか？　猟奇事件の意外な真相に志垣警部と和久井刑事が挑む！

Genres: Crime, Mystery, Suspense, Novels

Paperback Bunko

First published August 4, 2010

About the author

Associated Names:
* Tatsuya Yoshimura
* 吉村達也 (Japanese)
* โยชิมุระ ทัตสึยะ (Thai)

Reviews

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้ก็สนุกดีนะ เริ่มเรื่องเอื่อยๆตามแนวนิยายฆาตกรรมญี่ปุ่น แต่พอผ่านครึ่งแรกไปก็ขมวดปมจนครึ่งหลังสนุกวางไม่ลงเลย จุดเด่นของเรื่องอยู่ที่ใช้หมู่บ้านชิราคาวาโกะเป็นสถานที่หลักซึ่งขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก และยังอ้างอิงวัฒนธรรม ประเพณีของหมู่บ้าน ได้ความรู้สึกตายท่ามกลางความงดงาม เอิ่มมม

เรื่องย่อคร่าวๆ เกิดคดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญกลางกรุงโตเกียว มีแต่หัวศพตั้งทิ้งไว้และคาบนามบัตรของตัวเอง ผู้ตายคือ บก.วรรณกรรมของหนังสือ ‘ความจริงรายสัปดาห์’ เมื่อสืบต่อไปจึงพบว่าการตายของ บก. คล้ายคลึงกับนิยายที่กำลังตีพิมพ์อยู่ในหนังสือที่เขาดูแล
แต่ในนิยายมีคนตายถึงเจ็ดคนและยังเขียนไม่จบ นี่คือฆาตกรรมเลียนแบบหรือนิยายอ้างอิงจากเรื่องจริง ปริศนาค่อยๆปล่อยออกมาทีละนิดทีละหน่อย นำไปสู่จุดเริ่มต้นที่ชิราคาวาโกะ จนความจริงที่สุดสะเทือนใจถูกเปิดเผย จากคนดีแปรเปลี่ยนไปเป็นฆาตกร ใครกันที่ควรรับผิดชอบกับการฆาตกรรมนี้

แรกๆอ่านเหมือนจะจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าแต่ละเรื่องเกี่ยวกันยังไง แต่พอครึ่งหลังจิ๊กซอว์ก็ค่อยๆประกอบลงล็อก กลายเป็นเรื่องจากอดีตส่งผลถึงปัจจุบันนำไปสู่อนาคต

แอบสงสารฆาตกรนิดหน่อยดูเป็นคนมีกรรม โดนขัดขวางความรัก อกหักรักคุด หนีมาซบอกเมืองหลวงก็เจอแต่คนใจร้าย จนสติแตกกลายเป็นปีศาจในที่สุด เฮ้อออ อ่านแล้วก็คิดว่าอย่าใจร้ายต่อกันมากนักเลย โลกนี้มันโหดร้ายพอแล้ว

[Mirai · Rating 3 out of 5]

"บ้านคนอื่นเป็นของคนอื่น บ้านของเราเป็นของเรา แต่หลังคาบ้านคนอื่นเป็นของเรา หลังคาบ้านเราก็เป็นของคนอื่น" (หน้า 345)

พบศีรษะมนุษย์ถูกตัดทิ้งเอาไว้อยู่ที่ริมแม่น้ำทามะในกรุงโตเกียว และพบร่างไร้ศีรษะถูกฝังในท่าพิสดารอยู่ที่หมู่บ้านชิราคาวะโกะ แหล่งมรดกโลกชื่อดัง โดยผู้ตายคือ "ยามาอุจิ ชูโซ" บรรณาธิการนิตยสาร "ความจริงรายสัปดาห์" แต่ดูเหมือนคดีจะยุ่งเหยิงเข้าไปอีก เม่ื่อมีคนตั้งข้อสังเกตว่า คดีนี้มีความเกี่ยวโยงกับนิยายเรื่อง "คดีฆาตกรรมบ้านนุเรงามิ" ที่ยามาอุจิเป็นผู้ดูแลเอง ซึ่งหลายๆ คนเชื่อว่า นิยายเรื่องดังกล่าวถูกเขียนขึ้นมาจากเค้าโครงเรื่องจริง และนั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ยามาอุจิต้องตาย!

เป็นหนังสือจากกองดองค่ะ หยิบขึ้นมาอ่านเพราะเห็นว่าเล่มสองกำลังตามมา 5555

"คดีฆาตกรรมหมู่บ้านชิราคาวะโกะ" เป็นนิยายสืบสวนเล่มแรกของชุด "มรดกโลกของญี่ปุ่น" ค่ะ
อ่าาา งั้นทุกคนก็พอเดาได้แล้วสินะคะ ว่าเหตุการณ์ในเรื่องก็ย่อมต้องมีความเกี่ยวข้องหรือเกี่ยวโยงกับสถานที่สำคัญที่ถูกตั้งให้เป็นมรดกของโลก ใช่ค่ะ เป็นตามนั้นเลย :)

เล่มนี้มีสถานที่หลักของเรื่องก็คือ "หมู้บ้านชิราคาวะโกะ" ค่ะ พอเอาสถานที่สำคัญๆ สวยๆ แบบนี้มาเป็นธีมหลักของเรื่อง ทำให้เรารู้สึกเหมือนตอนที่อ่านหรือดูมังงะเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน" เลยค่ะ คือ ทั้งโคนันและนิยายเล่มนี้สร้างแรงดึงดูดใจอย่างประหลาดที่ทำให้เราอยากไปเที่ยวสถานที่ที่ถูกกล่าวถึง หรือสถานที่ที่ปรากฎอยู่ในเนื้อเรื่อง แถมผู้เขียนบรรยายภาพสถานที่เอาไว้ซะสวยงามขนาดนั้น ตอนที่เราอ่านก็ยังแว้บไปเปิดรูปสถานที่จริงจากหน้าเว็บไซต์ท่องเที่ยวดูประกอบเลยค่ะ และคิดว่าสักวันก็อยากไปเยือนที่นั่นจริงๆ ดูบ้าง 5555

ส่วนเนื้อเรื่องน่ะเหรอคะ? เรารู้สึกว่า รูปคดีมีความเล่นใหญ่เอามากๆ มีการโยงเอาคนหลายคนมารวมตัวกันในคดีๆ เดียว จำชื่อกันไม่หวาดไม่ไหว 555 การฆ่าตัดหัวไปวางริมแม่น้ำที่โตเกียว ส่วนลำตัวก็ถูกฝังท่าพิสดารเท้าชี้ฟ้าที่โพรงหน้าผาของหมู่บ้านชิราคาวะโกะ ในชีวิตจริง เจอศพสภาพนี้มันก็น่าอกสั่นขวัญผวาอยู่หรอกนะ

แต่มันก็น่าตื่นตาตื่นใจแค่ในช่วงแรกๆ เท่านั้นแหละค่ะ หลังจากนั้นเหมือนทุกอย่างจะเริ่มนิ่ง เหมือนผู้เขียนจะเปลี่ยนไปโฟกัสที่ประเด็นสัพเพเหระอย่างอ่ื่นมากกว่า มุ่งเน้นไปที่การเล่าประวัติและวัฒนธรรมอันยาวนานของหมู่บ้านชิราคาวะโกะและชาวบ้านในหมู่บ้าน ไปเล่าความสัมพันธ์ของตัวละครอื่นๆ แทบจะทุกตัวในเรื่องมากกว่า รู้สึกโดนตัดอารมณ์บ่อยครั้งจากการสลับฉากไปมาของผู้เขียน เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ตัวละครใดบ้างที่เราควรให้ความสำคัญ เพราะผู้เขียนแบ่งบทบาทให้ทุกคนอย่างเท่าเทียมกันจนบางครั้งก็ดูเกินความจำเป็นไปซักหน่อย แถมตัวละครบางตัว มีความ "ดีด" สูงมากจนเราอ่านแล้วรู้สึกติดตลกในความกระตือรือร้นแบบดีดๆ พวกนั้น 5555

ความซับซ้อนของคดี และลูกเล่นของการฆาตกรรมในเรื่อง สำหรับเราไม่ได้โดดเด่นมากเท่าไหร่ แต่สิ่งที่ทำให้คดีดูน่าสนใจ ก็คือ ทำไมยามาอุจิ ชูโซ ถึงได้ถูกฆ่า? เขาไปทำอะไรมา? คนร้ายฆ่าเขาทำไม? แล้วมีความเกี่ยวโยงกับนิยายที่เขาดูแลตรงไหน? แต่ดันโดนผู้เขียนเขียนสลับฉากไปมา แม้แต่ตอนเฉลยตัวคนร้ายและมูลเหตุจูงใจคนร้าย กลายความกระหายที่อยากรู้ความจริงในตอนจบของเรามันแผ่วลงไปเลยซะงั้น 55555

สรุปคือ เรื่องนี้สนุกดีค่ะ คดีดูอกสั่นขวัญผวาแค่ผิวเผินเท่านั้นแหละ มันไม่ได้ซับซ้อนซ่อนเงื่อน หรือคนร้ายเล่ห์เหลี่ยมจัดแต่อย่างใด อ่านได้เรื่อยๆ แต่อาจจะหงุดหงิดเล็กน้อยจากการโดนผู้เขียนตัดอารมณ์ แต่ที่แน่ๆ อ่านแล้วอยากไปเที่ยวหมู่บ้านชิราคาวะโกะค่ะ 55555

[Thanawat · Rating 3 out of 5]

อยากไปหมู่บ้านชิราคาวาโกะ อยากไปเห็นบ้านแบบกัชโชสึกุริ

นักเขียนญี่ปุ่นนี่เก่งจริง ทั้งๆ ที่เล่าเรื่องผ่านนิยายสืบสวนสอบสวน ที่มีการฆาตกรรมสุดโหดอย่างฆ่าตัดหัว แต่การบรรยาศฉากเบื้องหลังเป็นสถานที่จริงได้ยอดเยี่ยม เย้ายวน เห็นภาพ ได้บรรยากาศอบอวล จนทำให้อ่านแล้วอยากไปเยือน ไปเห็นสถานที่อย่างหมู่บ้านชิราคาวาโกะ ไปรับรู้ ไปสัมผัสวัฒนธรรมท้องถิ่นสุดจำเพาะด้วยตัวเองสักครั้ง ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าสถานที่นั้นๆ มัวหมอง หรือน่ากลัวแต่อย่างใดเลย

หัวอยู่ที่โตเกียว แต่ตัวอยู่ที่ชิราคาวาโกะ

นิยายสืบสวนสอบสวนเล่มหนานุ่ม เปิดเรื่องด้วยการฆาตกรรมสุดโหด ฆ่าตัดหัว ที่สอดคล้องกับเรื่องนิยายที่ตีพิมพ์ในนิตยสาร จนเป็นที่สงสัยว่าฆาตกรเลียนแบบฆาตกรในนิตยาสาร หรือแท้จริงแล้วตัวนิยายเองนั่นแหละที่เปิดเผยความลับบางอย่าง จนทำให้ผู้เกี่ยวข้องถูกฆาตกรรม

เรื่องราวในนิยายที่ว่า เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านชิราคาวาโกะ

นายตำรวจที่รับผิดชอบคดีนี้ สืบสาวราวเรื่อง ตะลุยผ่านสภาพอากาศฤดูหิมะ ซึ่งก่อให้เกิดความยากลำบากในการสืบสวน แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเวลาที่ชิราคาวาโกะสวยงามที่สุด
และบทสรุปก็เกี่ยวข้องกับสองตระกูลเก่าแก่ที่ขัดแย้งกันมาตั้งแต่ยุคซามูไร

ตัวเรื่องเดินค่อนข้างยืดหน่อย มีบางส่วนที่ผู้เขียนบรรยายอารมณ์ความรู้สึก รวมทั้งบทสนทนาที่รู้สึกว่ามันยืดไป มันมากไป
แต่ในส่วนที่บรรยายหมู่บ้านชิราคาวาโกะ บ้านหลังคากัชโชสึกุริ วัฒนธรรมและอาหารท้องถิ่น ล้วนทำได้ตื่นตาตื่นใจราวกับหนังสือ lonely planet
นอกจากนี้ ผู้เขียนยังตีแผ่วัฒนธรรมการทำงานของสื่อสิ่งพิมพ์ในญี่ปุ่น ว่ามีลำดับการทำงาน การแข่งขันระดับสูง ความเข้มข้น เข้มงวดและความรุนแรงในที่ทำงานมาให้อ่านกันอีกด้วย

แนะนำเลย

[ดินสอ สีไม้ · Rating 3 out of 5]

เรื่องดำเนินไปอย่างเนิบนาบ
ผู้เขียนให้ความสำคัญกับทุกสิ่งอย่าง
ผู้เขียนบอกชื่อและนามสกุลตัวละครทุกตัว
ไม่ว่าจะมีความสำคัญลำดับไหนก็ตาม
มันทำให้เราไม่สามารถเดาได้เลยว่าตัวละครใดสำคัญหรือไม่
และใครน่าจะเป็นฆาตกรได้บ้าง

ผู้เขียนให้รายละเอียดทุกสถานที่ ทุกการเดินทาง
ทำไมเราตามเบาะแสได้ยาก
ไม่รู้ว่าผู้เขียนโฆษณาสถานที่ท่องเที่ยว
หรือบอกใบ้สถานการณ์ในนิยายกันแน่

รายละเอียดทุกอย่างเยอะมาก
ทำให้เรื่องดำเนินไปอย่างเนิบช้า
ยิ่งจังหวะเฉลยปมยิ่งน่าเสียดาย
ผู้เขียนตัดภาพไปเล่าเรื่องการตีพิมพ์นิตยสารฉบับสำคัญเสียอย่างนั้น
ทำให้อารมณ์ไม่ต่อเนื่อง ไม่ลุ้นเท่าที่่ควร

เราว่าจริงๆ แล้วมันสนุกนะ
เพียงแต่มันยังไม่สุด อ่านจบแล้วไม่อิ่ม ไม่ฟิน
เสียดายนิดหน่อย แต่ไม่แย่ค่ะ

[Makmild · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เอาตรงๆ นะคะ (อีกแล้ว ฮ่า) ซื้อเพราะปกเลยค่ะ ปกสวยมากๆ คุณศศิสุดยอดมากๆ เลยค่ะ เอาละ เราอวยปกกันแล้วมาพูดเนื้อหาหน่อยแล้วกัน (กระแอ่มหนึ่งที มือประสานกัน)

เหมือนอ่านโคนันเวอร์ชั่นนิยายค่ะ แต่หลายเสียงบอกว่าเหมือนคินดะอิจิ ส่วนเราไม่เคยอ่านคินดะอิจิเลยบอกเหมือนโคนันค่ะ ฮ่ะๆ แต่ไม่ตลกเท่าโคนัน แต่สิ่งที่ทดแทนความตลกคือความจริงจังในการอธิบายการสร้างหลังคาหมู่บ้านวัฒนธรรมแห่งนี้ ชอบมากกกกกกกกกกกกกกค่ะ อะไรที่มันเนิร์ดๆ แบบนี้เนี่ย

เรื่องนี้เราว่าการรีเสิร์จแน่นมากๆ (อันที่จริงนิยายจากหมู่เกาะนี่มันแน่นทุกเรื่องอยู่แล้วอะเนอะ) อย่างเรื่องนี้มีฉากหลังคือหมู่บ้านชิราคาวะโกะที่ได้รับมรดกโลก ในเนื้อเรื่องก็อธิบายถึงการสร้าง-การเปลี่ยนหลังคา-วัฒนธรรมการช่วยเหลือกัน (ยุย) เป็นองค์ประกอบที่ทำให้เราช่วยคุณนักสืบวาคุอิคิดไปด้วยค่ะ แม้ว่าจะเดาคนร้ายได้ง่ายไปหน่อย แต่ก็สนุกสนานที่ได้เห็นเลือดสาดท่ามกลางหิมะสีขาวเป็นการทดแทน เราว่าเจ๊าๆ กันค่ะ (ฮ่า)

โดยคดีฆาตกรรมหมู่บ้านชิราคาวะโกะเป็นหนังสือลำดับที่ 1 ในซีรี่ย์มรดกโลกญี่ปุ่นค่ะ ส่วนลำดับที่ 2 จะเป็นที่ไหน ต้องรอทางสำนักพิมพ์มาเฉลยนะคะ

[ANKO · Rating 3 out of 5]

เป็นคดีที่น่าสนใจมาก แต่เรารู้สึกว่าดำเนินเอื่อย น่าจะเป็นสไตล์ผู้เขียนคงอยากให้ออกมาเป็นแบบนี้
แต่ส่วนตัวชอบแนวแบบสืบๆ ชั๊บ ชั๊บ ชั๊บ มากกว่า

[Olé Vorawee · Rating 4 out of 5]

หนังสือคดีฆาตกรรมชุดมรดกโลกเล่มนี้มีการเล่าเรื่องที่ชวนติดตาม และสนุกมาก แถวยังได้ความรู้สถาปัตยกรรมอีกด้วย รู้สึกว่าการเล่าเรื่องกระชับ มีการบรรยายที่ให้เห็นภาพ (จนบางท่อนเห็นภาพน่าสยดสยองมากเกินไป)

[Kamons · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องดูไม่ค่อยเหมือนนิยายสืบสวนเท่าไหร่ อ่านๆ ไปก็พอเดาเหตุการณ์ทั้งหมดได้ไม่ยาก ถึงจะพอเดาได้คร่าวๆ แต่ก็เป็นการเขียนที่ชวนให้เปิดอ่านหน้าต่อๆ ไปมากๆ

ถ้าพูดถึงทริก แรงจูงใจของการฆาตกรรม ก็นับว่าธรรมดา ไม่แปลกใหม่ บทจะอ่อนด้วยซ้ำแหละ
แต่ถ้าพูดกึงการนำเสนอคือดี ทำให้อยากรู้ตอนต่อไป จะเกิดอะไรขึ้น จะเฉลยแบบไหน มันมีความน่าสนใจในทุกหน้าที่อ่านนะ

[Book Beforebed_ · Rating 3 out of 5]

การดำเนินค่อนข้างเนือยไปหน่อย คือเข้าเรื่องเร็วอยู่ แต่ช่วงตามหาฆาตกรและช่วงเฉลยความจริง เราว่ามันสามารถสรุปได้กระชับกว่านี้ เนื้อหาค่อนข้างให้รายละเอียดกับสถานที่ การเดินทางเยอะไปหน่อย ซึ่งบางอย่างก็เหมือนจะไม่จำเป็นต้องใส่มา (แต่ก็เป็นเกร็ดความรู้ดี 😆) และที่สำคัญ ตัวละครเยอะมาก และทุกตัวละครดูไม่น่าสงสัยเลยในช่วงกลางเรื่อง อันนี้ทำให้เรายิ่งอยากรู้ว่าตกลงใครกันคือฆาตกร แล้วทำไปทำไม

โดยรวมเราว่าเรื่องนี้สนุกอยู่นะ แต่การลำดับเรื่องราวทำให้ความตื่นเต้นลดลงไปเยอะ อารมณ์มันไม่ต่อเนื่องเท่าที่ควร คือไม่ได้ดีมาก แต่ก็ไม่ถึงกับแย่นะ

[Aom Ruka · Rating 5 out of 5]

ดองไว้นานมาก จนซีรีย์มรดกญี่ปุ่นออกมา 5 เล่มแล้ว จึงได้ฤกษ์หยิบขึ้นมาอ่าน

โดยที่เป็นนิยายซ้อนเงื่อนของนิยายในคอลัม "ความจริงสัปดาห์" ซึ่ง นิยายในคอลัมนี้กำลังจะจบละ แต่ดันมีจดหมายขู่ว่าตายแน่ ตายแน่ๆ แล้วยังฝืนเลยตายจริง จนทั้งตำรวจทั้งนิตยสารมาตามสืบ ยิ่งสืบยิ่งเจอเรื่องแปลกๆ จนกลางเล่มต้องร้องเห้ย! แล้วเราก็เผลอตะลุยอ่านแบบบ้าคลั้งจนจบ

[Thitima KT · Rating 3 out of 5]

พล็อตเรื่องดี แต่ดำเนินเรื่องยืดยาดไป

[nich · Rating 3 out of 5]

ญี่ปุ่นเขาเก่งเรื่อง soft power นะ บรรยายดีจนอ่านแล้วอยากไปเที่ยวตาม

[Ottoshi Intel · Rating 3 out of 5]

เรื่อยๆ เนือยๆ ไม่พีคจับตัวละครโยงไปมา มึนๆหน่อย แรกๆเหมือนจะไปได้ดีหลังๆตัวละครใหม่ๆ เก่าแก่โบราณขุดมาครบ สร้างความขัดแย้ง เท้าความที่มาที่ไปมึนไปอีก

[Suwannee Duangmanee · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวซับซ้อนชวนติดตามหาความจริง

[ChibiMo · Rating 2 out of 5]

สนุกดีค่ะ เราชอบการผูกเรื่องของคนเขียน ชวนให้ติดตามดี แต่เราขัดใจอย่างเดียว คือเราไม่ชอบสำนวนแปลเลยค่ะ โดยเฉพาะบทสนทนา บทสนทนามันไม่ลื่นไหล หรือเป็นธรรมชาติสำหรับเราเลย ระดับภาษาก็ไม่เท่ากัน บทบรรยายมีบรรยาย งง ๆ เรียงประโยคแปลก ๆ จ��เราตัดสินใจซื้อต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นมาอ่านเปรียบเทียบกัน จะว่าแปลผิดก็ไม่ผิดหรอกค่ะ แต่น่าจะเกลาภาษาอีกสักหน่อย เพราะบางที่คืออ่านไม่เข้าใจจริงๆ ต้องมานั่งแปลไทยเป็นไทย มันเลยอ่านไม่ลื่นไหล และขัดใจมาก ๆ ที่หักดาวคือหักคะแนนแปลล้วน ๆ

[WaterLily · Rating 2 out of 5]

ค่อนข้างน่าเบื่อทีเดียว เล่าเรื่องเยิ่นเย้อมาก เนื้อเรื่องที่ไม่เกี่ยวก็ไม่ต้องเล่าซะละเอียดยิบก็ได้ บางเรื่องก็เล่าซ้ำๆซากๆแทบทุกบท เหตุจูงใจตัวละครแต่ละตัวก็แปลกๆ ไม่สมเหตุสมผล

[Manchulika · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้พี่ที่ทำงานก็ให้ยืมอีกแล้ว ขอบคุณค่ะ555

เราเพิ่งไปเที่ยวชิราคาวะโกะเมื่อช่วงต้นปี 2019 พอได้มาอ่านประเพณีของชาวบ้านในการช่วยกันเปลี่ยนหลังคาแล้วรู้สึกชื่นชมการทำ research หาข้อมูลของผู้เขียนมาก อยากไปอีกอย่างคนมีความรู้ ;-;

ไม่ค่อยประทับใจสไตล์การเขียนเท่าไหร่ เน้นใช้ประโยคสั้นๆ ตอนสั้นๆ สลับเหตุการณ์ไปมาระหว่างตัวละครที่อยู่คนละสถานที่ และค่อนข้างบรรยายรายละเอียดที่ตั้ง ถนนหนทาง ชื่อสายรถไฟ สถานนีตำรวจ จังหวัด etc ละเอียดมากกกกกกกก อ่านไปก็มึนไป รู้สึกว่าทำให้เราจินตนาการได้ยากนิดนึง (*สปอย* โดยเฉพาะตอนเฉลยผู้ร้ายตอนสุดท้ายรู้สึกว่าถ้าจบเรื่องด้วยบทความที่ บก. เขียนขอโทษลงนิตยสารยาวๆ ไปรวดเดียวเลยจะตราตรึงมากกว่านี้)

ชอบเหตุจูงใจของคนร้ายที่ต้องฆ่าตัดหัวคน มันมีความหลอนๆ สะท้อนจิตใจที่บิดเบี้ยวของมนุษย์ ให้ฟีลเหมือนนิยายของโยโคมิโซะ เซชิ ผู้เขียนคินดะอิจิมากๆ เห็นคำโปรยหลังปกหนังสือบอกว่าคนเขียนเคยเป็นผู้ผ่านเข้ารอบสุดท้ายของการประกวดนิยายรางวัลของโยโคมิโซะ เซชิด้วย ไม่แปลกใจเลย

ค้นชั้นหนังสือที่บ้านแล้วเจอว่าเรามีหนังสือเรื่อง "อุโมงค์" ของนักเขียนคนนี้ด้วย ซื้อมาจะเป็นสิบปีแล้วมั้ง ยังไม่ได้อ่านเลย55555 ไว้ต้องหยิบมาอ่านบ้างแล้ว ^^

[Jane · Rating 3 out of 5]

คือ… เรื่องมันเรียบเอื่อยเฉื่อยมากกกกจนเกินไปในช่วงต้น
กว่าจะพยายามกัดฟันทนอ่านจนผ่านช่วงที่เหนื่อยมาได้นี่ใช้แรงใจค่อนข้างมากเลย
พอจังหวะที่จะพีคใกล้จบก็คือคนเขียนมาทีเดียว แบบรวดเดียว ม้วนเดียวจบไปเลยแบบงง ๆ
ในเล่มเล็ก ๆ นี้มีตัวละครเยอะมาก
มีชื่อคนนั้น ชื่อคนนี้ที่สะกดใกล้เคียงกัน
แถมคนเขียนยังลงรายละเอียดกับทุก ๆ ตัวละครเลยนะ!
เรียกว่าปูแบคกราวน์มาเยอะจนเกินจำเป็นเลยแหละ
คือคุณพี่ไม่ต้องละเอียดขนาดนี้ก็ได้ 5555
เพราะไม่มีประโยชน์กับเนื้อเรื่อง แล้วก็เส้นเรื่องหลักเลยจ้า

เปิดคดีมาเล่นใหญ่รัชดาลัย แต่ตอนที่ไขคดีและตอนจบรู้สึกว่าเหมือนละครทีวีสมัยมีโฆษณาโทนาฟ เย็นเตร็กซ์ 5555555555555
ฉันผิดหวังอะ พูดจริง ๆ 555555555555

สิ่งดี 2 สิ่งที่ชอบสำหรับเล่มนี้ คือ
1. เคมีระหว่างสารวัตรและลูกน้องนักสืบ ตลกดี
2. ภาพปก คือสวยมาก เตะตา กระแทกตาสุด ๆ ถ้าวางอยู่บนชั้นหนังสือ

ให้คะแนน 2.5 พอจ้ะ
แต่ว่านี่ก็คือซื้อเล่มใหม่ที่เป็นซีรี่ส์ต่อเนื่องมารออีกสองเล่มแล้วนะ 555555 ใด ๆ ก็คือไม่เข็ดจ้า

[M. Chaisuvan · Rating 4 out of 5]

ผู้ตายคือ ยามาอุจิ ชูโซ บรรณาธิการนิตยสารรายสัปดาห์…ผู้ดูแลนิยายเรื่อง ‘คดีฆาตกรรมบ้านนุเรงามิ’ ของนักเขียน ‘นัตสึคาวะ โยสึเกะ’ ต่อมา...พบส่วนลำตัวของศพในสภาพน่าขนลุก ถูกฝังเข้าไปในโพรงบนหน้าผา ปลายเท้าทั้งสองข้างลอยเหนือพื้นดิน อยู่ที่หมู่บ้านชิราคาวะโกะ ชุมชนบ้านหลังคาทรงจั่วสูงชันคล้ายประนมมือ...แหล่งมรดกโลกชื่อดังซึ่งอยู่ห่างออกไปกว่า 500 กิโลเมตร

ในช่วงนั้นเอง มีประเด็นร้อนบนโลกออนไลน์ว่า ‘นิยายเรื่องที่ยามาอุจิเป็นผู้ดูแล’ กับ ‘คดีฆาตกรรมยามาอุจิ’ เชื่อมโยงกัน หากเป็นเช่นนั้นจริง ศพบรรณาธิการหนุ่มก็อาจเป็นเพียงจุดเริ่มต้นน่าสะพรึง เพราะเนื้อเรื่องในนิยายเกิดคดีฆ่าตัดหัวต่อเนื่องถึง 7 ศพ! สารวัตรชิงากิกับนักสืบวาคุอิจึงต้องร่วมมือกันไขคดีฆาตกรรมสุดโหด...เบื้องหลังคดีอันซับซ้อนนี้คือความโกรธแค้นชิงชัง หรือแค่เหยื่อฆาตกรจิตวิปริตกันแน่!

นิยายสืบสวนระดับมาสเตอร์พีซของนักเขียนชั้นแนวหน้า ผู้เคยผ่านเข้ารอบสุดท้ายการประกวดนิยายรางวัลโยโดมิโซะ เซชิ รวมทั้งเป็นเจ้าของงานเขียนคุณภาพมากถึง 225 เรื่อง เช่น "โทรศัพท์มือถือ" "เพื่อนทางจดหมาย" "เสียง" และ "อุโมงค์"

[A Kuamanee · Rating 3 out of 5]

อ่านเพลิน ชอบที่ตอนแรกมันยังจับต้นชนปลายไม่ค่อยถูก พอมาเฉลยทีหลังเลยฟินมากที่รายละเอียดตรงโน้นตรงนี้เชื่อมกันไปหมด แต่บางพาร์ทที่บรรยายเกี่ยวกับหมู่บ้านค่อนข้างน่าเบื่อ เข้าใจว่าเป็นธีมเรื่อง แต่ถ้าคนเขียนอยากเอาหมู่บ้านชิราคาวะโกะมาใส่ในเนื้อหา ควรเอาไปใส่ในทริคการฆ่าหรือแรงจูงใจจะดีกว่า อันนี้ใส่มาตรงๆทื่อๆ ทำให้อ่านแล้วรู้สึกว่าถึงเปลี่ยนสถานที่เป็นที่อื่นเนื้อเรื่องก็คงไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย

รวมถึงการบรรยายหลายส่วนที่ยืดเยื้อไม่จำเป็นอย่างมาก เช่น เรื่องการเดินทาง อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเป็นโฆษณาชวนท่องเที่ยวที่ทำเป็นธีมสืบสวนสอบสวนมากกว่าจะเป็นนิยายสืบสวนสอบสวน

แต่โดยรวมก็ยังถือว่านิยายเล่มนี้ทำได้ดี แรงจูงใจอาจดูงงๆเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับบางคน แต่หากมองลึกลงไปแล้ว แรงจูงใจนี้สมเหตุสมผลที่สุด ตัวตนชินโซที่ถูกทำลายทีละเล็กละน้อยจนถึงจุดที่ไม่สามารถกลับไปเป็นคนเดิมได้อีก จนในที่สุดนำไปสู่โศกนาฏกรรมน่าเศร้า ที่ทำลายชีวิตคนไปมากมายทั้งทางตรงและทางอ้อม โดยทั้งหมดเป็นเรื่องน้ำผึ้งหยดเดียวโดยแท้

[Aphinun · Rating 4 out of 5]

สนุกดีค่ะ ส่วนตัวไม่เคยอ่านแนวนี้มาก่อนเลย แต่ดดนหน้าปกตกเพราะสวยมาก สนุกดีค่ะ ชอบมาก มีการสอดแทรกเรื่องราวเกี่ยวกับญี่ปุ่น เกี่ยวกับหมู่บ้านชิราคาวาโกะมาเยอะมาก และตลอดทั้งเรื่อง สมกับที่ว่าเป็นนิยายชุดมรดกโลกของญี่ปุ่นจริงๆ อาจจะน่าเบื่อไปหน่อยเพรามาทีมายาวมากๆและเป็นข้อมูลแบบแน่นๆเลย

ส่วนเรื่องคดีส่วนตัวค่อนข้างว้าวอยู่ อาจจะเพราะไม่เคยอ่านแนวนี้ด้วยส่วนหนึ่งเลยทำให้จับจุดเชื่อมโยงอะไรได้ไม่เก่งเท่าไหร่ เลยยังลุ้นอยู่ แต่���อกลางๆหลังๆก็เริ่มรู้แล้วเพราะเฉลยมาค่อนข้างเยอะ

ซีนที่ชอบที่สุดแล้วตรึงใจมากคงจะเป็นตอนที่ฮิริโกะเต้นโคคิริโกะแล้ว…(อ่านได้ในเล่มนะคะ) คือนี่ดันไปเสิร์ชดูก่อนว่ามันคือระบำอะไรเต้นยังไง แล้วค่อยกลับมาอ่านต่อ เลยแบบว่า สุดยอดมาก ภาพชัดเจนสุดๆ เลยประทับใจซีนนี้เป็นพิเศษค่ะ

ช่วงเฉลยทุกอย่างตอนจบดูน่าเบื่อหน่อยๆจริงค่ะ แบบว่าค่อนข้างยาว��ล้วไม่มีอะไรเท่าไหร่ แต่ก็พอไหวค่ะ อ่านจนจบได้ โดยรวมชอบมากค่ะ เป็นแนวฆาตกรรมสืบสวนสอบสวนเรื่องแรกที่อ่านเลย

[Drn.Reading · Rating 2 out of 5]

เป็นเรื่องของนักเขียนนิยายสอบสวนสืบสวนที่โดนจดหมายขู่ให้หยุดเขียนนิยาย เพราะถ้าไม่หยุดเขียน "จะต้องมีคนตาย!" และท้ายที่สุดมีคนตายจริงๆ ซึ่งการตายดันไปสยองตรงที่เหยื่อถูกตัดหัวเหมือนเหยื่อในนิยายที่เขากำลังเขียน

เล่มนี้คือหน้าปกหลอกตามาก เห็นปกสวยๆ แบบนี้คดีข้างในคือเดือดมาก เป็นคดีที่ฆาตกรตัดหัวเหยื่อได้อย่างสยอง สำหรับเราชอบตรงที่คดีมันโหดนี่แหละ แอบมีความหลอน ซึ่งเราคิดว่ามันจะสนุกกว่านี้ถ้าผู้เขียนเดินเรื่องให้มันกระชับกว่านี้ สำหรับเรารู้สึกว่ามันเนือยๆ ตรงช่วงที่ผู้เขียนพยายามอธิบายรายละเอียดปลีกย่อยที่เกินจำเป็นไปหน่อย ตอนท้ายๆ เกือบจะสนุกแล้วถ้าสรุปประเด็นและเข้าเรื่องอย่างต่อเนื่องไม่ถูกเบรคอารมณ์ด้วยเกร็ดเรื่องอื่นๆ โดยภาพรวมเรารู้สึกกลางๆ ไม่ได้ชอบมากและไม่ได้ไม่ชอบไปเลย มันสนุกตรงที่ทำให้อยากรู้ต่อเพราะรูปคดีเล่นใหญ่มาก เหยื่อถูกตัดหัว และตัวอยู่คนละที่ อยากรู้แรงจูงใจ อยากรู้ว่าใครเป็นคนทำ

[Kanyada Kongtrakool · Rating 3 out of 5]

จากใจคนเพิ่งเริ่มอ่านนิยายแนวสืบสวนมาไม่นาน เรื่องนี้ไม่สาหัสในเรื่องความน่ากลัวมากนัก สามารถอ่านได้เรื่อยๆ แต่ยังไม่ประทับใจ

ในส่วนของเนื้อเรื่องน่าจะมีคนรีวิวไปเยอะแล้วจึงขอข้ามไป

สิ่งที่อยากแนะนำคือ สำหรับคนที่คิดจะอ่านเรื่องนี้ อาจต้องเป็นนักอ่านที่ชอบอ่านงานละเอียด งานดีเทล เพราะนอกจากชื่อตัวละคร ชื่อสถานที่ สิ่งของต่างๆที่มีเยอะ และมีความคล้ายคลึงกันทางตัวสะกดและคำอ่าน จนอาจทำให้เกิดความสับสนแล้ว การบรรยายความรู้สึกของตัวละครในแต่ละตอน ค่อนข้างยาวมากๆ บางคอน ตัวละครบรรยายความรู้สึกยาวถึง 2-3 หน้า ต้องยอมรับว่าอ่านข้ามไปเยอะเลยค่ะ เพราะเป็นการบรรยายที่ไม่ได้สำคัญกับเนื้อเรื่องเท่าไหร่

Timeline จะสลับไปสลับมา ต้องมีสติในการอ่านสุดๆ

แต่ผู้เขียนคงทำการบ้านมาหนักจริงๆในการเขียนเรื่องนี้ เพราะมีแฝงเกร็ดความรู้ของชิราคาวาโกะไว้เยอะทีเดียว

[Claire · Rating 3 out of 5]

3,25 ⭐

อ่านแล้วอยากไปหมู่บ้านชิราคาวาโกะดูสักครั้งจริง ๆ ค่ะ นักเขียนและนักแปลเก่งจริง ๆ บรรยายออกมาได้เห็นภาพมาก ๆ ปกก็สวยมากจนรู้สึกว่าต้องเก็บให้ได้เลยค่ะ นับถือใจคนวาดจริง ๆ 😭

รูปคดีถือว่าเล่นใหญ่มาก มีคนนู้นคนนี้เต็มไปหมด จำชื่อแทบไม่ได้เลยค่ะ 55555 สภาพศพคือสุดยอดมาก ให้ความรู้สึกว่าคิดได้ไง การทิ้งปมไว้ถือว่าโอเคเลย น่าติดตามอ่านต่อมาก แต่เนื้อเรื่องมันตื่นตาตื่นใจแค่ตอนเริ่ม ๆ นี่สิคะ หน้าแรก ๆ เราอ่านไปใช้เวลาแค่สองวันเองเพราะติดมาก แต่ช่วงหลังมันเอื่อย เย็นสัพเพเหระ บรรยายลักษณะหมู่บ้านเกินตัวคดีจริง ๆ (สำหรับเรานะคะ) จนตอนแรกเกือบ DNF แต่เพราะอยากรู้ตอนจบเลยอ่านต่อค่ะ

แต่เราไม่ได้บอกว่าไม่ดีน้า อ่านเพลิน ๆ สนุกดีค่ะ อาจเป็นเพราะเราคาดหวังสูงไปเอง 🥹

[Gchananya · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มแรกในชุดมรดกโลก สืบสวนเชิงท่องเที่ยว อ่านง่ายสนุกติดมือดำเนินเรื่องไม่ซับซ้อน มีหักมุม มีปมในอดีตเข้ามาเป็นชนวนในการก่อคดีและสืบสาวราวเรื่องไปยังคดีในอดีตได้อีกหลายศพ..
บรรยายสถานบรรยากาศ สภาพแวดล้อม ของมรดกโลกได้ละเอียดเล่าความเป็นมา วิธีชีวิตคนที่นั้น ภูมิประเทศที่น่าสนใจ จนต้องไปค้นหาดูรูปในGoogle สวยมีเอกลักษณ์เฉพาะ ยิ่งรูปที่มีหิมะบนหลังคาอยู่ยิ่งดูสวยงาม เนื้อหาสอดแทรกเกร็ดความรู้เกี่ยวกับการตีพิมพ์นิตยสารรายสัปดาห์ เรียงร้อยเรื่องราวออกมาได้น่าติดตามถึงแม้จะมีสลับบทความคิดตัวละคร แต่ก็อ่านได้ต่อเนื่องไม่ติดขัด

[J · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก พล็อตเรื่องแปลกใหม่และน่าสนใจมาก
เข้าใจใช้หมู่บ้านชิราคาวาโกะเป็นสถานที่เริ่มต้นของคดีและปัญหาทุกอย่าง เก่งในการใช้ความเป็นชิราคาวาโกะมาเล่าเรื่องได้ดี ทั้งรูปแบบตัวบ้าน สัญลักษณ์และจุดเด่นของบ้าน ตำนานต่างๆ หรือแม้แต่หยิบยกการสร้างบ้านมาเล่าถึงคดีได้อีกต่างหาก สุโก้ยมาก นับถือในความเก่งและสร้างสรรค์ รวมถึงการเล่าเรื่องที่ไม่มีตรงไหนน่าเบื่อเลย มีการหลอกและหักมุมนิดๆ ดีมาก ที่น่าปรบมือให้คือพล็อตเรื่องนี่แหละ ช่างคิด!

[Luknam Spd · Rating 3 out of 5]

เป็นการสืบสวนคดีฆาตกรรมที่ค่อยๆดำเนินเรื่องไปอย่างเนิบๆ สำหรับเราเรื่องไม่ได้ซับซ้อนอะไรมาก และพอเข้าใจการดำเนินเรื่องได้ไม่ยาก แต่จุดเด่นของเรื่องนี้คือการบรรยายสถานที่ที่เป็นมรดกโลก ความเป็นอยู่ของผู้คน และวัฒนธรรม ซึ่งชวนให้น่าสัมผัส ซึ่งคงเป็นจุดประสงค์หลักของผู้เขียนที่อยากเชิญชวนให้ผู้อ่านเข้ามาสัมผัสกับมรดกโลกของญี่ปุ่น

[too lazy to read · Rating 4 out of 5]

เป็นอีกเรื่องที่สนุกดี อ่านเรื่อย ๆ บรรยายได้ตื่นเต้นดี กลาง ๆ เรื่องทำให้อยากรู้ว่าใครเป็นคนฆ่าเลยอ่านรัว ๆ มากแบบวางไม่ลง แต่ต้องขอหักคะแนนนึง รู้สึกแปลอ่านยากนิดนึงต้องตั้งใจอ่าน บวกกับสาเหตุของฆาตรกรน่าจะดีได้กว่านี้ โดยรวมก็เป็นนิยายแนวสืบสวนสอบสวนอีกเรื่องที่ชอบค่ะ (ส่วนตัวเคยไปหมู่บ้านนี้มาจริง ๆ เลยสะดุดตาซื้อมาอ่าน แล้วก็รู้สึกสนุก ไม่ผิดหวังเลยค่ะ)

[Taeritta · Rating 3 out of 5]

สนุกแต่ไม่มาก เล่าเรื่องเนือยๆ ไม่มีอะไรให้ต้องลุ้น พอจะเดาคนฆ่าได้อยู่ แต่ไม่คิดว่าจะผูกปมเหตุผลการฆ่าแบบนี้ มันดูไม่ค่อยสมจริง ถ้าเป็นเรื่องจริง ฆาตกรไม่น่าจะอยู่ลอยนวลมาได้นานขนาดนี้ แล้วแถมเพิ่งมารำลึกได้ว่าต้องฆ่าอีกคนตอนที่ผ่านมาหลายปีเนี่ยนะ แปลกๆ แต่โดยรวมๆก็ถือว่าสนุกใช้ได้แหละ ถ้าไม่เอาหลักเหตุผลมาคิดอ่ะนะ

[Nooiy Limpawittayakul · Rating 5 out of 5]

หยิบเล่มนี้มาเพราะเคยไปเที่ยวที่ชิราคาวาโกะ ทำให้ยิ่งจินตนาการภาพได้ง่ายขึ้น แต่ไม่ใช่ว่าคนที่ไม่เคยไปจะอ่านไม่เข้าใจ ความสนุกของการดำเนินเรื่องทำให้เราคาดเดาไปหลายทาง แต่ก็ยังพอเดาได้ว่าฆาตรกรน่าจะเป็นใคร อต่ก็ไม่แน่ใจนัก จนกระทั่งอ่านถึงตอนเฉลยทริค ก็ถึงบางอ้อ.

สรุปว่า สนุก น่าติดตาม อ่านแล้วไม่เสียดาย