What do you think?
Rate this book
Women in the Days of the Cathedrals
English (translation)Original French
266 pages, Paperback
First published January 1, 1980
42 people are currently reading
854 people want to read
About the author
Régine Pernoud
144 books124 followersRégine Pernoud (17 June 1909 in Château-Chinon, Nièvre - 22 April 1998 in Paris) was a historian and medievalist. She received an award from the Académie française. She is known for writing extensively about Joan of Arc.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 32 reviews
December 4, 2021
The fact that the medieval women described in this never get any attention from films and TV because we're somehow obsessed as a society with everyone being dressed in dirty beige and brown and GoT ruining everything fills me with the same feminist rage the author has for misogynistic Roman influence ruining everything
August 1, 2020
2.5 stars, not at all what I expected to read. The author tells the lives of numerous famous women of the time period. I would have loved to learn more about the lives of women in general, not just a few privileged ones, especially when the authors goes on tangeants that aren't relevant to her main subject matter.
The author is obviously passionate and knows what she's talking about, it's a shame that the book is poorly edited and marketed. Some end of page anotations would have made it more accessible as well, had I not known all the clerical vocabulary and many of the historical figures already I think I would have tore out my hair!
Had it all been like the first couple of chapters I think I could have powered through to the very last page but I had to speed read and skip bits here and there. At least it isn't too long a history book..
The author is obviously passionate and knows what she's talking about, it's a shame that the book is poorly edited and marketed. Some end of page anotations would have made it more accessible as well, had I not known all the clerical vocabulary and many of the historical figures already I think I would have tore out my hair!
Had it all been like the first couple of chapters I think I could have powered through to the very last page but I had to speed read and skip bits here and there. At least it isn't too long a history book..
May 27, 2022
2.5/5
It was very long and it really went all over the place. I only managed to follow half of all the chapters. It's a shame because it was still very interesting and I learned a lot of things but it was too hard to keep track of what the author was saying.
It was very long and it really went all over the place. I only managed to follow half of all the chapters. It's a shame because it was still very interesting and I learned a lot of things but it was too hard to keep track of what the author was saying.
July 6, 2024
Régine Pernoud, one of the most prolific medievalists in 20th century France, is known for writing extensively about Joan of Arc and the social standing of women in the Middle Ages (500 - 1500). Therefore, her book "La Femme au temps des cathédrales" (1980) tries to analyse woman role in the medieval Europe (in fact, only in the Western Europe). But if you think, you will find here an ordinary text about the daily life of medieval woman, I must disappoint you. The book is oriented to spiritual and secular ranges. Why rich and beautiful noblewomen chose monastic life, but retained real power? Which French monastery, where lived nuns and monks, was ruled only by women? And which woman created the first hospital and piligrim's shelter in Europe?
It's pretty amazing, but women had more power in early middle ages, than in XVI-XIX c. They were writers, builders, artisans, merchants, medics and influential rulers. They ruled castles and led armies. In other words, women competed with men in every range of life. So, this book breaks old stereotypes. But in other case, woman was inspiration for poetry and songs. That's why, we have "courtly love" genre. Medieval literature, which was filled with examples of knights setting out on adventures and performing various deeds or services for ladies because of their "courtly love." R. Pernoud quoting colourful examples of this genre and shows us, what was chivalry and what did it require of a good knight or devoted lady.
So, if you want to know much more about medieval Europe, you must read this book. By the way, this book has some mistakes, for examples, an author calls early Ukrainians Russians (she doesn't understand difference between Russia and Rus), moreover, she wrote, that woman (Jadwiga of Poland) christianized all three Baltic States, but it also not true. So, read this book carefully.
It's pretty amazing, but women had more power in early middle ages, than in XVI-XIX c. They were writers, builders, artisans, merchants, medics and influential rulers. They ruled castles and led armies. In other words, women competed with men in every range of life. So, this book breaks old stereotypes. But in other case, woman was inspiration for poetry and songs. That's why, we have "courtly love" genre. Medieval literature, which was filled with examples of knights setting out on adventures and performing various deeds or services for ladies because of their "courtly love." R. Pernoud quoting colourful examples of this genre and shows us, what was chivalry and what did it require of a good knight or devoted lady.
So, if you want to know much more about medieval Europe, you must read this book. By the way, this book has some mistakes, for examples, an author calls early Ukrainians Russians (she doesn't understand difference between Russia and Rus), moreover, she wrote, that woman (Jadwiga of Poland) christianized all three Baltic States, but it also not true. So, read this book carefully.
April 5, 2025
Questo saggio espone in un linguaggio accessibile e con un ritmo scorrevole eventi relativi alla donna, in particolare nella fase dell'Alto Medioevo, contribuendo a sfatare luoghi comuni ancora radicati nella mentalità collettiva quando si va a pensare al ruolo che esse si ritrovavano ad avere nella società del tempo. Una lettura sempre attuale, che sicuramente riuscirà a sorprendere anche quanti pensavano di sapere già tutto della società medievale. Consigliato.
March 8, 2026
ciekawe i zupełnie inne niż zazwyczaj spojrzenie na rolę kobiety w okresie średniowiecza, podkreślając że jej wpływ szczególnie w początkowym okresie nie był tak zmarginalizowany, jak często się uważa, duże złączenie sytuacji kobiet z religią chrześcijańską choć to może specyfika epoki
January 2, 2016
J’avais acheté La femme au temps des cathédrales lors de ma visite du château de Vincennes en 2012. L’Histoire a été écrite depuis des siècles par des hommes, la plupart du temps de gros misogynes, et a fortiori notre vision du Moyen Âge est biaisée par les préjugés développés à la Renaissance. J’étais donc doublement intéressée que de lire ce bouquin et j’en ai été bien récompensée car j’ai appris des tas de trucs et que j’écoute de la musique de troubadours en écrivant cet avis (ça balançait pas mal à l’époque).
Régine Pernoud était une médiéviste et historienne française et a écrit de nombreux ouvrages sur le Moyen-Âge et en particulier sur les femmes à cette époque. Dans ce livre, elle met en valeur l’évolution du rôle et de la place des femmes dans la société du début du Moyen-Âge à la Renaissance. J’ai déjà visité quelques musées archéologiques et j’avais été étonnée de voir des stèles pour des femmes médecins célébrée ; j’ignorais totalement qu’elles avaient pu exercer ce métier et qu’elles étaient reconnues. En lisant ce bouquin je me suis rendue compte que ce n’était pas la seule chose que j’ignorais. Il est amusant de se rendre compte que la fin de l’Empire Romain et la montée en puissance du Christianisme doit beaucoup aux femmes pour qui cette nouvelle religion permettait une meilleure égalité homme-femme. On voit évidemment ce nouveau statut diminuer puis disparaître avec la Renaissance et la redécouverte du droit romain (droit qui privilégie l’autorité absolue du père et la minorité perpétuelle de la femme qui passe de son père à son mari).
Pendant plusieurs siècles, il a été parfaitement normal et courant que de voir des suzeraines gérant des domaines, des reines devenir régentes, des princesses avoir une grande importance. Il a également été très courant de rencontrer de jeune femmes – filles, devenir abbesses de monastères mixtes et exercer un pouvoir politique et culturel important. L’éducation, contrairement à ce que la Renaissance présente, était plus répandue qu’on ne le pense. Petites filles et petits garçons étudiaient, ensembles, sous la direction de moines ou de moniales. Et il est dit à un moment dans l’ouvrage que les femmes étaient plus lettrées que les hommes parfois. On parle aussi de gentes dames prenant les armes et défendant leurs domaines ou encore accompagnant leurs seigneurs en croisade et y jouant un rôle prépondérant. Si l’ont parle souvent des moines copistes, on évoque moins les moniales qui exerçaient le même métier et à qui ont doit de nombreux manuscrits. Loin de l’image d’Épinal de la vilaine en haillon ou de la dame en hennin faisant de la tapisserie, on redécouvre la place de la femme durant ces siècles.
Je ne pense pas qu’intraséquement les femmes aient des choses plus importantes à dire que les homes et vice versa ; j’ai d’ailleurs beaucoup de héros historiques masculins, mais force est de constater que les femmes ont eu plus de mal (parfois) à devenir ces figures héroïques et à le rester dans nos mémoires, il est donc très inspirant de les voir ici présentées. Régine Pernoud parle notamment d’Aliénor d’Aquitaine (ma nouvelle héroïne, je veux un badge avec inscrit dessus « Aliénor rocks ») et de Jeanne d’Arc bien sûr, mais pas seulement. On découvre ces femmes aux prénoms oubliés et poétiques comme Dangerosa, Ermangarde (mon nouveau prénom favoris), Aélis, Eufrasie, Aglebarta, et etc. Et on découvre aussi Dhuoda (on remarquera que la page Wikipédia est déjà biaisée dés la première phrase), l’auteure du premier manuel d’éducation recensée et destiné à son fils. Il serait donc peut-être de bon ton de la coller aux côtés de Rabelais et Montaigne à ce sujet dans les manuels scolaires.
L’autrice évoque Christine de Pisan, considérée comme la première écrivaine française au XIVe siècle, pour nous signaler que des femmes poétesses reconnues avaient existé plusieurs siècles auparavant comme Hildegarde de Bingen par exemple qui était aussi scientifique et mystique.
L’écriture de Régine Pernoud est fluide et plutôt facile à suivre. S’agissant d’un ouvrage historique on est un peu bombardé-e de dates et de noms, mais l’auteure s’en sort assez bien pour nous remettre en contexte quand elle reparle d’une personne évoquée plus tôt. J’ai trouvé certains passages un peu plus longuets que d’autres, notamment ceux parlant beaucoup de religion.
J’ai dés à présent très envie de lire sa biographie d’Aliénor, son autre ouvrage La femme au temps des croisades, et me renseigner plus avant sur le Moyen-Âge. Dans un autre registre, si vous voulez en apprendre plus sur les femmes dans l’histoire de l’art (qui est elle aussi bien sexiste on s’en doute) je vous conseille Histoire de l’art d’un nouveau genre d’Anne Larue.
Régine Pernoud était une médiéviste et historienne française et a écrit de nombreux ouvrages sur le Moyen-Âge et en particulier sur les femmes à cette époque. Dans ce livre, elle met en valeur l’évolution du rôle et de la place des femmes dans la société du début du Moyen-Âge à la Renaissance. J’ai déjà visité quelques musées archéologiques et j’avais été étonnée de voir des stèles pour des femmes médecins célébrée ; j’ignorais totalement qu’elles avaient pu exercer ce métier et qu’elles étaient reconnues. En lisant ce bouquin je me suis rendue compte que ce n’était pas la seule chose que j’ignorais. Il est amusant de se rendre compte que la fin de l’Empire Romain et la montée en puissance du Christianisme doit beaucoup aux femmes pour qui cette nouvelle religion permettait une meilleure égalité homme-femme. On voit évidemment ce nouveau statut diminuer puis disparaître avec la Renaissance et la redécouverte du droit romain (droit qui privilégie l’autorité absolue du père et la minorité perpétuelle de la femme qui passe de son père à son mari).
Pendant plusieurs siècles, il a été parfaitement normal et courant que de voir des suzeraines gérant des domaines, des reines devenir régentes, des princesses avoir une grande importance. Il a également été très courant de rencontrer de jeune femmes – filles, devenir abbesses de monastères mixtes et exercer un pouvoir politique et culturel important. L’éducation, contrairement à ce que la Renaissance présente, était plus répandue qu’on ne le pense. Petites filles et petits garçons étudiaient, ensembles, sous la direction de moines ou de moniales. Et il est dit à un moment dans l’ouvrage que les femmes étaient plus lettrées que les hommes parfois. On parle aussi de gentes dames prenant les armes et défendant leurs domaines ou encore accompagnant leurs seigneurs en croisade et y jouant un rôle prépondérant. Si l’ont parle souvent des moines copistes, on évoque moins les moniales qui exerçaient le même métier et à qui ont doit de nombreux manuscrits. Loin de l’image d’Épinal de la vilaine en haillon ou de la dame en hennin faisant de la tapisserie, on redécouvre la place de la femme durant ces siècles.
Je ne pense pas qu’intraséquement les femmes aient des choses plus importantes à dire que les homes et vice versa ; j’ai d’ailleurs beaucoup de héros historiques masculins, mais force est de constater que les femmes ont eu plus de mal (parfois) à devenir ces figures héroïques et à le rester dans nos mémoires, il est donc très inspirant de les voir ici présentées. Régine Pernoud parle notamment d’Aliénor d’Aquitaine (ma nouvelle héroïne, je veux un badge avec inscrit dessus « Aliénor rocks ») et de Jeanne d’Arc bien sûr, mais pas seulement. On découvre ces femmes aux prénoms oubliés et poétiques comme Dangerosa, Ermangarde (mon nouveau prénom favoris), Aélis, Eufrasie, Aglebarta, et etc. Et on découvre aussi Dhuoda (on remarquera que la page Wikipédia est déjà biaisée dés la première phrase), l’auteure du premier manuel d’éducation recensée et destiné à son fils. Il serait donc peut-être de bon ton de la coller aux côtés de Rabelais et Montaigne à ce sujet dans les manuels scolaires.
L’autrice évoque Christine de Pisan, considérée comme la première écrivaine française au XIVe siècle, pour nous signaler que des femmes poétesses reconnues avaient existé plusieurs siècles auparavant comme Hildegarde de Bingen par exemple qui était aussi scientifique et mystique.
L’écriture de Régine Pernoud est fluide et plutôt facile à suivre. S’agissant d’un ouvrage historique on est un peu bombardé-e de dates et de noms, mais l’auteure s’en sort assez bien pour nous remettre en contexte quand elle reparle d’une personne évoquée plus tôt. J’ai trouvé certains passages un peu plus longuets que d’autres, notamment ceux parlant beaucoup de religion.
J’ai dés à présent très envie de lire sa biographie d’Aliénor, son autre ouvrage La femme au temps des croisades, et me renseigner plus avant sur le Moyen-Âge. Dans un autre registre, si vous voulez en apprendre plus sur les femmes dans l’histoire de l’art (qui est elle aussi bien sexiste on s’en doute) je vous conseille Histoire de l’art d’un nouveau genre d’Anne Larue.
December 2, 2019
4,5 estrellas
January 27, 2021
Nie jest przesadą stwierdzenie, że średniowiecze pod względem opinii jest najbardziej pokrzywdzoną epoką w dziejach. Bowiem już od renesansu zrobiono z wieków średnich chłopca do bicia, na którego można zwalić wszystkie nieszczęścia. Chyba każdy z nas zna mity na temat upadku nauki i kultury w średniowieczu, brudu, zacofania, strasznej nietolerancji, że jest to epoka gdzie palono biblioteki w imię wiary, gdzie zaprzepaszczono wielkie dziedzictwo antyku, bo tworzyli je przebrzydli poganie, i jedyne co ocalało to tylko za sprawą bardzo postępowych muzułmanów.
Oczywiście, wszystko to są wierutne bzdury, a jedną z moich ulubionych jest częste utyskiwanie, że to ciemne średniowiecze, z tymi ciemnymi katolikami odpowiada za to, że kobiety przez stuleciami były tylko przedmiotem uciskanym przez patriarchat.
Zawsze wobec tego typu opinii jestem sceptycznie nastawiona. Tym bardziej, że czytając różne artykuły na temat średniowiecza dowiadywałam się różnych rzeczy sprzecznych z tą narracją. Jednakże dopiero lektura "Kobieta w czasach katedr" pomogła mi tą zebraną wiedzę usystematyzować oraz co mnie najbardziej cieszy, znacząco poszerzyć.
Cóż możemy się dowiedzieć z tej lektury, otóż autorka już we wstępie stawia tezę, że to właśnie w średniowieczu kobiety osiągnęły apogeum swoich praw i swojej społecznej pozycji, równać się temu może jedynie sytuacja kobiet w XX wieku. Po postawieniu tej tezy, pani Pernaud w kolejnych rozdziałach sukcesywnie ją udowadnia.
Poczynając od uświadomienie nam, jaką rzeczywiście pozycje miały kobiety w antyku, zwraca tu uwagę na jej status w prawie oraz a fakt, jak mało damskich imion przetrwało tę epokę.
Po czym zależnie od rozdziału podejmuje się jednego z tych tematów:
-Wylicza, a także często dokładne przybliża nam sylwetki wielkich kobiet średniowiecza z Eleonorą Akwitańską, Joanną D'Arc i Katarzyną z Sieny na czele.
- Tłumaczy dlaczego to kobiety odegrały największą rolę w rozpowszechnianiu się chrześcijaństwa na nowych ziemiach.
- Przybliża nam historię pierwszego francuskiego podręcznika na temat wychowania, którego autorką oczywiście jest kobieta.
-Dużo uwagi poświęca roli klasztoru żeńskiego w życiu ówczesnych kobiet, a także ich wpływu na edukację i rozwój kultury w średniowieczu.
-Przybliża nam spisy z różnych dekad średniowiecza, które świadczą wbrew stereotypom, że ówcześnie bardzo wiele kobiet podejmowało się w miastach pracy zawodowej, tworząc przy tym zawody typowo damskie, a co za tym idzie także cechy.
- Zaznajamia nas z podobnymi spisami dotyczących terenów wiejskich.
- I ze średniowieczna filozofią, która na ogół, w porównaniu do starożytnej obie płcie postrzegała, jako równe, ale nie takie same.
Poza tymi najciekawszymi zagadnieniami Regine Pernaud porusza jeszcze masę innych tematów. Poświęcając miejsca także kwestii obyczajowości i kultury tego okresu.
Nadmienię, że styl pani Pernaud jest przejrzysty, zwięzły, ale w żaden sposób nie prostacki, więc osoby wrażliwe na to, jakim językiem książka jest napisana nie powinny mieć problemu w czasie czytania.
Podsumowując, uważam, że każdy powinien choć spróbować przeczytać "Kobietę w czasach katedr", bo jest to dzieło dość przystępne, a zarazem pozwalające sporo się dowiedzieć.
8/10
Oczywiście, wszystko to są wierutne bzdury, a jedną z moich ulubionych jest częste utyskiwanie, że to ciemne średniowiecze, z tymi ciemnymi katolikami odpowiada za to, że kobiety przez stuleciami były tylko przedmiotem uciskanym przez patriarchat.
Zawsze wobec tego typu opinii jestem sceptycznie nastawiona. Tym bardziej, że czytając różne artykuły na temat średniowiecza dowiadywałam się różnych rzeczy sprzecznych z tą narracją. Jednakże dopiero lektura "Kobieta w czasach katedr" pomogła mi tą zebraną wiedzę usystematyzować oraz co mnie najbardziej cieszy, znacząco poszerzyć.
Cóż możemy się dowiedzieć z tej lektury, otóż autorka już we wstępie stawia tezę, że to właśnie w średniowieczu kobiety osiągnęły apogeum swoich praw i swojej społecznej pozycji, równać się temu może jedynie sytuacja kobiet w XX wieku. Po postawieniu tej tezy, pani Pernaud w kolejnych rozdziałach sukcesywnie ją udowadnia.
Poczynając od uświadomienie nam, jaką rzeczywiście pozycje miały kobiety w antyku, zwraca tu uwagę na jej status w prawie oraz a fakt, jak mało damskich imion przetrwało tę epokę.
Po czym zależnie od rozdziału podejmuje się jednego z tych tematów:
-Wylicza, a także często dokładne przybliża nam sylwetki wielkich kobiet średniowiecza z Eleonorą Akwitańską, Joanną D'Arc i Katarzyną z Sieny na czele.
- Tłumaczy dlaczego to kobiety odegrały największą rolę w rozpowszechnianiu się chrześcijaństwa na nowych ziemiach.
- Przybliża nam historię pierwszego francuskiego podręcznika na temat wychowania, którego autorką oczywiście jest kobieta.
-Dużo uwagi poświęca roli klasztoru żeńskiego w życiu ówczesnych kobiet, a także ich wpływu na edukację i rozwój kultury w średniowieczu.
-Przybliża nam spisy z różnych dekad średniowiecza, które świadczą wbrew stereotypom, że ówcześnie bardzo wiele kobiet podejmowało się w miastach pracy zawodowej, tworząc przy tym zawody typowo damskie, a co za tym idzie także cechy.
- Zaznajamia nas z podobnymi spisami dotyczących terenów wiejskich.
- I ze średniowieczna filozofią, która na ogół, w porównaniu do starożytnej obie płcie postrzegała, jako równe, ale nie takie same.
Poza tymi najciekawszymi zagadnieniami Regine Pernaud porusza jeszcze masę innych tematów. Poświęcając miejsca także kwestii obyczajowości i kultury tego okresu.
Nadmienię, że styl pani Pernaud jest przejrzysty, zwięzły, ale w żaden sposób nie prostacki, więc osoby wrażliwe na to, jakim językiem książka jest napisana nie powinny mieć problemu w czasie czytania.
Podsumowując, uważam, że każdy powinien choć spróbować przeczytać "Kobietę w czasach katedr", bo jest to dzieło dość przystępne, a zarazem pozwalające sporo się dowiedzieć.
8/10
January 25, 2017
La tesis de Pernoud es que el espacio y el reconocimiento que disfrutó la mujer de la época feudal se lo debió al ascenso de las ideas del cristianismo por sobre las leyes y costumbres romanas y que declinó con la llegada de la burguesía mercantil. Mi problema con el libro es que se limita a ilustrar esta idea y no a demostrarla. E incluso los ejemplos que cita se extienden más en describir a los protagonistas masculinos que a las mujeres que quiere destacar. En definitiva, se queda muy flojo en el análisis.
August 6, 2009
Etude systématique menée à travers une multitude d'exemples concrets, elle ne laisse échapper aucun aspect des activités féminines au cours de la période féodale et médiévale : administration des biens, métiers et commerce ; domaine de la pensée, de la littérature, de la politique même ; femmes écrivains, éducatrices, suzeraines, celles qui animèrent les cours d'amour et celles qui ont inspiré les romans de chevalerie.
January 22, 2020
Livre d’un archaïsme prodigieux surtout quand l’autrice passe son temps a reduire la femme a la maternité ( certes il date de 1982), mais on ne lui demande pas son avis on lui demande un livre sur l’Histoire!
March 11, 2026
Estudio para nada sistemático e ideologizado de la mujer en el occidente cristiano (y fundamentalmente Francia) durante la edad media.
Existe una escuela de pensamiento (especialmente fuerte en la cultura popular) que quiere ver en la Edad Media solo el epítome del oscurantismo, la brutalidad y la violencia; otra, en la que se encuadra este libro, en que por medio del contraejemplo, y normalmente desde posiciones conservadoras y católicas, se intenta demostrar la contrario: que fue una época singularmente espiritual y armoniosa. Normalmente se hace planteando un contraste con la época romana y moderna, con mejor prensa quizás en el público generalista. Pero intentar aplanar la historia de mil años de Europa occidental en un resumen de bien o mal, de luz o de oscuridad, siempre da lugar a extraños artefactos como este, un libro que parece más interesado en hablar de las virtudes del catolicismo medieval, y poco de sus defectos, que en otra cosa.
La autora utiliza abundantes citas y fuentes y traza perfiles de personalidades interesantes, pero lo hace siempre desde una posición ideológica previa que reinterpreta los datos siempre en pro de su tesis inicial.
Existe una escuela de pensamiento (especialmente fuerte en la cultura popular) que quiere ver en la Edad Media solo el epítome del oscurantismo, la brutalidad y la violencia; otra, en la que se encuadra este libro, en que por medio del contraejemplo, y normalmente desde posiciones conservadoras y católicas, se intenta demostrar la contrario: que fue una época singularmente espiritual y armoniosa. Normalmente se hace planteando un contraste con la época romana y moderna, con mejor prensa quizás en el público generalista. Pero intentar aplanar la historia de mil años de Europa occidental en un resumen de bien o mal, de luz o de oscuridad, siempre da lugar a extraños artefactos como este, un libro que parece más interesado en hablar de las virtudes del catolicismo medieval, y poco de sus defectos, que en otra cosa.
La autora utiliza abundantes citas y fuentes y traza perfiles de personalidades interesantes, pero lo hace siempre desde una posición ideológica previa que reinterpreta los datos siempre en pro de su tesis inicial.
September 8, 2021
Throughout history, it's most unfortunate that the lives of and stories of many women were either distorted or simply erased. While modern technology allows us nowadays to preserve better such stories, that's not the case centuries ago. So in her book Women in the Days of Cathedrals (title of the English translation), the historian Régine Pernoud attempts to shed light on the lives of women in France from the 4th century till the 14th century. A period during which Pernoud asserts that women's lives witnessed a leap in their social and political situation before regressing deeply back again.
I liked this book, and I liked how many examples are given. Though it's strength is also is it's weakness. As great as it was to cover vast periods of times and different mostly ignored parts of French history, I did feel the weight of trying to condense many periods down. It gave the book little room to breath. Nevertheless it's a good read and I liked it's goal of shedding light on the important role women played in French history. So I do recommend it
I liked this book, and I liked how many examples are given. Though it's strength is also is it's weakness. As great as it was to cover vast periods of times and different mostly ignored parts of French history, I did feel the weight of trying to condense many periods down. It gave the book little room to breath. Nevertheless it's a good read and I liked it's goal of shedding light on the important role women played in French history. So I do recommend it
December 13, 2019
Me esperaba un libro más histórico y demostrativo de esta idea. En el fondo nos podemos creer lo que expresa y creo que tiene razón, pero el libro se hunde demasiado es detallar la vida de multitud de mujeres y no sobre hechos legales o escritos. Detalles además que nos inducen a pensar que la mitad de ellos es sugerencia de ella de lo que pudo ser, más que una realidad tangible. Al final echo en falta una base escrita y legal de los hechos relatados. Me da dejado, como se suele decir cuando esperamos algo más, con la miel en los labios.
August 14, 2021
El libro es riguroso y Régine sabe exponer las ideas generales de forma clara. El único problema que veo es que se exponen DEMASIADOS ejemplos de mujeres con DEMASIADOS datos y fechas. Creo que hubiese sido mejor seleccionar hasta 3 por capítulo, por ejemplo Además en alguna ocasión deriva hacia otros temas exponiendo aún más ejemplos que hace la narración un poco liosa. Luego el final hace evidente que Régine es seguidora del feminismo de la diferencia. Personalmente no estoy de acuerdo con sus conclusiones en ese aspecto, pero su trabajo es magnífico aún así.
September 20, 2020
Me ha gustado mucho, está bien escrito, es riguroso, desmonta mitos, es divertido... Lo recomiendo, especialmente porque la autora señala claramente dónde está el punto de inflexión en el que la mujer empezó a desaparecer del escenario público; de manera que descubrí con alegría que en los primeros siglos de la Edad Media y hasta prácticamente la Edad Moderna el papel de la mujer, si bien discreto, estaba presente en todos los ámbitos.
Pernoud me lleva de la mano también al siguiente punto: ¿por qué los ámbitos en los que la mujer ha tenido tradicionalmente más peso, como es la educación, se han considerado de menor entidad? ¿Quién ha decidido que para que una mujer sea tenida en cuenta debe comportarse como un hombre? ¿Qué impide que nos sintamos orgullosas de nuestra propia forma femenina de enfrentarnos al mundo, si es así como queremos mostrarnos?
Quizá la intención de la autora no es esa, pero agradezco mucho que su libro me haya conducido hasta estas preguntas y me haya interpelado personalmente.
Pernoud me lleva de la mano también al siguiente punto: ¿por qué los ámbitos en los que la mujer ha tenido tradicionalmente más peso, como es la educación, se han considerado de menor entidad? ¿Quién ha decidido que para que una mujer sea tenida en cuenta debe comportarse como un hombre? ¿Qué impide que nos sintamos orgullosas de nuestra propia forma femenina de enfrentarnos al mundo, si es así como queremos mostrarnos?
Quizá la intención de la autora no es esa, pero agradezco mucho que su libro me haya conducido hasta estas preguntas y me haya interpelado personalmente.
February 2, 2026
Ça faisait trois fois que j'essayais d'entamer cette lecture, et trois fois que j'abandonnais parce que c'était trop difficile. Là, la quatrième fois, je n'avais plus le choix, j'en avais besoin pour le travail
Bah bof, la lecture est laborieuse, ça part dans tous les sens. L'autrice nous dit en début d'ouvrage qu'elle fait tout pour simplifier et vulgariser au max et en fait non. Bref, c'était fastidieux et bien décevant
Bah bof, la lecture est laborieuse, ça part dans tous les sens. L'autrice nous dit en début d'ouvrage qu'elle fait tout pour simplifier et vulgariser au max et en fait non. Bref, c'était fastidieux et bien décevant
July 5, 2021
I absolutely love this book, it revolutionized the way I think as have other books by Regine Pernoud. Women in the Days of the Cathedrals opens a world of possibilities unknown in today's unexamined consensus reality.
October 15, 2023
Lleno de historia, anécdotas y curiosidades que no son tan conocidas en el imaginario popular. Desmitifica muchos preconceptos históricos sobre los cambios en el rol social de las mujeres. La escritura es muy didáctica.
August 7, 2018
Super livre pour un court introduction sur les femmes aux moyen âges. Assez facile à lire et bien raisonné, beaucoup des infos interessant
Read
January 20, 2022I learned so much new information, which went against the stereotypes we have of medieval times and the role of women then. A great piece of work, honestly.
December 24, 2023
admirable
February 14, 2024
j’ai appris beaucoup beaucoup de choses surprenantes, y’a des figures féminines vraiment trop stylées dont on ne parle pas et je ne comprends pas POURQUOI
April 22, 2024
Lektura ciekawa, chociaż na minus podkreślanie, jak to w starożytności było źle i jak to kobiety w ogóle żadnych praw tam nie miały i nie znamy prawie żadnych sylwetek kobiecych XD
August 8, 2024
2.5 - bc trop de commentaires de la part de l’auteur dans un texte si condensé
December 31, 2016
Am utterly euphoric to have finished this at last!
October 25, 2013
Remarquable. Passionnant, pas du tout pédant, pointu, écrit dans un style très facile à lire, un ouvrage qui a fait mille fois plus pour ma compréhension du Moyen Age que tous les cours d'histoire auxquels j'ai assisté. L'auteure décrit des vies de femmes célèbres ou moins après avoir resitué le contexte sur tous les plans de la vie quotidienne.
May 18, 2015
Très intéressant ! On apprend beaucoup de choses, qui remettent en perspective notre image du "Moyen-Âge". Ce livre nous permet également de nous interroger sur le féminisme. On découvre des personnalités très intéressantes. J'ai par contre trouvé la plupart des "généalogies" confuses, j'avais parfois du mal à relier les personnes entre elles.
Une lecture très enrichissante !
Une lecture très enrichissante !
October 24, 2018
Stuff about women in the Middle Ages. Like Those Terrible Middle Ages, popular and light in tone, and more devoted to debunking myths than making a systemic study, but full of facts, and how things were in fact worse after the Middle Ages than during them.
Displaying 1 - 30 of 32 reviews