What do you think?
Rate this book
Alerte 5
Alors que la NASA procède au lancement d'un vol habité, celui-ci explose juste après le décollage, suite à un acte de sabotage. L’origine terroriste de l’attaque déclenche le passage au niveau d’Alerte 5, pour renforcer la sécurité de tous les sites et de toutes les missions en cours. Dans ce cadre, la base martienne, où vivent reclus cinq astronautes, se retrouve encore plus coupée du monde, toute communication avec l’extérieur lui étant désormais interdite...Petit à petit, le stress monte et pousse chacun dans ses retranchements, jusqu’à l’inévitable !
- GenresBande DessinéeComics
194 pages, Kindle Edition
Published June 2, 2021
1 person is currently reading
13 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
January 9, 2024
Aktüel bir çizgi roman. Psikolojik bir çizgi roman. Beğendim.
Aktüel çünkü içinde “bugün” var. Space X, ISS, tweet atmak ve tadınız kaçınca netflix’den medet ummak var… Bugün yaşadıklarımıza dair minik emareler (kitabın finalinde bugün yaşadığımız başka ortak süreçlerin de yazarı tetiklediğini görüyoruz).
Açıkçası kafam ve psikolojim şu sıra biraz dağınık olduğundan, kitaptaki aşikar bir “twist”i anlamakta geciktim 🙈 ama bu okuma keyfimi bozmadı aslında, belki daha iyi oldu.
Psikolojik, çünkü… bazen düşünürüm (biraz bencilce veya abartılıdır belki, -bakın burada bile özgürce, biraz şımararak kendimi ifade edemeyip, hislerimin bencilliğini, abartısını yokluyorum. Bu bir problem-) yaşadığımız hayatlar zaman zaman mahpusluğa benzemiyor mu? diye… Sabahın (sahiden) köründe yollara düşüp bir binaya giriyor, içtenlik barındırmayan, nezaket maskeli robotik cümleler kuruyor ve asgari insani ihtiyaçlarımı gidermek için bir başka bina olan eve dönüyorum. Bu döngü tekrarlanıyor. Elbette kimi yazılı kimi yazısız toplumsal sözleşmelerle bu döngüye itaat halindeyiz. İşin içinde olan bir çimdik irade çıldırmamızı engelliyor ve hayatı mahpusluktan ayırıyor. Bu kara düşüncelerle okudum ilk sayfaları. Zaten zor ve kapalı bir sistem içinde imtihan olan astronotların şartları iradelerinin ötesinde bir müdahale ile daha sıkı hale geliyor. Aslında öncesinde de çıldırmaya müsait şartlarda bulunuyorlardı ama tüm opsiyonları, hareket kabiliyetleri engellenmiş değildi. Dönebilirim, bırakabilirim, birileri gelebilir, birileri gidebilir… bizi şu hayatta planlar, hayaller ve ihtimaller ayakta tutuyor. “Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!” diyor ya şair… İhtimaller öyle kıymetli. İhtimaller delirmemiz ve/veya vazgeçmemizin önündeki yegane engeller. İncecik bir tül gibi üstelik.
İhtimallerimin boğulduğu, iplerin ucunun hep çıkmaz sokaklara çıktığını hissettiğim şu günlerde bir empati ile okudum Alerte 5 ve ekibinin halini.
Çizgileri yalın, karikatürize, çok şey vadetmiyor ama akıcı. Bir twist var, akışı ve neticeyi değiştirmeyen ama ben kafamda bir kısmını yukarıda paylaştığım uğultulardan sebep zaten hızlıca göremedim. Finalde de çok hassas bünye için spoiler ihtimali uyarı koyayım buraya kadar okuyanlara, eserin sanatçısının iki küçük çocukla covid pandemisi dönemiyle kesişen üretim sürecine dair minik bir bölüm okuyoruz.
Unutmak ve (zahiren) atlatmak büyük nimet. Pandemiye dair bazı şeyler zihnimde silikleşmiş. Fakat son bölümle hatırlatmalar, yüzleşmeler içine giriyorum. Bugün de ihtimal düğümlenmeleriyle bungun iken, nesil olarak geçirdiğimiz covid pandemisi bunalımının da bugünümüz ve yarınlarımız üzerindeki orta ve uzun vadeli etkilerini düşünüp hayıflanmadan edemiyorum.
Herkese göre olmayabilir. Fakat ben bu eseri öneriyorum.
Aktüel çünkü içinde “bugün” var. Space X, ISS, tweet atmak ve tadınız kaçınca netflix’den medet ummak var… Bugün yaşadıklarımıza dair minik emareler (kitabın finalinde bugün yaşadığımız başka ortak süreçlerin de yazarı tetiklediğini görüyoruz).
Açıkçası kafam ve psikolojim şu sıra biraz dağınık olduğundan, kitaptaki aşikar bir “twist”i anlamakta geciktim 🙈 ama bu okuma keyfimi bozmadı aslında, belki daha iyi oldu.
Psikolojik, çünkü… bazen düşünürüm (biraz bencilce veya abartılıdır belki, -bakın burada bile özgürce, biraz şımararak kendimi ifade edemeyip, hislerimin bencilliğini, abartısını yokluyorum. Bu bir problem-) yaşadığımız hayatlar zaman zaman mahpusluğa benzemiyor mu? diye… Sabahın (sahiden) köründe yollara düşüp bir binaya giriyor, içtenlik barındırmayan, nezaket maskeli robotik cümleler kuruyor ve asgari insani ihtiyaçlarımı gidermek için bir başka bina olan eve dönüyorum. Bu döngü tekrarlanıyor. Elbette kimi yazılı kimi yazısız toplumsal sözleşmelerle bu döngüye itaat halindeyiz. İşin içinde olan bir çimdik irade çıldırmamızı engelliyor ve hayatı mahpusluktan ayırıyor. Bu kara düşüncelerle okudum ilk sayfaları. Zaten zor ve kapalı bir sistem içinde imtihan olan astronotların şartları iradelerinin ötesinde bir müdahale ile daha sıkı hale geliyor. Aslında öncesinde de çıldırmaya müsait şartlarda bulunuyorlardı ama tüm opsiyonları, hareket kabiliyetleri engellenmiş değildi. Dönebilirim, bırakabilirim, birileri gelebilir, birileri gidebilir… bizi şu hayatta planlar, hayaller ve ihtimaller ayakta tutuyor. “Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!” diyor ya şair… İhtimaller öyle kıymetli. İhtimaller delirmemiz ve/veya vazgeçmemizin önündeki yegane engeller. İncecik bir tül gibi üstelik.
İhtimallerimin boğulduğu, iplerin ucunun hep çıkmaz sokaklara çıktığını hissettiğim şu günlerde bir empati ile okudum Alerte 5 ve ekibinin halini.
Çizgileri yalın, karikatürize, çok şey vadetmiyor ama akıcı. Bir twist var, akışı ve neticeyi değiştirmeyen ama ben kafamda bir kısmını yukarıda paylaştığım uğultulardan sebep zaten hızlıca göremedim. Finalde de çok hassas bünye için spoiler ihtimali uyarı koyayım buraya kadar okuyanlara, eserin sanatçısının iki küçük çocukla covid pandemisi dönemiyle kesişen üretim sürecine dair minik bir bölüm okuyoruz.
Unutmak ve (zahiren) atlatmak büyük nimet. Pandemiye dair bazı şeyler zihnimde silikleşmiş. Fakat son bölümle hatırlatmalar, yüzleşmeler içine giriyorum. Bugün de ihtimal düğümlenmeleriyle bungun iken, nesil olarak geçirdiğimiz covid pandemisi bunalımının da bugünümüz ve yarınlarımız üzerindeki orta ve uzun vadeli etkilerini düşünüp hayıflanmadan edemiyorum.
Herkese göre olmayabilir. Fakat ben bu eseri öneriyorum.
October 15, 2021
Changement de routine suite à une alerte d'urgence et vie commune d'une équipe de 5 dans leur mission martienne. Sous fond de comédie de mœurs, les dialogues de Max de Radiquès sont à leur meilleur. Et maudit, je me suis fait avoir comme un cabochon par le punch, bien joué.
January 14, 2024
"Alerte 5" tam bir pandemi sonrası kitabı. Grafik romancı Radigues zaten kapanma zamanında çalışmış kitaba ve belli ki yerinde durmayan ve sürekli 'hadi baba' diye darlayan iki erkek çocuğuyla uğraşırken çıkarmış bütün hikayeyi. Zaten kitabın sıkışmış kahramanları da çocuk gibiler...
Alien filmleri, David Bowie, Star Wars ve daha birçok sevdiğimiz şeye göndermeler yapan tatlı bir grafik roman. Her zevke göre değil biraz hafif ama ben sevdim..
Alien filmleri, David Bowie, Star Wars ve daha birçok sevdiğimiz şeye göndermeler yapan tatlı bir grafik roman. Her zevke göre değil biraz hafif ama ben sevdim..
July 4, 2021
J’ai passé un bon moment. Histoire intéressante et fin surprenante.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews