நான் வாசித்த முதல் அறிவியல் புனைவு இலக்கியம் இதுவே. கதை தொடங்கும் முதல்நொடியிலிருந்தே அதன் விறுவிறுப்பும் சுவையும் எங்கும் தளராது ஓடும். இரண்டு நாளில் முடித்துவிட்ட அளவுக்கு இப்புதினம் என்னை ஈர்த்தது. எளிமையாக எழுதப்பட்டாலும் அதற்குள் அடங்கிய சிந்தனையின் ஆழம், கற்பனையின் பரப்பளவு இரண்டும் சுஜாதாவின் எழுத்தின் மாயம்.
இந்த புத்தகத்தை வாசித்த பிறகு ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது, சுஜாதா ஒரு எழுத்தாளர் அல்ல, ஒரு புரவலன். அவர் நம் உலகை தாண்டி இன்னொரு எதிர்காலத்தை நமக்கு காட்டுகிறார். இதுவே எனக்கு அவருடைய அனைத்து நூல்களையும் வாசிக்க வேண்டுமென்ற பேராசையை விதைத்தது.
கதை நிலா, ஜீனோ, ரவி, சிபி ஆகிய நான்கு முக்கியமான கதாபாத்திரங்களைச் சுற்றி நகர்கிறது. கற்பனை உலகம் முழுவதும் இயந்திரங்களால் நிரம்பியிருக்கிறது, அதேசமயம் மனிதர்கள் தங்களின் மனிதத்தன்மையை இழந்து ஒரு குளிர்ந்த இயந்திர வாழ்க்கையை வாழ்கின்றனர். அதிவேக ரயில்கள், மனித காவலாளிகள் இல்லாத சிறைகள், பறக்கும் வாகனங்கள், அதிநவீன அறிவியல் சாதனங்கள் என அனைத்தும் சுஜாதா எழுதிய காலத்தை நினைத்தால் வியப்பூட்டும். இன்று நாம் வாழும் தொழில்நுட்ப யுகத்தை அவர் ஏற்கனவே கண்டுபிடித்தவர் போல தோன்றுகிறது.
இக்கதையின் மையத்தில் இருப்பவன் ஜீனோ, ஒரு இயந்திர நாய். ஆனால் அது வெறும் இயந்திரம் அல்ல, மனதுடன் கூடிய உயிர். ஜீனோவின் உணர்ச்சி, அதன் சுறுசுறுப்பு, விசுவாசம் வாசகனின் இதயத்தை நிச்சயம் கொள்ளையிடும். "என் இனிய இயந்திரா" என்ற தலைப்பின் இனிமையே ஜீனோவில்தான் மறைந்திருக்கிறது. கதையில் அவன் தோன்றும் ஒவ்வொரு காட்சியும் நம்முள் பாசத்தையும் துயரத்தையும் ஒரே நேரத்தில் கிளப்பும்.
சுஜாதா இந்நூலில் கம்யூனிச கோட்பாட்டை ஒரு விமர்சனக் கோணத்தில் தொட்டுச் செல்கிறார். ஆனால் அந்த விமர்சனம் கடினமான அரசியல் உரையல்ல; அது கதைநடையில் கலந்த சிந்தனையாக வெளிப்படும். மனிதன் தொழில்நுட்பத்தின் அடிமையாக மாறும் நிலையைக் காட்டும் போது, இது நம்முடைய உலகத்தின் கண்ணாடியாக மாறுகிறது.
கதையின் முடிவில் சுஜாதா கதையை ஒரு கட்டத்தில் நிறுத்தி விடுகிறார். இது முதல் பாகம் மட்டுமே. தொடர்ச்சியான “மீண்டும் ஜீனோ” வாசித்தால்தான் அந்த உலகத்தில் மீண்டும் நுழைய முடியும். அந்த நிறுத்தமே ஒரு எதிர்பார்ப்பை, ஒரு வலியை நமக்குள் விதைக்கிறது.
மொத்தத்தில் “என் இனிய இயந்திரா” என்பது அனைவரும் வாசிக்கக்கூடிய ஒரு விறுவிறுப்பான அறிவியல் புனைவுப் புதினம். தொடக்க நிலை வாசகர்களுக்கே கூட மிக எளிதாகப் புரியக்கூடிய மொழி, ஆனால் கற்பனைக்கும் சிந்தனைக்கும் எல்லை இல்லாத உலகம்.
நாம் ஜீனோவுடன் பறந்து, போராடி, சிரித்து, சில சமயம் மனம் கனத்தபடியும் வாசிக்கிறோம்.
இறுதியில் புத்தகத்தை மூடும்போது நமக்குள் கேள்வி எழும் “மனிதனே, இயந்திரமாகி வருவது நீயா... இல்லை ஜீனோவா?”