Jugendleben und Wanderbilder

by Johanna Schopenhauer

Johanna Jugendleben und Wanderbilder

Unvollendet, mit Notizen zur geplanten Fortsetzung. Erstdruck Johanna Schopenhauer's Nachlaß. Herausgegeben von ihrer Tochter [Adele Schopenhauer], 1.–2. Band, Braunschweig (George Westermann) 1839. Die im Anhang versammelten Fragmente und Briefe werden hier nicht wiedergegeben.

Vollständige Neuausgabe mit einer Biographie der Autorin.
Herausgegeben von Karl-Maria Guth.
Berlin 2015.

Textgrundlage sind die
Johanna Schopenhauer’s Nachlaß. Herausgegeben von ihrer Tochter. Band 1, Verlag von George Westermann, 1839.
Johanna Schopenhauer’s Nachlaß. Herausgegeben von ihrer Tochter. Band 2, Verlag von George Westermann, 1839.

Die Paginierung obiger Ausgaben wird in dieser Neuausgabe als Marginalie zeilengenau mitgeführt.

Umschlaggestaltung von Thomas Schultz-Overhage unter Verwendung des Caroline Bardua, Johanna Schopenhauer mit ihrer Tochter Adele (Ausschnitt), 1806.

Gesetzt aus Minion Pro, 11 pt.

218 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1839

About the author

Johanna Schopenhauer (1766 – 1838) was a German author. She is today known primarily for being the mother of Arthur Schopenhauer.

Reviews

[Nina ( picturetalk321 ) · Rating 4 out of 5]

The date is 1839 and these are the author's memoirs up to the late 1790s and her marriage. The insight into her childhood in Danzig (today Gdańsk) are fascinating. What is also fascinating is the nostalgia with which she imbues her memories. She wrote this aged 79 and the sense that her time in childhood belongs to a long-gone era is palpable. She grew up during the Holy Roman Empire, in the Free City of Danzig, and she wrote this in the wake of the wars of coalition, Prussian and French occupation, the Napoleonic wars, the end of the Holy Roman Empire, the foundation of the German federation and the demise of republican hopes and ideals. It is good to be reminded that we are not the only ones to live through turbulent times, nor are our parents and grandparents. Schopenhauer is acutely aware of how things have changed, not only the big political changes but also smaller things like how to travel, paved and unpaved roads, women's hairstyles and fashions, men's wigs, children's books, sumptuary-law dress, the way people speak and the dances they dance.

Her childhood was loving and loved. She grew up in a family where the fathers and adjuncts like her tutor and a family friend were very affectionate and generous. She writes fascinatingly about entering adolescence, calling it by the English term 'teens'. Clearly the word 'Backfisch' had not entered the German language yet. Plus ça change in the land of girls' adolescence: the same giggly giddyness, the same swooning over various persons, the same enjoyment of dressing up for a ball and dancing into the small hours.

What a pity she died before she could continue her memoirs into her mature days but she did write down her memoirs of travels in England and Scotland which I shall tackle next.

[Old-Fashioned Agnes · Rating 5 out of 5]

“Danzig memories of youth” is a memoir written by Joanna Schopenhauer in 1830s.

She describes her childhood and customs in the 18th century Danzig (Gdańsk). When she was a little girl, she wanted to be a painter but her parents did not like that idea. When she grew up, she supported the French Revolution. She travelled in Germany and once was asked to kneel before a princess. She disagreed to do that because of her pride.

If this book was a fiction I would consider some incidents as improbable, for example there was mentioned a situation that strongly resembled Plato’s cave. There was a man imprisoned in the Bastille for many decades. No one knew, even he himself, the reason of his imprisonment. After the release, he was not able bear the sunlight and to breath in the fresh air. He wished to be taken back to his prison room. He died soon. He could not recollect his own name.

I recommend this book to those who would like to learn something about the situation in the 18th. c. Danzig.

Quote: “The see is talking..”

[Magdalena Madeja-Grzyb · Rating 4 out of 5]

Ciekawa lektura. Zachwycający styl.

[Tocotin · Rating 4 out of 5]

Niezmiernie ciekawa książka, a to z dwóch względów: po pierwsze, z werwą i urokiem opisuje szczęśliwe dzieciństwo dziewczynki z zamożnej mieszczańskiej rodziny pod koniec XVIII wieku; po drugie, odmalowuje wzruszający, pełen uczucia obraz Gdańska sprzed, i tuż po, rozbiorach. Opisy miasta i jego mieszkańców, morza, bliższych i dalszych okolic są porywająco plastyczne. Autorka z sympatią i szacunkiem opowiada nawet – a może przede wszystkim – o flisakach (nazywanych w tekście “szymkami”) i ubogich chłopkach-wyrobnicach (“maruszkach”), o tym, jak bardzo obie te grupy były biedne i z jaką pogodą i poddaniem się znosili swój los. Ogromnie zaciekawiły mnie też fragmenty o Danielu Chodowieckim i jego siostrach.

Miłość i troska, jaką otoczona była autorka przez rodzinę, wychowawców i znajomych, czynią z tej książki w sumie kojącą i krzepiącą lekturę. Jedyną plamą na tym czystym obrusie jest opowieść o tym, z jakim potępieniem i zgorszeniem rodzina przyjęła zawodowe ambicje autorki (nie literackie, ale już więcej nic nie powiem).

Wydanie, w twardej oprawie i z ilustracjami samego Chodowieckiego, jest prześliczne, ale tłumaczenie niestety koślawe i wybijające z rytmu. Gdzie się podziali ostatnio dobrzy tłumacze? Przecież nie wystarczy znać obcy język, żeby od razu kwalifikować się na tłumacza książek!