`Eigenlijk heb ik nooit een baan gehad. Een echte baan. Wat dat betreft ben ik net een topsporter.
Dolf Jansen (bouwjaar 63, 61 kilo, rusthartslag 38) is een fervent hardloper. Hij loopt vaak, ver en al zo n 29 jaar. Is het dan, na zo n 115.000 kilometer, niet eindelijk tijd om te vertellen waarom? En waar? En hoe hard, hoe mooi, hoe lekker, hoe zwaar?
Dolf vindt van wel.
Altijd verder gaat over de pijn van het tempo, het branden van de longen, het schroeien der spieren, het snijden van de wind, het kraken van de voeten, het piepen van de liezen. En wat er verder allemaal zo vreselijk lekker is aan hardlopen...
Dolf Jansen is naast hardloper ook cabaretier, columnist, schrijver, radiomaker, tv-presentator en zanger. Eerder verschenen bij Thomas Rap de bundels Stopnaald in maillot, Man zkt. Sport (vrouw geen bezw.), 100 op de schaal van lief, Spierbundel, Gedichten om te huilen, Duikplank zonder zwembad en It is what it is.
Dolf Jansen is cabaretier en loper. Hij is graatmager en loopt veel, heel veel. Na het lezen van dit boek besef ik pas hoeveel, zowat alle dagen. Hij is ook niet slecht, maar is net niet de topper die hij wil zijn. Ik denk dat zijn reguliere job het hem onmogelijk gemaakt heeft op de topper te zijn. Toch heeft hij mooie tijden neergezet. In zijn boek vertelt hij allerlei anekdotes die met lopen te maken hebben. Het heeft wel iets bevlogens moet ik zeggen. Zelf loop ik ook en tijdens het lezen van dit boek heb ik zelf een heel goede 10 km gelopen, waarin ik mijn tijd op de 1 km, 1 mijl, 5 km en 10 km aanzienlijk verbeterd heb. Betekent dat dat ik nu snel ben? Nee, hooguit dat er nog een heel stuk progressie mogelijk is. En dat ik niets voorstel in vergelijking met Dolf. Maar ik loop en heb er plezier in, daar gaat het om.
Dolf schrijft zoals hij praat, en daardoor is het een rommelig boek. Er had wel een stevigere eindredactie overheen gemogen, zeker ook om de spelfouten eruit te halen. Desondanks is het een vermakelijk boek met een hoop leuke anekdotes.
Leuk boek voor hardlopers! Veel herkenning en vaak rake en grappige omschrijvingen die ik ook kende van zijn theatershows. Aan het einde viel hij een beetje in herhaling en werd het wat te veel van het goede. Het boek had wat mij betreft nog iets meer geschaafd kunnen worden (+- 50 pagina's eraf).
(3.5/5) Leuk boek, mooi om meegenomen te worden in de avonturen van Dolf. Boek uitgelezen, maar soms wel op het tandvlees. Hij schrijft zoals hij praat: van de hak op de tak. Aan het begin best grappig, richting het eind steeds vaker vermoeiend.
Ik las het met de gelijknamige theatershow in mijn achterhoofd: die was snel en grappig.
Het boek was eigenlijk hetzelfde, maar het boek wordt niet grappig door het snel te lezen.
Gedurende hoofdstuk een glimlachte ik. Gedurende hoofdstuk twee begon ik al wat diagonaal te lezen. Leuk bleven de stukjes die voor lopers onder elkaar herkenbaar zijn.
Hoofdstuk drie begon al wat irritatie op te wekken doordat het lijkt op de voorgaande hoofdstukken, met dezelfde soort grappen. Als het zo doorgaat bevat het boek zo'n zesduizend grappen, iets teveel van het goede.
Bij hoofdstuk tien (van de twintig) ben ik uiteindelijk gestrand
Inspirerend, maar herhalend, uiteindelijk niet in lijn met mijn eigen hardloopdoelen, al is er altijd iets dat je kunt leren. Overal waar je komt, neem je renschoenen mee en zo zie je veel meer van de nieuwe omgeving waarin je jezelf bevindt.