What do you think?
Rate this book
Heroes Convocados
La ciudad se ha congelado. El movimiento del 68 vive su dolorosa derrota. Néstor Roca en un hospital de la Ciudad de México, llama a sus héroes dela infancia para derrocar al gobierno de Díaz Ordaz, y a su llamado llegan Sherlock Holmes, Sandokán con Yáñez, Los tres mosqueteros, los lanceros de Balaclava, los Mau Mau, Wyatt Earp, Doc Holliday, el sabueso de los Baskerville y Dick Turpin.
Será el duelo definitivo, mientras el terrible año dela derrota, 1969 sigue corriendo y desde Lecumberri José Revueltas nos cuenta un motín de presos políticos y el propio Taibo reportero, el suicidio del cartero de Uruapan. Un libro entrañable, sorprendente y brillantes.
Será el duelo definitivo, mientras el terrible año dela derrota, 1969 sigue corriendo y desde Lecumberri José Revueltas nos cuenta un motín de presos políticos y el propio Taibo reportero, el suicidio del cartero de Uruapan. Un libro entrañable, sorprendente y brillantes.
165 pages, Paperback
First published January 1, 1982
5 people are currently reading
231 people want to read
About the author
Paco Ignacio Taibo II
188 books578 followersPaco Ignacio Taibo II, birth name Francisco Ignacio Taibo Mahojo, is a popular Mexican writer and novelist. He is the son of the late journalist Paco Ignacio Taibo I.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
August 7, 2020
Ηταν πράγματι έτσι?
Ή, μηπως τωρα αποδεικνυεται οτι η μνημη του 68, οπως την ειδαμε το 69, υπεργαμωμυθοποιειται το 70?
Η αληθεια ειναι οτι ημαστε πολλοι, ηρωικοι, άξιοι, υπευθυνοι , αλληλέγγυοι, συμπονετικοί , κόκκινοι
Ιλιγγιώδεις
Τουλάχιστον, αυτο πιστεύαμε ή θέλαμε να πιστεύουμε για τους εαυτούς μας, ή θέλαμε έχθροι και επικριτές και οι γονείς μας να πιστεύουν
Ή, μηπως τωρα αποδεικνυεται οτι η μνημη του 68, οπως την ειδαμε το 69, υπεργαμωμυθοποιειται το 70?
Η αληθεια ειναι οτι ημαστε πολλοι, ηρωικοι, άξιοι, υπευθυνοι , αλληλέγγυοι, συμπονετικοί , κόκκινοι
Ιλιγγιώδεις
Τουλάχιστον, αυτο πιστεύαμε ή θέλαμε να πιστεύουμε για τους εαυτούς μας, ή θέλαμε έχθροι και επικριτές και οι γονείς μας να πιστεύουν
July 10, 2020
“¡No queremos Olimpiada, queremos revolución!”
Δέκα ημέρες πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 η ειρηνική διαδήλωση των φοιτητών στην πλάσα δε λας Τρες Κουλτούρας στο Τλατελόλκο της Πόλης του Μεξικού καταπνίγεται στο αίμα από τον στρατό και την αστυνομία. Νεκροί; Από 30 έως 300 (!). Συλληφθέντες; Περισσότεροι απο 1300. Ο Βρώμικος πόλεμος στο Μεξικό καλά κρατεί κι ο Γκουστάβο Ντίας Ορντάς, "ένα αρπακτικό όρνεο που καθόταν σε θρόνο από κρανία", καταδυναστεύει τον λαό.
Το μαύρο καθεστώς του Ντίας Ορντάς έπρεπε πάση θυσία να ηττηθεί, κι αφού δεν είχε απομείνει σχεδόν κανένας για να τα βάλει μαζί του, ένα προσκλητήριο ηρώων ήταν αναπόφευκτο. Ο Νέστορ Ρίκα, δημοσιογράφος που συμμετείχε στα γεγονότα του Οκτωβρίου του '68, από το δωμάτιο του νοσοκομείου όπου αναρρώνει, προσκαλεί τους ήρωες της παιδικής του ηλικίας να συνδράμουν στην εξέγερση κι ένας ένας αυτοί ανταποκρίνονται: πρόκειται για τους σωματοφύλακες του Δουμά, τη φυλετική σέχτα των Μάου Μάου, τον Γουάιατ Έρπ και τα αδέλφια του, τον Ρίτσαρντ Τέρπιν και τους συντρόφους του, τον Σέρλοκ Χολμς, το σκυλί των Μπάσκερβιλ (!) και μερικούς ακόμη!
Παράξενο, ανορθολογικό βιβλίο (που, δυστυχώς, δεν μου ταίριαξε όσο θα ήθελα), τόσο όσον αφορά το περιεχόμενό του και την υπερβατική συνάντηση των ηρώων, όσο και ως προς τη δομή του. Ανάμεσα, πάντως, στα διαφορετικά πρόσωπα που δίνουν τη δική τους εκδοχή στα γεγονότα που ακολούθησαν τον μαύρο Οκτώβρη του '68 στο Μεξικό, επιλέγω να αντιγράψω κάποια από τα λόγια που ο ίδιος ο PIT (Paco Ignacio Taibo II) απευθύνει στον Νέστορ Ρίκα:
"...Αυτό το γαμημένο γράμμα με βασανίζει. Δεν καταλαβαίνω, γαμώ το, γιατί τώρα, το '70, νομίζεις ότι θα μπορούσα να κοιτάξω πίσω χωρίς να είμαι γεμάτος από την ίδια διαολεμένη θλίψη. Άκου, μαλάκα Νέστορ. Γιατί δεν έρχεσαι πίσω, να προσπαθήσουμε να ξαναβγούμε στους δρόμους, μ' ένα πανό που θα λέει "Θάνατος στην κυβέρνηση"; Εσύ κι εγώ, μονάχοι μας. Και μερικοί άλλοι σύντροφοι, αν βρούμε κάποιον εκεί έξω. Το κάνουμε και ξεφορτωνόμαστε τόσα σκατά, τόση νοσταλγία, τόσες ενοχές που μείναμε ζωντανοί κι ελεύθεροι, τόσες ενοχές που ηττηθήκαμε..."
Δέκα ημέρες πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 η ειρηνική διαδήλωση των φοιτητών στην πλάσα δε λας Τρες Κουλτούρας στο Τλατελόλκο της Πόλης του Μεξικού καταπνίγεται στο αίμα από τον στρατό και την αστυνομία. Νεκροί; Από 30 έως 300 (!). Συλληφθέντες; Περισσότεροι απο 1300. Ο Βρώμικος πόλεμος στο Μεξικό καλά κρατεί κι ο Γκουστάβο Ντίας Ορντάς, "ένα αρπακτικό όρνεο που καθόταν σε θρόνο από κρανία", καταδυναστεύει τον λαό.
Το μαύρο καθεστώς του Ντίας Ορντάς έπρεπε πάση θυσία να ηττηθεί, κι αφού δεν είχε απομείνει σχεδόν κανένας για να τα βάλει μαζί του, ένα προσκλητήριο ηρώων ήταν αναπόφευκτο. Ο Νέστορ Ρίκα, δημοσιογράφος που συμμετείχε στα γεγονότα του Οκτωβρίου του '68, από το δωμάτιο του νοσοκομείου όπου αναρρώνει, προσκαλεί τους ήρωες της παιδικής του ηλικίας να συνδράμουν στην εξέγερση κι ένας ένας αυτοί ανταποκρίνονται: πρόκειται για τους σωματοφύλακες του Δουμά, τη φυλετική σέχτα των Μάου Μάου, τον Γουάιατ Έρπ και τα αδέλφια του, τον Ρίτσαρντ Τέρπιν και τους συντρόφους του, τον Σέρλοκ Χολμς, το σκυλί των Μπάσκερβιλ (!) και μερικούς ακόμη!
Παράξενο, ανορθολογικό βιβλίο (που, δυστυχώς, δεν μου ταίριαξε όσο θα ήθελα), τόσο όσον αφορά το περιεχόμενό του και την υπερβατική συνάντηση των ηρώων, όσο και ως προς τη δομή του. Ανάμεσα, πάντως, στα διαφορετικά πρόσωπα που δίνουν τη δική τους εκδοχή στα γεγονότα που ακολούθησαν τον μαύρο Οκτώβρη του '68 στο Μεξικό, επιλέγω να αντιγράψω κάποια από τα λόγια που ο ίδιος ο PIT (Paco Ignacio Taibo II) απευθύνει στον Νέστορ Ρίκα:
"...Αυτό το γαμημένο γράμμα με βασανίζει. Δεν καταλαβαίνω, γαμώ το, γιατί τώρα, το '70, νομίζεις ότι θα μπορούσα να κοιτάξω πίσω χωρίς να είμαι γεμάτος από την ίδια διαολεμένη θλίψη. Άκου, μαλάκα Νέστορ. Γιατί δεν έρχεσαι πίσω, να προσπαθήσουμε να ξαναβγούμε στους δρόμους, μ' ένα πανό που θα λέει "Θάνατος στην κυβέρνηση"; Εσύ κι εγώ, μονάχοι μας. Και μερικοί άλλοι σύντροφοι, αν βρούμε κάποιον εκεί έξω. Το κάνουμε και ξεφορτωνόμαστε τόσα σκατά, τόση νοσταλγία, τόσες ενοχές που μείναμε ζωντανοί κι ελεύθεροι, τόσες ενοχές που ηττηθήκαμε..."
August 29, 2020
"[...]Η αλήθεια είναι ότι είμαστε πολλοί, ηρωικοί, άξιοι, υπεύθυνοι, αλληλέγγυοι, συμπονετικοί, κόκκινοι, ιλιγγιώδεις. Τουλάχιστον αυτό πιστεύαμε, ή θέλαμε να πιστεύουμε για τους εαυτούς μας, ή θέλαμε οι εχθροί και οι επικριτές και οι γονείς μας να πιστεύουν. Αλλά αυτό ήταν το '69. Το '68 δεν είχαμε χρόνο να σκεφτούμε τέτοιες μαλακίες. Εκατόν είκοσι τρεις μέρες γενικής απεργίας. Καταλήψεις σε σχολές. Διαδηλώσεις, ταξιαρχίες, πολιορκίες, συναντήσεις στη Λεκουμπέρι, πυροβολισμοί. Όλοι οι τοίχοι της πόλης γραμμένοι μέσα σε μια μέρα. Υποχωρήσεις, αντεπιθέσεις. Η εξουσία, η επανάσταση. [...]
Άκου μαλάκα Νέστωρ. Γιατί δεν έρχεσαι πίσω, να προσπαθήσουμε να ξαναβγούμε στους δρόμους, με ένα πανό που θα λέει 'Θάνατος στην κυβέρνηση'; Εσύ κι εγώ, μονάχοι μας. Κ;ι μερικοί άλλοι σύντροφοι, αν βρούμε κάποιον εκεί έξω.
Το κάνουμε και ξεφορτωνόμαστε τόσα σκατά, τόση νοσταλγία, τόσες ενοχές που μείναμε ζωντανοί κι ελεύθεροι, τόσες ενοχές που ηττηθήκαμε. [...]"
Άκου μαλάκα Νέστωρ. Γιατί δεν έρχεσαι πίσω, να προσπαθήσουμε να ξαναβγούμε στους δρόμους, με ένα πανό που θα λέει 'Θάνατος στην κυβέρνηση'; Εσύ κι εγώ, μονάχοι μας. Κ;ι μερικοί άλλοι σύντροφοι, αν βρούμε κάποιον εκεί έξω.
Το κάνουμε και ξεφορτωνόμαστε τόσα σκατά, τόση νοσταλγία, τόσες ενοχές που μείναμε ζωντανοί κι ελεύθεροι, τόσες ενοχές που ηττηθήκαμε. [...]"
July 2, 2020
Ενδέκατο βιβλίο του αγαπημένου Πάκο Ιγκνάσιο Τάιμπο ΙΙ που διαβάζω και δηλώνω ξανά αρκούντως ικανοποιημένος, ειδικά από το στιλ γραφής και τον τρόπο σκέψης του. Μου έλειψαν πολύ η τρέλα του και ο ιδιαίτερος τρόπος να παρουσιάζει πρόσωπα και καταστάσεις, μιας και τελευταία φορά που διάβασα βιβλίο του ήταν τον Ιούνιο του 2017, όταν απόλαυσα το εξαιρετικό "Περαστικός". Τούτο το βιβλίο έχει μια πολύ ιδιαίτερη και πολύ περίεργη δομή, που αρχικά μπορεί να παραξενέψει τους αναγνώστες (ακόμα και αυτούς που έχουν συνηθίσει τον τρόπο σκέψης του Τάιμπο ΙΙ), όμως όσο γυρίζουν οι σελίδες, τόσο πιο εθιστικό και ενδιαφέρον γίνεται. Δεν ξέρω, η όλη φαντασία του συγγραφέα, οι εικόνες, οι περιγραφές καταστάσεων, οι διάφορες πληροφορίες γύρω από τα αιματηρά γεγονότα του '68 στο Μεξικό, πραγματικά με καθήλωσαν. Και, βέβαια, μην ξεχνάμε το χιούμορ του, τον κυνισμό του, την υποδόρια σάτιρα, αναμφίβολα ο Τάιμπο ΙΙ μπορεί και σφάζει με το γάντι όλα τα κακώς κείμενα της πατρίδας του. Τέλος πάντων, είναι ένα βιβλίο ωραίο και ενδιαφέρον μέσα στις παραξενιές και τις ιδιαιτερότητές του, και νομίζω ότι θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του συγγραφέα.
August 9, 2020
".. Για εμάς, δεν υπάρχει πλέον καμιά παρηγοριά στις αλήθειες:
κάψαμε τα εγχειρίδια με πυρσούς
φτιάξαμε μοναξιά με συνταγές μαγειρικής
κάναμε αίσθηση άπειρες φορές
μάθαμε να σκεφτόμαστε: Πατρίδα
δίχως η λέξη
να γεμίζει
Χερουβείμ
που παρελαύνουν στο ρυθμό του εθνικού ύμνου.
Ανακαλύψαμε μια χώρα
και αποκτήσαμε τα χρέη μας.."
Το κίνημα του 68 στο Μεξικό, η εξέγερση που πνίγηκε στο αίμα και αποσιωπήθηκε, η ήττα, η απογοήτευση, η εσωστρέφεια, ο θάνατος και η καταπατημένη τους ελπίδα για την πολυπόθητη (?) ανάσταση. Όλα αυτά και άλλα τόσα δια χειρός Πάκο Ιγνάσιο, σε μια αφήγηση γεμάτη νοσταλγία, θλίψη, συνειδητοποίηση, αγωνία, και μπόλικες δόσεις σουρεαλισμού.
Το αγάπησα και ας μου φάνηκε ακαταλαβίστικο σε διάφορα σημεία.
κάψαμε τα εγχειρίδια με πυρσούς
φτιάξαμε μοναξιά με συνταγές μαγειρικής
κάναμε αίσθηση άπειρες φορές
μάθαμε να σκεφτόμαστε: Πατρίδα
δίχως η λέξη
να γεμίζει
Χερουβείμ
που παρελαύνουν στο ρυθμό του εθνικού ύμνου.
Ανακαλύψαμε μια χώρα
και αποκτήσαμε τα χρέη μας.."
Το κίνημα του 68 στο Μεξικό, η εξέγερση που πνίγηκε στο αίμα και αποσιωπήθηκε, η ήττα, η απογοήτευση, η εσωστρέφεια, ο θάνατος και η καταπατημένη τους ελπίδα για την πολυπόθητη (?) ανάσταση. Όλα αυτά και άλλα τόσα δια χειρός Πάκο Ιγνάσιο, σε μια αφήγηση γεμάτη νοσταλγία, θλίψη, συνειδητοποίηση, αγωνία, και μπόλικες δόσεις σουρεαλισμού.
Το αγάπησα και ας μου φάνηκε ακαταλαβίστικο σε διάφορα σημεία.
July 19, 2020
Τάιμπο αξία σε ένα γλυκόπικρο σουρεαλιστικό ντελίριο.
June 27, 2016
It is rare that I adore a narrative enough for 5 stars but find few quotes to share from it. The one block quote I have recorded would give too much away, spoil too much of the tension in the novel.
Paco Ignacio Taibo II's writing style in this tiny story is highly innovative, and I deeply appreciated that the style is explained through the development of the plot about 1/3 through the story.
Given my emotional turmoil about the elections in the States, Brixet, AND the highly relevant chaos developing in Mexico city, I deeply recommend peering into this book soon. It's small and velvety to read, and the quality of the bombastic fantasy makes it all the more appealing to my heart, which aches for change and equality.
Paco Ignacio Taibo II's writing style in this tiny story is highly innovative, and I deeply appreciated that the style is explained through the development of the plot about 1/3 through the story.
Given my emotional turmoil about the elections in the States, Brixet, AND the highly relevant chaos developing in Mexico city, I deeply recommend peering into this book soon. It's small and velvety to read, and the quality of the bombastic fantasy makes it all the more appealing to my heart, which aches for change and equality.
August 30, 2011
Unlike some other leftie fiction I've read recently (e.g., Miéville's Un Lun Dun), here there is no effort to creatively transform the enemy: they're shot, stabbed, dumped in sewers... An unabashed excercise in wish-fulfillment, but also valuable as a study of how individuals internalize the failure of social movements.
September 9, 2016
¿Pero acaso seguimos así desde hace casi 50 años? ¿Igual? ¿En un estado de coma? ¿En ese estado donde sólo podremos vencer gracias a la imaginación? Me rehúso a creerlo. Pero las pruebas, día a día, de nuestro gobierno que se burla de nosotros y al que dejamos impune me hacen pensar en lo contrario.
Interesante relato. Otra visión sobre los hechos del movimiento estudiantil del 68. Recomendable.
Interesante relato. Otra visión sobre los hechos del movimiento estudiantil del 68. Recomendable.
June 23, 2013
"You slept well, peacefully, filled of that sensation of calmness that comes from knowing you're not alone in your madness."
Read in the hammock in one evening. Creative storytelling. Great prose.
Read in the hammock in one evening. Creative storytelling. Great prose.
October 11, 2010
The more you consider it, the deeper it penetrates, the more painful its reality becomes. This is a desperate revenge fantasy that serves as a tidy metaphor (the comatose man as representative of a comatose society, perhaps?). The event is so horrible, so tragic, only imaginary/literary heroes can be called upon to rectify it...
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 11, 2022
Interesting, short novel. It took me a while to "get into it" though.
Nestor is a fictional journalist who witnessed the Tlatelolco Massacre in Mexico City in 1968. He was part of the ´68 Movement. Two years later he is in the hospital with a knife wound. He is delirious, and, in this delirium he calls on his heroes to come to Mexico City to right the wrong and continue the revolution from 2 years earlier. These heroes include Doc Holliday, Wyatt Earp, Sherlock Holmes (without Watson), Dick Turpin (a robber from 1700´s England), the Mau Maus of Kenya, the four Musketeers, among others.
When he leaves the hospital, he goes to Casablanca. He now wants to remember from his friends in the 68 Movement what had actually taken place. Sad remembrances of unfulfilled dreams. The letters from his friends are interspersed among his adventure tale.
There are two good appendices. One listing the heroes and who they actually were. The other explaining Mexico of 1969.
Good.
Nestor is a fictional journalist who witnessed the Tlatelolco Massacre in Mexico City in 1968. He was part of the ´68 Movement. Two years later he is in the hospital with a knife wound. He is delirious, and, in this delirium he calls on his heroes to come to Mexico City to right the wrong and continue the revolution from 2 years earlier. These heroes include Doc Holliday, Wyatt Earp, Sherlock Holmes (without Watson), Dick Turpin (a robber from 1700´s England), the Mau Maus of Kenya, the four Musketeers, among others.
When he leaves the hospital, he goes to Casablanca. He now wants to remember from his friends in the 68 Movement what had actually taken place. Sad remembrances of unfulfilled dreams. The letters from his friends are interspersed among his adventure tale.
There are two good appendices. One listing the heroes and who they actually were. The other explaining Mexico of 1969.
Good.
February 11, 2018
El movimiento del 68 fue un hecho que marco la historia del país. Me encantó el hecho de mezclar este suceso con toques de fantasía, personajes de la literatura y personajes históricos. Aunque disfruté más los capítulos que eran las cartas... Esta novela me pareció atrapante, fantástica y llena de nostalgia. Se lee muy rápido y siento que vale mucho la pena leerla al menos una vez en la vida.
July 29, 2020
Το λιγότερο ενδιαφέρον βιβλίο του Πακο που διαβάσαμε στα ελληνικά μέχρι σήμερα. Προφανώς είναι ανίκανος να γράψει κάτι αδιάφορο, αλλά μάλλον θα προτιμούσα κάτι να μοιάζει περισσότερο στους Αρχαγγελους που διαβάσαμε αμέσως πριν. Πάντως το να υπάρχει κάθε καλοκαίρι καινούριος Πακο είναι πρόοδος και τίποτα άλλο και ευτυχώς υπάρχει τεράστιο απόθεμα προς μετάφραση.
October 10, 2023
Me hizo feliz de adolescente.
Ahora, después de que los perdedores por fin ganaron, me trae mucha nostalgia. A veces la victoria es lo peor que nos puede pasar.
¿Para qué irse? Para poder volver. Me quedo con eso.
Ahora, después de que los perdedores por fin ganaron, me trae mucha nostalgia. A veces la victoria es lo peor que nos puede pasar.
¿Para qué irse? Para poder volver. Me quedo con eso.
September 25, 2020
La revancha a través de la fantasia y con un final maravilloso, "para volver algún día"...
August 13, 2018
Justo a tiempo lo leí para los 50 años del acontecimiento del 68
October 12, 2023
Προσκλητήριο ηρώων. Paco Ignatio Taibo II
📖📖📖
"Ξέρω ότι τον αγαπώ αυτό τον ξένο, εσένα, γιε μου.
Ελπίζω αυτές οι σημειώσεις να έχουν κάποια αξία για σένα, εκτός από το να σε ενημερώνουν ότι είναι δυνατόν οι ξένοι να αγαπιούνται".
📖📖📖
Ο Paco Ignacio Taibo II εκμεταλλεύεται δραματουργικά μια ιστορική περίοδο όπου το κίνημα του '68 έχει πλέον καταρρεύσει στο Μεξικό, έχει οδηγηθεί σε μια ήττα οδυνηρή και πνιγμένη στο αίμα, όπου κανείς υπεύθυνος δεν εχει τιμωρηθεί ούτε έχει αναλάβει την ευθύνη αυτού του εγκλήματος κατά την επέμβαση της αστυνομίας σε φοιτητική διαδήλωση στο Τλατελόλκο για να μιλήσει για όλα αυτά και τόσα άλλα μέσω του ήρωά του, δημοσιογράφο Νέστορ Ρίκα.
📖📖📖
Ένα ιδιότυπο όσο και ενδιαφέρον εγχείρημα που συνδυάζει τη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ, με λόγο αιχμηρό, σαν παθιασμένο ξέσπασμα, μια καταγγελία με λογοτεχνική εκφορά που καλπάζει πάνω στη δράση των πραγματικών γεγονότων που σημάδεψαν πολιτικά τη γενιά του και ζωντανεύουν μεσα από τις διηγήσεις πολλών αφηγητών, με στοχευμένη ειρωνεία, μάλλον κάποια πικρία, χιούμορ και ξεσπάσματα φιλοσοφικού συναισθηματισμού. Αν σε όλο αυτό το πλαίσιο προστεθούν ιστορικές φυσιογνωμίες και διάσημοι λογοτεχνικοί χαρακτήρες (εξέχουσα θέση κατέχει ο Σέρλοκ Χολμς) που μαζί με τον Νέστορ Ρίκα οργανώνουν μια συνομωσία για την ανατροπή του καθεστώτος του Ντίας Ορντάς, μπορείτε να σχηματίσετε μια εικόνα για τον εμπνευσμένο συγγραφικό αχταρμά του Ignacio Taibo.
📖📖📖
Προσωπικά βρήκα τους χειρισμούς του οριακά τοποθετημένους ανάμεσα στο ευφυολόγημα και τον παρολίγο εξυπνακισμό. Η καλλιέργεια του απροσδόκητου και η έντονη δραματουργική απόδοση της πραγματικότητας εμπλεκόμενη ωστόσο εντέχνως με τη φαντασία είναι από τα δυνατά του χαρτιά και προσφέρονται για ποικίλες ερμηνευτικές ανασυνθέσεις με τη λογική και το άλογο να συγχέονται και να εμπλέκονται μάλλον ευφυώς.
📖📖📖
"Ξέρω ότι τον αγαπώ αυτό τον ξένο, εσένα, γιε μου.
Ελπίζω αυτές οι σημειώσεις να έχουν κάποια αξία για σένα, εκτός από το να σε ενημερώνουν ότι είναι δυνατόν οι ξένοι να αγαπιούνται".
📖📖📖
Ο Paco Ignacio Taibo II εκμεταλλεύεται δραματουργικά μια ιστορική περίοδο όπου το κίνημα του '68 έχει πλέον καταρρεύσει στο Μεξικό, έχει οδηγηθεί σε μια ήττα οδυνηρή και πνιγμένη στο αίμα, όπου κανείς υπεύθυνος δεν εχει τιμωρηθεί ούτε έχει αναλάβει την ευθύνη αυτού του εγκλήματος κατά την επέμβαση της αστυνομίας σε φοιτητική διαδήλωση στο Τλατελόλκο για να μιλήσει για όλα αυτά και τόσα άλλα μέσω του ήρωά του, δημοσιογράφο Νέστορ Ρίκα.
📖📖📖
Ένα ιδιότυπο όσο και ενδιαφέρον εγχείρημα που συνδυάζει τη μυθοπλασία και το ντοκιμαντέρ, με λόγο αιχμηρό, σαν παθιασμένο ξέσπασμα, μια καταγγελία με λογοτεχνική εκφορά που καλπάζει πάνω στη δράση των πραγματικών γεγονότων που σημάδεψαν πολιτικά τη γενιά του και ζωντανεύουν μεσα από τις διηγήσεις πολλών αφηγητών, με στοχευμένη ειρωνεία, μάλλον κάποια πικρία, χιούμορ και ξεσπάσματα φιλοσοφικού συναισθηματισμού. Αν σε όλο αυτό το πλαίσιο προστεθούν ιστορικές φυσιογνωμίες και διάσημοι λογοτεχνικοί χαρακτήρες (εξέχουσα θέση κατέχει ο Σέρλοκ Χολμς) που μαζί με τον Νέστορ Ρίκα οργανώνουν μια συνομωσία για την ανατροπή του καθεστώτος του Ντίας Ορντάς, μπορείτε να σχηματίσετε μια εικόνα για τον εμπνευσμένο συγγραφικό αχταρμά του Ignacio Taibo.
📖📖📖
Προσωπικά βρήκα τους χειρισμούς του οριακά τοποθετημένους ανάμεσα στο ευφυολόγημα και τον παρολίγο εξυπνακισμό. Η καλλιέργεια του απροσδόκητου και η έντονη δραματουργική απόδοση της πραγματικότητας εμπλεκόμενη ωστόσο εντέχνως με τη φαντασία είναι από τα δυνατά του χαρτιά και προσφέρονται για ποικίλες ερμηνευτικές ανασυνθέσεις με τη λογική και το άλογο να συγχέονται και να εμπλέκονται μάλλον ευφυώς.
June 12, 2019
3.5 Estrellas.
Debo comenzar diciendo que ha sido uno de los libros más raros que he leído. Tiene una estructura totalmente diferente a lo que he leído, gira en dos direcciones la narración en segunda persona lo ocurrido con el protagonista, en forma paralela y es mediante cartas se nos va contando el movimiento post 68.
También me decepcionó el libro, los “héroes” que presentan el apéndice hacen una premisa atractiva de las historia sin embargo apenas son mencionados desaprovechando la oportunidad de ver a personajes como Sherlock Holmes caminando por el zócalo de la CDMX.
A pesar de ello es un buen texto para ver ese ambiente después de la matanza del 68. Recomendado pero no leas con expectativas tan altas.
Debo comenzar diciendo que ha sido uno de los libros más raros que he leído. Tiene una estructura totalmente diferente a lo que he leído, gira en dos direcciones la narración en segunda persona lo ocurrido con el protagonista, en forma paralela y es mediante cartas se nos va contando el movimiento post 68.
También me decepcionó el libro, los “héroes” que presentan el apéndice hacen una premisa atractiva de las historia sin embargo apenas son mencionados desaprovechando la oportunidad de ver a personajes como Sherlock Holmes caminando por el zócalo de la CDMX.
A pesar de ello es un buen texto para ver ese ambiente después de la matanza del 68. Recomendado pero no leas con expectativas tan altas.
February 17, 2022
In 1970, recovering from a knife wound, Nestor, a journalist and partisan of the Mexican Movement of 1968, enlists his friends to help him recall the details of the protests, which culminated in the massacre of over 200 students by army troops. Later, feverish from a kidney infection, Nestor calls on the heroes of his youth--Sherlock Holmes, Doc Holliday, Wyatt Earp and D'Artagnan among them--to join him in launching a new reform movement conceived by his intensely active imagination. Taibo skillfully interweaves facts and reverie in a profoundly stirring portrayal of the euphoric idealism of grassroots reform and the tragic reality of revolutionary failure. Highly recommended, 4 stars.
January 15, 2013
Loved it. It's vision and revision of the '68 Movement blends multiple forms in attempts to understand that apophatic time. Funny, sad, shocking, and whimsical, this text tried to recapture the revolution in form and content (and in its meta meta moments).
November 17, 2010
Terrific little nightmare comedy manifesto of a how-to book
December 3, 2013
"It was a bad year for writing about the previous year."
Displaying 1 - 23 of 23 reviews