151 Cinema

by สนธยา ทรัพย์เย็น, อุทิศ เหมะมูล, ธเนศน์ นุ่นมัน

ความเชื่อที่ว่าคนไทยนั้นไม่สามารถเข้าใจหนังต่างประเทศได้เท่ากับฝรั่ง หรือคนพื้นเมืองของชาตินั้นๆ เป็นประเด็นที่น่ารับฟังในระดับหนึ่ง แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมดของภาพยนตร์ เพราะหนังไม่ได้ประกอบแค่ความจริงที่แห้งตาย บางครั้งสายตาของคนต่างชาติก็อาจมองเห็นสิ่งที่เจ้าของชาติผู้สร้างมองข้ามไปได้ด้วยเช่นกัน

นอกจากนั้นพวกเขายังอาจลืมไปว่า การที่คนจากชนชาติเดียวกัน ซึ่งมีพื้นฐานรากเหง้าร่วมกัน อาจพบวิธีช่วยชี้แจงแง่มุมให้คนไทยด้วยกันเข้าใจได้ง่ายขึ้น ดังนั้นเอง การเข้าใจประเด็นของหนังลึกซึ้งทุกแง่มุม ย่อมไม่ใช่เป้าหมายที่ดีที่สุด หรือเป้าหมายสูงสุด เท่ากับการรู้สึก สัมผัสได้กับเนื้อหา รายละเอียด และเส้นสายทางอารมณ์

มีหนังที่น่าสนใจอยู่มากมายหลายเรื่องบนโลกใบนี้ แต่มีหนังเล็กๆ ที่หนังสือศิลปะภาพยนตร์เล่มโตมักจะมองข้ามไปแทบทุกครั้ง หนังทดลอง หนังอวอง-การ์ดและหนังมากมายอีกนับร้อยนับพันเรื่องที่ชาตินี้ยากจะพบเจอ หรือไม่มีโอกาสหาดูซ้ำได้อีกด้วยสื่อเทคโนโลยีสมัยใหม่ เราจะต้องรอกันไปอีกนานเท่าใด เสียดายที่หนังสืออีกกี่เล่มก็ไม่มีวันสะสางภาระนี้ได้

หากเราลองเปิดใจเสี่ยงทายดูหนังแปลกหูไม่คุ้นตาดูอยู่เป็นระยะๆ เราก็จะได้รับผลตอบแทนที่งดงามเป็นครั้งคราว มันจะเป็นความภูมิใจและแปลกใจ ดีกว่าการคอยจับจ้องหนังโด่งดังรวยรางวัลประเภทของตายที่ยิ่งใหญ่จนเถียงไม่ขึ้น

สนธยา ทรัพย์เย็น

First published January 1, 2006