Een vlucht regenwulpen

by Maarten 't Hart

Op de trouwreceptie van zijn vriend Jakob en zijn vrouw Jacqueline ontmoet de in zichzelf teruggetrokken Maarten een jonger zusje van zijn jeugdliefde Martha. Ze spreken af elkaar over twee weken weer te zullen zien. Dan zet Maarten zich echter in zijn hoofd dat hij voor die tijd gestorven zal zijn. Maarten verliest zich in dwanggedachten en fobieën. Daarnaast roept hij op ontroerende wijze het verleden op en denkt terug aan de twee belangrijkste vrouwen in zijn zijn moeder en Martha, die zijn jeugdliefde niet beantwoordde.

Genres: Fiction, Dutch Literature, Literature, Roman, School, Classics, 20th Century

197 pages, Paperback

First published January 1, 1978

About the author

Maarten ’t Hart made his debut under the name Martin Hart with the novel Stenen voor een ransuil (Stones for a Long-Eared Owl, 1971). He studied biology in Leiden and worked as an ethologist at Leiden University. One of the most important themes in his oeuvre is his childhood in a Calvinist community and his distancing himself from it. His passions for nature and music also constantly crop up in his work. ’t Hart broke through to a wide audience with his melancholy novel about meeting his teenage love: Een vlucht regenwulpen (A Flight of Curlews, 1978). Many novels, short-story and essay collections later, ’t Hart, with his authentic tone and work which often touches upon the tension between biography and fiction, has grown to be one of the most popular and most translated of Dutch authors. In an interview he said: ‘What I like about literature is that one can show a compressed piece of one’s most intimate self.’ Some of his other novels are Het woeden der gehele wereld (The Fury of the Whole World,1993), a Bildungsroman and a thriller in one, De zonnewijzer (The Sundial, 2002), Lotte Weeda (2004) and Het psalmenoproer (Psalms and Riots, 2006), a historical novel.

Reviews

[Marco · Rating 4 out of 5]

Jeugdsentiment. Door dit boek ben ik fan van Maarten ‘t Hart. Hoe hij gemoedstoestanden beschrijft vanuit een getroebleerde geest, zo levendig en begrijpelijk, dat was voor een opgroeiende puber een openbaring. En nog steeds. Ook door dit boek is mijn interesse voor natuur en vooral (tuin-) vogels aangewakkerd. Laatst heb ik de film uit 1981 opnieuw gezien en besloten tot herlezing van het boek. Dat viel niet tegen. Liefde, geloof, natuur, sociale onhandigheid, wetenschap, muziek, alle thema’s zijn al aanwezig in dit vroege werk en tot een rond verhaal aaneengesmeed. Het is wat hoekig rond en niet zo sociaal wenselijk met bijvoorbeeld een wel zeer beeldend beschreven knippen van amandelen, maar ondanks eenzaamheid en doodsgedachten wordt het leven door de protagonist uiteindelijk omarmt. Hartverwarmend.

[Julia · Rating 1 out of 5]

Na het lezen van dit boek herinnerde ik me weer waarom ik Nederlandse literatuur zo verschrikkelijk heb gevonden. Wat een pure onzin schrijt die Maarten. Zinnen die 30 komma's bevatten om maar intelligent over te komen, prutser. Ik ben erg teleurgesteld dat een boek dat wordt gezien als de Nederlandse crème de la crème toch zo verschrikkelijk saai is. Het valt niet te ontkennen, zijn 'interessante' beschrijvingen over zijn leven en zijn dwanggedachtes zijn ronduit slaapverwekkend. Jammer.

[Dolf Patijn · Rating 5 out of 5]

Dit boek heb ik herlezen in maart 2012 ivm een uitzending van Benali boekt. Heerlijk om weer te lezen. Maarten 't Hart schrijft mooi, met lichte zelfspot en dit boek blijft boeien.

Opnieuw gelezen op 2 augustus 2022. Blijft mooi en af en toe wat triest maar aan het (open) eind toch het gevoel dat de hoofdpersoon zal kunnen veranderen.

[Petra · Rating 1 out of 5]

Niet uitgelezen... waar gaat dit boek in vredesnaam over? Wat langdradig en saai, trok me totaal niet omdat het leek alsof ik iemands slopende, tergende gedachtes aan het lezen was.

[Gerbrand · Rating 3 out of 5]

136 Gek, nu pas besef ik waarom het net lijkt alsof een last van twaalf jaar van me afgevallen is, ze schrok niet toen ze me zag, ze struikelde niet, nee, ze kwam op me af, ze zei: “Jou wil ik ook nog wel even de hand schudden.”

Op een schoolreünie komt de hoofdpersoon, Maarten, zijn jeugdliefde Martha tegen. Dat wil zeggen, Maarten was verliefd. Maar deze werd niet beantwoord. Het is tijdens de reünie dat ze voor het eerst met elkaar praten. Een mooi gegeven.

Maarten, inmiddels professor in de celbiologie, is een echte einzelgänger. In dit boek dat heden en verleden afwisselt lezen we hoe hij is gepest op jonge leeftijd. Dat hij is opgevoed in een strenggelovig gezin. En natuurlijk die onbeantwoorde liefde. De gedachte om uit het leven te stappen is hem niet vreemd. Het is al met al een wat deprimerende kijk op het leven. ‘Als ik die roman nu zou schrijven dan zou ik ‘m minder ernstig maken’ zei van ’t hart daarover in 2014.

Dit boek uit 1978 is op Goodreads zijn meest gelezen roman. Maar ik heb Het woeden der gehele wereld en ook zijn debuut Stenen voor een ransuil met meer plezier gelezen.

[Saskia [University era] · Rating 4 out of 5]

read for dutch literature (mondeling)

[Matthijs Leest · Rating 2 out of 5]

Of Holland een mooi land is?, vraagt Adrienne, een Zwitserse collega-celbiologe aan Maarten. 'Het was mooi', zegt hij, 'moerassen zijn altijd mooi. Maar het verwoest omdat men wegen heeft aangelegd, zonder rekening te houden met de natuur..'

Maarten groeide op tussen de rietvelden, waar hij de eerste jaren amper uit kwam. Toen hij naar school en naar de kerk moest (per roeiboot) werd hij gepest en ontwikkelde hij pleinvrees. Uit de natuur haalde hij rust en met een enorme kracht die naar voren kwam in vechtpartijen tijdens driftbuien beet hij van zich af. Maar eenzaam bleef hij, zeker nadat hij zich afkeerde van de kerk en nadat eerst zijn vader en toen zijn moeder overleed.

Een vlucht regenwulpen is vooral een terugblik op Maartens jeugd, waarin hij dan toch interesse in een ander persoon kreeg. Marthe. Maar zij moest niest van hem hebben, waarop hij haar begon te stalken. Jaren later ontmoet hij Marthes zusje en ook Marthe zelf weer, maar het contact met anderen blijft ongemakkelijk. En ook met Adrienne in Bern komt hij nergens, niet als hij haar naar haar hotelkamer brengt en ook niet als hij met haar en Ernst een bijna fatale Alpenwandeling maakt. Tussendoor wil zelfs een hoer die op Martha lijkt hem niet.

Mensen maken de natuur niet mooier en hijzelf doet dat ook niet. Was hij maar zo vrij als al die vogels, die vlucht regenwulpen die voorbij vlogen op het moment dat zijn moeder stierf?

Maartens eenzaamheid en doodangst staan centraal (hij denkt nog maar 14 dagen te hebben na de ontmoeting met Marthes zusje), maar sympathiek wordt hij nergens en zijn problemen worden dan ook nooit boeiend. Laat hem maar.

[Marisa Bantjes]

This is one of the most popular and best read novels in Holland. I read it a long time ago when i was a student. It describes the complex feelings of love of a somewhat autistic young university professor Maarten. The novel describes his youth as the omly son of a very religious (strict protestant) horticulturist. Maarten has a special relationship with his mother. The novel describes her death and the deep feeling of loss he experiences. maarten never had a relationship with a girl and remains stuck in feelings of unrequited love for a girl at school. He suffers from compulsive thoughts of impending death.During a lecturetour in Switserland Maarten almost dies, experiences new love. these dramatic experiences set him free. he can let go and accept his life.

I enjoyed rereading this book after so many years. With more life experience I could empathise more with Maarten. I could understand his longing and his strange behaviour. The descriptions of nature and of the dramatic action in the book are very vivid. The movie of the book was quite succesful.

[Matthieu Wegh · Rating 5 out of 5]

? Ik was al een tijdje nieuwsgierig naar deze "Klassieker" nadat ik een tijd geleden alweer De nachtstemmer met veel genoegen gelezen had..
🤔 Ik heb meer genoten van het boek dan ik van te voren gedacht had. Vooral de beschrijvingen van de natuur (vogels) en de eenzaamheid van de hoofdpersoon maakten het voor mij een beklemmend, maar toch vooral ook prettig leesbaar boek.
Gisteren bij de boekenzolder in Leiden (ja, de stad van de schrijver ook ;-)) Magdalena en De ortolaan meegenomen, dus dat zullen wel mijn volgende boeken van deze auteur gaan worden.
MW 9/7/23

[Els Lens · Rating 5 out of 5]

Weer een klassieker die ik nu pas heb gelezen. (De verfilming had ik al wel gezien; die is goed, maar niet te vergelijken met het boek).

Wat een mooie roman.
Weemoedige beschrijvingen van een eenzame jeugd in de rietlanden, van een jongen die een zeer groot observatievermogen heeft, vooral voor vogels.
Eenzaamheid, dwanggedachten, onbeantwoorde liefde.
Zware thema's komen aan bod, zoals het verstikkende streng gereformeerde milieu.
En toch is dit geen zwaarmoedig verhaal. Het wordt met de nodige humor verteld.
De hoofdpersoon is zeer succesvol in zijn beroep. Hij is professor in de biologie.
Maar de eenzaamheid uit zijn jeugd kan hij nooit van zich afwerpen.

Dit boek was destijds niet voor niets een bestseller.
Maarten 't Hart schrijft mooi, met veel zelfspot (want het is een beetje autobiografisch).
Hij rekende in dit boek ook af met het geloof, ...wat hem niet in dank werd afgenomen.

[Marc Lamot · Rating 3 out of 5]

I was rather surprised by the quality of this novel. Allright, 't Hart can be very heavy and is very close to clichés (especially when describing his aching platonic love for Martha), but the construction of the story is more ingenious than you can expect of a mainstream "Bildungsroman", and the author has done his best to absorb a lot of interesting issues. Solitude (by choice) is the most important one. I saw a close affinity with Vestdijk (Ina Damman) and Sartre (la Nausée), but for an early work, this was worth the read.

[BookLovingLady (deceased Jan. 25, 2023...) · Rating 4 out of 5]

I picked up my free copy of this year’s ‘Nederland Leest' edition yesterday morning at the library and started reading Een vlucht regenwulpen / A Flight Of Curlews straight away. It was better than I had expected, a lot better actually, which kind of surprised me, to be honest. I still remember the book being subject of one of my literature classes in secondary school and it didn’t appeal to me one little bit at the time. But maybe, or 'probably', to be more precise, I would have been too young at the time to fully appreciate the book anyway. But it has been something which held me back from reading this book ever since I left secondary school, and the fact that Maarten 't Hart was mentioned in class at the same time as Harry Mulisch didn't help either, because I tried reading Het stenen bruidsbed by Mulisch at the time and just couldn’t get through the book. As a result I ended up, rather inexplicably, with a prejudice to Een vlucht regenwulpen and never read the book till this weekend.

I’m very glad Een vlucht regenwulpen is now published as part of the free ‘Nederland Leest’ collection, because I’m sure I would never have picked up the book otherwise and that really would have been a shame.

See also Nederland Leest 2014: Een vlucht regenwulpen van Maarten 't Hart for a Dutch review.

[Vincent · Rating 5 out of 5]

Wat een mooi, treurig verhaal. Het is echt lang geleden dat ik, afgerond op hele sterren, een boek vijf sterren heb gegeven. Maar ik vond het heel mooi. Vooral te spreken was ik over de glansrijke, grote bijrol die de natuur speelt in het verhaal, die een zekere ander als 'eindeloze landschapshots' zou afdoen in een televisieserie. Dit misschien omdat ik pas Piep: een kleine biologie der letteren heb gelezen over het geringe belang dat dieren, en in extensie daarvan de natuur, doorgaans spelen in romans en ik me inderdaad regelmatig heb afgevraagd waarom het toch altijd de mens moet zijn die de hoofdrol speelt in verhalen, zelfs als het fabels zijn of kinderverhalen over dieren omdat het dan natuurlijk nog steeds mensen zijn in diervorm, terwijl er zoveel andere soorten bestaan. Prachtig vind ik het dat de natuur in dit boek belangrijk is zonder dat dat een duidelijke metafoor is voor iets menselijks of maatschappelijks.

Zelfs de toch wat storende bespiegelingen over het geloof en duidelijk gefingeerde ongeloof van de hoofdpersoon die de indruk van velen zou kunnen versterken dat een ongelovige niets anders is dan een gelovige die boos is op God mogen de pret niet drukken. Want zo zullen sommige mensen vast soms denken, of liever voelen.

Geen verhaal om te lezen als je op zoek bent naar actie en dingen die gebeuren, maar wel een heel ontroerend portret van een bepaalde soort mens.

[Bookwanderer · Rating 2 out of 5]

It took me three times to get through this book, which my girlfriend picked randomly in the library.

I think there are very colourful parts like childhood memories or parts where maarten feels positively for once, but all in all this book gave me a very pessimistic feeling as the protagonist struggles with a mental disorder, which is permanent, therefore present throughout the whole story.
This aspect may bring the story closer to real life, nevertheless i did not enjoy feeling pessimistic while as well as after reading.
All in all it was an enjoyable read, though i would not pick it up a second time as i found some scenes a bit disturbing.. nevertheless i really wanted to know the outcome of maarten's mental disorder!

[Luck Van leeuwen · Rating 1 out of 5]

Dit boek staat symbool voor wat de Nederlandse literatuur soms zo kenmerkt en 'saai' kan maken: geen plot, lethargische personages die nauwelijks verantwoordelijkheid nemen voor hun leven, uitgebreide beschrijvingen van het landschap en een onbereikbare naar Simon Vestdijks Ida Daman-achtige gemodelleerde liefde. Ik heb het niet uitgelezen.

[Marjanneke · Rating 3 out of 5]

Ik vind de schrijfstijl van Maarten 't Hart prettig om te lezen, maar het verhaal van dit boek kon me minder boeien.

[Ted · Rating 2 out of 5]

Wat een verschrikkelijk afschuwelijk incelboek, oprecht alleen Adrienne maakt dat dit boek niet een dikke vette 1 ster krijgt

[Nelleke · Rating 3 out of 5]

Ik had geen idee dat ik dit boek al een keer had gelezen. Ik vond het nu mooi, maar ook beklemmend. En de trip naar Zwisterland herkenbaar.

[Thijs Joores]

Waarom vind ik dit boek stiekem behoorlijk goed??

[Kees Paalvast · Rating 4 out of 5]

4,5 ⭐️.
Nu Maarten ‘t Hart de P.C. Hooftprijs krijgt vond ik het wel eens tijd worden zijn meest succesvolle roman te lezen. En dat is niet zomaar een moderne klassieker. Het gaat over opgroeien, geloof, wetenschap, liefde, familie, eenzaamheid en omgaan met de dood.
Soms een tikje gedateerd in taalgebruik. Maar ook serieus, spannend en geestig. En prachtige natuurbeschrijvingen. Het einde met de vele verwijzingen naar psalmen is me enigszins ontgaan. Daarom naar beneden afgerond.

[Lenka · Rating 2 out of 5]

Achjo. Tahle kniha je pro mě příkladem toho, jak moc internety klamou. A taky že nesuď knihu podle obalu platí i naopak, protože obálka byla jednou z věcí, co mě zaujala a přinutila knihu koupit, ale obsah už bohužel nezaujal vůbec.

"V tom případě vše, co dělá člověk, je přirozené. I hubení zvířat, pustošení lesů, znečišťování vody. To si opravdu myslíš?" dotírá na mě.

"Ano," odvětím, "myslím. Právě proto, že člověk řízený vlastní přirozeností všechno zdevastuje, zdevastuje i sám sebe a tím se odsoudí k tomu, aby se stal nepovedeným experimentem evoluce."

"Tak bys nemluvil, kdybys měl děti! Jakmile máš děti, chceš pro ně lepší, světlejší budoucnost než pro sebe."

"Proto je taky lepší žádné děti nemít"

Od začátku do konce sledujeme hlavního hrdinu v jeho tíživé samotě. To je fajn, ideální děj. Jenže hlavní hrdina je TAK nesympatický asociál, že už to bylo moc i na mě. Je tam všechno, přísná kalvinistická výchova, přísný otec, slabá matka, dětství strávené uprostřed ničeho a bez kamarádů, platonická láska a kariéra geniálního vědce.

Jediné vzrůšo přijde na konci knihy, ale bohužel ani samotný konec není nijak uspokojivý a vy si jen přejete, aby si Maarten jednou naklonoval svou ideální ženu a žil s ní spokojeně ve svém platonickém vztahu do konce života. Jen ať už proboha nemusíte poslouchat jeho smutné žvásty.

[weaverannie · Rating 4 out of 5]

Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat ik Een vlucht regenwulpen had gelezen, kort nadat het was uitgekomen. Toen het als cadeau in de bibliotheekactie Nederland Leest werd uitgedeeld, besloot ik het toch nog maar eens te lezen. Volgens mij had ik me vergist: er kwam me niets bekend voor in het boek.
Het is niet echt een opwekkend boek. De sombere, eenzame Maarten, die erg lijkt op de schrijver, is niet bepaald het zonnetje in huis. Alleen bij het zien van vogels leeft hij duidelijk op. Alleen in de natuur voelt hij zich prettig.
Als jongen was hij al eenzaam, op school werd hij gepest. Op de hbs werd hij verliefd op Martha, het onbereikbare meisje, dat later ging trouwen met iemand anders. Tijdens een reünie komt hij haar weer tegen en wisselt een handdruk en een paar zinnen met haar.
Succes heeft Maarten in zijn werk als celbioloog. Hij bezoekt congressen, zoals dat in Bern, wat beschreven wordt. Adrienne, een andere biologe op het congres, kan hem bekoren, maar helaas: ook zij blijkt onbereikbaar voor hem.
Hij heeft er vrede mee.

Ook hier blinkt 't Hart weer uit met prachtige zinnen en scherpe waarnemingen. Het eind had voor mij wel iets korter gemogen.

[Anita · Rating 4 out of 5]

Boven verwachting plezierig om te lezen. Veel interessante thema's, mooie diepzinnige momenten. Natuur, muziek en de eeuwige vragen rondom liefde en eigen identiteit. Helder opgezet, er is een tijdframe van veertien dagen waarin, in het zicht van een mogelijk aangekondigde dood, heden en verleden onder de loep worden genomen. Allemaal mooi en vakkundig gedaan. Geloofwaardig en vaardig geschreven. Het is een kwante kerel, deze Maarten, maar niet zonder humor en zelfspot. In een doorwaakte koortsnacht beleeft hij zijn epiphany, waarna hij weer doorkan met zijn leven. Hij heeft het geprobeerd op zijn manier, met de liefde en de vrouwen, vrijwillig en betaald, maar ze willen niet, dan niet. Er blijft genoeg voor hem over om zijn leven zinvol te leven.

[Mark Maliepaard · Rating 4 out of 5]

Het is een bijna schrijnend verhaal, zoals 't Hart een ogenschijnlijk autobiografisch verhaal lijkt op te voeren. Op een sterke wijze weet hij de lezer te grijpen, zonder daarbij de aandacht te doen verslappen. Ik was eerst wat sceptisch, maar dat bleek ongegrond. Het enige kritiekpunt dat ik kan aanvoeren is de wat van de hak op de tak-achtige sprongen tussen herinnering en heden.

[Elizabeth · Rating 4 out of 5]

Deed lang over dit boek want zware kost, te zwaar om in bed te lezen ter ontspanning. Mooi taalgebruik. Goed te lezen dat hij na al die rietlanden ook de bergen van Zwitserland kon waarderen. Het boek staat niet genoteerd als biografisch maar het komt er dichtbij, vermoedelijk.

[Irene · Rating 2 out of 5]

Dit boek begon wel leuk, maar vanaf halverwege werd het erg saai en eentonig. Weinig dialogen, alleen maar de hersenspinsels en angsten van de hoofdpersoon en daar was ik eigenlijk al vrij snel klaar mee.
Jammer, love Maarten 't Hart verder, maarja, je kan niet altijd 6 gooien.

[Bjorn Hanssen · Rating 2 out of 5]

Blugh, begrijp werkelijk niet waarom iedereen dit doodsaaie boek op zijn lijst had staan in jaren '90..

[Dirk Flach · Rating 3 out of 5]

Meegelezen met oudste dochter, die het voor school las - en als zodanig herlezen. De hernieuwde kennismaking viel me niet mee, moet ik zeggen.

[Eva Staněk · Rating 3 out of 5]

Krásné lyrické a melancholické. Nedokázala jsem se ale úplně soustředit.

[David · Rating 4 out of 5]

Ik herinner me nog goed hoe ontzettend mooi de ondergaande zon het water kleurde toen we terugvoeren naar huis en dat roodachtige, goudkleurige licht vormde, samen met het gefluister van het riet, het scherpst denkbare contrast met de afschuwelijke pijn in mijn keel maar zonder die pijn zou de zon lang zo mooi niet geschenen hebben. En daarom is dat het wat ik bedoelde. Wat is gelukkig zijn? Je beleeft de dingen om je heen nooit mooier, nooit intenser dan wanneer je diep ongelukkig bent of pijn lijdt of ziek bent want dan kun je niet aan het verleden of aan de toekomst denken; pijn lijden, lichamelijke pijn lijden is altijd iets in het heden en daarom maakt pijn het ogenblik groot genoeg. Maar je moet niet te veel pijn lijden.