Ieder kind maakt wel eens zo'n lijstje. Gerrit Krol moet het in zijn jeugd ook hebben Korreweg, Groningen, Nederland, Europa, de wereld, het heelal. De geboortegrond als episch centrum van veiligheid en trots.
Krol beoefent de herinneringskunst door de plaatsen af te wandelen, die telkens een schat aan verhalen, gebeurtenissen, beelden in herinnering roepen. Het ouderlijk huis aan de Korreweg, de tuin achter het huis, de brandgang, de kerk, de school, het schuurtje van de buurman. Zonder een zweem van nostalgie worden we in dit boek verplaatst naar die voorgoed verdwenen wereld van de jaren veertig en vijftig en wordt deze roman ook een vergeetwoordenboek, een beschrijving van zaken en rituelen die allengs in onbruik zijn geraakt.
Dit is een verzameling herinneringen die Krol lang geleden schreef voor het Nieuwsblad van het Noorden. Ik ben een liefhebber van Krol vanwege zijn associaties en gedachtenkronkels, die eigenlijk meer rechtuit-gedachten zijn, want ze volgen een onverwachte, maar ook onweerlegbare logica. Die manier van denken en redeneren zat er al vroeg in, zo blijkt uit deze Groningse jeugdherinneringen.