Good Vibrations: The Physics of Music

by Barry Parker

Why does a harpsichord sound different from a piano? For that matter, why does middle C on a piano differ from middle C on a tuning fork, a trombone, or a flute? Good Vibrations explains in clear, friendly language the out-of-sight physics responsible not only for these differences but also for the whole range of noises we call music. The physical properties and history of sound are fascinating to study. Barry Parker's tour of the physics of music details the science of how instruments, the acoustics of rooms, electronics, and humans create and alter the varied sounds we hear. Using physics as a base, Parker discusses the history of music, how sounds are made and perceived, and the various effects of acting on sounds. In the process, he demonstrates what acoustics can teach us about quantum theory and explains the relationship between harmonics and the theory of waves. Peppered throughout with anecdotes and examples illustrating key concepts, this invitingly written book provides a firm grounding in the actual and theoretical physics of music.

Genres: Music, Science, Physics, Nonfiction

288 pages, Hardcover

First published December 1, 2009

Reviews

[Bram · Rating 3 out of 5]

This book covers a broad area of topics on the physics of music, including the physics of the main instrument families and concert hall acoustics. Even though these topics are so interesting, I am afraid that the book really contains lots of mistakes. Some examples.

- The list of examples of instruments which can be modeled as open or half-closed tubes is totally wrong.
- A flugelhorn is not a type of trumpet, it is in a different instrument family (it has a conical bore).
- The book says that the saxophone was invented by Adolph Sax of France... No way, he was Belgian!
- It was strange to read the introduction of the oboe as the soprano of the woodwinds. Even though technically feasible, playing high notes on the oboe is not comfortable, nor is it pleasant to listen to. It has clearly a lower register than flutes and clarinets.
- When listing the common sax instruments, the very rare bass sax is mentioned, but not the baritone sax, which is like in every large wind band.

[Chris · Rating 2 out of 5]

The book is in a good structure, but the physics parts are badly described and hard to follow and understood. Would be a great book if better edited.

[Sedat · Rating 1 out of 5]

Kitap kötü yazılmış. İşin fiziğine çok nadir giriliyor. Ancak sayfalar boyunca müzik teorisi anlatılıyor. Anlamsız şekilde MIDI programlarında nereye tıklayacağımızı uzun uzun anlatmış. En sonda da gereksiz şekilde iPod güzellemesi var. E hani işin fiziğini öğrenecektik?

Buna ek olarak kitabın tercümesi çok kötü. Çevirmenlerin müzik terimlerine hiç hakim olmadıkları çok belli. Ayrıca normal cümlelerde dahi bazen çeviri yapmak zor gelmiş olmalı ki cümlelerin genel anlamlarını düşünmeden kelimeleri çevirip cümlede yerine koymuşlar.

Nerede o eski zamanların TÜBİTAK kitapları...

[Mike Parkes · Rating 4 out of 5]

Excellent overview of all of the key topics on the science of music, pitched at a very friendly, accessible level but not afraid to drop in an equation now and then when it adds value. Marred by a bit of sloppiness (which in some cases introduced minor content errors) that should have been caught at the proofreading stage, and by some bizarre filler that does little more than list random musicians tangentially relevant to the topic being described.

[Dana Robinson · Rating 3 out of 5]

A very uneven book on the physics of music. Some chapters are very interesting (like the bits about different instrument types) but others are not well presented at all (particularly the chapters on scales and chords). Also, anything related to electronic music sounds like it was written by a person who still has an AOL account.

[Veysi Ertekin · Rating 5 out of 5]

Book contains valuable details about music! How music works? From its physics to details for processing it. Especially its math!

Book also suggests lots of other references with one sentence details to understand it more deeply. Definitely deserves (or needs!) multiple readings!

[Ithrill04 · Rating 4 out of 5]

Güçlü Titreşimler, bir fizik kitabı ama bunun yanında müzik tarihi, müziğin türleri, müzik aletleri gibi konulara da değiniyor. Hatta değinmekten öte bunların da fizik kadar kitabın parçası olduğu söylenebilir. Bu sebeple bu kitabı bir sadece fizik değil bir "Müzikoloji kitabı" olarak okudum ve aynı şekilde değerlendireceğim.

Benim bir müzikoloji kitabından beklentilerim; anlatımda akıcılık, ön bilgi gerektirmeme, grafik ve örneklerle desteklenme, konu genişliği ve konu etkileyiciliğidir. Doğal olarak bu incelemeyi bunlar üzerine kuracağım.

İlk olarak konu genişliği ile başlayayım. Konu genişliği kitabın en güçlü yönlerinden biri. Müzikle ilgili hemen hemen her konuya değiniyor. Hatta değinmediği bir konu bulmak için düşündüğümde oldukça zorlandım ve düzgün bir sonuca ulaşamadım. Bu kadar konuyu kapsaması büyük bir artı.

Konuların ilginçliği ise fazlasıyla öznel olduğundan kendi bilgi durumumu anlatmam uygun olacaktır. Kitaba başlamadan önce müzikoloji hakkında elle tutulur hiçbir bilgiye sahip değildim. Bu sebeple işlenenler bana yabancı ve ilgi çekici geldi. Ancak ortalama üstü müzik bilgisine sahip birinin aynı düzeyde ilgileneceğinden şüphe duyuyorum. Yine de kendi okuma deneyimimden bahsettiğim için eser buradan da bir artı almayı başarıyor.

Hazır bilgi düzeyimden bahsetmişken, sıradaki kritere geçeyim. Bilgi eksikliğim sebebiyle bu kitabın okuyucuya sıfırdan anlatması son derece mühimdi. Neyse ki olan da bu. En temel nota sisteminden başlayıp ilerledikçe karmaşıklaşan bir yapıya sahip. Sadece her bölüm öncekilerden
bilgiler gerektiriyor. Yani kitap yazıldığı sırada okunmak zorunda. Bu benim için bir sorun değildi ancak istediği bölümü önce okumak istemeyen biri için sıkıntı olabilir.

Son olarak da anlatımı destekleme ve akıcılık. Kitabın en zayıf noktasının burası olduğunu düşünüyorum. Kitabın konularını kabaca teknik ve sözel konular olarak ayırabiliriz. Sözel kısımlarda her şey olması gerektiği gibi. Mesela müzik türlerinin anlatıldığı bölümde türler; çıkış hikayeleriyle, önemli eser/kişi isimleriyle ve akıcı anlatımla desteklenerek okuma zevki sağlanmış. Aslında teknik kısımlarda da aynısı uygulanmış. Sadece örnekler grafiklerle yer değiştirmiş.

Ancak ben sözel ve teknik konulara aynı şekilde yaklaşılmasını hatalı buluyorum. Örnekler, bir nevi dondurmanın üstündeki sos gibidir. Anlatım için gerekli değillerdir ama akılda kalıcılık ve okuma zevkine katkı sağlarlar. Grafikler ise külaha benzetilebilir. Anlatımın okunabilirliği için kritiktir. Okuyucu konuyu okurken sürekli olarak grafiğe bakıp cümleleri somutlaştırır. Yanlış anlaşılma olmasın kitapta grafik sayısı yeterli. Sadece işlev olarak hatalı kullanılmışlar. Sanki okunanın daha kolay anlaşılması için değil de konu anlaşıldıktan sonra incelenmeleri için varlar. Tabiki de her grafik için konuşmuyorum. Mesela iç kulak grafiği oldukça başarılıydı ama istisnalar kaideyi bozmaz. Bir de üstüne formül ağırlıklı anlatım yerine uzun paragraflar kullanılınca teknik kısımların okuması son derece rahatsız edici bir hal aldı.

Kısacası müzik hakkında temel bilgiler edinmek isteyen, kitabı sırayla okumakla problemi olmayan ve teknik kısımların sözel bir anlatımla anlatılmasından hoşlanan bir okuyucuysanız Güçlü Titreşimler' i size öneriyorum. Son olarak bir konuya daha değinmek istiyorum. Kitabı okuduktan sonra piyanist bir arkadaşımla bu konuda sohbet edecek düzeye gelmiştim. Bilmediğim konular halen olsa da onları da anlayabilmemi sağlayan bir altyapı oluşmuştu. Bu yönüyle eserin beni geliştirdiğini net bir şekilde görmek de paylaşmak istediğim hoş bir deneyimdi.

Kitaba puanım: 3,5 (Goodreads de yarım puan verilemediğinden buraya da yazma gereği duydum.)

-Ithrill

[Carduelis · Rating 3 out of 5]

Metnin girişi, yazarın oldukça basit gibi görünen ama aslında derinliği olan bir soruyla başlıyor: Müzik nedir? İlk anda herkesin cevaplayabileceği bu sorunun, metin ilerledikçe düşünüldüğü kadar kolay olmadığını fark ediyoruz. Yazar, müziği sadece estetik bir alan olarak tanımlamakla yetinmiyor; bu tanımların yeterli olmadığını özellikle hissettiriyor.

Okudukça; kitap, müziği yalnızca “duyulan” bir şey olarak ele almıyor. Aksine, onun temelinde yatan fiziksel gerçekliği açığa çıkarmaya çalışıyor. Müziğin özünde ses olduğunu, sesin de bir dalga hareketi olarak incelenebileceğini ortaya koyuyor. Bu noktada kitap, doğal olarak fiziksel temellere yöneliyor. Sesin nasıl oluştuğu, dalgaların nasıl davrandığı, gürlük ve frekans gibi kavramların ne anlama geldiği ilk aşamada ele alınıyor.

Ardından mesele sadece fiziksel düzeyde bırakılmıyor. Yazar, sesin nasıl üretildiğini anlattıktan sonra, bu sesin nasıl algılandığına geçiyor. Kulağın yapısı, sesleri nasıl ayırt ettiğimiz, perde ve şiddeti nasıl algıladığımız gibi konularla müziğin biyolojik boyutunu devreye sokuyor. Böylece müziğin yalnızca dış dünyada var olan bir şey değil, aynı zamanda zihinde tamamlanan bir süreç olduğu belirginleşiyor.

İlerleyen bölümlerde dalgaların davranışları —yansıma, kırılma, girişim ve özellikle duran dalgalar— üzerinden müziğin altyapısı daha da netleşiyor. Bu noktada kitap, teorik bilgiyi doğrudan müzikle ilişkilendiriyor. Tını, harmonikler ve titreşimsel modlar gibi kavramlarla bir sesin neden kendine özgü duyulduğunu açıklamaya çalışıyor.
İkinci aşamada ise odak daha belirgin biçimde müziğin kendisine kayıyor. Ses dizileri, akorlar ve akor yürüyüşleri gibi konular üzerinden müziğin yapısal tarafı ele alınıyor. Pisagor dizisinden eşit tampere sisteme, majör ve minörden pentatonik ve blues dizilerine kadar uzanan bir çerçeve çiziliyor. Bu kısımda müziğin aslında belirli matematiksel ve sistematik ilişkiler üzerine kurulu olduğunu görüyoruz.

Ritim ve müzik türlerine ayrılan bölüm ise daha geniş bir perspektif sunuyor. Rock’tan blues’a, klasik müzikten popa kadar farklı türler üzerinden müziğin çeşitliliği gösteriliyor. Bu da kitabın sadece teorik değil, aynı zamanda kültürel bir boyutu da kapsıyor.
Çalgılarla ilgili bölümde ise anlatım yeniden somutlaşıyor. Piyano, keman, gitar ve üflemeli çalgılar üzerinden her enstrümanın hangi fiziksel prensiplere dayandığı inceleniyor. Özellikle insan sesinin bir çalgı olarak ele alınması, kitabın bakış açısını genişleten önemli bir nokta olarak öne çıkıyor.
Son bölümlerde ise modern müziğe geçiliyor. Elektronik çalgılar, sentezleyiciler ve kayıt teknolojileri üzerinden müziğin geçirdiği dönüşüm anlatılıyor. Bununla birlikte akustik, konser salonları ve stüdyo ortamları da ele alınarak müziğin üretildiği ve sunulduğu fiziksel ortamın önemi vurgulanıyor. Fizik, biyoloji, matematik ve teknolojiyi bir araya getirerek müziği çok katmanlı bir yapı olarak ele alıyor. Bu yönüyle kitap, müziği sadece dinlenen bir sanat olmaktan çıkarıp, anlaşılması gereken bir olguya dönüştürüyor.

Herkese keyifli okumalar.

[VivShay · Rating 2 out of 5]

Currently reading it for the purposes of my Natural Science course. A very different physics approach to music. Like the style of writing, easy to understand and makes it interesting to read. Helped a lot with my assignments and was very story-like with its histories and music making physics. Overall enjoyed reading it.