Midden in het schooljaar gaan Twan met zijn tweelingzus Linde, oma en zijn moeder naar IJsland om opi Kas op te halen om hem mee te nemen naar Nederland. Opi Kas woont al jaren in IJsland en kan niet langer voor zichzelf zorgen. Althans dat vinden oma en de moeder van Twan en Linde. Opi Kas weet zeker dat hij ongelukkig wordt in een verzorgingstehuis in Nederland en heeft hierdoor andere plannen. Hij wil ontsnappen, de bergen intrekken, maar heeft hierbij wel hulp nodig van Twan en Linde. “Een mens gaat graag dood zoals hij heeft geleefd”, vertrouwt hij Twan en Linde toe.
Opi Kas woont in een klein huisje. Hierdoor moet Twan noodgedwongen op de kamer bij die oude rimpelige man met gelige teennagels en een lekkend oog slapen. Langzaam wint de oude man door middel van humor het vertrouwen van Twan en later ook van Linde. Hij vertelt de kinderen over zijn harde leven als visser in IJsland. Hierdoor gaan de kinderen opi Kas steeds beter begrijpen en ook waarom hij in IJsland thuishoort. Steeds meer gaan ze om hun opa geven.
De rode draad in het verhaal draait om de vraag of zijn kleinkinderen, Twan en Linde, bereid zijn hem te helpen de bergen in te trekken. Dit zorgt bij de kinderen voor veel spanning en twijfel. Wat moeten ze doen? Naar wie moeten ze luisteren? Moeten ze het vertellen aan oma en aan moeder?
Ondertussen helpen de kinderen opi Kas zich zo goed mogelijk voor te bereiden op zijn trek de bergen in met behulp van Twans 'Grote Survival Handboek'. Het boek heeft een open einde, zodat je zelf een invulling kunt geven aan het uiteindelijke verloop.
Het is een kinderboek met als thema zelf te kunnen beslissen over de manier waarop men dood wil gaan en wanneer het daar de tijd voor is. Ondanks de zwaarte van het thema wordt het boek met humor en veel gevoel geschreven. Je leeft mee met de kinderen en de beslissing die zij moeten nemen. Het zet je aan het denken: wat zou ik doen?
Tevens ervaar je de voorgenomen beslissing van de volwassenen, oma en moeder, om opa in het verzorgingstehuis in Nederland te plaatsen. Zij schuiven de mening van opa aan de kant en negeren deze. Er wordt gedurende het verhaal zo min mogelijk gesproken over de beslissing om opa in een verzorgingstehuis te plaatsen.
Het boek geeft je een dubbel gevoel. Het plaatsen van ouderen in een verzorgingstehuis is aan de orde van de dag in de maatschappij. Over euthanasie en het beëindigen van het leven, passend bij jou, zijn de meningen van mensen erg verdeeld. Niemand wil hier echt een beslissing in nemen. Het is bijzonder dat de kinderen in dit boek gedurende het verhaal samen een beslissing nemen.