Sanshô Dayû

BFI Film Classics

by Dudley Andrew, Carole Cavanaugh

This text looks at Kenji Mizoguchi's film Sansho Dayu , a version of a famous Japanese folk-tale about an eleventth century feudal official forced into exile by his political enemies. In his absence, his children fall under the corrupting influence of the malevolent Sansho.

Genres: Film, Japan

79 pages, Paperback

First published December 1, 1999

About the author

Dudley Andrew is a Professor of Film and Comparative Literature at Yale University.

Reviews

[SaEeD · Rating 3 out of 5]

قانونی بنیادی در اخلاقیات ژاپنی میگوید: به خاطر آسایش کسانی که در برابر آن‌ها مسئول‌اید، امیال شخصی‌تان را سرکوب کنید. زیرا رستگاری مستلزم کمک به دیگران است.
اما با وجود این نظم خشونت‌باری که بر جهان حاکم است، انسان تا چه حد میتواند رفتاری اخلاقی داشته باشد؟ اگر پایبندی به «کار درست» باعث نابودی عزیزترین چیزهای ما (آزادی و خانواده)بشود چه؟
میزوگوچی همه این مفاهیم را به پرسش میکشد و در نهایت یکی از زیباترین و تلخ‌ترین فیلم های تاریخ سینما را شکل می‌دهد.
کتاب شامل دو نقد است. در نقد اول افسانه اصلی عهد هی‌آن، داستان کوتاه اوگای که برگرفته از این افسانه قدیمی ژاپنی‌است و فیلم میزوگوچی، در کنار هم قرار میگیرند. تا با مقایسه واریاسیون های مختلف یک حکایت اخلاقی، درمورد فرهنگ و تاریخ ژاپن و در سطحی بالاتر، اخلاق در جامعه ویران شده‌ی ژاپنِ پس از جنگ صحبت کند.
و در نقد دوم به سراغ جنبه های سینمایی این اثر میرود. هنرمندی میزوگوچی در میزانسن و توانایی‌اش در تصویر کردن رنج ها و آرزو های بشر که در نهایت باعث خلق یک اثر ناب سینمایی شده.

[James F · Rating 3 out of 5]

Unlike most of the BFI Film Classics series, this volume, on Mizoguchi's 1954 film, consists of two separate essays by the two authors; the first, by Cavanaugh, deals with the Japanese context of the film and its relationship to the original legend and the novel by Mori ��gai, and the second by Andrew deals with the technical aspects of the film and its reception in the West. It had worthwhile information. I watched the film on you-tube before reading the book; very powerful.

[kelly]

loved the comparative analysis of ogai's substantially more conservative, confucian rendition of the sansho legend and mizoguchi's sprawling, epic and notably humanist take. the inclusion of two different analyses was also great and made for a great back-and-forth, with one author pointing out how mizoguchi's story, for all its progressivism, still contains conservative narrative elements such as the nobility incognito trope.

excellent analysis of a top-tier film.

[Zenobia Aryan]

'Ive not had any desire to read this book before, but after start to read I feel it is an easy read and there is no difficulty about it. First part of this book is written by Carole Cavanaugh and was so interesting, but second part (by Dudley Andrew) was more specific and specialized.
If you are interested to Japanese classic movies and Kenji Mizoguchi's works, I highly recommend this book!

[Matinghaderi · Rating 3 out of 5]

کشتی‌هایی بادبانی در گذر از بنادر متعدد، هیچ یک به جایی نمی‌روند که زندگی در آن دردناک نباشد. و نیز هیچ لنگرگاهی برای جاگذاشتن رنج هایمان، در کار نیست.
( فرناندو پسوا )
این فیلم اثری است که معماهای وجودی ایمان را از تعصبات دگم اندیشانه جدا می‌کند و به جای آن، در چالش‌های واقعی، تناقضات و ابهامات حیات که غالبا در زندگی با آنها سروکار داریم متمرکز میماند، به شکلی که پاسخ بنیادین فیلم به این انگیزه های پیچیده ایدئولوژیکی ممکن است تعیبری سیاسی-مذهبی به خود بگیرند، که از نقطه نظر سیاسی، این فیلم خالص‌ترین وجه لیبرالیسم را به نمایش می‌گذارد: در برابر استبداد قانون وضع می کند و در برابر اسارت/بردگی، آزادی را. که به تبع آن داستان فیلم در «عصری که بشر هنوز به‌عنوان انسان از خواب بیدار نشده بود» اتفاق می‌افتد و به طور خیالی(حتی شاید به صورت زمان پریشی تاریخی) اولین تلألو های آگاهی را مجسم میسازد.
اما در رابطه با کتاب که دارای دو بخش محتوا و فرم هست، بخش اول یعنی محتوا نویسنده تحقیق جامع و نه دقیقی رو در رابطه با اثر انجام داده که زیاد بر سر فلسفه کنفسیوسی مانور میدهد یا شاید بشه گفت تمام توجه اش رو معطوف اوگائی موری کرده، و تفسیرها فقط سنجشی بین میزوگوچی و موری را بازتاب میدهد، در حالی وسعت فیلم فراتر از چیزی است که در کتاب آورده شده، که بدلیل عدم آشنایی و درک نادرست کارول کاوانو، بخش محتوایی این کتاب زیاد چشمگیر نیست، اما نقطه قوت کتاب تحلیل فرم اثر و پرداخت کاملا مناسبی به اکثر سکانس های مهم فیلم رو داره، انگار که دادلی اندرو کتاب رو از شر فلسفه، جامعه و تحلیل محتوایی خلاص کرده باشه، و مسیر نقد فیلم را به مسیر آشناتری سوق داده باشد
در کل کتاب خوبی هست، که ارزش وقت گذاشتن رو داره.

[Navid Taghavi · Rating 4 out of 5]

مطمئناً میزوگوچی فیلمش را برای این ساخته که ملتش را درنوردد، آن هم با رساندن فریاد یک مادر به گوش آحاد ملت تا خاطرات "خانواده"ای را که دست تطاول تبعید (یا جنگ) از هم فروپاشیده دوباره در یاد آن‌ها زنده کند... فیلم انعکاس صدای تقریباً ناشنیدنی افسانه‌ای را ثبت و تقویت و نشر می‌کند که محققان عقیده دارند ریشه‌های تاریخی آن به اواخر عهد هی‌آن باز می‌گردد، یعنی زمانی که ملاکان غایب، که در حقیقت از دولت مستقل بودند، بر تیول‌ها و اردوگاه‌های کاری حکم می‌راندند که تحت نظارت مباشرانشان قرار داشت. (دادلی اندرو)
آنجیو هنگامی دستور پدر به شفقت‌ورزی را عملی می‌کند که تصمیم می‌گیرد جان خود را فدای برادرش و البته پیرزن هم‌زنجیر محتضری کند که از مفلوک‌ترین موجودات بشر است. زوشیو زمانی که نامیجی را به دوش می‌گیرد، بار شفقتی را برمی‌دارد که آنجیو برایش آماده کرده و این ثابت می‌کند که آرمان پدرش نه احساس صرف بلکه تعهد انسان به مبارزه با بدبینی و منفعت‌طلبی شخصی است. (کارول کاوانو)
-

[Patrick McCoy · Rating 4 out of 5]

I follwed the film up by reading Dudely Andrew and Carole Cavanaugh's BFI Film Classic book Sansho Dayu. This informative book discusses the making of the film and the differences between Mizoguchi's film and Mori Ogai's original version. One of the interesting changes Mizoguch made was changing the Jizo statue (protector of children), from Ogai's version with a kannon statue (Bodhisattva of compassion) in the film. Mizoguch also changes several other details like the ages of the children and the reasons for their father's exile. The authors also note that Mizgichi was competitive with Kurosawa and notes the similarities between this film and Rashomon in that both films are adaptations from Taisho period writers who based their stories on Heian periods for the plots, both contain flashbacks, and focus on the general plight and moral condition of human beings. It is a good supplement to the film.

[Philip · Rating 3 out of 5]

Sometimes my film viewing experiences are so profound that reading up on the film later actually detracts from the sense of ignorant wonder I had while watching. This is one of those cases. The history of the Sansho tale in Japanese tradition and its refashioning twice in the modern era (just before and right after Japan's disastrous nationalist period) was really interesting all the same.