Café De Raaf nog steeds gesloten

by J.M.H. Berckmans

139 pages, Paperback

First published January 1, 1990

About the author

Jean-Marie Henri Berckmans was een Vlaamse schrijver.

J.M.H. Berckmans in de Nederlandstalige Wikipedia

J.M.H. Berckmans in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

J.M.H. Berckmans bij "Schrijversgewijs"


Jean-Marie Henri Berckmans was a Flemish writer.

J.M.H. Berckmans in the English Wikipedia

Reviews

[Ignace]

Wanneer je eindelijk een boek leest dat voor jou alvorens het te leren een cultstatus had verworven bestaat de kans dat het tegen valt. Dit was hier zeker niet het geval.

Naast ritme en woordenpracht bedolf Berckmans’ boek me met een rauwe tristesse. Tergend schoon hoe zo’n zwaar bestaan toch parels uit de frictie perst.

[Bart]

(...)

Terug naar Café De Raaf. Berckmans wilde naar eigen zeggen de Vlaamse grootmeester van het kortverhaal worden, en zijn voorbeelden uit Nederland waren J.M.A. Biesheuvel en Jan Arends. Zoals ook Chris Ceustermans aangaf in de biografie van J.M.H. lijkt de keuze voor korter proza ingegeven door Jean-Maries stemmingswisselingen. Hoewel hij erg schaaft, meticuleus schrijft en herschrijft, is de lange spanningsboog van een roman lastig voor hem. Wellicht had hij zich dan in details verloren, en langer werk nooit afgekregen.

Ceustermans noteert ook dat Café De Raaf opnieuw positief werd onthaald in kranten en tijdschriften, en er verscheen zelfs een lovende recensie over de grens, in HP/De Tijd. De literaire goegemeente is zelfs verrast dat de bundel niet genomineerd is voor de NCR-prijs. Juryvoorzitter Jos Borré is echter van mening dat J.M.H. “gevangen zat in een vrij eng taalregister”, en dat “willekeur en mateloosheid de interne logica” van het werk ondergraven. Ik volg niet helemaal: Café De Raaf – net als het meeste van Berckmans dat ik tot hiertoe las – is vormelijk net zeer gevarieerd.

Toegegeven, er is mateloosheid, maar die staat net ten dienste van de interne logica: thematisch komt ze overeen met de existentiële aard van Berckmans’ leven en schrijverschap. Hetzelfde kan worden gezegd over de willekeur, al is die willekeur zeker niet vormelijk: zoals ik al aangaf componeerde Berckmans zijn werk in die periode meticuleus, en ik vermoed daarom dat ook die schijnbare inhoudelijke willekeur nooit toeval is.

(...)

Meer reviews op Weighing A Pig Doesn't Fatten It

[Winnie]

Verschillende kortverhalen gebundeld in een dun boekje dat vlot wegleest. Mijn favoriete verhaal is het laatste van het boekje, namelijk 'Café De Raaf nog steeds gesloten'.
Ik twijfelde tussen 3 en 4 sterren. Misschien een 3,5? Hij krijgt het voordeel van de twijfel.

[Dax De Decker]

Fuck seg, heb deze gast nu pas ontdekt.