What do you think?
Rate this book
The King
The King is an offbeat tale of one very enigmatic Elvis impersonator that's taking the Vegas strip, and the world, by storm. Shrouded in mystery with the shining gold helmet that covers his face, his performances are mesmerizing, and many fans are starting to believe that he really is Elvis. Through a series of thought-provoking interviews and investigative reporting, a journalist makes it his personal mission to find out who The King really is. And along the way he discovers a lot more than he bargained for.
208 pages, Paperback
First published September 7, 2005
51 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 31 reviews
March 19, 2016
A comic book about an Elvis impersonator wearing a golden helmet? And I am not even an Elvis fan... I did not expect much from this beyond the usual Elvis clichés and fandom stereotypes. To my great surprise, however, the book turned out to be an unconventional, thoughtful, nuanced exploration of the attraction of pop mythology, illustrated with subtle humor and a wonderful sense of mystery. The famous quote from the western classic The Man Who Shot Liberty Valance comes to mind: "When the legend becomes fact, print the legend." Great stuff!
May 21, 2021
Βαθμολογία: 9/10
Ειλικρινά, δεν περίμενα ότι θα μου άρεσε τόσο πολύ. Το "The King" το είχα σταμπάρει από τότε που έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά, μετά κυκλοφόρησε, αλλά έπρεπε να περάσουν κάμποσες βδομάδες από τότε, μέχρι να πέσει στα χέρια μου. Τελικά το αγόρασα χθες, και σήμερα το διάβασα σε μια καθισιά, χωρίς να το αφήσω ούτε μια στιγμή από τα χέρια μου. Σίγουρα είχα αρκετές προσδοκίες για το συγκεκριμένο κόμικ, αλλά όχι και τόσες πολλές στο κάτω-κάτω. Περίμενα ότι θα είναι ένα ιδιαίτερο και τουλάχιστον ενδιαφέρον κόμικ, τελικά αποδείχτηκε άκρως ψυχαγωγικό και απολαυστικό, και συν τοις άλλοις αρκετά αινιγματικό και μυστηριώδες. Και το σχέδιο στην αρχή δεν με τράβηξε και τόσο, στην πορεία όμως άρχισε να μου αρέσει πολύ, και μάλιστα το βρήκα απόλυτα ταιριαστό με την ιστορία και την όλη ατμόσφαιρα. Οι χαρακτήρες είναι σαν καρικατούρες, με αδρά χαρακτηριστικά, τα διάφορα σκηνικά είναι πολλές φορές αφαιρετικά και απλώς με τα απαραίτητα, και η χρωματική παλέτα ιδιαίτερη και όχι όσο μονότονη πίστευα ότι θα είναι στην αρχή... σίγουρα το σύνολο στα δικά μου μάτια είναι άκρως ικανοποιητικό. Και η ιστορία είναι πολύ καλή, με τις απαραίτητες δόσεις μυστηρίου, χιούμορ και τρέλας, με τον συγγραφέα να πιάνει στην εντέλεια το όλο κλίμα του Λας Βέγκας (με τους τζογαδόρους, τους μαφιόζους, τους ιδιωτικούς ντετέκτιβ, τις στριπτιτζούδες και τους διάφορους τρελάρες), αλλά και την όλη τρέλα και παράνοια γύρω από τον Έλβις Πρίσλεϊ (λέτε να ζει ακόμα;). Πιθανότατα η θεματολογία, η ιστορία αυτή καθαυτή, καθώς και το σχέδιο, δεν είναι για όλα τα γούστα, προσωπικά όμως πέρασα τέλεια την ώρα μου, και άνετα θα το ξαναδιάβαζα στο μέλλον! Όσον αφορά την ελληνική έκδοση, είναι πραγματικά πολύ ωραία και προσεγμένη, με ένα πολύ καλογραμμένο και εξαιρετικά χρήσιμο εισαγωγικό άρθρο από τον μεταφραστή. Και χθες έμαθα ότι θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως και το "Three Fingers" του ίδιου δημιουργού ("Τρία δάχτυλα" ο ελληνικός τίτλος). Δεν βλέπω την ώρα να το διαβάσω και αυτό!
Ειλικρινά, δεν περίμενα ότι θα μου άρεσε τόσο πολύ. Το "The King" το είχα σταμπάρει από τότε που έμαθα ότι θα κυκλοφορούσε στα ελληνικά, μετά κυκλοφόρησε, αλλά έπρεπε να περάσουν κάμποσες βδομάδες από τότε, μέχρι να πέσει στα χέρια μου. Τελικά το αγόρασα χθες, και σήμερα το διάβασα σε μια καθισιά, χωρίς να το αφήσω ούτε μια στιγμή από τα χέρια μου. Σίγουρα είχα αρκετές προσδοκίες για το συγκεκριμένο κόμικ, αλλά όχι και τόσες πολλές στο κάτω-κάτω. Περίμενα ότι θα είναι ένα ιδιαίτερο και τουλάχιστον ενδιαφέρον κόμικ, τελικά αποδείχτηκε άκρως ψυχαγωγικό και απολαυστικό, και συν τοις άλλοις αρκετά αινιγματικό και μυστηριώδες. Και το σχέδιο στην αρχή δεν με τράβηξε και τόσο, στην πορεία όμως άρχισε να μου αρέσει πολύ, και μάλιστα το βρήκα απόλυτα ταιριαστό με την ιστορία και την όλη ατμόσφαιρα. Οι χαρακτήρες είναι σαν καρικατούρες, με αδρά χαρακτηριστικά, τα διάφορα σκηνικά είναι πολλές φορές αφαιρετικά και απλώς με τα απαραίτητα, και η χρωματική παλέτα ιδιαίτερη και όχι όσο μονότονη πίστευα ότι θα είναι στην αρχή... σίγουρα το σύνολο στα δικά μου μάτια είναι άκρως ικανοποιητικό. Και η ιστορία είναι πολύ καλή, με τις απαραίτητες δόσεις μυστηρίου, χιούμορ και τρέλας, με τον συγγραφέα να πιάνει στην εντέλεια το όλο κλίμα του Λας Βέγκας (με τους τζογαδόρους, τους μαφιόζους, τους ιδιωτικούς ντετέκτιβ, τις στριπτιτζούδες και τους διάφορους τρελάρες), αλλά και την όλη τρέλα και παράνοια γύρω από τον Έλβις Πρίσλεϊ (λέτε να ζει ακόμα;). Πιθανότατα η θεματολογία, η ιστορία αυτή καθαυτή, καθώς και το σχέδιο, δεν είναι για όλα τα γούστα, προσωπικά όμως πέρασα τέλεια την ώρα μου, και άνετα θα το ξαναδιάβαζα στο μέλλον! Όσον αφορά την ελληνική έκδοση, είναι πραγματικά πολύ ωραία και προσεγμένη, με ένα πολύ καλογραμμένο και εξαιρετικά χρήσιμο εισαγωγικό άρθρο από τον μεταφραστή. Και χθες έμαθα ότι θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως και το "Three Fingers" του ίδιου δημιουργού ("Τρία δάχτυλα" ο ελληνικός τίτλος). Δεν βλέπω την ώρα να το διαβάσω και αυτό!
January 2, 2011
I've had this one on my shelf for a while, the product of an earlier Top Shelf sale, and finally took it with me to read over the Xmas holiday.
I thought it was pretty good for what it is-- an interesting plotted investigation that felt a bit like an episode of a seventies TV show, or made for TV movie from the same era. It's hard to pin down exactly the basis of this story, that of a rumpled reporter type (and he is a type) fighting for a kind of personal redemption through work. It has a real commercial appeal, and also, somehow, is a theme that I don't think is often addressed in comics-- maybe because there's not a tradition of vocational work in comics? So this is refreshing in comics, but also familiar and accessible at the same time.
There's a lot to like here, too, on the level of craft-- the weaving together of the story threads, the characters' backstories, and the current storyline, are all appealing presented. The supporting cast have distinct and appealing looks-- the preacher character, especially, is a real gem of a visual.
The problem at the heart of this work, though, is that I don't think Koslowski really loves or understands Elvis. It's no mistake that so little of this work presents the King's concert work; I don't think Koslowski really sees how to make that appealing, so one of the motive forces for nearly all the characters in this story is inserted in shorthand instead of really treated-- so this remains a smart but ultimately empty investigation of how important a figure like Elvis Presley can be.
I thought it was pretty good for what it is-- an interesting plotted investigation that felt a bit like an episode of a seventies TV show, or made for TV movie from the same era. It's hard to pin down exactly the basis of this story, that of a rumpled reporter type (and he is a type) fighting for a kind of personal redemption through work. It has a real commercial appeal, and also, somehow, is a theme that I don't think is often addressed in comics-- maybe because there's not a tradition of vocational work in comics? So this is refreshing in comics, but also familiar and accessible at the same time.
There's a lot to like here, too, on the level of craft-- the weaving together of the story threads, the characters' backstories, and the current storyline, are all appealing presented. The supporting cast have distinct and appealing looks-- the preacher character, especially, is a real gem of a visual.
The problem at the heart of this work, though, is that I don't think Koslowski really loves or understands Elvis. It's no mistake that so little of this work presents the King's concert work; I don't think Koslowski really sees how to make that appealing, so one of the motive forces for nearly all the characters in this story is inserted in shorthand instead of really treated-- so this remains a smart but ultimately empty investigation of how important a figure like Elvis Presley can be.
April 27, 2021
Το graphic novel, με αφορμή τη ζωή και το μεταθανάτιο μυστήριο του βασιλιά του rock n’ roll Έλβις Πρίσλεϊ (1935-1977), μιας και μόλις λίγες ώρες μετά τη μοιραία καρδιακή προσβολή που υπέστη εμφανίστηκε κάποιος στο αεροδρόμιο του Μέμφις που του έμοιαζε υπερβολικά, ζωντανεύει την επιρροή των ινδαλμάτων στη ζωή των θαυμαστών τους μέσα από μια διαφορετική ψυχολογική περιπέτεια. Πολλές «θεάσεις» έδωσαν τροφή στις θεωρίες συνωμοσίας πως ο Έλβις ζει ενώ ακόμη και σήμερα υπάρχουν πάρα πολλοί μιμητές του, κυρίως ως ατραξιόν στο Λας Βέγκας. Έτσι λοιπόν, ένας από αυτούς καλεί έναν δημοσιογράφο στο ξενοδοχείο όπου κάνει το show του κι αυτό θα είναι η αρχή μιας ιστορίας με ενδιαφέρουσες προεκτάσεις, τις οποίες δε συναντάει κανείς συχνά σε graphic novel.
Ο δημοσιογράφος Πολ Έρφουρτ φτάνει στο Λας Βέγκας το 2005 για να πάρει συνέντευξη από τον Βασιλιά, έναν άντρα που ξεσηκώνει ήδη το κοινό επί έξι μήνες αλλά χωρίς να έχει μιλήσει δημόσια σε κανένα έντυπο ή ραδιοτηλεοπτικό μέσο. Γιατί λοιπόν έσπασε τη σιωπή του τώρα και γιατί κάλεσε το συγκεκριμένο άτομο, που κάποτε έγραφε φανατικά για τον βασιλιά του rock n’ roll αλλά κάποια στιγμή σταμάτησε; Πώς ο θάνατος του Έλβις και η αγάπη του κόσμου ενέπνευσαν τον Βασιλιά να ξεκινήσει μια νέα καριέρα και να γίνει ο θεός του τραγουδιού; Μήπως δεν είναι μιμητής αλλά ο ίδιος ο Έλβις; Έγινε θεός τελικά; Και πώς εξηγείται αυτό; Γιατί ο Πολ σταμάτησε να πουλάει κείμενά του; Γιατί στέρεψε από έμπνευση;
«Όταν δεν πιστεύουν πια σε σένα δεν υπάρχεις», αυτό είναι το κυρίαρχο μότο του graphic novel και η κεντρική ιδέα της όλης ιστορίας. Υπάρχει αγωνία για την αληθινή ταυτότητα του πρωταγωνιστή αλλά στην πορεία της ανάγνωσης ξεπετάγονται και ενδιαφέρουσες ιδέες που με έβαλαν σε σκέψη και δείχνουν πως ο δημιουργός Rich Koslowski δούλεψε πολύ πάνω στο κείμενο. Είναι τελικά ο Βασιλιάς ο αληθινός Έλβις ή όχι; Χρειαζόμαστε όμως απόδειξη γι’ αυτό; Όπως και στη θρησκεία, όχι: «Η θρησκεία δεν είναι γεγονότα και αποδείξεις, είναι πίστη. Και με την πίστη πρέπει να υπάρχει και η αμφιβολία… Αν αποδείξω ποιος είμαι, τέρμα το μυστήριο. Μετατρέπεται σε γεγονός. Επιστήμη. Η επιστήμη δεν είναι θρησκεία» (σελ. 154-155). Επομένως, ο δημοσιογράφος θα πιστέψει «όταν και εάν θα είναι έτοιμος»! «Όταν είσαι έτοιμος ν’ ανοίξεις τα μάτια σου τότε επιτέλους θα δεις», όπως του λέει ο Βασιλιάς λίγες σελίδες πριν.
Εκτός από τον Βασιλιά, έχουμε και τη Μαφία του Μέμφις, μια παρέα ετερόκλητων ατόμων που περιτριγυρίζουν τον τραγουδιστή και εκτελούν τις εντολές του. Έχουμε έναν θρησκόληπτο, έναν ταχυδρόμο, μια πρώην εξαρτημένη στριπτιζέζ, έναν πρώην εθισμένο στον τζόγο με ναπολεόντειο σύνδρομο, δύο χαζούληδες, έναν ευέξαπτο παλαβό και όλοι τους κινούνται γύρω από έναν τρελάρα που πιστεύει πως είναι Θεός. Ή μήπως είναι; Γιατί αποκαλούνται έτσι; Ποιες είναι οι ιστορίες τους, τι έκαναν πριν, τι ρόλο έχουν τώρα; Επιπλέον, έχουμε κι έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, τη βοήθεια του οποίου ζητάει ο δημοσιογράφος για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, μόνο που κι αυτός έχει τα δικά του μυστικά.
Η ιστορία κλείνει με απρόσμενο τρόπο, φεύγοντας από τη διένεξη αν είναι ο Βασιλιάς ο αληθινός Έλβις ή όχι, και δείχνοντας την επιρροή που ακόμη ασκεί στους θαυμαστές του, το πώς αλλάζει τις ζωές τους ή ακόμη και τον τρόπο σκέψης τους. Βρήκα συγκινητικό το φινάλε και γενικά η ιστορία με προβλημάτισε για τον ευρύτερο ρόλο των ειδώλων στη ζωή μας: «Το γεγονός είναι πως όλοι μας έχουμε ανάγκη έναν Θεό, είτε είναι ο Βούδας ή ο Ιησούς ή ο Μωάμεθ ή κάποιος ντυμένος με ρούχα, με πούλιες που φορά μια χρυσή περικεφαλαία. Όλοι μας έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε σε κάποιον, σε κάτι. Σε κάτι που μας δίνει ώθηση, που μας ολοκληρώνει, που μας γεμίζει με ελπίδα, με τραγούδι» (σελ. 234).
Το σχέδιο κινείται σε σκούρους τόνους (χρωματισμένο από τον Adam Wallenta), με έμφαση στο μπλε, οι οπτικές γωνίες ποικίλλουν, τα χαρακτηριστικά των προσώπων έχουν τις απαραίτητες λεπτομέρειες που δίνουν τις απαιτούμενες εκφράσεις των γεγονότων που βιώνουν οι ήρωες, τα καρέ είναι μικρά, μεγάλα και ολοσέλιδα, τα φόντα αφαιρετικά ή με τις απολύτως απαραίτητες πινελιές και η όλη ατμόσφαιρα ταιριάζει απόλυτα με το μυστήριο που περιβάλλει τον Βασιλιά, την κουστωδία του και την έρευνα που κάνει ο δημοσιογράφος. Στο βιβλίο επίσης υπάρχει κατατοπιστικό εισαγωγικό σημείωμα του Γαβριήλ Τομπαλίδη (που έκανε και τη μετάφραση) ενώ το ίδιο το κόμικ διαχωρίζεται σε ενότητες με διάφορες κουβέντες για τον Έλβις από ανθρώπους όπως ο Μπομπ Ντίλαν, ο Μπρους Σπρίνγκστιν και ο Τζον Λένον.
Το «The King» είναι ένα ενδιαφέρον graphic novel που φωτίζει την ιδεολογία που παρακινεί την ύπαρξη μιμητών του Έλβις Πρίσλεϋ και τονίζει με σωστές δόσεις σασπένς και σκεπτικισμού την ανάγκη που έχουμε όλοι μας για ένα ίνδαλμα, για το οποίο δε χρειάζεται να ρωτήσουμε πολλά, αρκεί να το ακολουθούμε. Μόνο που κάποιοι παθιάζονται επικίνδυνα με αυτό. Γρήγορο, καλογραμμένο και ανατρεπτικό, με κράτησε ως το τέλος και μου χάρισε γέλιο, ένταση και σκέψεις.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: https://www.vivliokritikes.com/the-ki...
Ο δημοσιογράφος Πολ Έρφουρτ φτάνει στο Λας Βέγκας το 2005 για να πάρει συνέντευξη από τον Βασιλιά, έναν άντρα που ξεσηκώνει ήδη το κοινό επί έξι μήνες αλλά χωρίς να έχει μιλήσει δημόσια σε κανένα έντυπο ή ραδιοτηλεοπτικό μέσο. Γιατί λοιπόν έσπασε τη σιωπή του τώρα και γιατί κάλεσε το συγκεκριμένο άτομο, που κάποτε έγραφε φανατικά για τον βασιλιά του rock n’ roll αλλά κάποια στιγμή σταμάτησε; Πώς ο θάνατος του Έλβις και η αγάπη του κόσμου ενέπνευσαν τον Βασιλιά να ξεκινήσει μια νέα καριέρα και να γίνει ο θεός του τραγουδιού; Μήπως δεν είναι μιμητής αλλά ο ίδιος ο Έλβις; Έγινε θεός τελικά; Και πώς εξηγείται αυτό; Γιατί ο Πολ σταμάτησε να πουλάει κείμενά του; Γιατί στέρεψε από έμπνευση;
«Όταν δεν πιστεύουν πια σε σένα δεν υπάρχεις», αυτό είναι το κυρίαρχο μότο του graphic novel και η κεντρική ιδέα της όλης ιστορίας. Υπάρχει αγωνία για την αληθινή ταυτότητα του πρωταγωνιστή αλλά στην πορεία της ανάγνωσης ξεπετάγονται και ενδιαφέρουσες ιδέες που με έβαλαν σε σκέψη και δείχνουν πως ο δημιουργός Rich Koslowski δούλεψε πολύ πάνω στο κείμενο. Είναι τελικά ο Βασιλιάς ο αληθινός Έλβις ή όχι; Χρειαζόμαστε όμως απόδειξη γι’ αυτό; Όπως και στη θρησκεία, όχι: «Η θρησκεία δεν είναι γεγονότα και αποδείξεις, είναι πίστη. Και με την πίστη πρέπει να υπάρχει και η αμφιβολία… Αν αποδείξω ποιος είμαι, τέρμα το μυστήριο. Μετατρέπεται σε γεγονός. Επιστήμη. Η επιστήμη δεν είναι θρησκεία» (σελ. 154-155). Επομένως, ο δημοσιογράφος θα πιστέψει «όταν και εάν θα είναι έτοιμος»! «Όταν είσαι έτοιμος ν’ ανοίξεις τα μάτια σου τότε επιτέλους θα δεις», όπως του λέει ο Βασιλιάς λίγες σελίδες πριν.
Εκτός από τον Βασιλιά, έχουμε και τη Μαφία του Μέμφις, μια παρέα ετερόκλητων ατόμων που περιτριγυρίζουν τον τραγουδιστή και εκτελούν τις εντολές του. Έχουμε έναν θρησκόληπτο, έναν ταχυδρόμο, μια πρώην εξαρτημένη στριπτιζέζ, έναν πρώην εθισμένο στον τζόγο με ναπολεόντειο σύνδρομο, δύο χαζούληδες, έναν ευέξαπτο παλαβό και όλοι τους κινούνται γύρω από έναν τρελάρα που πιστεύει πως είναι Θεός. Ή μήπως είναι; Γιατί αποκαλούνται έτσι; Ποιες είναι οι ιστορίες τους, τι έκαναν πριν, τι ρόλο έχουν τώρα; Επιπλέον, έχουμε κι έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, τη βοήθεια του οποίου ζητάει ο δημοσιογράφος για να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, μόνο που κι αυτός έχει τα δικά του μυστικά.
Η ιστορία κλείνει με απρόσμενο τρόπο, φεύγοντας από τη διένεξη αν είναι ο Βασιλιάς ο αληθινός Έλβις ή όχι, και δείχνοντας την επιρροή που ακόμη ασκεί στους θαυμαστές του, το πώς αλλάζει τις ζωές τους ή ακόμη και τον τρόπο σκέψης τους. Βρήκα συγκινητικό το φινάλε και γενικά η ιστορία με προβλημάτισε για τον ευρύτερο ρόλο των ειδώλων στη ζωή μας: «Το γεγονός είναι πως όλοι μας έχουμε ανάγκη έναν Θεό, είτε είναι ο Βούδας ή ο Ιησούς ή ο Μωάμεθ ή κάποιος ντυμένος με ρούχα, με πούλιες που φορά μια χρυσή περικεφαλαία. Όλοι μας έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε σε κάποιον, σε κάτι. Σε κάτι που μας δίνει ώθηση, που μας ολοκληρώνει, που μας γεμίζει με ελπίδα, με τραγούδι» (σελ. 234).
Το σχέδιο κινείται σε σκούρους τόνους (χρωματισμένο από τον Adam Wallenta), με έμφαση στο μπλε, οι οπτικές γωνίες ποικίλλουν, τα χαρακτηριστικά των προσώπων έχουν τις απαραίτητες λεπτομέρειες που δίνουν τις απαιτούμενες εκφράσεις των γεγονότων που βιώνουν οι ήρωες, τα καρέ είναι μικρά, μεγάλα και ολοσέλιδα, τα φόντα αφαιρετικά ή με τις απολύτως απαραίτητες πινελιές και η όλη ατμόσφαιρα ταιριάζει απόλυτα με το μυστήριο που περιβάλλει τον Βασιλιά, την κουστωδία του και την έρευνα που κάνει ο δημοσιογράφος. Στο βιβλίο επίσης υπάρχει κατατοπιστικό εισαγωγικό σημείωμα του Γαβριήλ Τομπαλίδη (που έκανε και τη μετάφραση) ενώ το ίδιο το κόμικ διαχωρίζεται σε ενότητες με διάφορες κουβέντες για τον Έλβις από ανθρώπους όπως ο Μπομπ Ντίλαν, ο Μπρους Σπρίνγκστιν και ο Τζον Λένον.
Το «The King» είναι ένα ενδιαφέρον graphic novel που φωτίζει την ιδεολογία που παρακινεί την ύπαρξη μιμητών του Έλβις Πρίσλεϋ και τονίζει με σωστές δόσεις σασπένς και σκεπτικισμού την ανάγκη που έχουμε όλοι μας για ένα ίνδαλμα, για το οποίο δε χρειάζεται να ρωτήσουμε πολλά, αρκεί να το ακολουθούμε. Μόνο που κάποιοι παθιάζονται επικίνδυνα με αυτό. Γρήγορο, καλογραμμένο και ανατρεπτικό, με κράτησε ως το τέλος και μου χάρισε γέλιο, ένταση και σκέψεις.
Πρώτη δημοσίευση στο site μου: https://www.vivliokritikes.com/the-ki...
June 19, 2015
This is a must read for any Elvis fan, well as long as they don't take their fandom too seriously. I loved this! Everyone always wonders what it would be like if Elvis returned and this graphic novel takes a unique and darkly comedic approach. I liked that the narrator was a true skeptic and I also like how he didn't have a complete change of heart at the end. It also was a fun read about a huge question that people don't think about enough: what does it mean to have faith? This was just such a good story that really entertained! The art was phenomenal, I just wish there was a full cover image if The King in his gold helmet (edit: I see now the full color image in Goodreads, but I had a hardcover edition done in all blue tones). Definitely had a Vegas feel to it, but also an emotive quality when called for. The shading in some of the more poignant strips was amazing! Highly recommended!!
December 23, 2021
Κείμενο στο Smassing Culture
O Έλβις ζει;!
Ο Έλβις Πρίσλευ θα είναι για πάντα ο βασιλιάς του Rock & Roll. Ένα είδωλο για τους νέους, μία απειλή για την συντηρητική αμερικανική κοινωνία των μέσων του 20ου αιώνα. Η αγέραστη μορφή του και ο εκστατικός χορός του έχουν σημαδέψει για πάντα τη μουσική βιομηχανία και την ποπ κουλτούρα. Τον πρόωρο θάνατό του κάποιοι φανατικοί οπαδοί του δυσκολεύτηκαν να τον πιστέψουν (αφού οι θεοί δεν πεθαίνουν) και έτσι ξεκίνησαν να διαδίδονται θεωρίες συνωμοσίας που υποστήριζαν ότι «ο Βασιλιάς ζει». Από εδώ και από εκεί υπήρχαν άνθρωποι που ισχυρίζονταν ότι τον είδαν ζωντανό, ενώ ο κίτρινος τύπος της εποχής άρχισε να αναπαράγει αυτούς τους αστήριχτους ισχυρισμούς προκειμένου να πουλήσει φύλλα στο εύπιστο κοινό. Μία απ’ τις πιο διαδεδομένες θεωρίες συνωμοσίας είχε πλέον γεννηθεί!
Οι διάφοροι μιμητές του Έλβις, μια σειρά performers που έδιναν παραστάσεις υποδυόμενοι τον επιζώντα Βασιλιά, διατηρούσαν στην επικαιρότητα την υπόνοια ότι στην πραγματικότητα ο θάνατός του δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα καλοστημένο ψέμα. Την ιστορία ενός από αυτούς τους μιμητές διηγείται ο Rich Koslowski στο The King, το comic του που κυκλοφόρησε σε έναν πολυτελή τόμο στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως σε μετάφραση Γαβριήλ Τομπαλίδη. Έργο του ίδιου δημιουργού είναι και το Three Fingers, που επίσης κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό απ’ τις ίδιες εκδόσεις Μικρός Ήρως. Πρόκειται για τα δύο πρώτα μεταφρασμένα στα ελληνικά έργα του indie δημιουργού comics, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στα Archie Comics.
Η ιστορία ξεκινά στις αρχές του 21ου αιώνα όταν εμφανίζεται ένας χαρισματικός showman που αυτοαποκαλείται “Βασιλιάς”, κρυμμένος πίσω από μία χρυσή μάσκα. Τα πλήθη γεμίζουν τις συναυλίες του και όλος ο κόσμος συζητά γι’ αυτόν. Κυριαρχεί η αίσθηση ότι είναι ο Elvis. Το μοναδικό πρόβλημα είναι ότι ο Elvis Prisley είχε πεθάνει ήδη πριν 30 χρόνια! Οπότε ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από τη μάσκα που αυτοαποκαλείται “Βασιλιάς” και υποστηρίζει ότι είναι ο ίδιος ο Elvis Prisley; Μήπως η εμφάνισή του και η ανταπόκριση του κοινού επιβεβαιώνουν τις από χρόνια διαδομένες θεωρίες συνομωσίας που ήθελαν τον Elvis να είναι ακόμα ζωντανός; Αυτό το μυστήριο καλείται να ξεσκεπάσει ο Πολ Έρφουρτ, ένας δημοσιογράφος που είχε κάνει καριέρα στον κίτρινο τύπο των 80’s – 90’s, αλλά πλέον βρίσκεται στην αφάνεια, έχοντας σχεδόν αποσυρθεί. Προς μεγάλη έκπληξη όμως όλων -ακόμα και του ίδιου- ο αυτοαποκαλούμενος Βασιλιάς δέχεται να δώσει τη μοναδική του συνέντευξη για τον Τύπο μονάχα στον Έρφουρτ, ο οποίος πλέον καλείται να ξεδιαλύνει το μυστήριο του ανθρώπου πίσω από τη μάσκα.
Οι συναντήσεις του Έρφουρτ με τον αυτοαποκαλούμενο “Βασιλιά” είναι μία μεγάλη πρόκληση για εκείνον. Ο ίδιος ο “Βασιλιάς” κάλεσε τον Έρφουρτ να του πάρει συνέντευξη, αλλά απ’ την πρώτη στιγμή γίνεται σαφές ότι δεν είναι πρόθυμος να του ανοιχτεί. Όμως παράλληλα, φαίνεται να έχει αυξημένες απαιτήσεις απ’ τον συνεντευξιαστή του. Ήδη απ’ την πρώτη ερώτηση του δημοσιογράφου ο “Βασιλιάς” δηλώνει ευθαρσώς την απογοήτευσή του απ’ τις επιδόσεις του:
“Ομολογώ πως με απογοητεύτε κύριε Έρφουρτ. Ήμουν βέβαιος ότι θα μπορούσατε και καλύτερα. Έτσι παιδιά; Δεν σας είπα πως ο κύριος Έρφουρτ θα κάνει καλή δουλειά; Γι’ αυτό και ζήτησα ειδικά αυτόν”.
Ο Έρφουρτ πρέπει να λύσει ένα δύσκολο παζλ, ψαχουλεύοντας το παρελθόν, προκειμένου να ανακαλύψει ποιος κρύβεται κάτω απ’ τη μάσκα. Όσο όμως πλησιάζει στην αλήθεια, τόσο πιο επικίνδυνα γίνονται τα πράγματα για τον ίδιο και τους συνεργάτες του, καθώς ο “Βασιλιάς” έχει συγκεντρώσει γύρω του μία κομπανία περιθωριακών ανθρώπων που φαντάζουν αρκετά επικίνδυνοι για όποιον απειλεί να βλάψει το γόητρό του. Το ρεπορτάζ πλέον μετατρέπεται σε ένα προσωπικό στοίχημα του άλλοτε εμπνευσμένου δημοσιογράφου, ο οποίος είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει την αλήθεια παρά τους κινδύνους που ελλοχεύουν.
Ο Koslowski διηγείται μία ιστορία για τα ινδάλματα που δημιουργούν και ακολουθούν οι άνθρωποι και τη δυσανάλογη σημασία που τους δίνουν στη ζωή τους. Από μία αφίσα στο δωμάτιο ενός εφήβου μέχρι την εμμονή σε ένα πρόσωπο, οι άνθρωποι πλάθουν στο νου τους είδωλα και ορισμένες φορές καθηλώνονται σε αυτά. Έτσι διαμορφώνουν πρότυπα και τα ακολουθούν, αρκετά συχνά σε βαθμό χειραγώγησης. Η βιομηχανία του θεάματος παράγει αφειδώς τέτοια είδωλα, τα οποία αποκτούν μία δυσανάλογη εξουσία στις ζωές αμέτρητων θαυμαστών τους. Ίσως αυτή την εξουσία είναι που ζήλεψαν και οι μιμητές του Elvis (με το φαινόμενο των οποίων ασχολείται το comic) και προσπάθησαν να γευτούν λίγη απ’ τη δύναμή της.
Το μυστήριο που ξετυλίγεται στις σελίδες του comic του Koslowski είναι ικανό να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ο δημιουργός του comic δεν επενδύει σεναριακά σε μεγάλα plot twists και εντυπωσιακές αποκαλύψεις. Αντίθετα, εστιάζει στην προσωπικότητα των πρωταγωνιστών του, στον εσωτερικό τους κόσμο, στις ιστορίες τους και στους δαίμονές τους. Όμως δεν παύει η ιστορία να κινείται γενικώς σε ρηχά νερά, καθώς εξελίσσεται με αρκετά προβλέψιμο ρυθμό, ενώ σε κανένα σημείο δεν εντυπωσιάζει πραγματικά.
Αντίστοιχα και το σχέδιο του Koslowski είναι κατά βάση τυπικό. Ο Koslowski δίνει μεγαλύτερη έμφαση στους διαλόγους παρά στο σχέδιο, αφού το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής εκτυλίσσεται με συζητήσεις σε δωμάτια συνέντευξης, σε ξενοδοχεία, μπαρ και καφετέριες. Με περισσότερη λεπτομέρεια σχεδιάζει τα πρόσωπα και τις εκφράσεις των πρωταγωνιστών του, προσπαθώντας να ρίξει φως στον εσωτερικό τους κόσμο. Προσπαθεί να αποτυπώσει ακόμα και τις ψυχολογικές μεταπτώσεις του “Βασιλιά”, παρόλο που κρύβεται συνεχώς πίσω από μία μάσκα. Πρόκειται για ένα μινιμαλιστικό σχέδιο, σε τόνους του μπλε, το οποίο αποτυπώνει κυρίως τις λεπτομέρειες που έχουν σημασία για την ιστορία, χωρίς διάθεση να εντυπωσιάσει με μεγάλα πάνελ και αξιομνημόνευτες σκηνές.
O Έλβις ζει;!
Ο Έλβις Πρίσλευ θα είναι για πάντα ο βασιλιάς του Rock & Roll. Ένα είδωλο για τους νέους, μία απειλή για την συντηρητική αμερικανική κοινωνία των μέσων του 20ου αιώνα. Η αγέραστη μορφή του και ο εκστατικός χορός του έχουν σημαδέψει για πάντα τη μουσική βιομηχανία και την ποπ κουλτούρα. Τον πρόωρο θάνατό του κάποιοι φανατικοί οπαδοί του δυσκολεύτηκαν να τον πιστέψουν (αφού οι θεοί δεν πεθαίνουν) και έτσι ξεκίνησαν να διαδίδονται θεωρίες συνωμοσίας που υποστήριζαν ότι «ο Βασιλιάς ζει». Από εδώ και από εκεί υπήρχαν άνθρωποι που ισχυρίζονταν ότι τον είδαν ζωντανό, ενώ ο κίτρινος τύπος της εποχής άρχισε να αναπαράγει αυτούς τους αστήριχτους ισχυρισμούς προκειμένου να πουλήσει φύλλα στο εύπιστο κοινό. Μία απ’ τις πιο διαδεδομένες θεωρίες συνωμοσίας είχε πλέον γεννηθεί!
Οι διάφοροι μιμητές του Έλβις, μια σειρά performers που έδιναν παραστάσεις υποδυόμενοι τον επιζώντα Βασιλιά, διατηρούσαν στην επικαιρότητα την υπόνοια ότι στην πραγματικότητα ο θάνατός του δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ένα καλοστημένο ψέμα. Την ιστορία ενός από αυτούς τους μιμητές διηγείται ο Rich Koslowski στο The King, το comic του που κυκλοφόρησε σε έναν πολυτελή τόμο στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως σε μετάφραση Γαβριήλ Τομπαλίδη. Έργο του ίδιου δημιουργού είναι και το Three Fingers, που επίσης κυκλοφόρησε πριν λίγο καιρό απ’ τις ίδιες εκδόσεις Μικρός Ήρως. Πρόκειται για τα δύο πρώτα μεταφρασμένα στα ελληνικά έργα του indie δημιουργού comics, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για τη συμμετοχή του στα Archie Comics.
Η ιστορία ξεκινά στις αρχές του 21ου αιώνα όταν εμφανίζεται ένας χαρισματικός showman που αυτοαποκαλείται “Βασιλιάς”, κρυμμένος πίσω από μία χρυσή μάσκα. Τα πλήθη γεμίζουν τις συναυλίες του και όλος ο κόσμος συζητά γι’ αυτόν. Κυριαρχεί η αίσθηση ότι είναι ο Elvis. Το μοναδικό πρόβλημα είναι ότι ο Elvis Prisley είχε πεθάνει ήδη πριν 30 χρόνια! Οπότε ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από τη μάσκα που αυτοαποκαλείται “Βασιλιάς” και υποστηρίζει ότι είναι ο ίδιος ο Elvis Prisley; Μήπως η εμφάνισή του και η ανταπόκριση του κοινού επιβεβαιώνουν τις από χρόνια διαδομένες θεωρίες συνομωσίας που ήθελαν τον Elvis να είναι ακόμα ζωντανός; Αυτό το μυστήριο καλείται να ξεσκεπάσει ο Πολ Έρφουρτ, ένας δημοσιογράφος που είχε κάνει καριέρα στον κίτρινο τύπο των 80’s – 90’s, αλλά πλέον βρίσκεται στην αφάνεια, έχοντας σχεδόν αποσυρθεί. Προς μεγάλη έκπληξη όμως όλων -ακόμα και του ίδιου- ο αυτοαποκαλούμενος Βασιλιάς δέχεται να δώσει τη μοναδική του συνέντευξη για τον Τύπο μονάχα στον Έρφουρτ, ο οποίος πλέον καλείται να ξεδιαλύνει το μυστήριο του ανθρώπου πίσω από τη μάσκα.
Οι συναντήσεις του Έρφουρτ με τον αυτοαποκαλούμενο “Βασιλιά” είναι μία μεγάλη πρόκληση για εκείνον. Ο ίδιος ο “Βασιλιάς” κάλεσε τον Έρφουρτ να του πάρει συνέντευξη, αλλά απ’ την πρώτη στιγμή γίνεται σαφές ότι δεν είναι πρόθυμος να του ανοιχτεί. Όμως παράλληλα, φαίνεται να έχει αυξημένες απαιτήσεις απ’ τον συνεντευξιαστή του. Ήδη απ’ την πρώτη ερώτηση του δημοσιογράφου ο “Βασιλιάς” δηλώνει ευθαρσώς την απογοήτευσή του απ’ τις επιδόσεις του:
“Ομολογώ πως με απογοητεύτε κύριε Έρφουρτ. Ήμουν βέβαιος ότι θα μπορούσατε και καλύτερα. Έτσι παιδιά; Δεν σας είπα πως ο κύριος Έρφουρτ θα κάνει καλή δουλειά; Γι’ αυτό και ζήτησα ειδικά αυτόν”.
Ο Έρφουρτ πρέπει να λύσει ένα δύσκολο παζλ, ψαχουλεύοντας το παρελθόν, προκειμένου να ανακαλύψει ποιος κρύβεται κάτω απ’ τη μάσκα. Όσο όμως πλησιάζει στην αλήθεια, τόσο πιο επικίνδυνα γίνονται τα πράγματα για τον ίδιο και τους συνεργάτες του, καθώς ο “Βασιλιάς” έχει συγκεντρώσει γύρω του μία κομπανία περιθωριακών ανθρώπων που φαντάζουν αρκετά επικίνδυνοι για όποιον απειλεί να βλάψει το γόητρό του. Το ρεπορτάζ πλέον μετατρέπεται σε ένα προσωπικό στοίχημα του άλλοτε εμπνευσμένου δημοσιογράφου, ο οποίος είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει την αλήθεια παρά τους κινδύνους που ελλοχεύουν.
Ο Koslowski διηγείται μία ιστορία για τα ινδάλματα που δημιουργούν και ακολουθούν οι άνθρωποι και τη δυσανάλογη σημασία που τους δίνουν στη ζωή τους. Από μία αφίσα στο δωμάτιο ενός εφήβου μέχρι την εμμονή σε ένα πρόσωπο, οι άνθρωποι πλάθουν στο νου τους είδωλα και ορισμένες φορές καθηλώνονται σε αυτά. Έτσι διαμορφώνουν πρότυπα και τα ακολουθούν, αρκετά συχνά σε βαθμό χειραγώγησης. Η βιομηχανία του θεάματος παράγει αφειδώς τέτοια είδωλα, τα οποία αποκτούν μία δυσανάλογη εξουσία στις ζωές αμέτρητων θαυμαστών τους. Ίσως αυτή την εξουσία είναι που ζήλεψαν και οι μιμητές του Elvis (με το φαινόμενο των οποίων ασχολείται το comic) και προσπάθησαν να γευτούν λίγη απ’ τη δύναμή της.
Το μυστήριο που ξετυλίγεται στις σελίδες του comic του Koslowski είναι ικανό να κρατήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ο δημιουργός του comic δεν επενδύει σεναριακά σε μεγάλα plot twists και εντυπωσιακές αποκαλύψεις. Αντίθετα, εστιάζει στην προσωπικότητα των πρωταγωνιστών του, στον εσωτερικό τους κόσμο, στις ιστορίες τους και στους δαίμονές τους. Όμως δεν παύει η ιστορία να κινείται γενικώς σε ρηχά νερά, καθώς εξελίσσεται με αρκετά προβλέψιμο ρυθμό, ενώ σε κανένα σημείο δεν εντυπωσιάζει πραγματικά.
Αντίστοιχα και το σχέδιο του Koslowski είναι κατά βάση τυπικό. Ο Koslowski δίνει μεγαλύτερη έμφαση στους διαλόγους παρά στο σχέδιο, αφού το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής εκτυλίσσεται με συζητήσεις σε δωμάτια συνέντευξης, σε ξενοδοχεία, μπαρ και καφετέριες. Με περισσότερη λεπτομέρεια σχεδιάζει τα πρόσωπα και τις εκφράσεις των πρωταγωνιστών του, προσπαθώντας να ρίξει φως στον εσωτερικό τους κόσμο. Προσπαθεί να αποτυπώσει ακόμα και τις ψυχολογικές μεταπτώσεις του “Βασιλιά”, παρόλο που κρύβεται συνεχώς πίσω από μία μάσκα. Πρόκειται για ένα μινιμαλιστικό σχέδιο, σε τόνους του μπλε, το οποίο αποτυπώνει κυρίως τις λεπτομέρειες που έχουν σημασία για την ιστορία, χωρίς διάθεση να εντυπωσιάσει με μεγάλα πάνελ και αξιομνημόνευτες σκηνές.
April 1, 2023
I return to this comic from time to time, enjoying it for different reasons. The mystery stemming from the glory days of '70s Las Vegas, while presenting its dying dream in the 21st century, is always a good hook. From there, all sorts of things are tackled, from the mysterious "King" as a deified Elvis returned, to the nature of story and apotheosis.
The adage, "if enough people believe it, it becomes the truth", is explored in terms of reality, the point of having faith at all, and whether facts are more important than an elegant mystery.
There are also other concerns, so vastly part of today's internet "reality", such as (especially) the cult of personality, the danger of blind faith even when the original purpose was merely to make people feel good, and of course the nature of reported news.
This graphic novel is a trip, walking next the characters and just being along for the ride. Not all of it is equally interesting (especially the third time around, heh), but none of it is boring, and the clean, crisp art never becomes tiresome.
The adage, "if enough people believe it, it becomes the truth", is explored in terms of reality, the point of having faith at all, and whether facts are more important than an elegant mystery.
There are also other concerns, so vastly part of today's internet "reality", such as (especially) the cult of personality, the danger of blind faith even when the original purpose was merely to make people feel good, and of course the nature of reported news.
This graphic novel is a trip, walking next the characters and just being along for the ride. Not all of it is equally interesting (especially the third time around, heh), but none of it is boring, and the clean, crisp art never becomes tiresome.
December 1, 2020
This graphic novel showed up in a comic subscription box years ago. I went three moves and several years without touching it. I wasn't much of an Elvis fan, and I didn't see myself enjoying a story about an impersonator.
A couple of weeks ago, I was looking for something to read. Instead of re-reading the same graphic novels on my shelf, I figured I should at least get through what I hadn't read yet. I grabbed this one and opened it up.
I was actually impressed. There was a good story here. The mystery's a bit thin in places, and some elements aren't used as much as they could be, but at its core is an idea as golden as the titular character's helmet.
How does fame transform someone from a man to a legend, nay, a god? What are the followers like?
I don't know if I agree with where the story ends up, but I enjoyed exploring it.
A couple of weeks ago, I was looking for something to read. Instead of re-reading the same graphic novels on my shelf, I figured I should at least get through what I hadn't read yet. I grabbed this one and opened it up.
I was actually impressed. There was a good story here. The mystery's a bit thin in places, and some elements aren't used as much as they could be, but at its core is an idea as golden as the titular character's helmet.
How does fame transform someone from a man to a legend, nay, a god? What are the followers like?
I don't know if I agree with where the story ends up, but I enjoyed exploring it.
October 24, 2019
I enjoyed the art and design more than the story, which was interesting but did a bit too much telling what I should take away from it, instead of letting me draw my own conclusions.
November 29, 2013
This is the next logical step from THREE FINGERS, and follows a down on his luck reporter as he interviews an Elvis impersonator who may or may not be "The King." There 's a lot going on here, and the whole book functions as an interesting examination of faith and celebrity. It's much more effective than THREE FINGERS, Koslowski's earlier graphic novel, because it's much more of a character study. As a graphic novel, the words and pictures work together nicely, and create an effect not unlike a independent documentary film.
Well done!
Well done!
February 27, 2016
The cartooning is brilliant, and I do believe it's a must read for Elvis fans. The story is kind of out there, and has more to do with journalism and faith that anything else. I love the idea of an Elvis impersonator graphic novel!
I was pretty "meh" on the story. Could've been cool to have a little bit more action, and more focus on the character of Elvis himself and why he decided to idolize himself.. I wasn't clear on the end. Who is that guy? Was that the real Elvis? Overall, three stars. Didn't blow me away, wasn't bad, and it's definitely a unique reading experience.
I was pretty "meh" on the story. Could've been cool to have a little bit more action, and more focus on the character of Elvis himself and why he decided to idolize himself.. I wasn't clear on the end. Who is that guy? Was that the real Elvis? Overall, three stars. Didn't blow me away, wasn't bad, and it's definitely a unique reading experience.
January 29, 2015
Fascinating thoughtful graphic novel follows a reporter who investigates a charismatic Elvis impersonator who proclaims "I am God." Structured like a mystery, book becomes an exploration of faith, hope and belief. Superbly drawn in a cartoony style similar to Peter Bagge, this is a compelling story that will give you something to think about. A great comic for people who may think they don't like comics.
January 5, 2015
An interesting comic about the appearance of a man calling himself the King, nearly 30 years after Elvis' death. He sings like Elvis and looks a bit like Elvis, but who is he?
I enjoyed the gradual unveiling of the story as reporter Paul Erfurt delves into the stories of the "true believers" surrounding the King, and it's an interesting commentary about story and belief and power. I wasn't thrilled with the illustration style, but it was okay.
I enjoyed the gradual unveiling of the story as reporter Paul Erfurt delves into the stories of the "true believers" surrounding the King, and it's an interesting commentary about story and belief and power. I wasn't thrilled with the illustration style, but it was okay.
August 10, 2015
This book is really fun and a good read. It follows a reporter, Paul Erfurt, who has been asked to research and write an article on the latest Elvis impersonator who has been taking Las Vegas by storm.
He slowly pieces together a story from the facts although he starts to question whether the facts are actually the truth, and how sometimes the truth isn't always the best option. Thought provoking and fun.
He slowly pieces together a story from the facts although he starts to question whether the facts are actually the truth, and how sometimes the truth isn't always the best option. Thought provoking and fun.
January 15, 2017
I read this years ago and thought it was a more efficient essay on faith than Life of Pi. Reread this weekend. and now I'm thinking it also has elements from The Last Temptation of Christ.
Yes, its a book about Elvis, about fandom, about the importance of fandom and all that trekker ethos but it really is about belief and why it matters. There's also a veery affecting subplot about a mother accepting what it means when your child grows up thats really moving.
Worth a read!
Yes, its a book about Elvis, about fandom, about the importance of fandom and all that trekker ethos but it really is about belief and why it matters. There's also a veery affecting subplot about a mother accepting what it means when your child grows up thats really moving.
Worth a read!
November 6, 2009
The hype may have hurt me on this book. I think, while beautifully cartooned and colored, the story is fine. I had to rate this at four stars on the strength of the cartooning, but if I had the option I would have left it at a three and a half.
This is basically a rumination on the most basic questions of faith vs. fact, and it's not bad, it's just that there's nothing new here.
This is basically a rumination on the most basic questions of faith vs. fact, and it's not bad, it's just that there's nothing new here.
August 13, 2012
This graphic novel about an aging 'Elvis' who may or may not be the actual King of Rock and Roll is funny and touching. It was well drawn and the writer/artist was such a nice guy when I met him at a comic book convention. By the end I was really hoping that the King was going to make a heralded comeback. Is it the real Elvis pretending to be an impersonator?
May 17, 2013
An is-he-or-isn't-he mystery told from a journalist's point of view. Intriguing premise (Elvis as the second coming and god-like in his return) but just a "meh" ending. The author should have just gone with it, I think, rather than trying to be all rational!
October 4, 2014
Quirky graphic novel about the return of Elvis and a reporter's investigation into it. Far better than I expected, while reading the tale I had this feeling that it *just* might have a ring of truth :) The art is serviceable enough but the story really draws the reader in.
April 30, 2007
It's a graphic novel about Elvis coming back from the dead and saving souls. Part detective story, part quest for enlightenment, The King is all about regaining faith via sequins and sideburns.
August 9, 2007
The return of Elvis as a Jesus parallel. It's a magnificent tale of faith and how it can change someone for the better. One of my favorite graphic novels of recent years and highly recommended.
June 30, 2009
A unique, fun little story that embraces and makes fun of the myth of Elvis. Original, touching, and often amusing.
September 15, 2009
I really dug the art work in this one, but the story wasn't too original. And the big climax/reveal at the end was kinda lame -- hello One Hour Photo!
October 16, 2010
A reporter investigates an Elvis impersonator who might just be Elvis returned and discovers a mystery about identity and faith.
November 2, 2010
A book about journalism and faith. Really nice characterization by Koslowski, a gentle tone throughout. For fans of Elvis and other gods.
July 22, 2011
Funny story about an investigative reporter following an Elvis impersonator who claims to be the spirit of the King himself!
April 23, 2013
Really quite good. Picked this up at comixology for five dollars, based on the recommendations of the Eleven O'Clock Comics guys. Slice of life, mystery type story.
October 31, 2014
Elvic the Pelvic
February 11, 2015
Not an Elvis fan by any means, but it kept my interest throughout the book. B-plus
February 25, 2011
3.5 stars/5
Displaying 1 - 30 of 31 reviews