Carolina Sophia (Carry) Slee (Amsterdam, July 1, 1949) is a Dutch children's author. She also writes books for adults. Her books are based on teenagers, who have problems with their environment and are thus deeper into trouble. Or children who do not understand why mommy is acting so strangely, and where her big belly is suddenly coming from!
For her first books were her own daughters a major source of inspiration. For "Sorrow with mayonnaise" she used a lot of stories where a daughter came home. The atmosphere in the classroom in the book was exactly in the class of the subsidiary. The nasty girl Simone Slee is based on a neighbor kid that her daughters thought was very annoying. As her daughters grew older, they often read the letters in the back page of the TV Guide. As she reads the letter from a boy who tells that his neighbor, who got bullied so badly, that she jumped in front of a train, Sled was so upside down of the story that she wrote the book "Regret" (1996). For this book she gets the prize of the Young Jury.
Lees geen Carry Slee boek als je er te oud voor bent.. dan is alles wat er vroeger toen je klein was nog leuk aan was opeens niet meer zo leuk.
Als je je nu afvraagt waarom ik dan ooit ben begonnen in dit boek: Kapot is genomineerd voor de Hebban Awards 2016 in de categorie Young Adult. Ik wilde zoveel mogelijk boeken van de 10 nominaties lezen om te bepalen op welk boek ik zou stemmen.
Kapot heeft de Hebban YA Award uiteindelijk gewonnen, maar ik vind niet dat het thuishoort in die categorie. Dat ik niet op Kapot heb gestemd blijkt ook wel uit mijn recensie: http://bibliofem.nl/recensie-kapot-ca...
Ik vond het een goed en vermakelijk boek, maar ik merk wel aan mezelf dat ik er iets “te oud” voor word. De manier waarop de verliefdheid ging vond ik lichtelijk kinderachtig, maar dat is echt puur persoonlijk. Ik denk dat het voor de doelgroep juist erg realistisch/herkenbaar is. Voor de rest vond ik dat de manier waarop de gevolgen van een vecht scheiding erg goed waren beschreven. Dit is iets wat ik zelf gelukkig nooit mee heb hoeven te maken, maar ik kan me voorstellen dat het een vreselijke situatie is. Vooral als het gebeurd op de manier zoals in dit boek wordt beschreven. Ik vond het einde alleen een groot minpunt, alles ging ineens wel heel erg snel en naar mijn idee kon het echt wel wat uitgebreider zodat het wat completer zou aanvoelen.
Als basisscholer verslond ik dit soort boeken, maar nu ben ik er echt te oud voor. Ik kan me voorstellen dat mijn nichtje dit wel fantastisch vind. Het is simpel geschreven, met korte zinnen en kinderlijke acties.
Mijn twaalfjarige ik heeft van dit boek genoten, maar als eenentwintigjarige ontdekte ik aardig wat zwakke punten qua verhaallijn en schrijfstijl. Uitgebreide recensie: http://thebookreview.nl/recensies/jeu...
Al weer een tijdje geleden dat ik een boek van Carry Slee las, maar zij blijft een bepaalde aantrekkingskracht uitoefenen. Toch weet ik het na het lezen van dit boek weer: Leuk, maar eigenlijk ben ik hier echt een beetje te oud voor aan het worden.
Kapot volgt Julia (favoriete naam van Carry?) en Thijs. Zij spelen samen in een band. Enigszins onverwacht belanden de ouders van Julia en Thijs is een vechtscheiding en dit heeft niet alleen gevolgen voor het gezin, maar ook voor de band en onderlinge vriendschappen.
Kapot is voor veel jongeren denk ik herkenbaar. Zo ook voor mij. Dat maakt het boek realistisch en ook een boek waar veel jongeren zich snel in zullen kunnen vinden en herkennen. Dit is niet echt een YA boek. Eerder voor jongeren zo rond de 14 jaar. Leuk en vlot om te lezen, maar te cliché en te voorspelbaar.
Ik heb Kapot alvast mogen lezen voordat het uitkwam. Direct na ontvangst van het boek begonnen met lezen en ik had het ook zomaar uit. De bekende schrijfstijl van Carry Slee kwam ook in dit boek duidelijk naar voren. De auteur weet op perfecte wijze actuele problemen in haar boeken te verwerken. Veel kinderen krijgen te maken met een scheiding van hun ouders en ik kan me voorstellen dat het boek Kapot deze kinderen op een bepaalde manier kan helpen en steun kan bieden. Mijn hele recensie is hier te lezen: http://iheartbooks.nl/review-kapot-ca...
Dit book stond al een tijdje in mijn klas en ik wilde hem graag lezen. Het boek gaat voornamelijk over een thuissituatie waar de ouders gaan scheiden. Ik vond het verhaal van het boek wat voorspelbaar en ook sprak de manier van schrijven mij niet zo aan, maar de boodschap van het boek vond ik zeker goed.
Om eerlijk te zijn vond ik dit boek tegenvallen. Vroeger was ik altijd enorme fan van de boeken van Carry Slee en daarom had ik ook hoge verwachtingen. Natuurlijk ben ik nu wel wat jaartjes ouder en ik denk dat dat ook wel mee speelt maar toch waren er wat dingen die ik jammer vond.
Het einde vond ik niet erg sterk, er wordt niet echt naar toe gewerkt en opeens is het over. Daarnaast vond ik dat er enorm veel herhaling in zat. Voor mijn gevoel werden bepaalde situaties wel 3 of 4 keer grotendeels herhaald.
Ik denk dat het boek voor tieners wel heel leuk is maar mij viel hij dus een beetje tegen.
Oh en trouwens wat ik natuurlijk wel heel goed vind is het 'probleem' dat zich voordoet in het boek. Dit weet Carry Slee altijd op een bijzonder mooie manier te verwoorden.
In het begon viel het boek me voor een Carry Slee-creatie tegen. Ik vond alles nogal kinderachtig overkomen, hoewel het alweer minstens 15 jaar is geleden dat ik een boek van haar las voor de leeftijd van 13 tot 15. De ouders gaan te kinderachtig met elkaar om en schelden te vaak en te grof op elkaar. Maar al met is het uiteindelijk een Carry Slee-boek en voor mij, en ik neem aan voor alle Carry Slee-fans, een goed boek! Vooral naarmate het einde nadert...
Het is echt een leuk boek. het boek gaat over Julia en Thijs broer en zus, en de band: VUURWERK. Julia's en thijs' ouders hebben de laatste tijd steeds vaker ruzie. Hun vader gaat daarom ook even bij hun weg en trekt in in een woonboot. Thijs gaat mee naar de woonboot anders vind hij het zielig voor zijn vader. Emma de vriendin van Julia krijgt met Thijs maar of Julia er nou zo blij mee is....
Ik vond het einde van het boek abrupt, maar wel mooi. Voor de rest vind ik het een prima verhaal, maar ik heb wel het idee dat ik een beetje te oud ben voor boeken van Carry Slee .. Ook vond ik soms de dingen die de ouders zeiden niet kunnen, zoals op bijvoorbeeld bladzijde 246: vader - “ we zijn nu twee kampen geworden”, om je kinderen zo te laten kiezen vind ik niet kunnen.
Carry Slee een van mijn favoriete schrijvers. Haar boeken vind ik zeker geschikt voor tieners en ook dit boek is zeker een aanrader. Leuk en ingrijpende verhaal. En het einde is verassend. Het eindigt niet net als alle andere boeken van Carry Slee.
Carry Slee zijn leuke boeken voor als je jong bent, maar ik merk dat ik er te oud voor ben geworden. Hoe de relatie tussen Emma en Thijs gaat is nogal kinderachtig. Ik irriteerde me soms ook gewoon aan het feit hoe de ouders zich gedragen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Gelezen omdat een van mijn leerlingen dit leest voor de boekbespreking. Het is niet helemaal mijn ding, maar ik kan me voorstellen dat dit boek pubers meer aanspreekt.
Een boek waar in een broer en zus lijnrecht tegen over elkaar komen te staan, door de gebeurtenissen thuis. Het lijkt er op dat alles kapot gaat. Komt het ooit nog goed?