What do you think?
Rate this book
Aspects of the Masculine
The concept of masculinity was crucial not only to Jung's revolutionary theories of the human psyche, but also to his own personal development. If, as Jung believed, "modern man is already so darkened that nothing beyond the light of his own intellect illuminates his world," then it is essential to show every man the limits of his understanding and how to overcome them. In Aspects of the Masculine Jung does this by revealing his most significant insights concerning the nature and motivations of masculinity, both conscious and unconscious, and explaining how this affects the development of the personality. Offering a unique perspective on the masculine, based upon both his personal and clinical experiences, Jung asks questions that remain as insistent as ever. He offers answers that--whether they surprise, shock or edify--challenge us to re-examine our contemporary understanding of masculinity.
224 pages, Paperback
First published May 1, 1989
60 people are currently reading
993 people want to read
About the author
C.G. Jung
1,879 books11.6k followersCarl Gustav Jung (/jʊŋ/; German: [ˈkarl ˈɡʊstaf jʊŋ]), often referred to as C. G. Jung, was a Swiss psychiatrist and psychotherapist who founded analytical psychology. Jung proposed and developed the concepts of extraversion and introversion; archetypes, and the collective unconscious. His work has been influential in psychiatry and in the study of religion, philosophy, archeology, anthropology, literature, and related fields. He was a prolific writer, many of whose works were not published until after his death.
The central concept of analytical psychology is individuation—the psychological process of integrating the opposites, including the conscious with the unconscious, while still maintaining their relative autonomy. Jung considered individuation to be the central process of human development.
Jung created some of the best known psychological concepts, including the archetype, the collective unconscious, the complex, and synchronicity. The Myers-Briggs Type Indicator (MBTI), a popular psychometric instrument, has been developed from Jung's theory of psychological types.
Though he was a practising clinician and considered himself to be a scientist, much of his life's work was spent exploring tangential areas such as Eastern and Western philosophy, alchemy, astrology, and sociology, as well as literature and the arts. Jung's interest in philosophy and the occult led many to view him as a mystic, although his ambition was to be seen as a man of science. His influence on popular psychology, the "psychologization of religion", spirituality and the New Age movement has been immense.
The central concept of analytical psychology is individuation—the psychological process of integrating the opposites, including the conscious with the unconscious, while still maintaining their relative autonomy. Jung considered individuation to be the central process of human development.
Jung created some of the best known psychological concepts, including the archetype, the collective unconscious, the complex, and synchronicity. The Myers-Briggs Type Indicator (MBTI), a popular psychometric instrument, has been developed from Jung's theory of psychological types.
Though he was a practising clinician and considered himself to be a scientist, much of his life's work was spent exploring tangential areas such as Eastern and Western philosophy, alchemy, astrology, and sociology, as well as literature and the arts. Jung's interest in philosophy and the occult led many to view him as a mystic, although his ambition was to be seen as a man of science. His influence on popular psychology, the "psychologization of religion", spirituality and the New Age movement has been immense.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
September 27, 2011
One thing about Dr. Jung. He doesn't take an impersonal, detached view of his subjects, rather it is obvious he has lived the experiences he puts the analytic lens to, and that with heart. This is perhaps the most personal and heart wrenching work I have read from Jung. He faces the psyche of the male with all the gusto of a matador facing a prize bull.
Although we like to consider ourselves unique, I don't think hardly any of us could argue with Jung's insights on masculinity. It turns out there are a limited number of psychological experiences we can encounter which manifest in yet again a limited number of archetypes. So, the masculine journey we find, follows most closely that journey of the supreme example of the Father, the Sun. The sun rises in the morning, reaches it's apex at high noon where it shines the most light, and makes it's way back down to the nebulous realm below the horizon. Symbolically, in life the male rises from the primordial unconscious, attains Ego after much striving, only to begin to lose libido as he approaches old age, again descending to the unconscious.
But we find Nature abhors a vacuum and this loss of libido is compensated by the Anima, or the feminine side all men possess. We in older age become softer, gentler and more creative, or else we stultify and become rigid, set in our ways as if those ways depend solely on us to carry them forward. Having attained the age of forty five, I can relate deeply to this book and the phases of life it brings to light. Not only in others do I see these psychological workings, but in myself as well.
Because of works like these, I consider Jung a pioneer. Not just in psychological knowledge does he excel, but in the prudential variety as well. One would do good to read closely books such as these and ponder their nuances and even echoes in one's life.
Although we like to consider ourselves unique, I don't think hardly any of us could argue with Jung's insights on masculinity. It turns out there are a limited number of psychological experiences we can encounter which manifest in yet again a limited number of archetypes. So, the masculine journey we find, follows most closely that journey of the supreme example of the Father, the Sun. The sun rises in the morning, reaches it's apex at high noon where it shines the most light, and makes it's way back down to the nebulous realm below the horizon. Symbolically, in life the male rises from the primordial unconscious, attains Ego after much striving, only to begin to lose libido as he approaches old age, again descending to the unconscious.
But we find Nature abhors a vacuum and this loss of libido is compensated by the Anima, or the feminine side all men possess. We in older age become softer, gentler and more creative, or else we stultify and become rigid, set in our ways as if those ways depend solely on us to carry them forward. Having attained the age of forty five, I can relate deeply to this book and the phases of life it brings to light. Not only in others do I see these psychological workings, but in myself as well.
Because of works like these, I consider Jung a pioneer. Not just in psychological knowledge does he excel, but in the prudential variety as well. One would do good to read closely books such as these and ponder their nuances and even echoes in one's life.
May 17, 2017
Psikanalizcilerin ve Freudian Psikologların sevebileceği bir kitap. Mitolojiyi de seviyorsanız odipal ve fallik süreçlerin mitolojideki simgelerini okumaktan keyif alabilirsiniz. Ben şahsım adına nöropsikolojiye aşık bir psikolog olarak okurken pek keyif alamadım ve Jung'un hatrina üç puan verdim.
April 6, 2019
Maskülenliğin doğumdan ölüme kadar olan yolculuktaki şekillenişini ve baskın evrelerinin anlatılması itibariyle oldukça değerli bir kitap. Ancak hem Jung'ın yaşadığı dönemin etkisiyle, hem de derleyenlerin kitaba seçtikleri kesitler sebebiyle rüya, masal ve mitoloji dayanağı, ffizyoloji ve modern bilimlerinkinden daha ağır basıyor. Dolayısıyla kitap bu konulara ilgili olanlar için daha anlamlı bir hale gelecektir, ancak bu haliyle de, Jung'ın oldukça önemli tespitleri sayesinde Maskülen, herkes için son derece kıymetli bilgiler içeriyor
September 22, 2020
U Jungových knih je pro mě důležité hlavně to, jak jsou přeložené. Tato je přeložená opravdu dobře, takže se mi dobře četla a něco mi mohla skutečně předat. Z hlediska obtížnosti (kde Člověk a jeho symboly je easy a Červená kniha je very difficult) jde o normal. Líbil se mi i český doslov, který se zabýval některými zastaralými částmi (léčba homosexuality) a vysvětloval jak tehdejší zeitgeist Junga ovlivnil v jeho přemýšlení. Inu, ani mistr se tomu někdy nevyhne :)
October 31, 2008
This is a nice collection of Jung's essays, though I disagreed with some of the insinuations of homosexuality's origins, which are outdated by now.
May 2, 2021
Despite a lack of cohesion, through Jung's alchemical teachings I was finally able to transform mercury in gold.
February 10, 2020
Carl Jung is a genious ..... This book starts off with a bang exploring what the hero and moves steadily into archetypes and symbolism. It delves into opposites and the personification of opposites. Beautiful stuff.This is absolutely brilliant.
May 23, 2023
bir yıldız bile fazla.
July 25, 2019
Her ne kadar Jung'un, psişenin maskülen bileşenlerini ve anima-animus arketiplerini inceleyen çalışmalarını içerse de yüksek yoğunlukta Jung’un Hristiyan teolojisini(Jung'un bunu bir mit olarak değerlendirmesine ve dönemine göre ilerici diyebileceğimiz Hristiyan görüşüne rağmen) ve çokça atıfta bulunduğu, belki de en cesur çalışmalarını içeren "Psychologie und Alchemie(Psikoloji ve Simya)" kitabındaki simyanın psikolojiyle ilişkisine yoğunlaşmış çalışmalarını da içermesinden dolayı bu kitap daha çok Jung'un çalışmalarının kolektif bir özeti olarak sunulabilir. Önsözde de belirtildiği gibi Jung’un kendini erkeğin psikolojisine adadığı tek bir eser bulunmamakta ve bu nedenle “Jung ve maskülen” konusu üzerine tek bir derleme olmak gibi bir iddiası yok. Dolayısıyla böyle bir beklentiyle okunması yalnızca hayal kırıklığıyla sonuçlanacaktır. Kadının eril arketipi üzerine yaptığı çalışmalar, yaşadığı ataerkil dönem içinde değerlendirildiğinde devrimci nitelikte. Bunu kendi yaptığı eleştirilerden de anlamak mümkün;
“Animus ve anima terimleri Çince hun ve kwei terimlerine karşılık gelir ancak her zaman erkeğe yönelik kullanılırlar. Çinliler --maalesef benim kadar-- kadın psikolojisiyle ilgilenmemişlerdi.. Ortaçağda kadın psikolojisi Chose inconnue [bilinmeyen bir şey] idi ve benzer şekilde eski Çin filozofları eril animusun cennet için varolduğu, dişil ruhunsa sadece ölümden sonra yere batan bir hayalet, heyula olduğu düşüncesine sahiptiler.. Bu yüzden Çinliler erkeğin içindeki animusla bizim Logos ya da bilinç ilkesi dediğimiz şeyi kastetmişlerdir.” (S. 160-161)
Kadının eril gücünü tanımakla toplumsal cinsiyet üzerine görüşlerinin günümüze yakınlaştığını fakat bunu belirli bir kadın normuyla barışık olma durumuna koşullandırarak (baştan aşağı kadın olan kadın) tam olgunluğuna varamadığını, günümüz ile kendi dönemi arasında arafta bir yerde kaldığını söyleyebilirim;
“Benzer şekilde profesyonel kadın, animusuna, baba prototipine bürünür ve dişinin erilliği yerine yüce bir tanrısallık, kahramanın bir taklidini geliştirir.
Dr. Jung kadınlığın gücünden, onun erkek adaptasyonunun herhangi bir taklidinden nasıl daha güçlü olduğundan ve tıpkı erilliğinden emin olan bir erkeğin bir kadın gibi yumuşak başlı ve sabırlı olabilmesi gibi baştan ayağa kadın olan bir kadının erilleşmeye nasıl gücünün yeteceğinden bahsederek konuşmasına devam etti.”
İnsan psikolojisi üzerine olduğu kadar toplumsal cinsiyet konusunda da Hristiyan görüşünden etkilendiğini aşağıdaki kesitten görmek mümkün;
“Merkür’ün ‘yükselen’ etken kısmına Sol denir; edilgen kısım ancak bu etken kısım sayesinde anlaşılabilir. Edilgen kısım bu yüzden Luna adını taşır çünkü ışığını güneşten alır...Merkür ikiliği aynı maddenin sadece farklı yönleridir. ” [Burada Genesis’in bir çeşit yansımasını görmek mümkün. İlk yaratılan Adem (Sol) ve Havva (Luna) ondan yaratılır.]
“Simyaya göre gölge, ışığın eksikliğinden başka bir şey değildir. Gölge güneşi kirleten bir sistir. İnsanın içindeki “doğal kükürt” Dorn’a göre “bozulmanın sebebi” olan ateş elementiyle birdir ve bu ateş “Filozofların güneşi” tarafından tutuşturulur. “İnsan bozulma tehlikesinde olduğu için kendi maddesi onu nefretle kovalar”. Bununla ilk günahı ve bu günahtan kaynaklanan bozulmayı kasteder.” [Yine Hristiyanlıkta gördüğümüz, Ademoğulları olarak herkesin doğasının günahkar olması.] (S. 113)
Daha iyi anlaşılması adına bu kitabı okumadan önce Jung'un arketip kavramlarını ve simya felsefesini incelemekte fayda var. Kitabın büyük bir kısmı da bu bağlamda Jung'un masküleni Merkür maddesinin özellikleri üzerinden değerlendirmesini içeriyor. Jung, Logos(eril bilinç) ve Eros(dişil bilinç)'u simyasal Sol(güneş) ve Luna(ay) ile eşitlemekte, bunları da simyada karşıtlıklardan oluşması sebebiyle dönüştürücü madde olan Merkür'ün etken maddeleri olarak tanımlamaktadır. "Simyasal biçimiyle Merkür gerçekte var olmadığına göre Merkür'ün ...bizatihi bilindışını imlemesi gerekir." Animayı erkeğin içindeki ruhsal güçlerin dişil bir figürce sembolize edilen, animusu ise kadının içindeki ruhsal güçlerin eril bir figürce sembolize edilen imgesi olarak tanımlar.
Eşcinsellik konusunda ise, burada karşı çıktığı Adler’in görüşleri kadar rezil olmamakla birlikte, Jung’un da görüşleri günümüzde tamamıyla geçerliliğini yitirmiştir;
“Genelde anima kimliğiyle nitelendirilen eşcinsellik vardır. Bu olgunun bilindik sıklığını dikkate aldığımızda patolojik bir sapkınlık olarak yorumlanması çok kuşku uyandırır. Psikolojik bulgular bunun daha ziyade tek yönlü bir cinsel varlık rolüyle özdeşleşmeye karşı kendine özgü bir dirençle birlikte hermafrodit arketipinden tamamlanamamış bir kopuş meselesi olduğunu gösterir. Bu tür bir eğilim, bir noktaya kadar tek yönlü bir cinsel varlığın kaybettiği İlk İnsan arketipini muhafaza ettiği için her halükarda olumsuz addedilmemelidir.” (s.146)
“Dr. Jung: Erkeğin animasının hangi koşullar altında dişi ya da hermafrodit olabileceğini düşünüyorsun?
Cevap: Eşcinsel olduğunda.
Dr. Jung: Doğru. Bilinçli zihin dişil olduğunda insan çoğu zaman cinsiyeti belirsiz hayvan figürleriyle karşılaşır. Belki sapkınlıklarından muaf değildir ancak herkesin belirli ölçüde sapkınlıkları vardır; hepimizin, bütün nüfusun içinde o katil yüzdesi vardır.”
..
Dr. Jung: ..dini açıdan gelişmemiş; o açıdan on, on iki yaşlarında bir nevi eşcinsel delikanlı olarak ifade şansı bulmuş olabilir. Bu, sembolik eşcinsellik olurdu.. bilinçli bir eşcinsellik teşhiri yoktur;.. normal olanın bozukluğu olmadığını varsayabiliriz.” (s. 162-164)
Sembolik eşcinselliği ise “erkeğin bazı yönlerden olgun olmaması ve toyluğun kendisini farklı şekillerde ifade etmesi -ne kadınlarla, ne hayatla, ne de maneviyatla ilgileniyor-" şeklinde tanımlıyor. Cinselliğiyle başa çıkamamasından ziyade erkeğin duygusuz olmasından bahsediyor. Burada cinsellik ile cinsiyeti eş anlamlı kullanıyor. (Bu çeviride belirtilmeyen bir hata da olabilir. Kendi dilinde araştırmak gerekir.) “Cinsiyeti normal ancak ilişkilendirilmemiş cinsiyet, bir tür oto-erotizm... Eros gelişmemiş, cinselliği değil. Hiçbir şekilde gelişmemiş değil ancak cinsellikle olan ilişkisi yanlış.” Oto-erotizm ile aslında narsistik libidonun nesne libidosuna olgunlaşamamasından bahsetmiş olmuyor mu? Burada aklıma oturmayan noktalar olduğundan yorum yapmamayı tercih ediyorum fakat çelişkili geliyor. Kitabın iki bölümünde de Jung’un kendisiyle çelişmesi (sapkınlık değil-sapkınlık) bu konuda net bir fikre ulaşamadığını düşündürüyor. Eşcinsel bireyin kendi cinselliğine dair duygularının olmamasının Eros’u cinselliğiyle ilişkilendirememesine sebep olduğunu ve animası tarafından ele geçirilmesiyle sonuçlandığını açıklıyor. Burada eşcinselliği salt cinsellik üzerinden değerlendirdiğini, duygusallığını tamamen gözardı ettiğini/görmezden geldiğini düşünüyorum. “Sapkınlıkları” insan doğasının bir parçası olarak kabul etmesi ve kabul edilebilir görmesi, eşcinselliği bir sapkınlık çerçevesinde kabul edilebilir olarak nitelendirmekle yaptığı hatanın telafisi olamıyor.
Kişisel Notlar;
“Psikoloji bize psikede bir anlamda eski olan hiçbir şeyin olmadığını, aslında hiçbir şeyin ölmediğini öğretir… Her kim kendini yeni ve alışılmadık şeylere karşı koruyup geçmişe sığınırsa kendini yeniyle özdeşleştirip geçmişten kaçan adamla aynı nevrotik duruma düşer. Tek farkı birinin geçmişten, diğerininse gelecekten uzaklaşmasıdır. Prensipte ikisi de aynı şeyi yapar: Karşıtlıkların geriliminde dar bilinçlerini parçalarlar ve daha geniş, yüksek bir bilinç inşa etmek yerine mevcut bilinci pekiştirirler… tabiat daha yüksek bir bilinç düzeyiyle ilgili herhangi bir şeyle ilgilenmez; bunun tam tersi geçerlidir. Toplumsa psikenin bu marifetlerine çok fazla değer vermez; psike her daim kişilik için değil, başarı için değerlendirilir. Kişilik çoğunlukla insanın ölümünden sonra ödüllendirilir. Bu bilgiler bizi belirli bir çözüme mecbur eder: Kendimizi elde edilebilir şeylerle sınırlandırmaya ve sosyal açıdan etkin bireyin gerçek kendiliğini keşfettiği belirli yetenekleri ayırt etmeye mecbur kalırız.”
Baba İmagosu
“Baba korkusu çocuğun anneyle özdeşleşmesini bozabilir ama öte yandan yakınlaştırması da mümkündür. O zaman tipik bir nevrotik durum ortaya çıkar: Çocuk ister ama aynı zamanda istemez, aynı zamanda hem evet hem hayır der.”
“Baba imagosunun bu yönü genel olarak arketipin karakteristik bir özelliğidir;.. bilinç üzerinde taban tabana zıt etkiler gösterebilir ve hareket edebilir.”
“Baba imagosunun çelişkili davranışının öğretici ve iyi bilinen bir örneği Tobit’in kitabındaki aşk öyküsüdür… Efsane psikolojik açıdan doğru bir açıklama getirmektedir: Raguel(baba)’e insanüstü bir kötülük atfetmemekte, psikolojinin insan bireyin ne olduğu ve neler yapabildiğiyle, insanın kendisi yapmayıp içinde bulunduğu, doğuştan var olan içgüdüsel sisteme ne atfedilmesi gerektiğini birbirinden ayırması gibi, insanla şeytanı birbirinden ayırmaktadır.”
“ ..tıpkı bilinçdışı kompleksin bilinçte göründüğü sırada ifade ediliş biçimleri gibi, baba kümeleşmesinin bilinçli ifadesi Janus yüzünü, pozitif ve negatif bileşenlerini takınır.”
“Animus ve anima terimleri Çince hun ve kwei terimlerine karşılık gelir ancak her zaman erkeğe yönelik kullanılırlar. Çinliler --maalesef benim kadar-- kadın psikolojisiyle ilgilenmemişlerdi.. Ortaçağda kadın psikolojisi Chose inconnue [bilinmeyen bir şey] idi ve benzer şekilde eski Çin filozofları eril animusun cennet için varolduğu, dişil ruhunsa sadece ölümden sonra yere batan bir hayalet, heyula olduğu düşüncesine sahiptiler.. Bu yüzden Çinliler erkeğin içindeki animusla bizim Logos ya da bilinç ilkesi dediğimiz şeyi kastetmişlerdir.” (S. 160-161)
Kadının eril gücünü tanımakla toplumsal cinsiyet üzerine görüşlerinin günümüze yakınlaştığını fakat bunu belirli bir kadın normuyla barışık olma durumuna koşullandırarak (baştan aşağı kadın olan kadın) tam olgunluğuna varamadığını, günümüz ile kendi dönemi arasında arafta bir yerde kaldığını söyleyebilirim;
“Benzer şekilde profesyonel kadın, animusuna, baba prototipine bürünür ve dişinin erilliği yerine yüce bir tanrısallık, kahramanın bir taklidini geliştirir.
Dr. Jung kadınlığın gücünden, onun erkek adaptasyonunun herhangi bir taklidinden nasıl daha güçlü olduğundan ve tıpkı erilliğinden emin olan bir erkeğin bir kadın gibi yumuşak başlı ve sabırlı olabilmesi gibi baştan ayağa kadın olan bir kadının erilleşmeye nasıl gücünün yeteceğinden bahsederek konuşmasına devam etti.”
İnsan psikolojisi üzerine olduğu kadar toplumsal cinsiyet konusunda da Hristiyan görüşünden etkilendiğini aşağıdaki kesitten görmek mümkün;
“Merkür’ün ‘yükselen’ etken kısmına Sol denir; edilgen kısım ancak bu etken kısım sayesinde anlaşılabilir. Edilgen kısım bu yüzden Luna adını taşır çünkü ışığını güneşten alır...Merkür ikiliği aynı maddenin sadece farklı yönleridir. ” [Burada Genesis’in bir çeşit yansımasını görmek mümkün. İlk yaratılan Adem (Sol) ve Havva (Luna) ondan yaratılır.]
“Simyaya göre gölge, ışığın eksikliğinden başka bir şey değildir. Gölge güneşi kirleten bir sistir. İnsanın içindeki “doğal kükürt” Dorn’a göre “bozulmanın sebebi” olan ateş elementiyle birdir ve bu ateş “Filozofların güneşi” tarafından tutuşturulur. “İnsan bozulma tehlikesinde olduğu için kendi maddesi onu nefretle kovalar”. Bununla ilk günahı ve bu günahtan kaynaklanan bozulmayı kasteder.” [Yine Hristiyanlıkta gördüğümüz, Ademoğulları olarak herkesin doğasının günahkar olması.] (S. 113)
Daha iyi anlaşılması adına bu kitabı okumadan önce Jung'un arketip kavramlarını ve simya felsefesini incelemekte fayda var. Kitabın büyük bir kısmı da bu bağlamda Jung'un masküleni Merkür maddesinin özellikleri üzerinden değerlendirmesini içeriyor. Jung, Logos(eril bilinç) ve Eros(dişil bilinç)'u simyasal Sol(güneş) ve Luna(ay) ile eşitlemekte, bunları da simyada karşıtlıklardan oluşması sebebiyle dönüştürücü madde olan Merkür'ün etken maddeleri olarak tanımlamaktadır. "Simyasal biçimiyle Merkür gerçekte var olmadığına göre Merkür'ün ...bizatihi bilindışını imlemesi gerekir." Animayı erkeğin içindeki ruhsal güçlerin dişil bir figürce sembolize edilen, animusu ise kadının içindeki ruhsal güçlerin eril bir figürce sembolize edilen imgesi olarak tanımlar.
Eşcinsellik konusunda ise, burada karşı çıktığı Adler’in görüşleri kadar rezil olmamakla birlikte, Jung’un da görüşleri günümüzde tamamıyla geçerliliğini yitirmiştir;
“Genelde anima kimliğiyle nitelendirilen eşcinsellik vardır. Bu olgunun bilindik sıklığını dikkate aldığımızda patolojik bir sapkınlık olarak yorumlanması çok kuşku uyandırır. Psikolojik bulgular bunun daha ziyade tek yönlü bir cinsel varlık rolüyle özdeşleşmeye karşı kendine özgü bir dirençle birlikte hermafrodit arketipinden tamamlanamamış bir kopuş meselesi olduğunu gösterir. Bu tür bir eğilim, bir noktaya kadar tek yönlü bir cinsel varlığın kaybettiği İlk İnsan arketipini muhafaza ettiği için her halükarda olumsuz addedilmemelidir.” (s.146)
“Dr. Jung: Erkeğin animasının hangi koşullar altında dişi ya da hermafrodit olabileceğini düşünüyorsun?
Cevap: Eşcinsel olduğunda.
Dr. Jung: Doğru. Bilinçli zihin dişil olduğunda insan çoğu zaman cinsiyeti belirsiz hayvan figürleriyle karşılaşır. Belki sapkınlıklarından muaf değildir ancak herkesin belirli ölçüde sapkınlıkları vardır; hepimizin, bütün nüfusun içinde o katil yüzdesi vardır.”
..
Dr. Jung: ..dini açıdan gelişmemiş; o açıdan on, on iki yaşlarında bir nevi eşcinsel delikanlı olarak ifade şansı bulmuş olabilir. Bu, sembolik eşcinsellik olurdu.. bilinçli bir eşcinsellik teşhiri yoktur;.. normal olanın bozukluğu olmadığını varsayabiliriz.” (s. 162-164)
Sembolik eşcinselliği ise “erkeğin bazı yönlerden olgun olmaması ve toyluğun kendisini farklı şekillerde ifade etmesi -ne kadınlarla, ne hayatla, ne de maneviyatla ilgileniyor-" şeklinde tanımlıyor. Cinselliğiyle başa çıkamamasından ziyade erkeğin duygusuz olmasından bahsediyor. Burada cinsellik ile cinsiyeti eş anlamlı kullanıyor. (Bu çeviride belirtilmeyen bir hata da olabilir. Kendi dilinde araştırmak gerekir.) “Cinsiyeti normal ancak ilişkilendirilmemiş cinsiyet, bir tür oto-erotizm... Eros gelişmemiş, cinselliği değil. Hiçbir şekilde gelişmemiş değil ancak cinsellikle olan ilişkisi yanlış.” Oto-erotizm ile aslında narsistik libidonun nesne libidosuna olgunlaşamamasından bahsetmiş olmuyor mu? Burada aklıma oturmayan noktalar olduğundan yorum yapmamayı tercih ediyorum fakat çelişkili geliyor. Kitabın iki bölümünde de Jung’un kendisiyle çelişmesi (sapkınlık değil-sapkınlık) bu konuda net bir fikre ulaşamadığını düşündürüyor. Eşcinsel bireyin kendi cinselliğine dair duygularının olmamasının Eros’u cinselliğiyle ilişkilendirememesine sebep olduğunu ve animası tarafından ele geçirilmesiyle sonuçlandığını açıklıyor. Burada eşcinselliği salt cinsellik üzerinden değerlendirdiğini, duygusallığını tamamen gözardı ettiğini/görmezden geldiğini düşünüyorum. “Sapkınlıkları” insan doğasının bir parçası olarak kabul etmesi ve kabul edilebilir görmesi, eşcinselliği bir sapkınlık çerçevesinde kabul edilebilir olarak nitelendirmekle yaptığı hatanın telafisi olamıyor.
Kişisel Notlar;
“Psikoloji bize psikede bir anlamda eski olan hiçbir şeyin olmadığını, aslında hiçbir şeyin ölmediğini öğretir… Her kim kendini yeni ve alışılmadık şeylere karşı koruyup geçmişe sığınırsa kendini yeniyle özdeşleştirip geçmişten kaçan adamla aynı nevrotik duruma düşer. Tek farkı birinin geçmişten, diğerininse gelecekten uzaklaşmasıdır. Prensipte ikisi de aynı şeyi yapar: Karşıtlıkların geriliminde dar bilinçlerini parçalarlar ve daha geniş, yüksek bir bilinç inşa etmek yerine mevcut bilinci pekiştirirler… tabiat daha yüksek bir bilinç düzeyiyle ilgili herhangi bir şeyle ilgilenmez; bunun tam tersi geçerlidir. Toplumsa psikenin bu marifetlerine çok fazla değer vermez; psike her daim kişilik için değil, başarı için değerlendirilir. Kişilik çoğunlukla insanın ölümünden sonra ödüllendirilir. Bu bilgiler bizi belirli bir çözüme mecbur eder: Kendimizi elde edilebilir şeylerle sınırlandırmaya ve sosyal açıdan etkin bireyin gerçek kendiliğini keşfettiği belirli yetenekleri ayırt etmeye mecbur kalırız.”
Baba İmagosu
“Baba korkusu çocuğun anneyle özdeşleşmesini bozabilir ama öte yandan yakınlaştırması da mümkündür. O zaman tipik bir nevrotik durum ortaya çıkar: Çocuk ister ama aynı zamanda istemez, aynı zamanda hem evet hem hayır der.”
“Baba imagosunun bu yönü genel olarak arketipin karakteristik bir özelliğidir;.. bilinç üzerinde taban tabana zıt etkiler gösterebilir ve hareket edebilir.”
“Baba imagosunun çelişkili davranışının öğretici ve iyi bilinen bir örneği Tobit’in kitabındaki aşk öyküsüdür… Efsane psikolojik açıdan doğru bir açıklama getirmektedir: Raguel(baba)’e insanüstü bir kötülük atfetmemekte, psikolojinin insan bireyin ne olduğu ve neler yapabildiğiyle, insanın kendisi yapmayıp içinde bulunduğu, doğuştan var olan içgüdüsel sisteme ne atfedilmesi gerektiğini birbirinden ayırması gibi, insanla şeytanı birbirinden ayırmaktadır.”
“ ..tıpkı bilinçdışı kompleksin bilinçte göründüğü sırada ifade ediliş biçimleri gibi, baba kümeleşmesinin bilinçli ifadesi Janus yüzünü, pozitif ve negatif bileşenlerini takınır.”
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 22, 2025
Kompilace Jungových statí, přednášek, dopisů a rozhovorů zaměřených na téma mužství, z nichž je značná část dostupná také v devítidílném Výboru z díla C. G. Junga. Americký psychiatr John Beebe uspořádal texty tak, že velebí Jungův badatelský přístup – od hrdinských mýtů přes alchymii a křesťanství až k aplikacím v „moderní“ době.
Uspořádání působí logicky a čtivě, byť – jak je u Junga obvyklé – vyžaduje otevřenou mysl a schopnost vnímat věci na více rovinách. Pokud bych obtížnost přiblížil na stupnici, kde 1 znamená lehké čtení pro laika a 10 odbornou psychoanalytickou studii, pak tato kniha stojí někde uprostřed. Pro úplného začátečníka může být chvílemi hutná, avšak nevyžaduje, aby měl čtenář v malíčku Jungovu terminologii.
"Zdá se totiž, že přírodě ani v nejmenším nezáleží na vyšším stavu vědomí, právě naopak. Ani společnost nedokáže tyto dovedné kousky duše ocenit, odměňuje přece vždy v první řadě výkon, nikoli osobnost; ta bývá většinou oceněna až po smrti."
"Když se člověk dokáže probojovat k uznání toho faktu, že hlasy a bludné představy nemocného na duchu jsou autonomní, že fobie a obsese neurotika vyplývají z jeho rozumu a vůle a že já nemůže vytvářet žádné svévolné sny, nýbrž sní pouze tak, jak musí - pak dokáže také porozumět tomu, že nejdřív byli bohové, a teprve po nich vznikla teologie. Ba očividně musíme jít ještě o krok dál a přijmout, že nejdříve byla jedna světlá a jedna šerá postava a teprve po nich jasno vědomí, které se vymanilo z noci a jejího nejistého kmitání hvězd."
Je třeba brát v potaz, že Jung (1875–1961) byl průkopníkem analytické psychologie a některé jeho závěry dnes mohou působit překonaně – nejvíce je to patrné v pohledu na homosexualitu, tehdy ještě chápánu jako předmět psychologické terapie. Přesto jeho texty nabízejí nemálo inspirace pro osobní růst i hlubší přemýšlení o životě. Zvídavého čtenáře nepochybně potěší pasáže o alchymii i odkazy na další zajímavá díla.
V textu mě nicméně zarazila jedna pasáž na téma alchymie a mytologie: „Červeň, teplota a suchost jsou klasické vlastnosti egyptského Tyfóna. Ten, jakožto zlý princip, má stejně jako alchymistická síra blízký vztah k ďáblu.“ Týfón (Τυφών) je však nestvůra z řecké mytologie, obr se stovkou dračích hlav a s hlasem člověka, psa a býka, který v podsvětí zplodil Kerbera.
V antické literatuře jsem již narazil na jeho ztotožňování s egyptským Sutechem (Sethem), bratrem a vrahem Usira (Osirise), bohem pouště a pánem chaosu. Odtud zřejmě pramení i uvedené „egyptské“ zařazení, které se přeneslo do alchymistických textů. V knize by v tomto případě rozhodně neuškodila ediční poznámka.
Knihu bych doporučil nejen studentům psychologie či zájemcům o filosofii a religionistiku, ale i čtenářům hledajícím nový úhel pohledu na vlastní život. Pro mě samotného, který našel v Výboru z díla odpovědi na mnohé dlouho kladené otázky, byla tato kompilace příjemným připomenutím známých pasáží a zároveň přinesla další vhled do rozsáhlého díla tohoto myslitele.
Uspořádání působí logicky a čtivě, byť – jak je u Junga obvyklé – vyžaduje otevřenou mysl a schopnost vnímat věci na více rovinách. Pokud bych obtížnost přiblížil na stupnici, kde 1 znamená lehké čtení pro laika a 10 odbornou psychoanalytickou studii, pak tato kniha stojí někde uprostřed. Pro úplného začátečníka může být chvílemi hutná, avšak nevyžaduje, aby měl čtenář v malíčku Jungovu terminologii.
"Zdá se totiž, že přírodě ani v nejmenším nezáleží na vyšším stavu vědomí, právě naopak. Ani společnost nedokáže tyto dovedné kousky duše ocenit, odměňuje přece vždy v první řadě výkon, nikoli osobnost; ta bývá většinou oceněna až po smrti."
"Když se člověk dokáže probojovat k uznání toho faktu, že hlasy a bludné představy nemocného na duchu jsou autonomní, že fobie a obsese neurotika vyplývají z jeho rozumu a vůle a že já nemůže vytvářet žádné svévolné sny, nýbrž sní pouze tak, jak musí - pak dokáže také porozumět tomu, že nejdřív byli bohové, a teprve po nich vznikla teologie. Ba očividně musíme jít ještě o krok dál a přijmout, že nejdříve byla jedna světlá a jedna šerá postava a teprve po nich jasno vědomí, které se vymanilo z noci a jejího nejistého kmitání hvězd."
Je třeba brát v potaz, že Jung (1875–1961) byl průkopníkem analytické psychologie a některé jeho závěry dnes mohou působit překonaně – nejvíce je to patrné v pohledu na homosexualitu, tehdy ještě chápánu jako předmět psychologické terapie. Přesto jeho texty nabízejí nemálo inspirace pro osobní růst i hlubší přemýšlení o životě. Zvídavého čtenáře nepochybně potěší pasáže o alchymii i odkazy na další zajímavá díla.
V textu mě nicméně zarazila jedna pasáž na téma alchymie a mytologie: „Červeň, teplota a suchost jsou klasické vlastnosti egyptského Tyfóna. Ten, jakožto zlý princip, má stejně jako alchymistická síra blízký vztah k ďáblu.“ Týfón (Τυφών) je však nestvůra z řecké mytologie, obr se stovkou dračích hlav a s hlasem člověka, psa a býka, který v podsvětí zplodil Kerbera.
V antické literatuře jsem již narazil na jeho ztotožňování s egyptským Sutechem (Sethem), bratrem a vrahem Usira (Osirise), bohem pouště a pánem chaosu. Odtud zřejmě pramení i uvedené „egyptské“ zařazení, které se přeneslo do alchymistických textů. V knize by v tomto případě rozhodně neuškodila ediční poznámka.
Knihu bych doporučil nejen studentům psychologie či zájemcům o filosofii a religionistiku, ale i čtenářům hledajícím nový úhel pohledu na vlastní život. Pro mě samotného, který našel v Výboru z díla odpovědi na mnohé dlouho kladené otázky, byla tato kompilace příjemným připomenutím známých pasáží a zároveň přinesla další vhled do rozsáhlého díla tohoto myslitele.
November 10, 2020
At first this book made me really angry, because there's a section of the book near the beginning where he talks about (sexual/romantic) relationships being easy to get into for men, with the main choice being whether to have mature or immature relationships. I've read other books on masculinity that treat subsections of men as non-entities so was reading warily. Jung then goes on to treat all kinds of men, including those who have not had relationships, those who have been raped and sexually abused, homosexuals [who he pathologizes], with extraordinary compassion, perhaps more than I've seen in any other work.
There isn't a lot of content relating to patients, a lot of it is Jung talking about alchemical symbolism and the anima/animus and dream interpretation.
As for Jung as a person and author, he's growing on me. I have no idea how a person like Jung could be. Jordan Peterson might be closest, but he'd have take LSD for a year and majorly chill out before spending 5 more years wandering the world, living with tribes and different ethnic groups, hitching it, and becoming one with the earth.
There are some essays written by others with records of what he said--- imagine that you ask some guy a question and he responds
"Many souls are young; they are promiscuous; they are prostitutes in the unconscious and sell themselves cheaply. They are like flowers that bloom and die and come again. Other souls are older, like trees or palms. They find, or must seek, one complete animus, who shall perhaps be many in one. And when they find him, it is like the closing of an electric circuit. Then they know the meaning of life."
Dude. Invite this guy to my party.
A random sentence that struck me was "but in my opinion an immature man is quite right to be afraid of women, because his relations with women are generally disastrous". Both in the sense of honoring fears that I've had, and acknowledging that this is more going on than 'fear of rejection', I feel like Jung teaching young men about women would be a profoundly different cultural course, an examination of their own projections, fantasies and demons.
Also a lot of emphasis in the book that adolescent men should stop having sex with their male schoolmates and transition healthily to having sex with women when they grow up, otherwise they'll be homosexuals who are perpetual youths. Times have changed!
There isn't a lot of content relating to patients, a lot of it is Jung talking about alchemical symbolism and the anima/animus and dream interpretation.
As for Jung as a person and author, he's growing on me. I have no idea how a person like Jung could be. Jordan Peterson might be closest, but he'd have take LSD for a year and majorly chill out before spending 5 more years wandering the world, living with tribes and different ethnic groups, hitching it, and becoming one with the earth.
There are some essays written by others with records of what he said--- imagine that you ask some guy a question and he responds
"Many souls are young; they are promiscuous; they are prostitutes in the unconscious and sell themselves cheaply. They are like flowers that bloom and die and come again. Other souls are older, like trees or palms. They find, or must seek, one complete animus, who shall perhaps be many in one. And when they find him, it is like the closing of an electric circuit. Then they know the meaning of life."
Dude. Invite this guy to my party.
A random sentence that struck me was "but in my opinion an immature man is quite right to be afraid of women, because his relations with women are generally disastrous". Both in the sense of honoring fears that I've had, and acknowledging that this is more going on than 'fear of rejection', I feel like Jung teaching young men about women would be a profoundly different cultural course, an examination of their own projections, fantasies and demons.
Also a lot of emphasis in the book that adolescent men should stop having sex with their male schoolmates and transition healthily to having sex with women when they grow up, otherwise they'll be homosexuals who are perpetual youths. Times have changed!
May 23, 2024
Çevirisinden mi bilmiyorum ama kitabı ilginç olmasına rağmen fazlasıyla karmaşık buldum. Bitirdiğimde arketiplerin doğasını, Jung’un bilinçdışı tahayyülünü bir nebze olsun kavrayabilirim diye düşünüyordum ama öyle olmadı. Kitap sanki siz de Jungcu terminoloji ve kavram haritasına sahipmişsiniz gibi davranıyor. Adeta çok kompleks bir kehanetler mantığı var, ve bunu yavaş yavaş çözmeniz gerekiyor. Örneğin öğrencileriyle rüyaları yorumladıkları bölümler. Veya danışanlarının da aynı Jung gibi kilisede duyduğum müzik anima anlamına gelebilir mi diye bir psikanalist kesilmesi. Hele bir simya bölümü vardı ki orayı direk atladım. Jung’un doğu mistisizmine merakını biliyordum ama simya ilmine ve gizemciliğe düşkünlüğünün bu derece olduğunu bilmiyordum. Velhasıl güzel ama yorucu ve net değil
June 16, 2020
I throughly enjoyed this collection of Jung’s important contributions to a deeper understanding of masculine psych. However, as Jung makes his work so personal I found it difficult to truly comprehend his full interpretations and observations (as I am female).
Nevertheless his in-depth discussions on love relations, archetypes and the boys relationship with both mother and father were fascinating.
Nevertheless his in-depth discussions on love relations, archetypes and the boys relationship with both mother and father were fascinating.
October 19, 2025
Accepting the parts of ourselves we do not wish to possess is a pursuit we will spend a life chasing, and yet individuation still seems a worthy goal for the development and unification of the psyche.
May 30, 2018
learned some stuff but a good chunk went way over my head. however I still enjoy it. I plan to reread it after I become more familiar with his other work.
August 22, 2019
Good excerpts from Jung's essays related to the topic of masculine. It is best to pick a few parts that are relevant to your study or interest.
January 3, 2020
Every budding psych major ought to read this book.
October 14, 2023
Very eye opening book especially when you combine its knowledge with its counter part “Aspects of the Feminine” than wrap it up with “Anima and Animus”.
April 8, 2025
Interesting, but at times dry.
October 11, 2025
Purchased from a Waterstones in Leeds with my other copies of Jung's works, Carl Jung's Aspects of the Masculine was another great addition to my collection, providing excellently respectful and introspective commentary on the male psyche.
The books title - which focuses on the male gender - should not disuade women from reading this text. In fact, as I will write in my review of Jung's Aspects of the Feminine (which I have also picked up), I believe these texts are equally insightful when read by those of the opposite sex relative to that of the title.
The book introduces and explores Jung's conception of the anima, the feminine component of the male subconscious, that is to be recognised into the male conscious personality. The book also covers several common male archetypal images that are derived from ones experience with their parents which hold the key to the full integration of the anima. Jung's analysis therefore provides advice for all men on how to integrate their female shadow so that they may have a positive life and healthy attitude to their female counterparts.
In the final chapters, Jung discusses the character of Mercurius, who is the Roman God of Trickery and often depicted as a hermaphrodite. Jung uses this archetypal image to frame his discussion of the individuation process - which involves the integration of unconscious elements (such as the anima in the case of the male psyche) - due to the paradoxical and opposing characteristics that Mercurius holds.
The books title - which focuses on the male gender - should not disuade women from reading this text. In fact, as I will write in my review of Jung's Aspects of the Feminine (which I have also picked up), I believe these texts are equally insightful when read by those of the opposite sex relative to that of the title.
The book introduces and explores Jung's conception of the anima, the feminine component of the male subconscious, that is to be recognised into the male conscious personality. The book also covers several common male archetypal images that are derived from ones experience with their parents which hold the key to the full integration of the anima. Jung's analysis therefore provides advice for all men on how to integrate their female shadow so that they may have a positive life and healthy attitude to their female counterparts.
In the final chapters, Jung discusses the character of Mercurius, who is the Roman God of Trickery and often depicted as a hermaphrodite. Jung uses this archetypal image to frame his discussion of the individuation process - which involves the integration of unconscious elements (such as the anima in the case of the male psyche) - due to the paradoxical and opposing characteristics that Mercurius holds.
November 22, 2013
Really liked what was, for me, a first introduction to Jung's writings. First off, I appreciated the fact that the introduction to this book acknowledges that the writings of Carl Jung are limited by his perspective in "a private practice in a western European country in the first half of the twentieth century," something that is rarely addressed when writers talk about either Jung or Freud.
I was surprised to find these essays are more progressive than I would have believed, especially with regard to the idea of 'original bisexuality' and references to the homoerotic experiences engaged in by many young men in adolescence (which Jung wrote was a much more common activity than is widely recognized.) I didn't 'buy' everything in this book, but found it enjoyable none the less.
I was surprised to find these essays are more progressive than I would have believed, especially with regard to the idea of 'original bisexuality' and references to the homoerotic experiences engaged in by many young men in adolescence (which Jung wrote was a much more common activity than is widely recognized.) I didn't 'buy' everything in this book, but found it enjoyable none the less.
April 4, 2013
This is probably not the best introduction into Carl Jung's work, and a lot of it went way over my head, but I did learn a lot too.
August 13, 2022
Jung is the stereotypical psychoanalyst from Central Casting, reading highly imaginative meaning into mundane things — it’s basically clap-trap!
February 28, 2023
dili ağır bir kitap, anlayarak okunabilmesi için az da olsa bir psikoloji temeliniz ya da Jung hakkında fikir sahibi olmanız lazım
July 23, 2025
lmao fuck a milf but get out before you become her lapdog
Displaying 1 - 25 of 25 reviews