Ontzettend mooi en oprecht verhaal. Een verhaal over moederschap, over liefde, confrontatie, acceptatie en de angst en onzekerheden die daarbij komen kijken, maar ook over perspectief, over verbeelding en hoe gebeurtenissen worden gevormd door beleving.
Het perspectief wisselt van Laura naar die van Catherina en dit geeft de lezer een goed beeld van de verschillen maar ook juist de overeenkomsten van deze twee herkenbare personages. Zelfs al denken ze zelf van elkaar te verschillen als dag en nacht. De relatie wordt mede gevormd door de woorden die niet (altijd) worden gezegd, de momenten die we niet altijd zien en de punten waar de personages zich zelf niet altijd bewust van zijn, wat uitzonderlijk mooi de kwetsbaarheid en de echtheid weergeeft van Laura en Catherina.