เมื่อโลกไม่มีประวัติศาสตร์

by เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

ข้อคิดเห็นทางสังคมของเสกสรรค์ ประเสริฐกุลซึ่งปรากฏเป็นประจำในหน้าหนังสือพิมพ์มติชนฉบับวันเสาร์ ตั้งแต่ช่วงกลางปี พ.ศ.2543 เป็นต้นมา อาจกล่าวได้ว่าเป็นคอลัมน์เชิงสาระที่มีผู้อ่านเฝ้าติดตามหนาแน่นที่สุดคอลัมน์หนึ่ง เขาไม่เพียงแสดงความในใจต่อปัญหาที่อุบัติขึ้น ในสังคมไทยด้วยท่าทีปรารถนาดีต่อทุกฝ่าย หากแต่ยังช่วยชี้ทิศบอกทางให้ผู้กุมอำนาจรัฐรู้จักใช้วิธีการที่ถูกต้องเหมาะควรในการคลี่คลายปัญหาหลายๆ กรณีโดยไม่เกรงว่าจะถูกใครเข้าใจผิด

กล่าวอีกนัยคือ เขาชัดเจนเสมอกับการ 'เลือกข้าง' หรือมีจุดยืนแจ่มชัดมั่นคง โดยมิได้ผูกติดขึ้นตรงต่อตัวบุคคลหรือสังกัดองค์กรใด อีกทั้งหาได้มีสัมพันธ์กับกลุ่มการเมืองใด ๆ ไม่ ด้วยเหตุที่มิได้มีผลประโยชน์แฝงเร้นกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หรือมีอคติต่อใครเป็นการส่วนตัว รวมทั้งไม่ได้เห็นว่า ทุกครั้ง-ทุกข้อแห่งการเคลื่อนไหวและเรียกร้องของประชาชน จำต้องสนองตอบตามใจกันไปเสียทั้งหมด ทั้งหลายเหล่านี้ ส่งผลให้ทัศนะต่างๆ ของเขาได้รับการยอมรับนับถืออย่างกว้างขวางมาตลอดประกอบกับการชี้แจงเหตุผลอย่างตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อมด้วยภาษาอันกระชับ ก็นับเป็นเสน่ห์สำคัญประการหนึ่งซึ่งทำให้ผู้อ่านทุกระดับสามารถเข้าใจได้ไม่ยาก--

288 pages

First published January 1, 2004

About the author

เสกสรรค์ ประเสริฐกุล เป็นอดีตผู้นำนักศึกษาในเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 นักเขียนรางวัลศรีบูรพา เคยเข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย หลังเหตุการณ์ 14 ตุลา โดยมีชื่อจัดตั้งว่า "สหายไท" ในช่วง พ.ศ. 2518 - 2523 เสกสรรค์มีความเห็นขัดแย้งหลายประการกับกรรมการกลางของพรรคฯ และต่อมาได้แยกตัวออกจากพรรค ฯ และได้รับนิรโทษกรรมในเวลาต่อมาจากคำสั่งที่ 66/2523 ในขณะที่พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

Reviews

[Nuttawat Kalapat · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้จะเป็นเชิงบ่นๆ ของแกหน่อยครับ55
แต่ก็สะท้อนสังคมดีมากๆๆ