شار تا شهر خوندن خیلی غم داشت... آدم وقتی درباره تاریخ سرزمینش بیشتر و بیشتر میفهمه غم دار میشه. وقتی میبینه تو یه دورههایی چقدر پیشرفت داشتیم و بعد یهو همه چیز با یه جنگ، با یه حمله، با یه حاکم ظالم از بین میره جز غصه خوردن کار دیگهای نمیتونه بکنه. فقط غم عالم، غم همه سختیهایی که تو اون دوران مردم کشیدن میاد و میشینه تو دلش. این جور وقتاس که میفهمی یه آدم خوب (یا حتی یه آدم بد) چقدر میتونه تو سرنوشت یه شهر و ملت موثر باشه.
پیگیری تاریخ تحولات شهر در واقع پیگیری تاریخ تحولات زندگی مردم اون شهره. نمیشه از هم جدا حسابشون کرد. باید جفتشونو با هم خوند و درک کرد. و بعد از این "درک" هست که آدم دچار سکوت میشه. چون با چشم باز میبینه که تاریخ آینه تکراره و میتونه بفهمه که الان تو کدوم دوره تکراره. بعد دلش میخواد بشینه و تو سکوت به گذر روزها و تکرار نگاه کنه...
این حقيقت که کسی بعد از حبیبی، تا این حد جامع و کامل (و شاید کلی گرا و در نتیجه پوچ) به مقوله "تاریخ شهر و شهرسازی در ایران" نپرداخته - یا شاید خروجی پژوهشش به صورت "کتاب" نبوده، یا مونوپلی شار تا شهر مانع مطرح شدنش شده- نباید موجب شود "شار تا شهر" در ذهنمان به عنوان کتاب مقدس تعبیر شود و ما به راحتی از کنار گزافه گویی ها و ادعاهای متعصبانه حبیبی در متن کتاب بگذریم. انتظار نداریم که یک ایرانی، "بی طرفانه" درباره تاریخ ایران بنویسد، اما این حقيقت، به هیچ وجه، تعصب ورزی حبیبی را (به خصوص در برخی از فصلها) توجیه نمیکند. عاشقانه های حبیبی و "مکتب اصفهان" نه تنها چیزی به دانش مخاطب اضافه نمیکند، بلکه به شعور او نیز توهین میکند.
از شار تا شهر تحلیلی بر سیر تاریخی شهر و شهرنشینی است و به نظرم بهترین منبع برای مطالعه تاریخ شهر ایرانی است.
روند مطالعه این کتاب تا رسیدن به دوره پهلوی خوب بود اما بعد از اون خیلی کند پیش رفتم.علتش شاید بی علاقگی به "شهر" دوره ی معاصر باشه. شاید یک بار مطالعه این کتاب کافی نباشه برای نظر دادن اما امیدوارم هر معمار و شهرسازی، و شاید بهتر باشه بگم هر ایرانی، یک بار "از شار تا شهر" را مطالعه کند تا شاید تلنگری باشه برای برگرداندن "هویت" به شهر ایرانی
نثر پرشور كتاب چيزي وراي سردي لحن كتابهاي رايج حرفه اي است وخواننده را تشويق ميكند با لذت به خواندن كتاب ادامه دهد. قدرت تحليل و تفكر و هوش نويسنده فوق العاده ست.
این کتاب می تواند یک منبع جامع برای دنبال کردن فرایند تغییر شهر در سرزمین ایران باشد. استفاده از منابع معتبرو دسته بندی دوره های تاریخی در انطباق با تحولات کالبدی و یا دوره های موثر بر تغییرات شهرنشینی از ویژگی های مثبت این کتاب است. لحن روایت گونه کتاب که مختص نویسنده آن است به جذابیت خواندن اضافه می کند. نثر کتاب مطابق با نثر غالب بکارگرفته شده در کتاب های شهرسازی نیست و می توان آنرا سنگین و یا غیر روان توصیف کرد ولی پس از مدتی خواننده به آن عادت می کند و مشکل حل می شود. به عنوان تنها منبع برای واکاوی فرایند شهرنشینی توصیه نمی شود ولی منبعی بسیار عالی برای شروع مطالعه در این زمینه است.