Onmisbare steun voor iedereen die met verlies wordt geconfronteerd Vingerafdruk van verdriet is een kostbaar geschenk voor een ander of voor jezelf. Het is een boekje dat je zou moeten geven aan iedereen die een kind, een broer of een zus, de partner, een ouder, een vriend of een droom verliest. Het is niet alleen geschreven voor hen die het zelf moeilijk hebben, maar ook voor familieleden, vrienden en collega's van wie ze steun verwachten op hun moeilijke reis naar hernieuwd leven. Het is geen boek over dood. Het is een boek over leven, over het emotionele leven van iemand die wordt geconfronteerd met het verlies van een dierbaar iemand. Het is niet bedoeld om in één keer uit te lezen, of om eenmaal te lezen en weg te leggen, maar om telkens weer ter hand te nemen.
Prof. dr. Manu Keirse is klinisch psycholoog. Hij is een veelgevraagd spreker over omgaan met verlies en verdriet en heeft verschillende bestsellers op zijn naam staan Manu Keirse is een Vlaams klinisch psycholoog en licentiaat in de medico-sociale wetenschappen. Hij werkte op het kabinet van het minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu, was directeur van de Patiëntenbegeleiding van de Universitaire Ziekenhuizen KU Leuven en als directeur-bestuurder van het Regionaal Ziekenhuis te Leuven te Leuven, en geeft les aan de faculteit geneeskunde van de Katholieke Universiteit Leuven en aan de Benelux-universiteit te Eindhoven. Door zijn doctoraat-studie werd hij expert in patiëntenbegeleiding, rouwverwerking en palliatieve zorg. Sinds 2012 is hij gezinspolitiek secretaris van de Gezinsbond.
Een echte aanrader voor wie geconfronteerd wordt met het verlies van een dierbaar iemand. Ik heb nog niet vaak kunnen zeggen dat een boek me troost bood. Bij dit boek was dit wel het geval.
Vooral de gedichtjes vond ik mooi. Het is behapbaar en goed te lezen. Wederom niet precies van toepassing op mij, maar ik heb nu van iemand gehoord welke van zijn boeken over levend verlies gaan, dus die ga ik ook nog lezen!
4,5* Veel herkenning om te lezen dat wat je voelt bij rouw "normaal" is....want je hebt geen idee wat normaal is als je plots met de dood wordt geconfronteerd. Niet alles toepasbaar, maar zeker genoeg handvatten bij verdriet in dit boek.
4.5⭐️ Hoofdstuk 5 heb ik niet gelezen (over rouw na verlies van een kind).
Voor mij een steunend en bijzonder boekje. Fijn feitelijk omschreven. De woorden ‘afsluiten van een herstelproces’ (p. 89) vind ik wel ingewikkeld gekozen.
De korte beschrijving van het boekje zegt eigenlijk alles al. Het is een prachtig boekje, voor iedereen die zelf rouwt, of voor wie iemand in rouw wil steunen. Herkenbaar, en daarom troostend. Bovendien is het een mooie uitgave, met passende illustraties. Dit alles maakt dat het een boekje is om regelmatig eens vast te nemen, om weer die herkenning en bevestiging van gevoelens te krijgen, te beseffen dat alles wat je zelf of iemand anders voelt en meemaakt niet abnormaal is, en te begrijpen wat iemand in rouw doormaakt.
Dit is een heel lief boek. Zacht troostend wiegt het je door jouw proces van rouw en verlies. Een heel gezonde menselijke reis die onvermijdelijk op je pad komt in het leven. Een aanrader ook als je nu niet rouwt.
Bedankt aan de dames die me dit boekje bezorgden bij het verlies van mijn grote zus. Zoveel herkenbaars in de woorden van Keirse. Zoveel troost. Zoveel hulp en perspectief.
Ik weet niet wat ik ervan verwacht had of moest verwachten maar in ieder geval niet dat het zo wetenschappelijk was geschreven. Er zijn veel dingen die ik herken na het plotse overlijden van mijn papa bijna een jaar geleden maar ik voelde er niets bij en dacht alleen "ja, in theorie is dat zo" en om één of andere reden had ik het zo niet verwacht van Manu Keirse, ook al ken ik hem alleen maar van naam. De derde druk dateert van 2000 zou het daarmee te maken hebben? Dat het te "oude taal" is? Ik weet het niet... Ik bleef in ieder geval op mijn honger zitten na het lezen en tegelijk doet de herkenning wel deugd, een dubbel gevoel dus.
“Wellicht een van de meest isolerende en bedreigende aspecten van de rouwverwerking is het gevoel van verwarring en desoriëntatie. (…) Iemand beschreef dit als volgt: ‘Ik voelde mij als een eenzame reiziger zonder metgezel, en erger nog: zonder bestemming”
Manu Keirse is dé expert als het gaat om verdriet, rouw en de laatste levensfase. Hij is zowel psycholoog als arts en verdiept zich al jarenlang in een van de moeilijkste menselijke emoties. Bekend tot in het buitenland zijn ook zijn boeken in meerdere talen vertaald.
Vingerafdruk van verdriet verscheen onlangs in een vernieuwde editie. Het boek heeft een klein formaat. De roze hardcover heeft een papieren omslag met de afbeelding van een pluizige paardenbloem. De pluisjes versus de gele blaadjes van de paardenbloem staan symbool voor transformatie en groeikansen. In dat opzicht past dit beeld zeer goed bij de inhoud van het boek. Vingerafdruk van verdriet wil troost bieden en is niet bedoeld als typisch leesboek. Het is eerder een naslagwerk waarin je op moeilijke momenten even kan gaan snuisteren: een stukje tekst lezen, troost vinden in poëtische verzen of houvast zoeken. Dit boek geeft handvatten om te overleven in ongewoon moeilijke emotionele omstandigheden. Er zijn zeven hoofdstukken, afgewisseld met gedichten en ook zacht gekleurde illustraties van Lisa den Teuling.. Over leven is een informatief stukje over hoe iedereen een rouwproces anders ervaart. Het biedt herkenbare patronen over het verloop van rouw. ‘De wond kan na enige tijd genezen, maar de littekens blijven een leven lang.’ Een emotionele aardbeving staat stil bij emoties: het gevoel dat bij een verlies de wereld lijkt stil te staan, terwijl die voor de anderen verder raast. Verwarring, desoriëntatie, het gevoel alleen te staan, maar eveneens het belang van erover praten. Terugblikken zorgt dat je meer vat krijgt op het gebeuren. Als de golven van de zee gaat in op de waarom-vraag en het ongeloof, alsook de ups en downs van het verdriet van de achterblijvers. Glansloos zijn de dagen, gaat in op het herstelproces nadat de verdovende effecten van de acute rouw verdwijnen. Gevoelens van angst en boosheid, maar ook soms schuld- en schaamtegevoelens. Samen en toch alleen besteedt aandacht aan de manier waarop je als partners omgaat met elkaars en je eigen verdriet. Met de dood eindigt de relatie niet, staat stil bij moeilijke momenten zoals feestdagen en hoe je kan omgaan met tastbare herinneringen, zoals voorwerpen van de overledene. Eens wordt het gras weer groen, herinnert ons eraan dat rouwgevoelens zullen slijten en dat er herstel zal komen. Je gaat verder met je leven, inclusief de herinneringen aan de overledene in je gedachten en je hart.
Vingerafdruk van verdriet beschrijft rouw als een scala van emoties die je overspoelen en die je niet in de hand hebt. Geen enkele rouwverwerking is dezelfde. Belangrijk is te blijven geloven dat je je verdriet te boven komt. Dit boek kan iedereen helpen die te maken krijgt met rouw of intens verdriet. Het is bovendien ook bruikbaar voor professionele hulpverleners die werken met rouwende cliënten. Het biedt een duidelijk inzicht in het rouwproces en wat je beter wel of niet doet om het herstelproces te bevorderen. Dankjewel, uitgeverij Lannoo, voor dit interessante recensieboek.
Een zeer goed boek voor hen die zelf iemand, of waarvan iemand die dicht bij hen staat is overleden. Ik heb met pijn in m'n hart het boek gelezen, want het was zo treffend en laat op een objectieve wijze zien hoe het proces van rouwen kan zijn voor zowel jou als de ander. Dit boek geeft inzicht in meer aspecten van rouwen dan het stereotype wat mensen denken te kennen: iemand die verdrietig is en alleen maar huilt. Het boek geeft je ook handvaten om om te gaan met iemand die rouwt en hoe jij hulp zou kunnen vragen. Ik had het graag eerder willen lezen, maar de vraag is dan of het net zo goed was door gedrongen tot me zoals het nu heeft gedaan.
Voor alle mensen die niet weten hoe ze met hun verdriet of met andermans verdriet om moeten gaan is dit boekje een goede steun. Het is een boekje met verschillende thema's rond verdriet en geeft een beter zicht op alles waar je door kan gaan bij verlies. Het gaf me het gevoel dat bepaalde zaken erg normaal zijn bij verlies en rouw. Het gaf me veel inzichten over op welke momenten een rouwende dat extra schouderklopje of knuffel kan gebruiken.
In een kleine 100 pagina's krijg je toch de steun die je nodig hebt wanneer je in een rouwperiode zit. Het mocht iets diepgaander gaan maar als eerste (confronterend) boekje was dit exact wat ik nodig had. Vlot geschreven, goede insights.
Ik stond sceptisch tevenover het lezen over verdriet. Toch vormde dit dun boekje, Vingerafdruk van verdriet geschreven door Manu Keirse, de grootste troost.
⭐️3,5 bardzo szybko się czyta, poprawia humor i dodaje otuchy, aczkolwiek autor bardzo dużo powtarza te same wątki. nadaje się zarówno dla osób zmagających się z żałobą, ale tez dla osób, które chcą pomóc i zrozumieć
'Men kan niet om de pijn heen, noch eroverheen of eronderoor. De enige weg is er echt door heen te gaan. Het is te dragen en te verdragen als men enkele mensen heeft die bereid zijn deze moeilijke weg een eindje mee te gaan.'
Mooi boekje als je met rouw en verlies te maken hebt. Lichtvoetig en toegankelijk. Veel thema's passeren de revue en worden kort aangestipt, op zo'n manier dat het herkenning biedt, afgewisseld met gedichten.
Een verhelderend en louterend boek. Verdriet vanuit verschillende perspectieven en situaties beschreven. Zeker om naar terug te grijpen bij momenten van verdriet.
Kort essay over de rouw na een dierbaar verlies, met achtergrondinformatie en tips over omgaan met het verdriet en de rouw te doorleven, zodat je uiteindelijk verder kunt met leven.
Dit boek is zo herkenbaar als je zelf te maken hebt met rouw. Dit zou iedereen moeten lezen zodat ze een beetje een inzicht krijgen in wat rouw met je doet.