"Dit is van mij" is een kristalhelder boek over het eindeloos uitstellen van keuzes en de gekte van de liefde. Jakob wil Jade en Jade wil alles. De nieuwe van Saskia de Coster is een uitdagend verhaal vol humor, vertwijfeling en passie, dat uitmondt in een verbluffende ontknoping.
..."Ik ben naar de plaats gegaan die jij hebt verlaten. Waar alles op je wacht. Waar de tijd steeds dezelfde seconde tikt. Waar de beelden vragen wanneer ze worden weggespoeld." (citaat)
Saskia de Coster (1976) publiceert in literaire tijdschriften, schrijft filmscenario’s en is de auteur van de romans Vrije val (2002), Jeuk (2004), Eeuwige roem (2006) en Held (2007). Ze werd door humo en De Groene Amsterdammer verkozen tot een van de twintig beste schrijvers jonger dan 35 jaar. Held werd genomineerd voor de BNG Literatuurprijs en won de Cutting Edge Award Beste Nederlandstalige Roman 2007. Andere genomineerden waren Arnon Grunberg met Tirza en Annelies Verbeke met Groener Gras.
Jakob heeft besloten dat hij Jade uit zijn leven gaat bannen. Al veel te lang is zij degene die beslist wat er die dag gaat gebeuren, die onverwacht opduikt en hem meesleept in weeral een nieuw idee. Haar carrière als artieste, haar eigen leven staat altijd op de eerste plaats. Hij lijkt niet meer dan een comfortabele toevallige aanwezigheid. Net als hij zijn besluit heeft genomen, dumpt ze een kind bij hem omdat ze het zelf te druk heeft: Will, een Roemeense jongen die een paar weken in België mag doorbrengen. Uiteraard kan hij geen nee zeggen en zit hij met de jongen opgescheept.
Ik vond Jakob geen tof persoon. Hij laat zomaar over zich heenlopen door Jade (tot de maat voor mij al lang overvol zou zijn), hij maakt zomaar assumpties over Will en zijn arme achtergrond zonder er hem zelfs maar achter te vragen en hij doet heelder dagen niks. Zijn omgang met Will laat opvoedkundig veel te wensen over: hij sleept hem midden in de nacht mee naar een café waar Jade hem gesommeerd heeft, hij laat Will urenlang alleen thuis...
Op een bepaald punt dacht ik dat Jakob alles in het verhaal verzon. De geest van Jades lang geleden overleden tante waarde al rond door zijn appartement - hij ging zelfs met haar zwemmen - en de dokter die zei dat er iets met hém mis was, en niet met de zieke Will: toen dacht ik dat ook Will een zinsbegoocheling was. Ik dacht dat hij compleet gek geworden was.
Elke vrouw die Jakob tegenkomt, belandt in zijn bed. Ik heb geen idee wat hij daarvoor moet doen, want zo'n tamzak? Hij heeft nul persoonlijkheid, hij ontwijkt alles en iedereen, negeert zijn leven en zijn familie: altijd maar Jade, Jade, Jade...
En Jade, dat is gewoon een egoïstische trut. En toch krijgt ze alles van hem gedaan.
Toen er terloops melding werd gemaakt van ontvoerde vrouwen en er nog terloopser enkele keren door andere personages werd gezegd dat Jakob Jade zou stalken, zag ik Jakob als de gezochte seriemoordenaar. Dat was de enige reden waarom ik vast bleef houden aan het verhaal: de hoop op een onthullend einde waar alle waanzin aan het licht komt en Jakob voor de rest van zijn leven in de gevangenis verdwijnt. Helaas is het einde een pak minder spectaculair en na vijf bladzijden is het afgeraffeld en het boek uit. DAT WAS HET OFWA?
(Plot: hij heeft Jade tijdens hun dramatische ruzie vermoord, maar de lezer merkt daar niks van, zijn lummelige leventje gaat daarna gewoon door.)
2*, want een teleurstelling.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een beetje saai verhaal met een interessant personage dat jammer genoeg niet erg uit de verf komt.
Spoiler. Aantekeningen voor mezelf gemaakt.
Boomerang “Al die jaren heb ik geprobeerd scherp te stellen op Jade, maar nooit was de focus juist. Jade is rook. Rook waaraan ik verslaafd ben. Was.” “Jade is een boomerang.” Jade is fotografe, ‘ik’ is tekenaar en schrijver. “De fotografe met het derde oog, dat alles ziet maar niets onthoudt.” Hij heet Jacob Gilles, zij Jade Weinberger. “Wij zijn twee vreemdelingen die door het raam naar de wereld kijken. Jade en ik. Ik zal haar moeten afleren.” Jade is een combinatie van een vrije creatieve geest met een roofdier dat constant haar eigen zin doordrijft en anderen voor haar karretje spant. Op zich een interessant gegeven, maar Coster komt in dit boek niet verder dan het herhalen van telkens hetzelfde scenario tussen Jade en Jakob. Vooral de slappe houding van Jakob verrast en irriteert al snel. “Jij bent een angsthaas, Jakob. Je bent zelfs te bang om weg te lopen.” Hij over haar: “Jade, jij doet maar. Je rijdt als een gek door je leven. Daagt iemand je uit, dan doe je onmiddellijk mee. Of ik nu achterop zit, of niet. Dat kan je gewoon niets schelen. Je vertelt me nooit iets, je vraagt alleen.” “Deze liefde is een val.”
Het verhaal Het verhaal is onwaarschijnlijk en nogal saai. Jade dumpt een Roemeens jongetje voor een vakantie bij Jakob die hem een groot deel van het hele boek probeert terug te duwen of elders onder te brengen. Uiteindelijk brengt Jakob het jongetje zelf terug naar Roemenië. Het jongetje is een soort karikatuur en blijft onuitgewerkt. Jakob droomt en fantaseert verschillende keren van zeer gewelddadige seks, van verkrachtingen, nogal onsmakelijk eigenlijk. Aan het eind van het verhaal krijgen Jade en Jakob ruzie als Jade hem opnieuw voor haar karretje wil spannen, en verdwijnt ze. Na wat omzwervingen wordt Jakob gearresteerd en blijkt dat hij haar heeft gedood, waarschijnlijk als een ongeluk in de heftige ruzie die ze hadden.
"Dit is van mij" begint heel erg sterk, met de ene knappe verwoording na de ander. Tussen de lijnen door vormde zich regelmatig een bewonderend "wow" in mijn hoofd.
Het verhaal begint heel herkenbaar: een man (Jakob) wil stoppen met zijn relatie met Jade, maar dat lijkt maar niet te lukken. Het gevecht tussen emotie en verstand wordt gevoerd met woorden en zinsconstructies als wapens.
Helaas zijn knappe bewoordingen en een herkenbaar onderwerp niet voldoende om het een heel boek lang mee te doen. Er zit vrij weinig evolutie in het verhaal. En als er dan evolutie in zit, lijkt het er met de haren bij gesleurd. Zij wil een meisje uit een armoedig land een vakantie lang opvangen, maar op de luchthaven blijkt het om een jongen te gaan. En met jongens kan ze niet om, dus dumpt ze de jongen bij Jakob. Tot zover het realiteitsgehalte van het boek.
Het boek kabbelt verder, en op een gegeven moment wordt het een opgave om te blijven doorlezen. Uiteindelijk heb ik er mij dan maar eens aangezet. Om er van af te zijn.
Jammer dat een boek, waarvan het begin mij zo kon bekoren, moet eindigen met een zucht. Eindelijk uit.
Ondanks alles beviel de verfrissende en directe schrijfstijl mij wel. Ik ben dan ook vast van plan het volgende boek van Saskia De Coster te lezen, in de hoop dat daar ook de inhoud goed zal zitten. Want dan wordt het een fantastisch boek.
Naar het einde toe vond ik het boek een beetje voorspelbaar, je voelt ergens wel aan waar het naartoe zal leiden. Ondanks bleef ik toch in de ban van het boek, al is het natuurlijk jammer dat het niet helemaal in zijn opzet slaagt. De schrijfstijl van de Coster kon mij wel echt bekoren! Benieuwd naar de review dat ik over dit boek schreef? Die vind je hier terug: https://www.cozyreading.be/reviews/di...
Een erg goed geschreven boek dat er helaas op het eind niet in slaagt een mooi slot te presenteren. Met Jade Weinberger heeft De Coster wel een enorm sexy personage neergeschreven. Leest vlot, zeker de moeite waard.
Alhoewel ik van Saskia De Coster haar verrassende, eigenzinnige schrijfstijl hou, kon de inhoud van dit boek me minder bekoren. Het verhaal begint althans veelbelovend, maar ergens rond het midden zakt het wat ineen en krijgt ze het tot het einde niet helemaal recht. Haar meest recente boek Nachtouders heeft me daarentegen wel van de eerste tot de laatste pagina meegesleept en enorm ontroerd.
Erg ontgoocheld, na wij en ik wou ik meer van haar lezen. Langdradig, irritant soms, nukkige verwaande hoofdpersoon, die zwakkeling tot in den treure manipuleert. Het kostte me moeite om het uit te lezen. Het absurde einde werd dan de zure kers op de mislukte taart. Not my cup of tea!
Het eerste boek van Saskia De Coster dat ik gelezen heb en ik moet zeggen dat ik niet echt onder de indruk ben. Het heeft me niet vastgegrepen. Ik heb er dan ook meer dan een maand over gedaan dit boek uit te lezen wat veelzeggend is in mijn geval. Het verhaal loopt niet, het pakt niet, het borrelt wat verder en moddert wat aan... Niet mijn stijl.
Na de lovende commentaren op "Wij en ik" wilde ik mij in afwachting inlezen in haar schrijfstijl. Voorlopig is het niet echt mijn ding. Er zat te weinig schwung in het verhaal, te weinig evolutie in de personages de eerste 100pagina's waarna ik het heb opgegeven... Ik geef het nog een kans bij haar laatste nieuwe.
Dit boek kon me echt niet boeien: flauw verhaal, personages waar geen mens zich mee kan identificeren en een geforceerd aandoende schrijfstijl. Een teleurstelling.
hm, moeilijk. Ik vond dat het boek heel sterke stukken had, maar het geheel kon mij niet helemaal overtuigen. Misschien omdat ik er net ervoor een boek over hetzelfde thema had gelezen?