"Een oorlog is nog niet voorbij als hij afgelopen is."
Deze quote zet de toon voor dit boek. Elke dag is een hoofdstukje, en sommige dagen zijn nu eenmaal lichter dan anderen. Ik ben inmiddels meer bekend met de inwoners van Aarle-Rixtel dan met mijn eigen dorp, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat dat gewoon de schrijfstijl van de auteur is. Vind ik op zich niet zo erg, ik kan ook uren lullen over mijn familie.
Tegen het einde aan leest het even alsof alles heel snel af moest. De verhalen waren wat verder gezocht en gingen vaak ook over meer dingen die ná de zomer afspeelde dan ten tijden.
Ook vond ik een foutje in het boek, dat deed mij wel lachen, want Wilhelmina vertrok naar London in 1940, niet 1945 zoals in het boek staat.
Dit boek is er zo eentje die bij mij gaat blijven, gewoon omdat het over de gewone mens ging, en ga ik zeker aanschaffen.