3,5⭐
Στα θετικά του βιβλίου κατατάσσω την επιτυχή ένταξη του αναγνώστη, δηλαδή εμένα, σε έναν πολιτισμό που μου είναι ξένος, αν και την πολιτική ιστορία της περιόδου εκείνης την γνώριζα. Επίσης το πρώτο μισό του βιβλίο το βρήκα τρομερά ενδιαφέρον, ειδικά την οπτική του Λιν, ο οποίος αποφυλακίζεται από το στρατόπεδο εργασίας και ταξιδεύει μόνος σε άγνωστα μέρη με ελπίδα να γυρίσει στο Πεκίνο.
Σιγά σιγά όμως, και ενώ το μυστήριο γύρω από την εξαφάνιση μιας τραγουδίστριας, που έδενε την διπρόσωπη αφήγηση του Λιν και της ιδιωτικής ντετέκτιβ Μέι, κορυφωνόταν, η εναλλασσόμενη αφήγηση των δύο βασικών πρωταγωνιστών εγκαταλήφθηκε, φανερώνοντάς μου λίγο λίγο το τέλος.
Το τέλος το βρήκα λοιπόν κάπως προβλέψιμο και βεβιασμένο. Δεν είμαι σίγουρος για το τι θα μπορούσε να αλλάξει, αλλά νομίζω πως θα το έκανε περισσότερο ενδιαφέρον ένας δεύτερος ή και τρίτος αφηγητής, όπως δηλαδή και στο πρώτο μισό του βιβλίου.