What do you think?
Rate this book
December: verhalen
December – donkerste maand, lichtste maand, voor de één een feestmaand, voor de ander een rampmaand – is de maand van de lange, gure avonden. Van de gordijnen dicht, en een boek op schoot.En dan het liefst een boek waarin het sneeuwt, en meisjes met zwavelstokjes voor de ramen staan.Een jongen van achttien zet nog steeds zijn schoen, met een wortel erin en een bakje water ernaast. Een echtpaar weet niet van elkaar dat ze twee daklozen in hun huis-in-aanbouw van een slaapplaats en proviand voorzien. Omdat het bijna Kerstmis is, durven ze de arme zielen niet weg te sturen. Eén ding hebben de personages van Vonne van der Meer ze volgen hun verbeelding.
142 pages, Hardcover
First published October 10, 2009
10 people want to read
About the author
Vonne van der Meer
48 books31 followersVonne van der Meer werd in 1952 in Eindhoven geboren. Ze was het jongste kind in een gezin van drie. Haar moeder was een fanatieke lezer die haar kinderen veel en graag voorlas. De familie verhuisde naar Laren, waar Van der Meer na de lagere school de MMS bezocht. Na haar eindexamen ging ze een jaar naar een high school in de Verenigde Staten, waar haar liefde voor het toneel werd aangewakkerd door de acteerlessen die ze volgde.
Twee jaar later werd ze toegelaten tot de regieafdeling van de Amsterdamse Theaterschool. Tijdens deze opleiding bleef ze eigen werk schrijven: verhalen, toneel, schetsen. Al snel werd ze de belangrijkste tekstleverancier van haar klas: "Als er voor Koninginnedag een straattheaterstuk gemaakt moest worden, bewerkte ik in één nacht een sprookje. Als twee medeleerlingen een stuk zochten om samen aan te werken, maar niks konden vinden dat bij hun leeftijd en mogelijkheden paste, schreef ik het. Daar ontdekte ik ook dat het niet verstandig is je eigen werk te regisseren. De afstand ontbreekt dan. Als een scène niet meteen lukt, ben je geneigd meteen te gaan herschrijven, in plaats van de acteurs een andere opdracht te geven."
In 1976 werd Van der Meers monoloog De behandeling door toneelgroep Centrum op het repertoire genomen. In 1978 sloot ze haar toneelopleiding af en werd regieassistent van Franz Marijnen bij het RO-theater. Al snel regisseerde ze zelf stukken van Goethe, Osborne, Frisch en een bewerking van Plato's Symposium. Daarna regisseerde ze een kleine tien jaar bij uiteenlopende gezelschappen als Baal, Centrum, De Haagse Comedie en het RO-theater. Bij het laatste gezelschap ging in 1996 ook haar toneelstuk Weiger nooit een dans in première.
Van der Meers verzamelde verhalen uit Hollands Maandblad werden in 1987 gebundeld in haar debuut Het limonadegevoel, dat prompt bekroond werd met de Geertjan Lubberhuizenprijs. Daarna publiceerde ze gedurende meer dan dertig jaar en met grote regelmaat romans, verhalenbundels en novellen. De doorbraak naar het grote publiek kwam in 1999 met Eilandgasten, een roman-in-verhalen waarin we de tijdelijke bewoners van huize Duinroos leren kennen en de verhalen achter de berichten in het gastenboek.
Met haar werk heeft Van der Meer zowel in binnen- als buitenland een groot lezerspubliek bereikt. In september 2013 is Het smalle pad van de liefde verschenen, een roman over een onmogelijke liefde die de weg vrijmaakt naar een ander verlangen.
In het najaar van 2014 was zij twee maanden gastschrijver in Brussel, met een lesopdracht (proza schrijven) aan het Rits. In 2015 keerde ze terug naar het Rits om les geven aan de Masterstudenten, en ook in 2016 zal zij daar weer met studenten werken.
In oktober 2015 is Winter in Gloster Huis verschenen.
Twee jaar later werd ze toegelaten tot de regieafdeling van de Amsterdamse Theaterschool. Tijdens deze opleiding bleef ze eigen werk schrijven: verhalen, toneel, schetsen. Al snel werd ze de belangrijkste tekstleverancier van haar klas: "Als er voor Koninginnedag een straattheaterstuk gemaakt moest worden, bewerkte ik in één nacht een sprookje. Als twee medeleerlingen een stuk zochten om samen aan te werken, maar niks konden vinden dat bij hun leeftijd en mogelijkheden paste, schreef ik het. Daar ontdekte ik ook dat het niet verstandig is je eigen werk te regisseren. De afstand ontbreekt dan. Als een scène niet meteen lukt, ben je geneigd meteen te gaan herschrijven, in plaats van de acteurs een andere opdracht te geven."
In 1976 werd Van der Meers monoloog De behandeling door toneelgroep Centrum op het repertoire genomen. In 1978 sloot ze haar toneelopleiding af en werd regieassistent van Franz Marijnen bij het RO-theater. Al snel regisseerde ze zelf stukken van Goethe, Osborne, Frisch en een bewerking van Plato's Symposium. Daarna regisseerde ze een kleine tien jaar bij uiteenlopende gezelschappen als Baal, Centrum, De Haagse Comedie en het RO-theater. Bij het laatste gezelschap ging in 1996 ook haar toneelstuk Weiger nooit een dans in première.
Van der Meers verzamelde verhalen uit Hollands Maandblad werden in 1987 gebundeld in haar debuut Het limonadegevoel, dat prompt bekroond werd met de Geertjan Lubberhuizenprijs. Daarna publiceerde ze gedurende meer dan dertig jaar en met grote regelmaat romans, verhalenbundels en novellen. De doorbraak naar het grote publiek kwam in 1999 met Eilandgasten, een roman-in-verhalen waarin we de tijdelijke bewoners van huize Duinroos leren kennen en de verhalen achter de berichten in het gastenboek.
Met haar werk heeft Van der Meer zowel in binnen- als buitenland een groot lezerspubliek bereikt. In september 2013 is Het smalle pad van de liefde verschenen, een roman over een onmogelijke liefde die de weg vrijmaakt naar een ander verlangen.
In het najaar van 2014 was zij twee maanden gastschrijver in Brussel, met een lesopdracht (proza schrijven) aan het Rits. In 2015 keerde ze terug naar het Rits om les geven aan de Masterstudenten, en ook in 2016 zal zij daar weer met studenten werken.
In oktober 2015 is Winter in Gloster Huis verschenen.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
September 28, 2025
? Dit jaar bij de boekenzolder gevonden nadat ik dit jaar al een verhalenbundel van haar gelezen had.
🤔Ik heb weer genoten van de verhalen, maar misschien iets minder dan bij de vorige bundel. Misschien was het ook nog iets te vroeg, want het is nog geen december😉, maar ik had wel zin in korte verhalen dus😁
MW27/9/25
🤔Ik heb weer genoten van de verhalen, maar misschien iets minder dan bij de vorige bundel. Misschien was het ook nog iets te vroeg, want het is nog geen december😉, maar ik had wel zin in korte verhalen dus😁
MW27/9/25
January 23, 2015
Deze bundel bevat zeven verhalen. Gewone mensen zijn in ongewone situaties geplaatst: het gaat bijvoorbeeld over een hardnekkig volgehouden geloof in Sinterklaas, een troostende verschijning in een ziekenhuis, zwarte piet die een getrouwde vrouw verleidt. De schrijfster heeft hen met grote verbeeldingskracht neergezet. Er is altijd een subtiele spanningsopbouw. De plots bieden verrassingen. De lezer kan zich goed inleven in de personages. Mooi.
Read
December 24, 2025Gelezen. De verhalenbundel 'December' van Vonne van der Meer uit 2009.
Van Vonne van der Meer las ik enkele jaren geleden de verhalenbundel 'Brood, zout, wijn' uit 2017. Het was het eerste werk dat ik van haar las en besloot meteen alles van haar te gaan lezen. Toch heeft het tot nu geduurd voor ik nog eens wat van haar las. Stom. Want ook de verhalen in 'December' vind ik ontzettend goed. Haar debuut, 'Het limonadegevoel en andere verhalen', dat met de Geert Jan Lubberhuizen-prijs 1985 werd bekroond, ligt al op me te wachten.
De verhalen in 'December' doen me denken aan die in 'Het gore lef' van Sarah Arnolds. Want net als Arnolds schrijft Van der Meer over mensen die hun banale, kleine, monotone en weinig fraaie leven luister geven door de waarheid naar hun eigen hand te zetten. Van kleine leugentjes tot manipulatie (zoals in het knappe verhaal 'Het zingen, het water, de peen' waarin een tiener nog in Sinterklaas gelooft) bedrog en gaslighting (in het pijnlijke verhaal 'Zwartslapers'): Van der Meers beschrijft in haar verhalen een waaier aan manieren om aan de verveling en de eenzaamheid te ontsnappen. Soms breekt dat haar personages zuur op, soms pakken ze de draad van alledag moeiteloos weer op.
Alle verhalen in deze bundel spelen zich af in december, maar haar personages zijn allerminst in feeststemming. Geen ouderwetse gezelligheid bij Van der Meer, maar ongemak. Ze schrijft met humor en ironie, maar hoe goed is ze in suggereren van onderhuids verdriet. En naar het waarom van dat verdriet laat ze de lezer gissen. Heel subtiel bouwt Vonne van der Meer de spanning op.
Heel mooi en ontroerend is het verhaal 'De kinderdief', waarin het kindje Jezus elk jaar weer uit de kerststal wordt gestolen. Misschien kunnen we er een traditie van maken niet enkel 'De avonden' maar ook het verhaal 'De kinderdief' te herlezen in december.
2026 wordt mijn Vonne van der Meer-jaar.
Van Vonne van der Meer las ik enkele jaren geleden de verhalenbundel 'Brood, zout, wijn' uit 2017. Het was het eerste werk dat ik van haar las en besloot meteen alles van haar te gaan lezen. Toch heeft het tot nu geduurd voor ik nog eens wat van haar las. Stom. Want ook de verhalen in 'December' vind ik ontzettend goed. Haar debuut, 'Het limonadegevoel en andere verhalen', dat met de Geert Jan Lubberhuizen-prijs 1985 werd bekroond, ligt al op me te wachten.
De verhalen in 'December' doen me denken aan die in 'Het gore lef' van Sarah Arnolds. Want net als Arnolds schrijft Van der Meer over mensen die hun banale, kleine, monotone en weinig fraaie leven luister geven door de waarheid naar hun eigen hand te zetten. Van kleine leugentjes tot manipulatie (zoals in het knappe verhaal 'Het zingen, het water, de peen' waarin een tiener nog in Sinterklaas gelooft) bedrog en gaslighting (in het pijnlijke verhaal 'Zwartslapers'): Van der Meers beschrijft in haar verhalen een waaier aan manieren om aan de verveling en de eenzaamheid te ontsnappen. Soms breekt dat haar personages zuur op, soms pakken ze de draad van alledag moeiteloos weer op.
Alle verhalen in deze bundel spelen zich af in december, maar haar personages zijn allerminst in feeststemming. Geen ouderwetse gezelligheid bij Van der Meer, maar ongemak. Ze schrijft met humor en ironie, maar hoe goed is ze in suggereren van onderhuids verdriet. En naar het waarom van dat verdriet laat ze de lezer gissen. Heel subtiel bouwt Vonne van der Meer de spanning op.
Heel mooi en ontroerend is het verhaal 'De kinderdief', waarin het kindje Jezus elk jaar weer uit de kerststal wordt gestolen. Misschien kunnen we er een traditie van maken niet enkel 'De avonden' maar ook het verhaal 'De kinderdief' te herlezen in december.
2026 wordt mijn Vonne van der Meer-jaar.
December 4, 2022
Goed leesbare korte verhalen met een (kleine) afwijking van het alledaagse. Stuk voor stuk niets bijzonder maar gewoon plezant om te lezen. Van der Meer weet je iedere keer in een bladomdraai mee te nemen in haar wereld. Dat is de kunst van de echte verteller. Alle verhalen bevestigen het belang van acceptatie van de situatie, dat is iets anders dan je er zo maar bij neer te leggen, om juist adequaat met die situatie om te kunnen gaan. Lekker voor de kerst...
January 14, 2023
Ik had iets anders verwacht maar slay
Displaying 1 - 5 of 5 reviews