Wist je dat er 500.000 vrouwen per jaar worden verkocht en dat de Seksindustrie een wereldwijde industrie is waar goud geld wordt gemaakt?
Veel mensen hebben dit boek maar 1 ster gegeven en daarom heb ik er 5 gegeven om deze slechte ratings te compenseren. Hier is waarom:
Het boek was ook voor mij in het algemeen vaag en chaotisch en het maakte alles nog moeilijker doordat de hoofdpersoon super super super naïef is. Ik bedoel, KOM OP, ZIE HET PLOT, ZIE HET DAN!!
Dit boek was voor mij een rollercoaster van frustratie en ik sloeg al helemaal door het lint toen het doel van de hoofdpersoon niet werd gehaald. (Spoiler) Ze vindt haar vriendin “niet levend” terug. Sterker nog, het enige wat er van haar over is is haar geslachtsorgaan in een glazen pot, en nee dit heb ik niet verzonnen.
Toen ik dat las kon je me echt van de grond vegen. Niemand, maar dan ook niemand zou als politie agent een vagina van een slachtoffer naar de voordeur van de familieleden brengen. Het was onrealistisch en ronduit GRUWELIJK!!!! Wat was nu nog het doel van de hoofdpersoon? Wat moest ze beginnen? EN WAAROM ZAG ZE DAT VERREKTE PLOT DIE IK VANAF HET BEGIN AL VERMOEDEN NOG STEEDS NIET.
Maar na de laatste zin viel het kwartje. Renate Dorrestein heeft deze gruwelijkheid met opzet in het verhaal gebracht, om een enorm probleem aan te kaarten wat vandaag de dag nog steeds speelt. Nee, natuurlijk bleef het gruwelijke lot van de vriendin afschuwelijk, maar het liet wel zien hoe gruwelijk deze hele seksindustrie en mensenhandel (in dit geval vrouwenhandel) wel niet is.
Verder riep Dorrestein ook tot actie terug want:
Wat is het verschil tussen de hemel en de hel?
Hemel- hel = me
Oftewel, jij bent het verschil tussen het goede of het kwaad. Oftewel het kwade bestrijden begint bij jezelf.
Daarnaast laat aan het einde de hoofdpersoon een droomwereld zien waarin ze wou dat vrouwen veilig over straat konden, er geen verkrachters waren, geen mensenhandelaars, waarin vrouwen werden gerespecteerd.
Ja, het boek maakte me af en toe en gek en boos en gefrustreerd, maar Renate Dorrestein levert met dit verhaal felle kritiek op de maatschappij. En terecht!!!
Jaarlijks worden er nog steeds 500.000 vrouwen tegen eigen wil in verkocht als seksslavin. Verkrachters komen nog steeds makkelijk weg in de rechtbank met maar een paar jaar cel, een taakstraf of niet eens een straf omdat er “te weinig” bewijs is.
Snap je nu hoe oneerlijk deze wereld is? En ondertussen krijgen meisjes die zeventien worden de dienstplicht omdat man en vrouw gelijk zijn.
Hoe zit het dan met de maatschappij die dit soort gebeurtenissen toe laat? De maatschappij waarin vrouwen nog steeds minder betaald krijgen en zich niet veilig voelen op straat?
Laatst nog is er een meisje door tienerjongens voor de trein geduwd. Laatst nog is een man die zijn zoon 400 keer had verkracht weggekomen omdat er niet genoeg bewijs was.
En dit zijn alleen maar voorbeelden van wat er allemaal nog steeds gaande is.
Snap je het nu, dit boek heeft me doen laten beseffen wat er nog steeds speelt en waar niet genoeg aan wordt gedaan. Het heeft me verteld dat ik nog steeds moet oppassen terwijl dat in een vrij land als Nederland niet normaal hoeft te zijn.
“Wat droeg je?” “Lokte je het zelf niet uit?” “Waarom vocht je niet terug?” “Had ze maar niet in dr eentje in het donker door dat steegje moeten lopen, dan kun je erom vragen.”
Snap je het nu, hoe oneerlijk deze wereld eigenlijk wel niet is.
Natuurlijk had dit boek ook zo zijn minpuntjes, geen boek is perfect, maar kunnen we tussendoor wel alsjeblieft even bewonderen dat Dorrestein het boek begon met dezelfde zin en met diezelfde zin haar boek eindigde. Dat is episch!!!
En ja het heeft zeker emoties bij me opgeroepen zoals jullie misschien al hebben gelezen :) en ook actie.
Want natuurlijk wil ik dit soort dingen de wereld uit. Natuurlijk wil ik dat ik en ieder ander meisje zich veilig voelt, ook in een stad.
Natuurlijk wil ik actie ondernemen? Maar waar te beginnen?
Zelfverdediging dan maar.
Snap je het nu?