Berek

Kroniki nierówności #1

by Marcin Szczygielski

Berek

Genres: LGBT, Fiction, Polish Literature, Queer, Poland, Contemporary, Romance

288 pages, Hardcover

First published January 1, 2007

About the author

Polish writer, graphic designer, journalist & interior designer.

Reviews

[Bartek]

ja pierdole. no nieźle

[Irmina]

chyba najlepiej całe to doświadczenie podsumuje cytat: "ożeż ty w dupę jebana! - wykrzykuję. - szok! a ja tylko kurczaka przyniosłem!" a wild ride, każdy czyta na własną odpowiedzialność

[MariON]

Rewelacja! Mam tak wiele myśli w głowie, że nie wiem którą tu przelać.. zostawię je dla siebie. To była dobra rozrywka.

[L.L.]

Książka jest super. Czyta się jednym tchem, bardzo wciąga i nawet nie wiadomo kiedy te strony mijają.
A do tego jeszcze niezłe sceny erotyczne :P (nie za dużo, tak akurat).
Miałem na początku wrażenie, że jednak "moherowa" Anna jest przesadzona, ale w sumie... Paweł chyba trochę też i może to jest zamierzone. Tak czy inaczej świetna książka.

I nawet mam jeden fajny cytat:
"- I na prawdę uważasz, że drugi człowiek da ci szczęście? Zastanów się. Jak możesz uzależniać sens swojego istnienia od drugiego człowieka?
- Jak to jak?
- Każdy człowiek idzie przez życie sam. Ważne, żeby właściwie wybierać własne drogi i wiedzieć, dokąd prowadzą. Nie możesz iść ścieżką należącą do kogoś innego. Zgubisz się. A raczej - zgubisz siebie.
- Nie rozumiem. Przecież ludzie wiążą się ze sobą, idą przez życie razem. Taki jest cel każdego.
- Nie. Jeśli pojawi się ktoś, kto będzie chciał iść przy tobie, a ty przy nim, wtedy wasze drogi mogą biec równolegle przez jakiś czas. Niekiedy nawet długi. Ale ostatecznie można polegać tylko na sobie."
bardzo dobry, zgadzam się.

[agatatoczyta]

Jest źle. Mam wrażenie, że autor nie do końca miał pomysł, czym ta książka ma być. Z jednej strony lekka i (niespecjalnie) zabawna, z drugiej - tematy gęste, ciężkie. Raz jest żenująco śmieszkowo, innym razem mocno i emocjonalnie. Ta nieśmieszna część miała potencjał. Szkoda, że cała książka nie poszła w tę stronę.

Niestety, Marcin Szczygielski położył nacisk na lekkość i humor, więc w „Berku” mamy mydło i powidło, stereotyp goni stereotyp, postaci są okrutnie sztampowe, fabuła rodem z opery mydlanej, a całość wypełniona wszystkimi klasycznymi zwrotami akcji. A już kosmiczny wyczyn córki głównej bohaterki pod koniec książki całkiem nie pasował do reszty. Mam nadzieję, że nie miało być symbolicznie. Jeśli tak – tym gorzej.

„Berek” cierpi na swego rodzaju literacką dwubiegunówkę. Część lekka i zabawna jest łudząco podobna do produkcji Alka Rogozińskiego (bardzo nie lubię) i niszczy wszystko, co mogło być wartościowe. Szkoda.

[Duśka]

Co się tu działo

[EpidermaS]

„Uśmiechnięci, współobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.”

"Berek" to bajka dla dorosłych momentami przekształcająca się w porno (nie tylko gejowskie). Krótko mówiąc – nic porywającego. Jest jednak w powieści coś naprawdę urzekającego, co nie pozwala odłożyć książki przed ukończeniem lektury.

Generalnie mam z „Berkiem” mały problem. Mianowicie: bardziej zgadzam się z przedmową niż z samą książką. Zawsze postrzegałam homoseksualistów jako normalnych członków społeczeństwa, którzy po prostu robią psikusa ewolucji. ;) Nikomu do łóżka nie wchodzę, nie obchodzi mnie też, jakie fetysze mają ludzie hetero. ;) Jestem zdania, że tyle jest płaszczyzn w naszym życiu, iż nie powinno się oceniać kogoś tylko i wyłącznie według kryterium orientacji seksualnej. Gej może być profesjonalistą w wykonywanym zawodzie, do tego na przykład świetnym sportowcem i równym kumplem. Czemu więc mam nieodparte wrażenie, że autor książki uparcie wbija czytelnikowi do łba, iż geje definiują się tylko i wyłącznie przez pryzmat własnej seksualności? Wiem, wiem – obie postacie głównych bohaterów miały być skrajnie groteskowe (co, nawiasem mówiąc, czasem bardziej męczy niż bawi). Mimo wszystko dziwi mnie wybór dokonany przez autora… Tyle jest stereotypów na temat homoseksualistów – czemu padło akurat na playboya?

Tak czy siak – nie ma się co czepiać. „Berek” był dość przyjemną, odprężającą lekturą. I choć zakończenie nie wgniata w fotel, to kilka razy roześmiałam się w głos, za co dziękuję panu Szczygielskiemu. :) Na koniec dodam tylko, iż w pewnym momencie stwierdziłam, że gdyby główny bohater nie był homoseksualnym playboyem, tylko samotną kobietą o orientacji heteroseksualnej, to „Berek” byłby jedną z wielu mdławych historyjek o poszukiwaniu akceptacji i miłości. Cóż, nie ma co gdybać. „Gdyby babcia miała wąsy…” ;)

[Ewelina]

a quick fun read

[hania]

reread, parę miesięcy temu czytałam i teraz widzę, że nie dodałam

[Zofia]

3.5/5
Generalnie dobrze się bawiłam, bardzo szybko przeczytałam tę książkę. Wyjątkowo mocno podobały mi się fragmenty z terapii Pawła, myślę, że mogę nawet kiedyś do nich wrócić. Niestety wiele zepsuła scena, gdy Małgosia lewituje, nie wiem co miała na celu.

[Eliza89]

Historia dwójki sąsiadów : ponad 60-letniej Anny L., która jest straszną hipokrytką i dewotką xxl. Ma córkę, która nagle się od niej odsuwa- dlaczego? Tego Wam nie zdradzę, ale zmienia się nie do poznania.
No i jest jeszcze przystojny 30-letni Paweł S., który jest homoseksualistą. Anna nienawidzi gejów, a tym samym Pawła. Uważa, że tacy jak on powinni żyć w odosobnieniu. Ale i on nie jest jej dłużny. On również uważa, że takie wredne, chamskie, upierdliwe, niemiłe, egoistyczne, etc, etc „baby” powinny także żyć w odosobnieniu… czyli jednak coś ich łączy 😜 nienawiść do siebie nawzajem. Ale… jest jeszcze coś … pragnienie miłości .

Ta książka to istna mieszanka wybuchowa. Pierwsze strony mnie zszokowały, bo pokazany jest dobitnie i bardzo szczegółowo stosunek oralny dwóch mężczyzn…. Po prostu szczena mi opadła i sobie myślę: „No jak już na dwóch pierwszych stronach jest tak ostro, to co będzie dalej?” No właśnie … bardzo wciągnęła mnie ta historia. Nie mogłam się od niej oderwać. Miałam mnóstwo pytań : jak się potoczą losy bohaterów, jak to się skończy, czy w końcu Pani Anna z Pawłem się pogodzą?
Autor w ciekawy sposób ukazuje portrety psychologiczne bohaterów- tak bardzo różnych. No, kurczę, podobało mi się to😉

Jednak książka nie jest łatwa i jeśli kogoś rażą sceny erotyczne homoseksualistów, to niech wie, że jest ich jeszcze trochę.

Trzeba pamiętać również o tym, że autor porusza wiele tematów, które są istotne w dzisiejszych czasach, tj. MIŁOŚĆ, TOLERANCJA, TROSKA, HIPOKRYZJA, WSTYD…
Mnie się podobała ta książka, choć początek wbija w fotel.
Polecam. Na pewno chwycę za kontynuację tego cyklu.😉

[Joanna Slow]

Najbardziej podobal mi się wstęp Tomasza Raczka. Sama książka to bardzo obrazowo, z dbałością o rys psychologiczny opisane postaci, tak że musiałam nawet odłożyć czytanie któregoś wieczoru, bo wewnętrzne życie bohaterki było tak przerażajace i odpychające, że nie chciałam się tym smakować na noc. Sama książka napisana lekkim piórem, dużo humoru, a i sceny w schronisku wywołały powódź łez wiec niby wszystko ok. A jednak mogę dać tylko 3,5, chyba dlatego że sama historia jest dla mnie zbyt stereotypowa, mam wrażenie ze autor mógłby napisać coś dużego i naprawdę dobrego, a zamiast tego produkuje masowo "harlequiny".

[Regalia Lenzi]

Opis był tak mało zachęcający, że nie wiem, co podkusiło mnie wypożyczyć.

A później... nie, nie żałowałam. Co prawda czasem postacie wydają się mi przerysowane, czy też sytuacje, czyny - surrealizm, kto tak postępuje dziś? A jednak po przemyśleniu znajdą się ludki, które tak samo potrafią gnębić człowieka za to, że wierzy czy że kocha. Hm.

Co tam, że piszą, iż romansidło. fajna jest i tyle. Starczy dla mnie.

[Paweł Czarnecki]

Jeżeli podmienić orientację seksualną na inną cechę powieść również nie traci na aktualności. Książka zdecydowanie nie dla dzieciaków. Pełna śmiechu - tylko za bardzo nie wiem, czy radości, czy łez... i nad kim?

[Gabi]

Bardzo lekka książka. Dużo opisu penisów. Z elementami fantastycznymi, ale tolerowalne (normalnie nie lubię tego w książkach obyczajowych ale tu jakoś to przeżyłum. Myślę, że okładka mówi o książce wszystko co trzeba wiedzieć.

[kasiowa kasia]

Czytając książkę uśmiałam się do łez. Oglądając sztukę teatralną uśmiałam się do łez. Krótko mówiąc polecam każdemu kto chce się trochę wyluzowac :)

[Dominik]

Nie podobał mi się mały zwrot akcji na końcu, ale ze względu na mocno podkreślony wątek sci-fi jestem w stanie to zaakceptować bez poważniejszego wzdragania się

[xoacexo]

Kocham

[Wojtek Konieczny]

7.5/10

[Iwona]

Dziwna była ta książka, momentami obrzydliwa, jednaj miała w sobie jakiś magnetyzm bo pomimo jej minusów chciałam poznać zakończenie. Nie mniej nie chce jej mieć w swoich zbiorach.

[Barbarzynka]

Świetna, niedoceniona ksiażka. Choć fabularnie przewidywalna, to jednak napisana fajnym językiem i błyskotliwa. Jest bliżej prawdziwego życia niż niejedna książka.

[SzalonaKartkaZeSkrzydlami]

genialne! Moher najlepszy! mistrzostwo ❤️

[Czytelniczy kopczyk wstydu]

DNF: 48/289

Zdecydowanie nie śmieszna książka i zdecydowanie nie dla mnie

[zuza]

extremely self indulgent 5⭐

even shedding my bias towards the book, i would've given it a 4 just for the entertainment factor and how you truly cannot predict what the next page will bring. i read a third of this book to my friends over vc and i'm pretty sure that's what life is supposed to be about.

now. i am not blind to this book's flaws, but i can't bring myselt fo care lol, it gave me one of the best cultural moments of my life -- strongly recommend buddy reading this, the more people the better

also look at this stunner. what a statement piece

[Polevka]

Ksiazka, ktora sie polyka nie zauwzajac nawet kiedy. Nie wnosi nic szczegolnego do egzystencji, procz paru trafnych spostrzezen i glownego tematu, nad ktorym, mimo woli, sie rozmysla, ale jest tak prawdziwa, zabawna i pochlaniajaca, ze nie idzie sie od niej oderwac.

[Monika]

Excellent!!!

[Lanżanka]

Zbyt dużo dosłownych scen, jak z jakiegoś romansidła.

[Joanna Kwiatek]

Bardzo ciekawa książka. Dobrze napisana. Czasem szokująca, ale ogólnie bardzo udana.