هفت روز آخر

by محمدرضا بایرامی

Novel By Mohammad Reza Bayrami

Genres: Fiction

144 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

محمدرضا بایرامی متولد ۱۳۴۴ است. تا به حال سیزده کتاب داستان، که دو خاطره از دفاع مقدس در میان آنها دیده می‌شود به چاپ رسانده است. تعدادی از این آثار مربوط به نوجوانان و برخی از این آثار مربوط به بزرگسالان است. عمدۀ آثار بایرامی یا از روستا است یا از دفاع مقدس. علت این امر هم آن است که بایرامی از روستاست و در روستا بوده. در اواخر دورۀ دبستان خانواده‌اش روستا را ترک می‌کنند و به تهران می‌آیند. هنوز خاطرات کودکی در ذهنش وجود دارد و موجدِ آثار ارزشمندی از او شده است. آثار بایرامی تا به حال از ده مرجع، موفق به دریافت جایزه شده است. یک جایزه بین‌المللی هم در کارنامۀ خود دارد. جایزۀ کبرای آبی از سوئیس برای کتاب «کوه مرا صدازد».

Reviews

[نیما اکبرخانی · Rating 5 out of 5]

کتاب خوب
واقعا در ادبیات جنگی ایران یا آنطور که بیشتر مرسوم است دفاع مقدس داستان خوب خیلی خیلی خیلی کم داریم
اما هفت روز آخر آقای بایرامی هم فراتر از خوب بود
آنقدری خوب بود که من را پس از 24 ساعت سفر جاده ای که فقط قصد داشتم تورقی کرده و بخوابم ، بی خواب کرد و نشاند تا در یک مجاس همه اش را بخوانم
خلاصه که تلخ است ولی خوش خوراک هم هست
بخوانید

[Mohammad reza khorasanizadeh · Rating 4 out of 5]

یک روایت فوق العاده پر هیجان و جذاب و دلهره آور از یک حمله و رزمندگان درگیر آن در 7 روز پیش از پایان جنگ ایران و عراق. خیلی کتاب پر کشش و جذابی بود.

[حمید شاهکلائی · Rating 3 out of 5]

هفت روز آخر، نوشته محمدرضا بایرامی، کتابی است که برنده بهترین جایزه خاطره ادب پایداری در طول بیست سال شده است. دفتر ادبیات و هنر مقاومت انتشارات سوره مهر، ناشر این کتاب است. (کتابهای نقره ای)
محمد رضا بایرامی بیشتر برای نوجوانان می نویسد. البته این کتاب برای بزرگترهاست.
هفت روز آخر، از هفت روز آخر جنگ می گوید. روزهای آخر جنگ روزهای خاصی بود و نیازمند تحلیل بیشتر است. روزهای آخر احمد دهقان را خوانده اید؟
همین! وقت با ارزش خود را صرف مطالعه کنید.
کتابشناسی:
محمدرضا بایرامی، هفت روز آخر، تهران، انتشارات سوره مهر،چاپ یازدهم، 1387.

[EmJiHash · Rating 3 out of 5]

یک جایی امیرخانی این کتاب رو به‌ترین داستان ایرانی معرفی کرده بود. اگر دقیقن همین رو نگفته بود، قطعن گفته بود به‌ترین داستانِ جنگ ایرانی.
از نظر من به‌ترینِ هیچ چیز نبود. اما خوب بود.
حوصله‌م را البته سر برد، طولانی هم سر برد، اعصابم را هم خورد کرد. ولی خب فکر کنم رسالتش همین بود. حوصله‌م را سر برد چون حوصله‌ی شخصیت‌ها سر رفته بود، چون اعصابشان خورد بود. چون تشنه بودند و تشنه و تشنه. و کلافه بودند. من هم کلافه شدم. زیاد. من این را گذاشتم پای هنر نویسنده.

جذابیتی بیش‌تر از این نداشت برایم.

[MohammadJavad Talebi · Rating 4 out of 5]

فاصله‌ی صلح تا جنگ.

[Hamed Mazlaghani · Rating 3 out of 5]

يه خاطره نگاري تقريبا ضعيف ...

[علی مرادی · Rating 4 out of 5]

رمان هفت روز آخر به هنرمندی رضا بایرامی حکایت هفت روز آخرِ هشت سال جنگ ایران است. خیلی از کتاب های دفاع مقدس را که می خوانیم پر است از ایثار و معنویت. ولی این کتاب به زوایای دیگر جنگ پرداخته. بی رحمی جنگ، کم آوردن ها، عقب نشینی ها، ترس از مرگ و... . شناختی درباره ی نویسنده ندارم و این اولین رمانی ست که از او میخوانم. ولی آنقدر زیبا صحنه های جنگ را توصیف کرده که احساس می کنم خودش در جنگ حضور داشته است. رمانی که می شود یک روزه آن را خواند. به شما هم توصیه می کنم.

[modash · Rating 2 out of 5]

اولین کتابی که از دیدگاه یک سرباز وظیفه خواندم، حال که خود خدمت وظیفه عمومی را گذرانده‌ام، احساس قرابت خاصی با نویسنده دارم گرچه شرایط یکسانی نداشته‌ایم.

[Amin Ebrahimi · Rating 4 out of 5]

داستان کشش داشت اما دلیل ۴ ستاره دادنم علاقه من به مقوله اتوبیوگرافی و خاطره نویسی می تونه باشه که سرآمد این کتابها بین کتابهایی که تا حالا خوندم، کتاب شازده حمام اثر دکتر محمدحسین پاپلی یزدی هستش.

[Hojat · Rating 4 out of 5]

کتاب تلخیه ولی خب ذات جنگه، برخلاف اکثر کتاب‌های جنگی نگاه واقعگرا داره، توصیه به خوندن میشه برای کسایی که جنگ رو یه چیز دلپذیر دیدن.

[S Mohammad Bagher · Rating 5 out of 5]

اتفاقی که در این کتاب روایت شده واقعی است و برای محمدرضا بایرامی اتفاق افتاده ولی قلم سحر آمیز استاد کاری با شما می‌کند که باور کردن داستان سخت می‌شود.
کتاب خاطراتی که دست کمی از یک رمان ندارد.

[Mahdi Bonakdar · Rating 4 out of 5]

کتابی از محمدرضا بایرامی که به عنوان بهترین خاطره ادب پایداری در طول 20 سال انتخاب شد. سال 89 خواندمش. خواندنی بود واقعا

[Masoud]

عجیب اما ساده