Nog voordat Umberto Eco met zijn roman 'De naam van de roos' de interesse in de Middeleeuwen wereldwijd tot een rage wist te brengen, waren in Nederland de middeleeuwse whodunits van Helen Nolthenius al bestsellers. Bij het grote publiek is zij geliefd om haar vlotte misdaadromans met als meesterspeurder de minderbroeder Lapo Mosca. In MOORD IN TOSCANE zijn zijn Toscaanse avonturen GEEN BEEN OM OP TE STAAN en ALS DE WOLF DE WOLF VREET gebundeld. Een pikant detail is dat alle misdaden werkelijk gebeurd zijn.
Quote: "Met mijn woorden kralen rijgen Die zich vlechten tot rondelen. Hoor ze gaan: ik kan niet zwijgen, 'K moet van woorden kralen rijgen. Wie ze mooi vindt kan ze krijgen, Gooit ze weg als ze vervelen: Dan zal ik nieuwe kralen rijgen Die zich vlechten tot rondelen."
Reread. Een monnik in Italië in de middeleeuwen is een detective tegen wil en dank.
Het zijn twee mysteries geschreven die op waarheid berusten. Aan het eind van elk verhaal staat waarop het verhaal berust.
Natuurlijk is er veel omheen verzonnen maar de essentie en het leven in middeleeuws Italië goed beschreven denk ik. Wat een smeerboel was het toen in die steden. En vaak had het klooster niets wan doen met het dienen van God maar meer met het dienen van het goud zo gezegd. Het is een literaire middeleeuwse detective.
De zaak Figlipetri wordt beschreven door chronist Marchionne di Coppo Stefano in zijn Istoria fiorentina. De zaak Arrighi gaat uit van een passage in een preek van Bernardinus van Siena. De slag bij " le Scalelle" wordt beschreven door de chronische Matteo Vallani in zijn Istoria di Firenze. Ook de conflicten tussen Siena en Perugia worden in dit boek beschreven.
Heerlijk boek met twee verhalen van de Franciscaanse broeder Lapo Mosca die halverwege de 14e eeuw rond Florence rondtrekt en niet alleen Vrouwe Armoede te vriend houdt, maar ook moorden oplost.
Leuk verhaal over de monnik Lapo Mosca die deels uit nieuwsgierigheid en deels uit reislust probeert om uit te vinden waarom een ‘dame van lichte zeden’ dood wordt gevonden en wie dat gedaan kan hebben. Hij heeft overal wel contacten en door goed te luisteren en het en der wat vragen te stellen ontdekt hij wat er aan de hand was, en welke ‘belangrijke’ personen hierbij betrokken waren. Het tweede verhaal gaat over een priester die denkt dat het spookt op zijn zolder. Ook daar weet Lapo uit te vinden wat er aan de hand is, en intussen helpt hij de inwoners nog even om te voorkomen dat ze worden overlopen door het leger.
De adventuren van Lapo,Mosca combineren een rijke historische achtergrond, een complex misdaadverhaal, en een elegante schrijfstijl met een flinke dosis milde ironie. Lapo Mosca is geen geniale speurneus, maar hij is een emphatische onderzoeker met veel mensenkennis en medeleven. Dat maakt hem een aangename gids doorheen het Toscane van de Renaissance, een landschap dat de schrijfster door en door kende.
Van de twee boeken in deze bundel is “Geen been om op te staan” voor mij het beste. Het tweede boek “Als de wolf de wolf vreet” heeft uitstekende momenten maar lijdt er nogal onder dat de plot te afhankelijk is randfiguren.
Leerrijke lectuur als je net door veel van de genoemde streken en steden van Toscane rondtrekt. Flauwe titel voor deze sympathieke historische verhalen.
Historische fictie is lastig voor mij als historicus omdat ik zo veeleisend ben. Het dient niet alleen een interessant verhaal en setting te zijn, die setting dient nog te kloppen en ten slotte dienen mensen toch enigszins te handelen naar hun tijd. Met Lapo Mosca, Franciscaner monnik en voormalig reizend muzikant kreeg een veeleisend lezer als ikzelf wat ik wou, ongeveer toch.
Hetgeen mij drie in plaats van vier sterren doet geven is dat ik in se niet zo een grote liefhebber ben van detectives maar het dient eerlijk gezegd te worden, dit zijn geen klassieke crime verhalen. Lapo Mosca is immers geen 20ste eeuwse politieagent maar wel een monnik met een nieuwschierige geest, een berg contacten, oprecht humanisme en ontwapenende charme die hem staat stelt zaken waar hij per ongeluk in belandt aan te pakken en voor zichzelf op te lossen. Dat hij de zaken niet echt oplost in de zin van dat er iemand naar het schavot gaat voor zijn of haar daden, maar wel dat Lapo Mosca een soort werkbare uitkomst wil bereiken; maakt dit verhaal geloofwaardiger. Moest Lapo Mosca gehandeld hebben als een moderne detective, dan had ik het lang niet zo boeiend gevonden.
De achtergrond van Hélène Nolthenius als cultuurhistorica met specialisatie in Middeleeuwse muziek en fascinatie voor Franciscus van Assisi is zeer te merken, ik apprecieerde met name de grondigheid waarmee de paden die Lapo wandelde gesitueerd werden, het landschap en de context van zijn tijd zijn zeker geen achtergrond maar wel aspecten waarmee hij interageert. Ten slotte, ik vermoed dat dit wel een toevaligheid was, maar als iemand die zelf dnd speelt, kon ik niet nalaten een paar keer het gevoel te hebben dat Lapo Mosca en zijn avonturen lezen als een dnd campagne met iemand die een monnik/bard duel class speelt, wat mijn leesplezier enkel maar deed toenemen.
De moeite waard, zeker voor wie van Toscane en historische fictie houdt.
Aardig boek om te lezen. Het bevat twee verhalen over de bedelmonnik Lapo Mosca. Het verhaal speelt zich af in Toscane. Vooral in het eerste verhaal'Geen been om op te staan' zijn, voor wie in Toscane geweest is, veel plaatsen herkenbaar. Het tweede verhaal 'Als de wolf de wolf vreet....' is minder herkenbaar, maar geeft wel een idee van het heersende bijgeloof in de middeleeuwen. Zelfs Lapo Mosca moet af en toe terug weer met beide voeten op de grond komen. Een leuk boek om te lezen tijdens een vakantie in Toscane.