Een boek waarvan ik heb genoten. En het was een boek waarmee ik volkomen uit mijn normale leeswereld stapte. Ik lees niet zo vaak YA-boeken. En ook de wereld van Marokkaanse Nederlanders is mij vreemd.
Wat het boek voor mij zo bijzonder maakte was, dat de voorlezen de auteur het echt tot leven bracht. Het gebruik van de Arabische/Berber-woorden, slang/straattaal en het ritme van de zinnen, gecombineerd met de speciale uitspraak van woorden, het was een genot om naar te luisteren. Mijn eigen brein had dit niet kunnen voortbrengen wanneer ik het papieren boek gelezen zou hebben.
Verder was de opening geweldig. Vol vaart. De rest van het boek was nog steeds best snel, maar die opening heeft me meteen in volle vaart meegenomen het boek in.
En als laatste: het feit dat jongeren nog steeds eigenlijk hetzelfde zijn, hetzelfde willen als toen ik jong was. Oké, de taal is anders, de wereld is veranderd, de jongeren van nu hebben vaak meer geld, maar ze worstelen nog wel steeds met dezelfde problemen. Onzekerheid over zichzelf, willen meer zelfstandigheid in hun relaties met ouders, ze spiegelen zich aan vrienden of vriendinnen en willen niet bedrogen worden, net zo min als volwassenen.
Wanneer dan iemand een verkeerde stap zet uit jaloezie en steeds verder gaat, wordt het erg ingewikkeld allemaal.