Hotelmanager Niels Hulzeboom is gelukkig getrouwd, maar als hij hopeloos verliefd wordt op zijn nieuwe assistente zet hij alle op het spel. Bovendien zijn er financiële problemen rond het hotel. Hij raakt verstrikt in zakelijke en emotionele conflicten. Dan begaat hij een cruciale fout.
De hoofdpersonen in dit verhaal zijn Niels, die manager is in een hotel, Jitka, zijn nieuwe assistente, Marit, de eigenares van het hotel en het vakantiepark, Esther, de vrouw van Niels, en Jasper, zijn zoon uit zijn eerste huwelijk. Vanaf het moment dat Jitka komt solliciteren, is Niels weg van haar, ze is dan ook een knappe verschijning. En op de koop toe het flirterige type. Marit heeft sinds haar tienerjaren een boontje voor Niels, dat eigenlijk op een obsessie uitgedraaid is, ze is altijd single gebleven, in de hoop, en de overtuiging, dat Niels eens zal beseffen dat ze voor elkaar gemaakt zijn (volgens haar). Esther is 10 jaar getrouwd met Niels, en het huwelijk gaat tamelijk goed, alleen zou Esther, die wel wat jonger is dan Niels, graag een kind willen, en Niels, die al twee kinderen heeft, is daar niet voor te vinden. Vanaf dat Jitka in beeld komt, is Niels echter wat afstandelijker geworden tegenover Esther. De 18jarige Jasper woont bij zijn moeder en haar vriend, maar het gaat niet goed met hem, hij spijbelt op school en geeft de brui aan zijn tennislessen. Ten einde raad besluit zijn moeder hem een poosje bij Niels te laten wonen.
De auteur houdt zich vooral bezig met de emoties van de personages, en hoe ze met elkaar verbonden zijn. Als de politie eraan te pas komt, vind ik dat er hier te losjes over gegaan wordt. Er wordt weinig verteld over het forensisch onderzoek, waardoor de politie nogal klungelig overkomt. Dit is tenslotte een boek uit 2008, wanneer men toch al voldoende bekend is met DNA onderzoek en dergelijke. Ik vond het ook nogal ongeloofwaardig dat er, toen het nog over Jitka ging, verschillende personen (en personeelsleden) ervan overtuigd zijn dat Niels een verhouding had met haar, maar als het nadien over Marit gaat, zeggen dezelfde mensen weer dat Niels al jarenlang een verhouding had met Marit. Als je het zo leest, proberen ze hem echt wel alles in de schoenen te schuiven, en de politie gelooft dat allemaal. (Er wordt helemaal niet verteld of ze dit uitspitten of niet).
Het is dus echt wel dubbel: de beschrijvingen van de gevoelens van alle personages, op zichzelf en ten opzichte van elkaar, vindt ik wel goed en realistisch, maar het gedeelte over de misdaadoplossing vind ik echt maar magertjes en niet geloofwaardig.
Niels Hulzeboom werkt als manager bij Hotel Masthof. Omdat hij een nieuwe assistente nodig heeft, is Jitka Reehorst bij hem aanwezig voor een sollicitatiegesprek. Tijdens dit gesprek dwalen Niels' gedachten nogal eens af want hij is overrompeld door Jitka's schoonheid. Niet veel later wordt Jitka aangenomen en Niels raakt steeds meer in de ban van haar. Hoewel Niels gelukkig getrouwd is, wordt hij toch hopeloos verliefd op zijn assistente. En dat kan eigenlijk nooit goed aflopen.
Marit Masthof is de eigenaar van het hotel. Ze kent Niels al sinds haar jeugd en heeft zich ingeprent dat zij en Niels samen een goed stel vormen. Ze zet daarom ook alles in het werk om Niels aan zich te binden. Daarnaast heeft ze financiële zorgen. Want het hotel en het bijbehorende vakantiepark lijden verlies. Maar ze bedenkt een constructie waardoor het hotel er weer bovenop kan komen. Daarnaast denkt ze een pressiemiddel te hebben om Niels voor zich te winnen.
René Appel wordt, zo valt op de achterkaft te lezen, de Godfather van de Nederlandse thriller genoemd. Na het lezen van Weerzin vraag je je af waarom Appel deze 'titel' gekregen heeft. Want het boek heeft helemaal niets weg van een thriller. Het wordt namelijk nergens spannend. Zelfs de in veel andere thrillers aanwezige onderhuidse spanning laat het in Appels boek afweten. Het boek excelleert in intriges waardoor het neigt naar een driestuiverroman die bol staat van romantiek.
Omdat het boek nergens ingewikkeld wordt en eveneens geen diepgang heeft, leest het wel erg vlot weg. Op sommige momenten is het verhaal redelijk voorspelbaar en zelfs wat ongeloofwaardig. Met een beetje fantasie kan het plot van het boek verrassend worden genoemd. Een nadeel van dat plot is dat het een open einde heeft. De lezer krijgt daardoor het gevoel dat het verhaal niet af is. Dat er nog een vervolg op kan, of misschien wel moet, komen.
Het verhaal dat Appel in Weerzin probeert te vertellen is aardig. Het onderwerp leent zich er in principe voor om er een goed en spannend verhaal van te maken. Dat is René Appel echter niet gelukt en lijkt de Godfather op de rand van zijn voetstuk te staan.
-Normaal begint een opbouw rond de 50, nu gebeurde er pas rond blz 100. Vraag me telkens af wanneer er nu' iets gebeurd", gaat alleen over dat hij vreemd zou willen gaan
-Bij blz 140/150 gebeurde er eindelijk iets, namelijk de eerste echte moord op Jitka. Echter was het super voorspelbaar. De zoon die duidelijk zijn vader wilde gaan 'helpen" door een derde moord te plegen en de vader die zich hiervoor ging opofferen. Naar mijn idee had dit verhaal korter gekund. Er zaten zeker goede kwaliteiten in, maar vond het erg langdradig voelen.
- Een pluspunt is dat de drie moorden met elkaar werden verbonden doordat ze allemaal over elkaar hadden, en verbonden stonden met Niels. Dit vond ik goed gezocht. Ik vraag me wel af wat er nu met Jasper (de jongen) precies gebeurde, hier had voor mij meer op in mogen gaan. Dit ging dan weer iets te snel doordat ze gelijk doorgingen naar hoe Niels zich hiervoor ging opofferen.
- Hij was te langdradig, maar wel op een mooie literaire manier geschreven
- ik vond Rakker de hond wel een leuke toevoeging.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Lekker vlot leesbaar, maar weinig indrukwekkend. Personages worden maar heel summier uitgewerkt en de laatste dooie was te voorspelbaar. Ook het half open einde vond ik magertjes. Toch een lekker tussendoortje.
Dit is eigenlijk een heel irritant boek. Er is niemand die echt sympathiek is, of wie je als lezer aan kan hechten. Geloofwaardig is het ook niet echt. Gelukkig leest het snel!