The Sad Ghost Club Volume 3: Find Your Kindred Spirits

The Sad Ghost Club #3

by Lize Meddings

'We wanted to create a space where anyone who is feeling sad or alone could come and feel ... well, not so alone. Welcome ... to the Sad Ghost Club!'

A heart-warming series about friendship, compassion and finding your kindred spirits.

When one sad ghost, alone at a crowded party, spies another sad ghost across the room, what happens next changes everything. Because that night, they leave the party and start the The Sad Ghost Club - a secret society for the anxious and alone, a club for people who think they don't belong.

Follow the Sad Ghost Club as they navigate the joys and complexities of opening up their community - and their hearts - to new members.

Stunningly illustrated, this is Volume 3 in the beloved graphic novel series perfect for fans of Heartstopper and for anyone who's ever felt invisible.

Join the community of half a million ghosties on Instagram, @theofficialsadghostclub

Genres: Graphic Novels, Young Adult, Comics, Mental Health, Contemporary, Fiction, Fantasy

238 pages, Kindle Edition

First published March 16, 2023

About the author

Lize Meddings is the creator of the Sad Ghost Club, a club for anyone who’s ever felt sad or lost. The Sad Ghost Club community has over half a million followers on instragram. Lize loves drawing, especially plants and animals. She currently lives and illustrates in Bristol. Find more information about the club at thesadghostclub.com

Reviews

[not my high]

Ona: pewnie mnie zdradza
Ja i ziomki:

[s.penkevich [hiatus-will return-miss you all]]

This is such a cute, comforting, and rather healing series—I love the Sad Ghost Club! Volume 3 picks up not long after the second with Socks, SG and Rue having faced their anxieties, started their club and recruited new members. I really appreciate that this volume focuses on the way depression and anxiety can manifest itself as periods of great intensity wanting to really create and end up overworking oneself. This is an issue I have struggled with all life long and I found the story of Rue taking on too much work and feeling crushed under the weight of all the labor and expectations—and really struggling when a mistake is noticed—to be quite relatable. I suspect others will too. There is that desire to show you can do things, and the reward of people appreciating your efforts, but then you take on more than you can handle and, instead of feeling achievement, the litany of tasks becomes a burden and anxiety sets in. This was handled very effectively and I really liked the friends recognizing the issue and productively giving aid, encouragement and a space for Rue to realize she was respected, appreciated and also given time and space to process. I also thought the whole plot of supporting a club member’s open-mic performance was really adorable. This series is lovely and I hope there will be more! And as always, make sure to give yourself space and kindness to process your own mental health and check in on your friends! Sad Ghosts forever!

Check out my reviews for
Volume 1
Volume 2

[Charlotte May]

“Sad ghosts forever!!”

I love this series!
In the third instalment, Socks, Sam and Rue have invited more members to join their sad ghost club.

They even have an open mic night event to look forward to. But there is a lot of work that needs doing and sometimes that can become overwhelming.

These graphic novels are so simple and yet so powerful - I really enjoy them.

[ola book.olandia]

jak często zdarza Wam się czuć niewystarczającymi? w dzisiejszych czasach przez nieustanne porównywanie się do innych, nawet wbrew własnej woli, zdecydowanej większości z Nas zdarza się to nagminnie. dzięki temu komiksowi, poczułam się wysłuchana, zrozumiana. może brzmi to głupio, ale naprawdę te powieści graficzne zadziałały, jak plaster na duszę i dały poczucie komfortu. w byciu smutnym duchem nie ma nic złego, niech nam to nie umyka.<3

[°•.Melina°•.]

این مجموعه کمیک بوک با موضوعِ "اضطراب اجتماعی" برای سنین ۱۲-۱۵ (از نظر من) خیلی دوست داشتنی بود که یه روزه همشونو خوندم تا موقعِ معرفی کردنش تو پیجم کامل از حال و هواش با خبر باشم و میتونم بگم حالا دیگه میدونم وقتی ازم میپرسن واسه کتابخون کردن کسی یا زیر ۱۵ سال چی پیشنهاد میکنی چی جواب بدم🌟(به غیر از جودی و هنری و رامونا و تام گیتس که تا ابد بهترینن🥲)
میتونست اتفاقات بیشتر و هیجان‌انگیز تری تو این جلد بیفته اما در کل این ترکیب بندی که تو هر جلد به دغدغه‌های یکی از شخصیت‌ها پرداخته بود جالب بود:]

[Steph ✨]

Lize Meddings does it again. I adored this. I adore them all, and I will continue to adore them. Perfect, Perfect, Perfect!

[Urbon Adamsson]

PT Confesso que já não estou a apreciar esta obra tanto como gostei dos volumes anteriores, em especial do primeiro.

Para mim, é um bom exemplo de um livro que acaba por se transformar numa série sem, talvez, ter material suficiente para se prolongar tanto. Já começo a sentir isso neste volume e, sabendo que ainda existe pelo menos mais um, é provável que já não o venha a ler.

O conceito inicial era excelente e identifiquei-me bastante com o primeiro volume. Mas agora a narrativa afastou-se demasiado dessa premissa: temos fantasminhas a conviver às dúzias, quase em clima de festa, e isso retira-me parte da ligação. Reconheço que há mais camadas na história do que consigo resumir aqui, mas, no geral, deixei de me rever nela.

Talvez eu já não seja um fantasminha.

--

EN I must confess that I’m no longer enjoying this work as much as I did with the previous volumes, especially the first one.

To me, it’s a good example of a book that turned into a series without really having enough material to sustain such length. I’m already feeling that with this volume and, knowing there’s at least one more, I’ll probably end up not reading it.

The initial concept was excellent, and I really connected with the first volume. But now the narrative has drifted too far from that premise: we’ve got little ghosts socializing in droves, almost as if they’re throwing parties, and that makes me lose part of the connection. I know there are more layers to the story than I can summarize here, but overall, I no longer see myself in it.

Maybe I’m just not a little ghost anymore.

[Marta Demianiuk]

To jest tak miło wspierająca seria 💙. Podoba mi się, że każdy tom to troszkę inny rodzaj samotności.

[Edzia]

No cóż ja mogę powiedzieć, kocham te duszki 🥹👻

[Aline]

We're somewhere between the complexity of the working world and the benevolence of friends. The subjects are far more complex than they appear.

[Rojda]

"You being you is more than enough." 💐

[Lapis]

I love this series. I love seeing the group grow from 1 ghost to 2 ghosts to 3 ghosts and now a whole club of ghosts. I always relate to the stories in this series but especially this story of Rue taking on more than they can handle, getting sucked into the excitement and then burning themselves out and neglecting their own needs and responsibilities. I will say I was frustrated with SG being OBLIVIOUS to Rue struggling, but I'm happy with how the conflict was resolved and I'm proud of Sock's growth and development as a character.

[Marta]

Co tu dużo mówić... KOCHAM TĄ SERIĘ💙 Można się w niej wielokrotnie odnaleźć, powzruszać, pośmiać się i zachwycić kreską. A w tym tomie skupiamy się na postaci Rue i jej problemie.

[Kora]

Bardzo polecam tę serię!

[pieknaowca]

każda z tych opowieści jest tak wyjątkowa!
nie jesteście sami na tym świecie. zawsze znajdzie się ktoś, kto może być waszą bratnią duszą. pozwólcie się otworzyć na ludzi. z chęcią bym dołączyła do takiego klubu smutnych duchów.
historia Rue jest też równie smutna co pozostałe. jednak cieszę się, że ma takich przyjaciół!!

[Aleks ♡]

Bardzo ładny komiks z przesłaniem. Cieszę się, że swoją przygodę z komiksami zaczęłam właśnie od tej serii.

[Amber (ambervgn) :)]

I’m a sad ghost where can I find my club :(

[Toni]

"Well something so small turns into something so big, it can be a sign that things under the surface aren't right..."

"SAD GHOSTS FOREVER!"

Another amazing, heart warming and cute volume of The Sad Ghost Club, with incredible artwork. I cannot wait for more volumes from Lize.

[Książkomanka]

4/5 ⭐

Trzyma poziom poprzednich tomów. W tej części skupiamy się na problemie nakładania na siebie zbyt wielu obowiązków, co jest super bo mało się o tym mówi!

[Magdalena (madeleinebooks)]

Świetne są te komiksy! 😍 W trzecim tomie skupiamy się na nakladniu na siebie zbyt wielkiej presji w postaci nadmiaru obowiązków.

[Ghazal_Ra]

این مجموعه مثل یه بغل گنده و مهربونه🫂🩷

[Raisa (TBRaisaa)]

4/✨ for The Sad Ghost Club Vol. 3.

I think we're all familiar with the idea of keeping ourselves constantly busy so we don't have to deal with our emotions. Until we've taken on too much and the smallest setback suddenly becomes the thing that breaks us.

These graphic novels are so good at translating big emotions and mental struggles into beautiful, accessible stories that these little ghosts somehow make you feel incredibly seen.

I'm eventually going to buy the entire series physically so my kids can read them too. The little life lessons at the heart of these books are just so incredibly valuable.

[natalka;3]

dialogi jak w moviestarplanet

[Maxence]

"you don't have to be "useful" to be an important member of the team, you being you is more than enough"

I don't have anything more to say

[Z książką po mojemu]

To czego brakowało mi w drugim tomie pojawiło się w tym więc duży plus. Nie wiem tylko czy wybrzmiewa to na tyle mocno jak powinno, ale cieszę się, że mimo wszystko jest. Klub klubem, ale czasem to za mało. Sama powieść graficzna jest bardzo spójna z poprzednimi tomami. Historia rozwija się szybko, ale tak to już bywa w tym gatunku. Ale skupia się przy tym na najważniejszych aspektach. Dostarcza dużo wsparcia, zrozumienia, troski i nadziei. I jest warta przeczytania zwłaszcza przez osoby, które czują się niezrozumiane i osamotnione w tym z czym sobie muszą radzić. Ten komiks to oczywiście nie jest żaden poradnik, ale może być pewną motywacją do działania, by zadbać o siebie i o swoje zdrowie.

[Ania | humanistyka]

cudowny przekaz! a wspomnienie żałoby po tacie totalnie mnie poruszyło osobiście 🥹

[nico]

4.5 ⭐️

Uwielbiam ta serie powieści graficznyczych <333

[Neil]

3,5⭐

[Klaudia (Czytelniczka z Księżyca)]

Witajcie kochani 👻🍂

Jako że nadeszła jesień - czyli jedna z moich ulubionych pór roku, przychodzę do was z recenzją kolejnego tomu jednej z moich ulubionych serii jeśli chodzi o powieści graficzne.

"Chcieliśmy stworzyć przestrzeń, w której każdy, kto czuje się smutny lub samotny, mógłby przyjść i poczuć się... no cóż, nie tak samotnie. Witamy ... w Klubie Smutnych Duchów!”

Dwa samotne duchy, które spotkały się na imprezie (na której oba czuły się… no, nie najlepiej) założyły Klub Samotnych Duchów – tajne stowarzyszenie dla niespokojnych i samotnych, klub dla wszystkich osób, które myślą, że nigdzie nie ma dla nich miejsca.

Duchy muszą zmierzyć się z zawiłościami związanymi z otwarciem swojej społeczności oraz swoich serc na nowe duchy członkowskie.

W tym tomie również pojawiają się inne problemy, jak staranie się dostrzeganie skrywanych problemów u innych, a także staranie się przyznanie do tego, że jest nam ciężko i potrzebujemy pomocy. A uważana, że taki temat jest bardzo ważny. A także nauka pytania innych, a nie jedynie oczekiwania, że jeśli komuś jest trudno, to przecież powie... 'skąd miałem wiedzieć, skoro nic nie powiedział/a'.

I tak w pewnym momencie właśnie to zdanie się pojawia, przez co od razu miałam ochotę odrobinę i przez chwilę myśl, by wejść do tomiku i potrząsnąć postacią. Ale na szczęście autorka zrobiła to za mnie w bardziej delikatny sposób.

I dalej będę podtrzymywać zdanie, że ta seria powinna trafić do wszystkich szkolnych bibliotek, w widocznym miejscu. Moim zdaniem to genialna seria, która wiele uczy i pokazuje, że prośba o pomoc to nic złego - w szczególności gdy chodzi o nasze zdrowie psychiczne.

Jestem pewna, że jeszcze nie raz będę o tej serii wspominać. Bo w moim odczuciu warto mówić o godnych poleceniach tytułach nie jeden raz.

[booksnagi]

zawsze idealne na poprawę humoru