What do you think?
Zuigend moeras
Dutch
192 pages, Paperback
First published January 1, 1990
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 1 of 1 review
Read
September 24, 2026Gelezen. De roman ‘Zuigend moeras’ van de Surinaamse Joanna Werners uit 1990.
De in Paramaribo geboren Joanna Werners kwam op haar 18e naar Nederland. In 1987 verscheen haar debuutroman ‘Droomhuid’, de eerste lesbische-feministische roman in de Surinaamse letteren. ‘Droomhuid’ is een hybride (autobiografische) roman over lesbische liefde en zwart bewustzijn, waarin Werners haar verhaal doorspekt met brieven, dagboekfragmenten, flashbacks en poëzie.
Dat stijlexperiment is in opvolger ‘Zuigend moeras’ minder sterk aanwezig. Werners schrijfstijl is eerder zakelijk, koel, registerend. Er zitten nog steeds mooie, poëtische en beeldende regels in dit boek (en af en toe nog eens een brief of gedichtje), maar Werners dompelt ons onder in de harde, rauwe, weinig poëtische realiteit van het leven van Aruna. Ze brengt de woede, de eenzaamheid, de verscheurdheid ontzettend dichtbij.
Aruna is twaalf wanneer ze door haar buurjongen wordt verkracht. Wanneer ze zwanger blijkt te zijn, sturen haar ouders haar ijlings en in alle stilte – bang voor ‘de schande die over hun familie gekomen is’ - naar een soort tehuis voor moeilijk opvoedbare meisjes. Van daaruit wordt Aruna op een vliegtuig naar Nederland gezet. In Amsterdam moet Aruna zich zien te beredderen. Ze studeert, ze heeft een job en neemt de zorg voor haar zoontje Remie volledig op zich. Tot haar zoon door de Voogdijraad van haar wordt afgepakt en van pleeggezin naar pleeggezin wordt gestuurd.
Joanna Werners maakt de strijd en de bijhorende frustraties van Aruna ontzettend voelbaar. Aruna botst tegen onbegrip, racisme, sociale isolatie en de ongewenste bemoeienissen van instellingen en instanties. Gruwelijk hoe mensen haar behandelen. En het racisme: ontzéttend pijnlijk. Joanna Werners beschrijft het onverbloemd. Kaakslag van een boek.
De in Paramaribo geboren Joanna Werners kwam op haar 18e naar Nederland. In 1987 verscheen haar debuutroman ‘Droomhuid’, de eerste lesbische-feministische roman in de Surinaamse letteren. ‘Droomhuid’ is een hybride (autobiografische) roman over lesbische liefde en zwart bewustzijn, waarin Werners haar verhaal doorspekt met brieven, dagboekfragmenten, flashbacks en poëzie.
Dat stijlexperiment is in opvolger ‘Zuigend moeras’ minder sterk aanwezig. Werners schrijfstijl is eerder zakelijk, koel, registerend. Er zitten nog steeds mooie, poëtische en beeldende regels in dit boek (en af en toe nog eens een brief of gedichtje), maar Werners dompelt ons onder in de harde, rauwe, weinig poëtische realiteit van het leven van Aruna. Ze brengt de woede, de eenzaamheid, de verscheurdheid ontzettend dichtbij.
Aruna is twaalf wanneer ze door haar buurjongen wordt verkracht. Wanneer ze zwanger blijkt te zijn, sturen haar ouders haar ijlings en in alle stilte – bang voor ‘de schande die over hun familie gekomen is’ - naar een soort tehuis voor moeilijk opvoedbare meisjes. Van daaruit wordt Aruna op een vliegtuig naar Nederland gezet. In Amsterdam moet Aruna zich zien te beredderen. Ze studeert, ze heeft een job en neemt de zorg voor haar zoontje Remie volledig op zich. Tot haar zoon door de Voogdijraad van haar wordt afgepakt en van pleeggezin naar pleeggezin wordt gestuurd.
Joanna Werners maakt de strijd en de bijhorende frustraties van Aruna ontzettend voelbaar. Aruna botst tegen onbegrip, racisme, sociale isolatie en de ongewenste bemoeienissen van instellingen en instanties. Gruwelijk hoe mensen haar behandelen. En het racisme: ontzéttend pijnlijk. Joanna Werners beschrijft het onverbloemd. Kaakslag van een boek.
Displaying 1 - 1 of 1 review